sanskrit_manual
.pdf–– Занятак 22 ––
Пераклады граматыкі Па̄ н̣іні
Першым перакладам грамытыкі Па̄н̣іні на эўрапэйскія мовы быў пера клад на нямецкую, зроблены Отто фон Бётлінґам і апублікаваны ў 1840 г. Адным зь першых перакладаў на ангельскую быў пераклад Ш́рі̄́ышЧандры Васу (Śrīśa Candra Vasu, 1891), які ўлучае ў сябе і пераклад Ка̄́ікаш̄-ттівр̣. Найлепшым перакладам, прыдатным для самастойнага вывучэньня, варта лічыць пераклад Сумітры Ман̇ ґэш́а Катрэ
(Sumitra M.Katre, 1987), што спалучае ў сабе сьцісласьць з падрабязным разборам прыкладаў. Таксама сьлед узгадаць пераклад Рама̄на̄тха
Ш́армы (Ramānāth Śarma, 1990-2003) у васьмі тамох, што ўлучае раз-
горнутыя камэнтары. Існуе таксама бліскучы пераклад на францускую мову, зроблены вядомым індолягам Луі Рэну (Louis Renou, 1966).
Найлепшымі ўводзінамі ў граматыку Па̄н̣іні можа служыць кніга амэрыканскага індоляга Джорджа Кардоны “Па̄ніні̣: яго Праца і яе традыцыі” (George Cardona. Pāṇini: His Work and Its Traditions, 1988). Іншая кніга Дж.Кардоны Pāṇini: A Survey of Research (1976) зьмяшчае вялікаютэматычнуюбібліяграфіюдасьледаваньняў,прысьвечаныхграматыцы Па̄н̣іні.
2.Ancu̐-канцавыя асновы
Ёсьць асаблівая група даволі распаўсюджаных слоў, што ўтвараецца ад кораня ancu̐з дапамогай афікса KviN пры наяўнасьці su̐P-канцавой упапады. Прыгэтым перадапошні n кораня зьнікае. Напрыклад:
prá + ancu̐+ KviN → prā́c– усходні práti + ancu̐+ KviN → pratyác – заходні úd + ancu̐+ KviN → údac– паўночны áva + ancu̐+ KviN → ávāc – паўднёвы
sám + ancu̐+ KviN → samyác – добры, адпаведны
Асаблівасьці скланеньня
Перадсарвана̄мастха̄намідаасновыдадаеццаа̄ґамаnuM.Прыгэтымперад афіскам su̐канцавы c зьнікае, а n на канцы пады замяняецца на ṅ:
321
–– Занятак 22 ––
prā́c+ su̐→ prā́nc_ → prā́n_ → prā́ṅ
prā́c+ au → prā́nc + au → prā́ṃc + au → prā́ñcau
Замест bha-перадапошняга aT мае быць лопа, але пасьля úd замест aT мае быць īT. Замест папярэдняга aC мае быць доўгі:
prá + ac + Śas → prá + _c + Śas → prā + c + Śas → prā́caḥ úd + ac + Śas → úd + īc + Śas → údīcaḥ
Вібгакті-афіксы, пачынаючы з трт̣і̄йа̄,захоўваюць уласную уда̄тту пасьля асновы, аднаскладовай перад афіксам suP:
prāc + bhyām → prāgbhyā́m
Формы жаночага роду
Усэнсежаночагародупасьляancu̐-канцавыхасноўдадаеццаафіксṄīP: prá + ac + ṄīP → prā́cī
práti + ac + ṄīP → pratī́cī úd + ac + ṄīP → údīcī áva + ac + ṄīP → ávācī sám + ac + ṄīP → samī́cī
ancu̐-канцавая аснова мужчынскага роду prā́c
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
322
|
–– Занятак 22 –– |
|
|
|
|
ancu̐-канцавая аснова мужчынскага роду pratyác |
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
añcu̐-канцавая аснова мужчынскага роду údac |
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
||
|
añcu̐-канцавая аснова ніякага роду prā́c |
|||
, |
/ |
|
|
|
рэшта як у мужчынскім родзе
323
–– Занятак 22 ––
añcu̐-канцавая аснова ніякага роду pratyác
, |
/ |
|
|
рэшта як у мужчынскім родзе |
|
|
|
|
|
añcu̐-канцавая аснова ніякага роду údac |
|
, |
/ |
|
рэшта як у мужчынскім родзе
Слоўнік
мысьліць, уважаць (кагосьці кімсьці – ) –
сьвяціць, падабацца ( ) –
які сьледуе за; |
часта ўжываецца ў багуврі̄гі у сэнсе |
|||||
надзеленасьці ці валоданьня |
|
|
|
|
||
( )ніжні, паўднёвы |
поўдзень |
|
||||
уніз, на поўдзень |
|
|
|
|
|
|
дом |
|
|
|
|
|
|
( )верхні, паўночны поўнач |
|
|||||
уверх, на поўнач |
|
|
|
|
|
|
краіна |
|
|
|
|
|
|
( )пярэдні |
, усходні |
усход |
|
|
|
|
наперад, на ўсход |
|
|
|
|
|
|
( )задні |
,заходні захад |
|
назад, |
|||
на захад |
|
|
|
|
|
|
( )добры, адпаведны належна, як сьлед
войска
324
–– Занятак 22 ––
Практываканьне 1
Практыкаваньне 2
1.Сонца ўзыходзіць на ўсходзе і заходзіць на захадзе.
2.Настаўнік з-вучнямі адправіўся жыць у заходні лес.
3.Ворагі зламалі паўднёвую браму.
4.Настаўнік належным чынам ушанаваў багоў.
5.На захад ад гораду ідзе дождж.
6.Князь усходняй краіны быў пераможаны ворагамі.
7.Войска ворагаў аблагае горад.
8.Надзелены-знаньнем настаўнік праслаўляецца ў сьвеце.
9.Выйшаўшы зь вёскі, ідзі на поўнач.
Заданьне
1.Вывучыць новыя ўзоры скланеньня.
2.Вывучыць новыя словы.
3.Зрабіць практыкаваньні на пераклад.
325
ЗАДАНЬНІ НА САМАПРАВЕРКУ 6
І. Дайце адказы на пытаньні:
1.Чым адрозьніваюцца lr̐Ṅ, lṛ̐Ṭі lu̐Ṭ?
2.Чым адрозьніваюцца li̐Ṅі lo̐Ṭ?
3. Чым адрозьніваецца афіск li̐Ṅу сэнсе добраславеньня ад афікса li̐Ṅ у іншых сэнсах?
4.Чым адрозьніваюцца la̐Ṅ, li̐Ṭі lu̐Ṅ?
5.Як утвараюцца колькасныя лічэбнікі ад 11 да 100?
6.Як утвараюцца колькасныя лічэбнікі ад 100 і далей?
7.Як утвараюцца парадкавыя лічэбнікі?
8.Што такое vyākaraṇa? Чым яна адрозьніваецца ад грэка-лацінскай граматычнай традыцыі?
9.Зь якіх асноўных частак складаецца твор Па̄н̣іні?
10.Якія віды правілаў ёсьць у граматыцы Па̄н̣іні?
11.Што азначае, калі вынік правіла зьяўляецца asiddha?
12.Назавеце асноўныя камэнтары на граматыку Па̄н̣іні.
ІІ.Пастаўцесловаўдужкахуналежнуюформуйперакладзеце сказы:
) (( )( )
( ) ( ) ) ( ( ) …( )) ( ( ) ( )
326
–– Заданьні на самаправерку 6 ––
ІІІ. Устаўце словы паводле сэнсу:
... … ...
......... …... ...
... ...
ІV. Перафразуйце сказы:
V. Перакладзеце з санскрыту:
327
Пасьлямова
Прачытаўшы тэксты з паслоўным перакладам, зьмешчаныя ў дадатку да падручніка, варта абраць сабе арыгінальны санскрыцкі тэкст для больш глыбокага вывучэньня. На гэта ёсьць багаты выбар – у сеціве апублікавана вялікая колькасьць санскрыцкіх тэкстаў. Але я параіў бы пачаць з чытаньня Bhagavad-gītā, аднаго з найбольш істотных тэкстаў ведавай традыцыі, што мае прыгэтым даволі простую мову і бязьмежную глыбіню думкі.
Узровень валоданьня санскрытам, што дасягаецца засваеньнем гэтага курсу, дастатковы, каб працягнуць навучаньне паводле арыгінальнай граматыкі Па̄н̣іні. Працягам гэтага ўводнага курсу зьяўляецца падручнік “Традыцыйная граматыка санскрыту”, што будзе паступова
публікавацца на старонцы http://svayambhava.org/sanskrit.
Кожнызанятакасноўнагакурсускладаеццазпэўнайколькасьціправілаў Паніні, адмыслова сістэматызаваных, упарадкаваных і перакладзеных на беларускую мову. Практыкаваньні асноўнага курсу ўяўляюць сабой спачатку адаптаваныя, а пасьля цалкам арыгінальныя тэксты, у якіх пасьлядоўна асьвятляецца старажытнаіндыйская міталёгія, а таксама практычныя заданьні на словаўтварэньне.
Міхаіл Баярын
328
ЧЫТАНКА
–– Чытанка ––
अथ
СЬВЯТАЯ БАГАВІТА ПЕСЬНЯ Чацьверты ўзыход
śrī- – сьвяты bhagavān – Багавіт uvāca – прамовіў:
imaṃ–Гэтуюa-vyayam–нязьменную,вечнуюyogaṃ–йоґуpra-uktavān
–япаведаміўvi-vasvate–Вівасвату,vi-vasvān –Вівасват(“Вы-сьветлы”, богСонца)praāha–прамовіўmanave–Ману,manuḥ–Ману(“Мысны”, сынВівасватаў,продаклюдзей)abravīt–мовіўikṣvākave–Ікшва̄ку(сын Ману Ваівасваты, князь-продак сонечнага роду)
evaṃ – так param-parā- – пасьлядоўнаадзін ад аднаго pra-āptam – атрыманую imaṃ – яе viduḥ – уведвалі rāja-ṛṣayaḥ – князі-рушы, ўладарыпрарокі, iha – але тут kālena – зь цягам часу mahatā – вялікага saḥ – тая yogaḥ – йоґа naṣṭaḥ – была страчана, зьнікла, paraṃ-tapa – о Ворагаў пекла (Арджуна)
eva – менавіта saḥ ayaṃ – тая самая purātanaḥ – даўняя, адвечная yogaḥ
– йоґа mayā – мной te – табе pra-uktaḥ – моўлена adya – сёньня, iti – бо asi – ты ёсьць, есі me – мой bhaktaḥ – божнік sakhā ca – і сябра, hi – а etad – гэта uttamam – навышняя rahasyaṃ – тайна
330
