- •Inne dyscypliny:
- •Jednostka jako istota społeczna
- •Podejście funkcjonalno - strukturalne:
- •Podejście interakcyjne:
- •Integracja aktywnych układów:
- •Inne typy biograficzne:
- •Grupy społeczne I ich typologia
- •Wspólnota ducha – przyjaźń:
- •Wspólnota krwi – pokrewieństwo:
- •Wspólnota terytorium – sąsiedztwo:
- •Kultura jako wytwór życia społecznego – różne ujęcia
- •Struktura I stratyfikacja społeczna
- •8. Naród I procesy narodotwórcze.
- •Błuszkowski, „Stereotypy narodowe w świadomości Polaków”
Podejście funkcjonalno - strukturalne:
role jako czynniki porządkujące rzeczywistość społeczną i składniki struktury społecznej
normy obyczajowe (zachowanie się w różnych sytuacjach)
role jako czynnik stabilizacji społecznej
coś zewnętrznego w stosunku do człowieka – gotowe, narzucone bądź przyjęte ubrania – gorsety
zbiorowość rozumiana jako układ ról – rozumienie struktury społecznej jako układu ról
Podejście interakcyjne:
role społeczne jako coś gotowego, z zewnątrz narzuconego człowiekowi lub powstałego w procesach międzyosobniczych reakcji
jak odgrywane są role, a nie jakie są
nie ważne miejsce roli w strukturze, lecz to, jak jest odgrywana przez poszczególne osoby
Rola społeczna a osobowość:
osobowość człowieka ma wpływ na sposób odgrywania roli
człowiek ucząc się ról czyni je elementami struktury własnej osobowości
wpływ odgrywanych ról na osobowość jest silniejszy niż wpływ osobowości na role
KONTRSOCJALIZACJA → kultywowanie przeciwnych reguł i wzorów niż te uznawane przez grupy, od których chcemy się dystansować, będące naszymi negatywnymi grupami odniesienia (stajemy się takimi, jakimi społeczeństwo nie chciałoby nas widzieć; socjalizacja dewiacyjna)
PRÓZNIA SOCJOLOGICZNA → pusta przestrzeń miedzy publiczną sferą polityki a prywatną sferą rodzinną, która zazwyczaj jest wypełniana przez dobrowolne stowarzyszenia
SOCJALIZACJA ODWROTNA → sytuacja spotykana w warunkach szybkiej zmiany kulturowej, kiedy młode pokolenie stara się wdrożyć tradycjonalnie nastawione pokolenie starsze do nowych wzorów kulturowych: stylów bycia, mówienia, ubierania się, rozrywki, twórczości artystycznej itp. (młodsze pokolenie socjalizuje pokolenie starsze („Pokolenie X”), „zeros” np. osoby z pewnego pokolenia nie umieją obsłużyć video, komputera)
SOCJALIZACJA ANTYCYPUJĄCA, WYPRZEDZAJĄCA → istnieją grupy społeczne, do których chcielibyśmy należeć; naśladowanie, aspirowanie do pewnej grupy – cechy zewnętrzne, sposoby zachowania itd.; naśladowanie reguł i wzorów, a zwłaszcza sposobu i stylu życia środowisk, do których aspirujemy i w których chcielibyśmy zostać zaakceptowani
AKULTURACJA → wdrażanie jednostki do nowego kręgu kultury:
kompetencja jednokulturowa – przyswojenie idei, przekonań, norm, wartości, symboli charakterystycznych dla tylko jednej, konkretnej kultury
kompetencja wielokulturowa – (kosmopolityczna) znajomość i umiejętność stosowania wielu różnych wzorów życia i różnorodnych idei pochodzących z kilku kultur
Czy jednostka może obyć się bez socjalizacji? Stanowiska mówiące o socjalizacji:
socjalizacja niezbędna do istnienia człowieka w pełni, jako istoty biologicznej i społecznej
behawioryzm – proces uczenia się, system nagród i kar
psychoanaliza (Freud) – w człowieku istnieją dwie siły, które się nawzajem zwalczają:
id (to) – coś, co wynika z biologii człowieka
superego – przekaz społeczny (sumienie)
<ego> - nasza osobowość
SUPEREGO → domena osobowości, w której zakodowane zostają reguły kulturowe – nakazy i zakazy dotyczące właściwego postępowania – powodujące dyskomfort psychiczny, zwany poczuciem winy lub wstydu, w przypadku ich naruszenia
UOGÓLNIONY INNY → to termin używany w socjologii i psychologii społecznej, określający ogólne reguły społeczne, normy i wartości, które jednostka społeczna zaczyna dostrzegać w procesie socjalizacji wtórnej i pojmować, że reguły, według których działa, nie są regułami tylko jej znaczących innych, czyli bliskich osób, z którymi się utożsamia, ale są one ogólnie przyjęte w społeczeństwie.
ZNACZĄCY INNY → osoba znacząca – osoba, która w procesie socjalizacji odgrywa istotna rolę przy kształtowaniu się osobowości jednostki społecznej, w socjalizacji pierwotnej są to rodzice lub rzadziej opiekunowie, w socjalizacji wtórnej mogą to być inne osoby wywierające znaczny wpływ na system wartości lub wzorce zachowań jednostki – nauczyciele, księża, zwierzchnicy w pracy zawodowej, małżonkowie – zależnie od sytuacji, w jakiej znalazła się jednostka, oraz od wcześniej już ukształtowanych struktur osobowości, od znaczących innych jednostka społeczna uczy się, często poprzez naśladownictwo, odgrywania podstawowych dla danego społeczeństwa ról społecznych
STOSUNEK SPOŁECZNY (P. Sztompka) → normatywnie określony schemat oczekiwanych interakcji między partnerami zajmującymi pewne pozycje społeczne i pełniącymi związane z nimi role
M. Mauss, Socjologia i antropologia
imię jednostki nie było przyporządkowane jej konkretnie, lecz określonej pozycji społecznej (imiona zmieniają się)
indywidualność uzależniona od grupy społecznej
chrześcijaństwo – chęć bycia niezależnym
D. Morris, Ludzkie zoo, Naga małpa
Cechy uzyskane przez człowieka w drodze ewolucji:
owłosienie (mniejsze)
dwunożny chód
wyprostowana postawa
częściowo roślinożerny i mięsożerny (współpraca)
podział ról: kobieta, mężczyzna (związek monogamiczny)
człowiek rozwinął możliwości zabijania chęcią zdobywania pożywienia
nasze zachowania uwarunkowane przez biologię
rozwój mózgu człowieka do 23 roku życia
długi proces socjalizacji
Treści ogólne:
bezosobowe relacje międzyludzkie – kontrola społeczna
podwójny status – wpływ na nasze zachowanie społeczne (nie ma barier zachowania w stosunku do obcych)
altruizm
„prawa izolujące”, wojna
walka o status, zastępstwo superstatusu (skutki społeczne, polityczne)
wytwarzanie się odrębnej kultury, symboliki, obyczajów
niemożliwe jest utworzenie społeczeństwa globalnego
dekalog dominacji; cechy: zjawisko patologicznej władzy, podejmowanie decyzji przy minimum informacji
plemię – superplemię – zaniedbanie życia rodzinnego (dopiero w społeczeństwie przemysłowym)
zjawisko naśladowania statusu
konsekwencje: frustracja ludzi, przeadresowanie agresji, samobójstwo, samobójstwo rozszerzone
ewolucja kulturowa wyprzedziła ewolucję biologiczną
SOCJOBIOLOGIA → system badań wszelkich form zachowania społecznego zarówno u zwierząt jak u człowieka (ugruntowana na naukach społecznych)
R. Trivers:
zaszokowanie – wzór stanie się nieprawdziwym, nie będą podejmowane postawy altruistyczne
gwałt jest zjawiskiem naturalnym – samiec pokazuje, że ma dobry materiał genetyczny)
E. O. Wilson:
jeden z ojców socjobiologii
„O naturze ludzkiej” 1978
Konrad Zachariasz Lorenz
czym się różni homo sapiens od drapieżnika
„O agresji”, „Tak zwane zło”
Współcześni: Van den Bergh, Raymond, B. Szacka
Podział socjobiologii ze względu na przedmiot zainteresowania:
*(wykształcił się po II wojnie światowej)
pop – człowiek; nie ma narzędzi, obserwacja porównawcza, międzykulturowa
narrow – inne zwierzęta społeczne niż człowiek (owady, ssaki); metody matematyczne, predykcje, prognozy
Socjobiologia opiera się na czterech filarach:
Karol Darwin – przyjęta teza; człowiek podlega ewolucji – pochodzi od zmodyfikowanych gatunków
William Hamilton – teza łącznej wartości dostosowawczej (inclusive fitness)
Trzy tezy Hamiltona:
jednostką doboru naturalnego u wszystkich gatunków społecznych nie jest jednostka, grupa, populacja ani gatunek, lecz gen
R. Dawkins „Samolubny gen” – rozpatrywanie człowieka tak jak inne gatunki; wehikuły genów; przekazanie w przyszłość genów; jesteśmy maszynami genetycznymi
przekazanie jak największej ilości swoich kopii w przyszłość (podstawowy mechanizm wyjaśniający zachowania społeczne)
nosiciele tych samych kopii genów są osobnikami ze sobą spokrewnionymi – promowanie osobników spokrewnionych (nie wyjaśnia zachowań altruistycznych)
R. Trivers – teoria optymizacji – altruizm twardy, altruizm odwzajemniony
M. Smith – teoria gier – zjawisko kultury i konfliktów
F. Znaniecki, Ludzie teraźniejsi, a cywilizacja przyszłości
osobowość kulturalna człowieka składa się z różnych aktywnych układów
człowiek kształtuje samego siebie jako istotę społeczną
organizm umożliwia życie kulturalne i jego istnienie, ale nie determinuje go
sposób, w jaki człowiek zdobywa środki dla swojego utrzymania warunkuje całokształt jego osobowości
w procesie socjalizacji istnieje pewna natura wrodzona człowieka, oraz spora doza indywidualności niesprawdzalnej i niedefiniowalnej przez naturę
część osobowości kulturalnej – osobowość społeczna wymagana do uzyskania osobowości kulturalnej
biologia ludzka wpływa na osobowość kulturalną
osobowość poznawczą nabywamy w toku uczenia się (wtórna)
osobowość techniczno-ekonomiczna kształtuje świadomość
