183. Гипоталамустың супраоптикалық және паравентрикулярлы ядроларымен вазопрессин (антидиуретикалық гормон) түзiлуiнiң жоғарылауы болады:

1. қан осмостығының жоғарылауында, тканаралық сұйықтықтың осмотикалық қысымының жоғарылауында

2. АКК-ның жоғарылауында

3. бүйректегi қанның төмендеуi

4. ренин түзiлуiнiң жоғарылауы

5. қан осмостығының төмендеуі

184. Антидиуретикалық гормон секрециясы жоғарылайды:

1. плазманың осмостығының жоғарылауында, жасушалардан тыс сұйықтық көлемі төмендеуі

2. Ренин түзілуінің төмендеуінде

3. жасушалардан тыс сұйықтық көлемі жоғарылауында

4. жасушалардан тыс сұйықтық осмостық концентрациясының төмендеуінде

5. қанның осмостық қысымы төмендеуі

185. Ісінудің маңызды патогенетикалық факторларын ата:

1. капилляр қабырғасының өткізгіштігінің артуы, қанның онкотикалық қысымының жоғарылауы

2. капилляр қабырғасының өткізгіштігінің төмендеуі, қанның онкотикалық қысымының онкотикалық қысымының жоғарылауы

3. тіндерде онкотикалық қысым төмендеуі

4. тіндерде онкотикалық қысым жоғарылауы

5. тіндерде онкотикалық қысым жоғарылауы, капилляр қабырғасының өткізгіштігінің артуы

186. Гипергидратация бұл:

1. ағзаның сусыздануы

2. теріс су баллансы

3. эксикоз

4. дегидратация

5. оң су баллансы

187. Изоосмолярлы дегидратацияның себептерiн атаңыз:

1. қан жоғалтудың бастапқы кезеңi, дизентерия iш өту

2. қантты емес қалжырататын зәр сындыру

3. көп тер бөлiнумен жүретін қызба

4. шектен тыс қызу, қызба

5. созылмалы қан жоғалту

188. Сусыздану туады:

1. профузды іш өту, қайталама құсу

2. гиповентиляция

3. созылмалы қан жоғалту

4. жедел қан жоғалту

5. анафилактикалық шок

189. Изоосмолярлы дегидратацияның себептерін ата:

1. массивті қан жоғалтудың бастапқы кезеңі

2. қантты емес қалжырататын зәр сындару

3. қантты диабет

4. көп тер бөлінумен жүретін қызба

5. шектен тыс қызу

190. Су жоғалту электролит жоғалтудан жоғары болғандығы дегидратация қалай аталады:

1. гипоосмолярлы

2. изоосмолярлы

3. электролиттi тепе-теңдiк өзгермеген

4. десикация

5. гиперосмолярлы

191. Тұз-су алмасуы бұзылуы кезiндегi организмдегi су мен натрийдiң эквивалент санының өзгерiсi қалай аталады:

1. гипоосмолярлы дегидратация

2. гиперосмолярлы дегидратация

3. гипертониялық дегидратация

4. сумен улану

5. изоосмолярлы дегидратация

192. Гиперосмолярлы дегидратация туады:

1. жасанды гипервентиляцияда тыныс алудың құрғауында, қантты емес қалжырататың зәр сындыру

2. iшек токсикозында

3. профузды тер бөлiнгенде

4. көп қан жоғалтуда

5. панкреатикалық сөл мен өтті созылмалы жоғалтқанда

193. Гиперосмолярлы гипергидратация турады:

1. организмге көп мөлшерде су түскенде

2. организмге көп мөлшерде изотониялық ерiтiндi түскенде

3. организмге көп мөлшерде теңіз суы түскенде

4. көп мөлшерде гипотониялық ерiтiндi енгiзгенде

5. қайталап гемотрансфузия жасағанда

194. Бiрiншiлiк абсолюттi су жетiспеушiлiгiнiң салдарынан сусыздану туады:

1. асқазан сөлiн жоғалту (құсу)

2. су қабылдаудың шектелуi

3. iшек сөлiн жоғалту (диарея)

4. антидиуретикалық гормонның жетiспеуi

5. тер бөліну

195. Iсiнудiң патогенетикалық факторы болады:

1. тiндiк қысымнын төмендеуi

2. тiндiк гидрофилдiң жоғарылауы, капилляр қабырғасының өткiзгiштiгiнiң жоғарылауы

3. лимфоағынының күшеюi

4. тiндiк қысымның жоғарылауы

5. қанның онкотикалық қысымының жоғарылауы

196. Бүйректiк iсiнудiң дамуына қатысады:

1. қанның онкотикалық қысымының жоғарлауы

2. портальды вена жүйесiндегi қысымның жоғарылауы

3. бүйректе су мен электролиттiң фильтрациясының төмендеуi, қан тамырдың қабырғасының өткiзгiштiгiнiң жоғарлауы, қанның онкотикалық қысымының төмендеуi

4. лимфатикалық жетіспеушілік, қанның венозды тоқырауы

5. зат алмасу үрдіс бұзылыстары, венозды қысымның жоғарылауы

197. Төменде келтiрiлгендердiң қайсысы жүрек iсiнуiнiң патогенетикалық факторына жатады:

1. альдостерон-вазопрессин механизмiнің қосылуы, қанның гидростатикалық қысымының жоғарлауы

2. бүйректе натрий реабсорбциясының азаюы

3. қанның онкотикалық қысымының жоғарлауы

4. лимфа ағысының бұзылысы

5. қанның осмотикалық қысымының жоғарылауы

198. Гиперосмолярлы гипергидратация туады:

1. организмге изотоникалық ерiтiндiнi құйғанда

2. бiрiншiлiк гиперальдостеронизмде

3. шокты емдеуде бiр топтағы қан құюда

4. антидиуретикалық гормон секрециялық жоғарылауы

5. теңiз суын қабылдағанда, бикарбонат Nа-ды тез енгiзгенде және бүйрек жетiспеушiлiгiнде

199. Ісінудің жергілікті патогенетикалық факторы болып табылады:

1. капиллярда гидростатикалық қысымның жоғарылауы, қанның онкотикалық қысымының төмендеуі

2. тіндік қысымның жоғарылауы

3. қанның каллоидты – осмотикалық қысымының жоғарылауы

4. тіндердің каллоидты – осмотикалық қысымының төмендеуі

5. шумақ капсуласында қысым жоғарылауы

200. Бүйректік ісінудің дамуына қатысады:

1. қанның онкотикалық қысымының жоғарылауы

2. қан тамыр қабырғасының өткізгіштігінің жоғарылауы

3. портальді вена жүйесіндегі қысымның жоғарылауы

4. қанның онкотикалық қысымы төмендеуі, бүйректе су мен электролит фильтрациясының төмендеуі

5. шумақ капсуласында қысым жоғарылауы