metodichka_KhPI_lat
.pdf
deflectit. 3. Mendaci homini, etiam verum dicenti, non credemus. 4. Via Lactea constat ex ingenti numero stellarum sua luce splendentium. 5. In castra ex urbe ad nos veniunt flentes principes. 6. Pictor pinxit puerum uvas ferentem. 7. Rogantibus potius quam imperantibus parebimus. 8. Sagitta in lapidem nunquam figitur, interdum resiliens percutit dirigentem. 9. Nemo alteri imperium volens concedit. 10. Beati possidentes. 11. Poema – loquens pictura. 12. Ver aperit navigantibus maria.
Вправа 4. Прочитайте тексти і перекладіть:
Rusticus et canis fidelis
Rusticus quidam in argo erat. Filium autem, qui in cunis cubabat, reliquit cani. Arrepsit immanis anguis, qui puerum mordere in amino habebat. Sed custos fidelis, eum necare studens, cunas evertit.
Paulo post ex argo venit agricola. Cunas eversas videns, ira accenditur. Temere custodem fidelem nacavit ligone. Sed ubi cunas restituit, supra anguem mortuum reppetit puerumque incolumem.
Poenitentia facinoris tum sera fuit.
De gladiatoribus
In ludo gladoatorio servi magna corporis vi exercebantur. Cum munera gladiatoria erant, gladiatores in amphitheatro gladiis pugnabant. Multi cives cum matronis et pueris ludos spectabant. Omnium spectantium oculi in certantes versi erant. En, unus ex certantibus concidit! Omnes spectantes plaudunt et “habet” clamant. Gladiatores vulnerati salutem a populo petebant, nam turba spectans veniam gladiatori dabat. Sed plerumque pollice verso morten iacenti humi indicabant. Gladiatorum fortuna misera erat, sed Ovidius poeta affirmat: Saucius eiurat pugnam gladiator, et immemor antiqui vulneris arma capit.
Запам’ятайте крилаті вислови та прислів’я:
1.Volens – nolens. Волею – неволею.
2.Volentem ducunt, nolentem trahunt. Бажаючого доля веде, небажаючого тягне.
3.Luna latrantem canem non timet. Місяць не боїться собачого гавкання.
4.Beati possidentes. Щасливі ті, які мають (щось).
5.Amantes – amentes (Terentius). Закохані – шалені.
PARTICIPIUM PERFECTI PASSIVI
(Дієприкметник минулого часу пасивного стану)
Вправа 1.Утворіть й перекладіть participium praesentis activi та participium perfecti passivi від дієслів:
deleo, evi, etum, 2 - руйнувати; finio, ivi, itum, 4 - закінчувати; inscribo, psi, ptum, 3 - вписувати; maneo, nsi, nsum, 2 - залишатися.
Вправа 2.Визначіть та перекладіть форму participium perfecti passivi й дієслова, від яких вони утворені:
educati, educatorum; laudatas, laudatam; promissos, promissis; contracto, contractae; captarum, capta.
Вправа 3. Провідміняйте словосполучення: liber lectus – прочитана книжка;
carmen auditum – прослухана пісня; puella ornata – прикрашена дівчина.
Вправа 4. Прочитайте і перeкладіть рідною мовою:
1. Carthaginienses victi pacem a Romanis petiverunt. 2. Hostes timore coacti fugae se mandaverunt. 3. Condita urbs conditoris nomine appellata est. 4. Cives urbes ab hoste deletas restituerunt. 5. Britanni repulsi ab equitatu se in silvis abdiderunt. 6. Interdiu abscuratas stellas luce solis non videmus. 7. Nautae venerunt in urbem ornatam multis monumentis statuisque. 8. Carthaginienses victos hostes ferreis catenis vinciebant. 9. Antiqui poetae de Troja capta narraverunt. 10. Vox audita latet, littera scripta manet.
Вправа 4. Прочитайте текст і перекладіть:
De Gracchis
Tiberius Sempronius Gracchus et frater eius Gajus prima aetate patrem amiserunt et in matris tutela adoleverunt. Mater Gracchorum Cornelia erat femina acri ingenio et omnibus virtutibus animi. Gracchi iamm iuvenes habebant ingentem patriae amorem et liberalem aequitatis studium. Postea proponebat leges agrarias, quibus cives adjuvare sperabant. Sed duces adversae factionis impedimento eis erant. Tiberium senatores naaaaaaaaaaaaaaaecaverunt, Gajus autem mortem sibi
conscivit. Sed crudeli morte ingentem gloriam sibi paraverunt. Vita Gracchorum exstat in operibus scriptoris illustris Plutarchi.
Запам’ятайте крилаті вислови та прислів’я:
1.Vox audita latet, littera scripta manet. Почуте слово забувається, написана літера залишається.
2.Quoque magis tegitur, tectus magis aestuatignis. Чим більше накривають огонь, тим більше він палає.
3.Acu rem tetigisti. Ти голкою торкнувся суті.
GAUDEAMUS
GAUDEAMUS (Веселімось) старовинна студентська життєрадісна пісня. Написали її студенти Гейдельбергського університету латинською мовою в кінці XIV ст. Пісня вихваляє життя, молодість на противагу аскетизмові, який проповідувала церква. Її співали студенти багатьох поколінь різних країн світу, а також дореволюційної Росії.
Піснею «GAUDEAMUS», за традицією, відкривались студентські вечори майже в усіх університетських містах Європи аж до XX ст., користується вона популярністю і в наш час. Мелодію до цієї пісні обробив фламандський композитор XV ст. Оккенгейм.
Текст пісні має багато варіантів. Вперше він був надрукований в 1776 році.
Gaudeamus igitur |
Vivant omnes virgines, |
Juvenes dum sumus! |
Graciles, formosae! |
Post jucundam juventutem, |
Vivant et mulieres |
Post molestam senectutem, |
Tenerae, amabiles, |
Nos habebit humus. |
Bonae, laboriosae! |
Ubi sunt, qui ante nos |
Vivat et respublica |
In mundo fuere? |
Et qui illam regit! |
Transeas ad superos, |
Vivat nostra civitas, |
Transeas ad inferos, |
Maecenatum caritas, |
Hos si vis videre. |
Quae nos hic protegit! |
Vita nostra brevis est, |
Pereat tristitia, |
Brevi finietur, |
Pereant dolores, |
Venit mors velociter, |
Pereat diabolus |
Rapit nos atrociter, |
Quivis antiburschius |
Nemini parcetur. |
Atquae irrisores! |
Vivat Academia, |
|
Vivant professores! |
|
Vivat membrum quodlibet, |
|
Vivant membra quaelibet, |
|
Semper sint in flore! |
|
Переклад А.О. Сидомори
Гей, повесилімлся, Поки молодії!
Мине молодість квітуча, Старість нас впов’є, мов туча, І земля покриє.
Де ті, що жили колись На розлогім світі? Треба чи під землю йти, Чи на небо злинути, Щоби їх зустріти.
Те життя лиш мить одна, Вмить воно й пролинею Смерть кістлява – тут як тут, Чинить свій над нами суд: Всіх до домовини.
Хай живе науки храм, Хай живуть учені! Кожен з них нехай живе, Процвітає гроно все У добрі, натхненні!
Хай живуть дівчата всі – Стрункі та ласкаві!
Хай усі жінки живуть, Що любов, тепло несуть, Ніжні, в праці жваві!
Хай живе наш край увесь І хто править краєм!
Хай живуть мужі ясні, Що з їх ласки, приязі Знань тут набуваєм!
Геть, журбо – напаснице, Геть од нас, лукавий! Геть усяк, хто квапиться З нас понасміхатися Заздрий нашій славі!
