10. Фарміраванне навыкаў чытання. Беглае і правільнае чытанне.

Навык чытання хар-ца: прав. і плаўнасцю, свядомасцю, бегласцю і выразнасцю. Працэс чытання і разбору тэксту дапамагае фармі-раванню навыку чытання. аналітычны этап (склада-літарным аналізам і чытаннем слоў па складах.)-- перыяд навучання грамаце сінтэтычны этап чытанне цэлымі словамі, па сэнсавай дагадцы. аўтаматызуецца, перш за ўсё: змест, кампазіцыя, ідэйная накіраванасць, вобразныя сродкі.

Беглае чытанне. самы высокі тэмп чытання.Бегласць чытання характарызуецца ўспрыман-нем і вымаўленнем пэўнай колькасці слоў у мінуту.Нармальны тэмп чытання адпавядае тэмпу вуснага маўлення школьніка. Патрабаванні., свядома ўспрыма-юць прачытанае. без расцягвання гукаў, складоў, слоў, без паўз паміж складамі, словамі, сказамі, чытанне лёгкае Прыёмы Чытанне ўголас і сам сабе (моўчкі). Паўторнае чытанне з рознымі заданнямі: --з мэтай падрыхтоў-кі да адказу, --для пацвярджэння правільнасці свайго выказвання, --складанне плана, падрыхтоўка пераказу, апавяданне пра героя, --вуснае маляванне, --чытанне па ролях.Самастойнае чытанне. Захаванне гігіены чытання (правільная поза, нармальная адлегласць паміж вачамі і кнігай). Узорнае чытанне настаў-ніка ў тэмпе, якога лёгка дасягнуць вучням. Што-дзённыя чытанні. для завучвання на памяць — вершы, байкі, прыказкі, загадкі, скорага-воркі. Чытанне сказаў, аб'яднаных тэмай, на дошцы, табліцы. на працягу пэўнага часу. Спаборніцтва.

Правільнае чытанне беспамылковае і плаўнае чытанне слоў і сказаў, Тыповыя памылкі перастаноўкі ,пропускі слоў_г складоў, гукаў, чытанне без захаваннем норм літаратурнага вымаўлення. Прыёмы раскрыццё лекс.знач сл., паскладовае чытанне, чытанне сам сабе з мэтай; складанне слоў з разразной азбукі; чытанне цяжкіх слоў, на плакаце ці на дош-цы; па складовай табл; склада-літарны і гукавы аналіз слоў; артыкуляцыі гукаў; харавое паўторнае чытанне ,сістэматычны кантроль, своечасовае выпраўленне, чытанне і завучванне скорагаворак, паўторнае чытанне: падрыхтоўка да гутаркі, да складання плана, да пераказу, да вызначэння вобразных сродкаў мовы, да лексічнага ана-лізу, да выразнага чытання ---- «сінтэз паміж успрыманнем, вымаўленнем і асэнсаваннем зместу прачытанага».

11. Выразнае і свядомае чытанне. Прыёмы выпрацоўкі гэтых якасцей чытання.

Выразнае чытанне вобразная перадача тэксту чытачом у адпаведнасці з задумай пісьменніка.Патрабаванне Захаванне граматычных паўз. лагічных і псіхалагічных паўз лагічнага (сэнсавага) націску. Улік тэмпу і рытму чытання. казкі, байкі, апавя-данні — чытаюцца пераважна павольным тэмпам, лірьпьныя творы — больш хуткім. Выкарыстанне інтанацыі. пачуцці, эмоцыі, на-строй. дыкцыя, дыханне, тэмп, моцнасць голаса, правільнае літаратурнае вымаўленне, падтэкст. Прыёмы навучання аналіз зместу твора, выясненне матываў паводзія дзеючых асоб, вызначэнне галоўнай думкі твора, вуснае маляванне, падбор загалоўкаў, вызначыць тон чы-тання кожнага ўрыўка, работа з вобразнымі сродкамі ,абагульняльную гутарку-- зразумець задуму аўтара ,узорнае чытанне. Аналіз узораў чытання ,практыкаванні ў гучным чытанні пад кантролем настаўніка і вучняў. Чытанне дыялогаў, чытанне па ролях, размётка тэксту.

Свядомае чытанне разуменне вучнямі зместу твора, яго ідэі, вобразаў, ўстанаўленне ўласных адносін да герояў, падзей, з'яў, фактаў. Залежыць ад: --разумення школьнікам значэння слоў, словазлучэнняў і сэнсу сказаў, --вызначэн-ня ім лагічнай і псіхалагічнай сувязі паміж часткамі прачытанага. --агульнага развіцця і ўзросту вучня, --памяці, увагі, --даступнасці для яго матэрыялу чытан-ня. Метады і прыёмы Уступная і заключная гутарка. Прымяненне нагляднасці. Слоўнікавая праца. Аналіз твора, гутарка па прачытаным, кладанне плана твора, складанне апавядання пра героя, розныя віды пераказаў.