- •Басқару есебінің мәнінің анықтамасы мен функциялары
- •Басқару және қаржылық есеп жүйесінің салыстырмалы сипаттамасы
- •Басқару есебінің ақпараттық пайдаланушылары
- •4. Басқару үрдісіндегі талдаушы-бухгалтердің рөлі
- •5. Есептік ақпараттар
- •6. Басқару есебі әдістерінің негізгі элементтері
- •7. Құжаттау
- •8. Түгендеу
- •9. Бақылау шоттары
- •10. Жоспарлау функциясы
- •11. Мөлшерлеу сипаттамасын берініз
- •12. Талдау – функциясына сипаттама берініз
- •13. Бақылау – функциясына сипаттама берініз
- •14. Негізгі шығындар
- •15. Үстеме шығындар
- •16. Тікелей шығындар
- •17. Жанама шығындар
- •18. Кірістік шығындар
- •43. Басқару есебі мен қаржылық есебінің айырмащылығы неде
- •44. Контроллинг дегеніміз нені білдіреді, оның түсінігі мен ролін келтірініз
- •45. Жабдықтау - дайындау қызметі нені білдіреді
- •46. Өндірістік кызметі нені білдіреді және оған сипаттамасын берініз
- •47. Қаржылық - өткізу қызметіне сипаттама берініз
- •48. Смета (бюджет) нені білдіреді, оның сипаттамасын берініз
- •49. Мәлімет түрлері, оның басқарушылық және қаржылық есепте айырмашылығына сипаттама берініз
- •50. Өндіріс шығындары экономикалық мазмұнына қарай қалай топтастырылады
- •51. «Бірінші түсім – бірінші жөнелтілім» әдісі
- •52. Матиериалдарды есептеу кезінде қандай әдістер пайдалынады
- •53. Өндірістік мекемелерде шығындардың пайда болу орны туралы сипаттама берініз
- •54. Экономикалық ақпарат түрлері мен оларға сипаттама берініз
- •55. Бухгалтер-талдаушының міндетті іс-қызметіне сипаттама
- •56. Өндірістік шығындар есебінің тапсырыстық әдісі
- •57. Шығындарды топтастыруға сипаттама берініз
- •58. Есепті кезең қатысына орай шығыстар екі категорияға бөлінеді, оларға мысал ретінде сипаттама берініз
- •59. Ағымдағылар шығындар, оларға жатқызатын шығындарға сипаттама берініз
- •60. Бір жолғылар (бір мәрте) шығындарға не жатқызылады
- •66. Массалық өндіріске сипаттама берініз және қай өндіріс салаларында пайдаланады
- •67. Сериялық өндіріске сипаттама берініз және қай өндіріс салаларында оны пайдаланады
- •68. Калькуляция, оның түсінігі мен объектілері
- •69. Үстеме шығындар, оны есептеу жүйесі
- •70. Өнімнің (қызметтің, жұмыстардың) өзіндік қүнын әзерлеу процессі
- •71. Өндірістің әр фазасы, кезеңі бойынша шығындар есебін және өнімнің өзіндік құнын анықтау қандай әдіспен жүргізіледі, оған сипаттама берініз
- •72. Басқару есебін жүргізу тәртібі
- •82. Стадиялық Әдіс
- •85. Басқарушылық есептің түрлері, олардың сипаттамасы
- •86. Стратегиялық есеп, оның сипаттамасы мен ерекшілігі
- •87. Нормативтік әдістің міндеті мен негізгі мақсаты
- •88. Барлық стандарттарды үш деңгейің атап көрсетініз және оларға сипаттама берініз
- •89. «Стандарт-кост» жүйесі
- •1. Баға деңгейін есепке алумен байланысты:
- •2. Қуаттылықты пайдалану деңгейіне байланысты:
- •90. «Директ-кост» жүйесі
90. «Директ-кост» жүйесі
«Директ-костинг» жүйесін тәжірибеде қолданудың бірінші кезендерінде өзіндік құнға тек тікелей шығындары енгізілді, ал қалған барлық жанама шығыстар есеп беру кезеңіндегі қорытындысына, (яғни, қаржылық нәтижесіне) жатқызылып, есептен шығарылады, яғни аталған шығын табыстан шегіріледі. Осыдан «-Direct – Costing – System» (тікелей шығындардың есеп жүйесі) жүйесінің аталуы келіп шықты. Осы аталған әдістің құндылығы мынада, онда оның табыстың (1) пен шығындардың (2) және сатылған өнім көлемнің деңгейі (3) өзара байланысты екенін көрнекті түрде баяндап береді.
Қазіргі кезде «директ-костинг» әдісінің бірнеше нұсқалар бойынша қолданылады: классикалық «директ-костинг»; айнымалы шығын жүйесі; өндірістік күшті жұмсауға байланысты ауысатын шығындар есебі жүйесі. Ортақтығы оның, калькуляция тек жартылай өзіндік құнға толық емес жүргізіледі. «Директ-костинг» түсінігі өнім көлеміне байланысты шығындардың тұрақты және айнымалы шығындар болып бөлінуі, осымен қоса тұрақты шығындар өнім бірлігінің өзіндік құнының калькуляциясына кірмейді. Жалпы қазір бұл системаны қолдану мен тұрақты теориялық негізделгеніне қайнар көз болған ғалымдардың қайсысы екенін айту қиынырақ түседі.
«Директ-костингтің» құрылуының маңызды элементі болып нарықтық экономика болып табылады, осыдан келіп бухгалтерлік есепке де қажеттіліктердің өзгеруіне әкеледі, көрсетілетін ақпараттардың иілгіштігі мен аналитикалығы. Есеп берудің алдында тұрған тапсырмалардың өзгеруі, өндірістік есептің тапсырмаларының өзгеруіне әкеледі, оның артынан «директ-костинг» әдісі бойынша ұйымдастырудың қолайлы да, тиімді мүмкіншіліктері ашылады.
Тікелей шығындарға негізделген басқарушы, яғни өндірістік есеп жүйесі ретінде директ-костингтің өзіне тән ерекшеліктерін және мәнін анықтау керек, есептеу әдістемелерін қалыптастыру, есептік жазулар сызбасын және басқа мәселелерді зерттеу қажет. Өндірістік есепті ұйымдастыру – кез-келген фирма немесе шаруашылық серіктестіктің ішкі өзінің жұмысы. Әкімшілік шығындарды қандай кескінде классификациялау; шығындардың шығатын жерін қанша бөлшектеу және оларды қалай жауапкершілік орталықтарымен байланыстыру керек; нақтылы немесе стандартты есепті ме, әлде толық немесе бөлшек шығындардың есебін жүргізуді өзі таңдайды.
«Директ-костинг» тұрақты және көлемге пропорционалды өзгеретін шығындарды өзіндік құнға бөлу ретінде анықталуы керек. Тек негізгі шығындар мен айнымалы шығындар ғана запастармен шығарылған өнім бағасына енгізілуі керек. Қалған шығындар тікелей табыс пен зияндарға жатқызылады. Бірақ «директ-костинг» жүйесінің маңызды бірінші кезекте шығынды бөліп және тек екінші мақсат болып запастарды бағалау табылады дегенді ерекше қарастыру керек. Осыдан қорытынды жасасақ «директ-костинг» табыс есебіне, зиян мен қосымша шифрлауға есеп беруіне әсерін жасауға ерекше көңіл бөлу болып келеді.
«Директ-костинг» – бұл өзіндік құнды есептеу жүйесі тек тікелей шығындар мен ауыспалы жанама шығындар ғана өнімнің өзіндік құнына кіруі керек деп Батыс германдық экономист Д. Бернер түсіндіріп кеткен. Бұл көбінесе жартылай фабрикаттар мен дайын өнім запастарын есептеу жылдық баланс және шығындар сол есеп беру кезеңінде өндірілген өнімдерге шығын есебін құрау кезінде ғана қосылады.
«Директ-костинг» әдісін іс жүзінде қолданудың бірінші кезеңдерінде өзіндік құнға тек тікелей шығындары енгізілді, ал қалған барлық жанама шығыстар есеп беру кезеңіндегі қорытындысына (яғни, қоржылық нәтижесінде) жатқызылып, есептен шығарылады, яғни аталған шығын табыстан шегеріледі. Осыдан «- Direct – costing – System» (тікелей шығындардың есеп жүйесі) жүйесінің аталуы келіп шықты.
«Директ-костинг» әдісі өзіне тектікелей шығындарды ғана енгізеді. Бұл арада олар өнімді өндірумен тікелей байланысты шығыстардың негізінде калькуляцияланады. Әрбір жағдайда өзіндік құнға енгізілетін шығындардың деңгейі әр түрлі болады, Бірақта жалпы алғанда осы тәсіл үшін, ондағы кейбір өнімді өндіру мен сатуға тікелей қатысты бар шығындар түрлері калькуляциялауға қатыспай-ақ табыстың есебінен өтелетіндігі белгілі. Міне, осыдан толық емес өзіндік құнның есеп жүйесінің мәні келіп шығады. Бұл жүйеде өзіндік құнды есептеу қағидасы мынадан тұрады, онда шығындардың айнымалы бөлігі ғана жоспарланады (есептен алынады), яғни сол айнымалы шығындар ғана иеленуші бойынша таратылады. Қалған шығындар (тұрақты шығындар) бөлігі жекелеген топқа жинақталады, калькуляциялауға енбейді.
«Директ-костинг» (маржиналды табыс немесе айнымалы шығындарды жабу есебінің) жүйесін қолдана отырып, өндіріс көлемі мен шығындар арасындағы (өзіндік құн, түсім, таза және маржиналды табыс) тәуелділікті және өзара байланысты жедел зерттеудің маңыздылығы зор.
«Директ-костинг» жүйесінің бірнеше айрықша ерекшеліктері де бар: бірінші - өндірістік шығындарды тұрақты және айнымалыға бөлу; екінші шектелген шығындар бойынша өнімнің өзіндік құнын калькуляциялау; үшінші – табысты есептеп шығарудың көпсатылығы.
3. Бүгінгі таңда бір ғана кәсіпорын әртүрлі қызмет түрімен айналысады және бұл қызмет түрімен түрлерінде бірдей емес табыс салықтары салынды.
Қазақстанда "директ-костинг" элементтері көптеген ұйымда қолданыс таба бастады, ал ол өзіндік құнды басқару мен бақылау үшін екі бірдей тиімділікке жол ашты. Бұл арада кезеңдік шығындар ретінде қарастырылатын коммерциялықпен жалпыәкімшілік шығыстарына, яғни үстеме шығындарының тұрақты бөлігіне жаңаша көзқарасты қалыптастырып отыр, аталған есеп вариантының шарты бойынша, олар өзіндік құнды калькуляциялау объектілеріне енгізілмейді, ал ол сатылған өнімнен түсетін түсімнен шегріледі.
