Заключэнне
Кожны навучальны прадмет змяшчае пэўнае поле ідэй, якія ўплываюць на фарміраванне нацыянальнай самасвядомасці. Аднак знакамітыя асветнікі ўсіх часоў і народаў вышэй за ўсе цанілі філасофскую мудрасць слова, лічылі, што на свеце няма такой педагагічнай велічыні, якую па сіле ўздзеяння на свядомасць чалавека можна было б параўнаць з родным словам: менавіта яму належыць асноўная роля ў фарміраванні нацыянальнага светапогляду маладога пакалення, у станаўленні іх цэласнага духоўнага аблічча.
Мова бацькоў, дзядоў, прадзедаў, іх нацыянальная літаратура і фальклор – спосаб, сродак і сам змест духоўнага развіцця. Нялегкая, але важная і неабходная мэта – выхоўваць добрасумленных, гуманных, працавітых людзей, дастойных грамадзян нашай краіны.
Па крупінцы педагогі нясуць свае веды да вучняў, імкнуцца да таго, каб наша мова стала агульнавядомай. Мы разумеем, што вынікам нашага плену можа быць у першую чаргу павага да саміх сябе, а потым і павага іншых да беларусаў.
Навучанне беларускай мове і літаратуры, падмацаванае вывучэннем духоўнай спадчыны народа, безумоўна, прадугледжвае выхаванне духоўнасці, высокай культуры, патрыятызму і актыўнай жыццёвай пазіцыі вучняў.
Спіс выкарыстаных крыніц
Беспамятных, Н.Б., Кабяк, Г.М. Нацыянальная самасвядомасць беларускай вучнеўскай моладзі // Адукацыя і выхаванне. – №4, 1995 – с.43.
Журава, Л.І. Мэта і задачы выхавання ацыянальнай самасвядомасці ў школе / Л.І. Журава. – Мінск, 2010. – 56 с.
Касімава, Д.Д. Патрыятычнае выхаванне школьнікаў / Д.Д. Касімава. – Мозыр, 2009. – 85 с.
Радашкевіч, С.Т. Ідэалогія ў школе / С.Т. Радашкевіч. – Мозыр, 2009. – 140 с.
Вонсович, Л.В. Традиционные ценности белорусского народа как элемент идеологической доктрины современной Беларуси // Столичное образование сегодня. – №4, 2007. – С. 4-20.
Козинец, Л.А., Крикало, Е.Ю. Теория и практика гражданского воспитания учащихся / Л.А. Козинец, Е.Ю. Крикало. – Мозырь: Содействие, 2006.