- •1. Гісторыя як навука. Фармацыйны і цывілізацыйны падыходы да вывучэння гісторыі.
- •2. Перыядызацыя айчыннай і сусветнай гісторыі. Крыніцы вывучэння гісторыі Беларусі.
- •3. Даіндаеўрапейскі перыяд этнічнай гісторыі Беларусі.
- •4.Бронзавы век на тэрыторыі Беларусі.Рассяленне індаеўрапейцаў.
- •5.Жалезны век на тэрыторыі Беларусі. Пачатак рассялення славян і славянізацыя балтаў.
- •6.Фарміраванне феадальных адносін і ўзровень сацыяльна-эканамічнага развіцця беларускіх зямель у IX – XIII стст.
- •7.Станаўленне раннефеадальных дзяржаўных утварэнняў усходніх славян. Кіеўская Русь.
- •8.Полацкае і Тураўскае княствы ў іх – хі ст., іх узаемаадносіны з Кіевам і Ноўгарадам.
- •9.Феадальная раздробленасць. Месца і роля беларускіх зямель у барацьбе з крыжацкай агрэсіяй і набегамі ардынцаў (канец хіі – пачатак хііі ст.).
- •10.Духоўнае жыццё ўсходніх славян у эпоху ранняга Сярэднявечча. Прыняцце хрысціянства і распаўсюджванне пісьменнасці.
- •11.Сацыяльна-эканамічныя і палітычныя перадумовы ўтварэння вкл. Роля усходнеславянскіх зямель у працэсе дзяржаўнага будаўніцтва.
- •12. Працэс фармiравання I развiцця вкл
- •13.Цэнтралізатарская палітыка і ўмацаванне ўлады вялікіх князёў літоўскіх. Крэўская унія.
- •14.Сацыяльна-эканамічнае развіццё беларускіх зямель у складзе Вялікага княства Літоўскага ў хіу – хуі ст.
- •16. Асаблівасці развіцця культуры бел. Зямель у складзе вкл у 14-16 стст.
- •17. Асноўныя канцэпцыі этнагенэзу беларусаў у Сярэднія вякі. Эканамічныя і палітычня фактары кансалідацыі бел. Этнасу (народнасці).
- •18.Люблінская унія і ўтварэнне Рэчы Паспалітай.
- •19.Бел. Землі ў геапалітычнай прасторы Еўропы Новага часу. Войны 16-18 стст. І іх наступствы.
- •20.Сацыяльна-эканамічнае развіццё бел. Зямель у другой палове 16-18 стст.
- •21.Палітычны крызіс і падзелы рп. Уключэнне бел. Зямель у склад Расійскай імперыі.
- •23. Асноўныя тэндэнцыі і дасягненні ў развіцці культуры Беларусі ў кантэксце эпох Адраджэння і Асветніцтва.
- •24. Асноўныя напрамкі палітыкі расійскага самадзяржаўя на Беларусі ў канцы 18 – першай палове 19 стст.
- •25.Асаблівасці сацыяльна-эканамічнага развіцця Беларусі ў першай палове хіх ст.
- •26. Шляхі развіцця капіталістычных адносін. Прамысловы пераварот, яго вынікі і асаблівасці ў Беларусі.
- •27.Беларусь у вайне 1812 года.
- •28.Культура Беларусі ў першай палове хіх ст. Зараджэнне і развіццё беларусазнаўства
- •31. Шляхі развіцця капіталістычных адносін. Прамысловы пераварот, яго вынікі і асаблівасці ў Беларусі.
- •32. Грамадска-палітычны рух у Беларусі ў першай палове хіх ст. Шляхецкія паўстанні і іх наступствы для беларускіх губерняў.
- •33. Рэвалюцыя 1905-1907 гг.
- •34. Культура Беларусі ў другой палове хіх ст.
- •35. Геапалітычнае становішча і сацыяльна-эканамічная сітуацыя ў Беларусі ва ўмовах Першай сусветнай вайны.
- •36. Лютаўская рэвалюцыя 1917 года ў Беларусі. Беларускі нацыянальны рух і яго роля ў рэвалюцыйным працэсе пачатку XX ст.
- •37. Кастрычніцкая рэвалюцыя 1917 г. І яе роля ў гістарычным лёсе беларускага народа.
- •38. Беларусь ва ўмовах германскай акупацыі. Абвяшчэнне бнр.
- •39. Стварэнне беларускай савецкай дзяржаўнасці. Роля і месца бсср у стварэнні ссср.
- •40. Шляхі і метады будаўніцтва індустрыяльнага грамадства ў савецкай Беларусі.Асаблівасці ажыццяўлення нэПа ў бсср.
- •41. Стварэнне матэрыяльна-тэхнічнай базы індустрыяльна-аграрнага грамадства: індустрыялізацыя і калектывізацыя сельскай гаспадаркі ў бсср.
- •42. Усталяванне камандна-адміністрацыйнай сістэмы. Палітычныя рэпрэсіі 30-х гг. XX ст. У Беларусі
- •48. Грамадска-палітычная і сацыяльна-эканамічная сітуацыя ў бсср у першае пасляваеннае дзесяцігоддзе (сярэдзіна 40 – сярэдзіна 50-х гг. Хх ст.).
- •49.Асноўныя тэндэнцыі сацыяльна-эканамічнага развіцця бсср у сярэдзіне 50 – сярэдзіне 80-х гг. Хх ст.
- •50. Спробы мадэрнізацыі савецкай грамадска-палітычнай і сацыяльна-эканамічнай сістэмы падчас палітыкі перабудовы (1985-1991 гг.).
- •54. Асноўныя тэндэнцыі сацыяльна-эканамічнага развіцця Рэспублікі Беларусь.
- •55.Геапалітычнае становішча Рэспублікі Беларусь.
19.Бел. Землі ў геапалітычнай прасторы Еўропы Новага часу. Войны 16-18 стст. І іх наступствы.
У пачатку Новага часу ва Усходняй Еўропе склаліся такія буйныя дзяржавы як Каралеўства Польскае, ВКЛ і Маскоўскае княства. Характэрнай рысай развіцця -барацьба за верхавенства ва Усходняй Еўропе. Так, Жыгімонт Стары, які адначасова быў каралём Польшчы і вялікім князем літоўскім, з 1507 г. вёў вайну з Масквой, якая скончылася ў 1514 г. стратай ВКЛ Смаленска. У 1519 г. магістр Тэўтонскага ордэна пачаў вайну з Польшчай. Польскае войска спусташыла ордэнскія землі да самага Круляўца, аднак Жыгімонт замест далучэння іх да Польшчы пагадзіўся на пераўтварэнне Ордэна ў свецкую дзяржаву. Акрамя войнаў з Масквой і Ордэнам, Польшчы і ВКЛ пастаянна прыходзілася абараняць ад набегаў крымскіх татараў землі Галіцкай Русі, Падоліі і Валыні. Першая палова 16 ст. была запоўнена войнамі паміж ВКЛ і Маскоўскай дзяржавай. З аднаго і з другога боку былі перамогі і паражэнні. 10 студзеня 1569 г. пачаўся Люблінскі сейм.
1618 – Трыццацігадовая вайна выклікана абвастрэннем унутрыгерманскіх адносін і праціваборствам еўрапейскіх дзяржаў. склаліся дзве варожыя кааліцыі: Габсбурскі блок (Аўст, Ісп, РП) і саюз Францыі, Швец,Галан, Дан.Спачатку поспех быу на стр. Габсбурскі, а пасля параж. быў падпіс у 1648 Вестфальскі мір. Вядучая роль перайшла да Фр, Анг, Швец, на усх Еўропе да Расіі. Аслабелі пазіцыі Аўстрыі і РП. Адбылося аб’яднанне Бадэнбурга і Прусіі.
У пер. пал. 17 ст склаліся напружаныя сац-паліт абставіны. Узмацн. феад прыгнет. 1648 гетман запарожскага краю Хмяльніцкі хацеў стварыць незалежную Украіну. 31 жн. 1649 пад Лоевам разбіта каз-сял войска.заключана перамір’е. Пасля адбылася яшчэ адна бітва дзе каз. пацярпелі паражэнне.
Вясной 1654 Масква аб’явіла вайну РП. Вайна ішла паспяхова для Расіі. у жніўні 1655 захоплена ВІЛЬНЯ. летам 1655 на Польшчу напалі шведы. Рускі цар Аляксей міхайлавіч заключыў з РП перамір’е для сумеснай барацьбы са шведамі.
У 1658 Вазабн баявыя дзеянні РП з Расіяй. Вайна мела катастрафічныя вынікі для Беларусі.
У 1672 на РП напала Турцыя, захапіла зах.Украіну. Вайна працягвалася да 1699 і скончылася для Польшы паспяхова.
20.Сацыяльна-эканамічнае развіццё бел. Зямель у другой палове 16-18 стст.
Пасля смерці Яна ІІІ Сабескага на трон Рэчы Паспалітай быў абраны ў 1697 г. Аўгуст ІІ. Галоўнай мэтай : вярнуць сваёй краіне аўтарытэт і значнасць у Еўропе. Разам з тым унія з Саксоніяй прымусіла РП ўвязацца ў Паўночную вайну, да якой яна не была як след падрыхтавана. Разумеў гэта і шведскі кароль Карл XІІ – у 1702 г. сюды ён перанёс асноўныя баявыя дзеянні, спадзеючыся бліскучай перамогай хутка скончыць вайну. Усяго за некалькі месяцаў Карл XІІ здолеў захапіць Вільню, Гродна і Варшаву. Для ўзмацнення свайго ўплыву ў краіне шведы ў 1704 г. дамагліся ад Варшаўскай канфедэрацыі абрання новага караля, якім стаў С. Ляшчынскі. У сваю чаргу Аўгуст ІІ звярнуўся за дапамогай да Расіі і восенню 1704 г. у ВКЛ увайшла армія Пятра І, да якой далуч. атрады Радзівілаў, Агінскіх і Вішнявецкіх, што надало баявым дзеянням хар-р грамадз. вайны. На працягу 1705-1706 гг. шведская армія здолела захапіць большую частку Зах. і Цэнтр. Бел.і. Былі спустошаны Наваградак, Слонім. Кобрын, Нясвіж, Пінск і Слуцк. У час ваеннай кампаніі 1707-1708 гг. баявыя дзеянні перан-ся на ўсх.белар. землі. Расійскія войскі былі вымушаны паступова адыходзіць на поўдзень. Пры гэтым па асабістаму загаду Пятра І былі спалены Віцебск, Магілёў, Мсціслаў і Быхаў. На ўсх Бел. адб-ся і першае паражэнне шведскай арміі – 9 кастрычніка 1708 г. пад в. Лясная (Слаўгарадскі раён). Гэта перамога, дарэчы, шмат у чым паспрыяла разгрому войска Карла XІІ 8 ліпеня 1709 г. у час славутай Палтаўскай бітвы. У далейшым РП практычна не прымала ўдзелу ў ходзе Паўночнай бітвы, якая і так значна паглыбіла яе занапад. Фактычная адсутнасць цэнтралізаванага кіравання краінай не дазволіла ажыццявіць і шырокамаштабную праграму вываду РП з пасляваеннага крызісу.
