I procesów. Prognoza jest informacją o najbardziej prawdopodobnym kształcie przyszłości.

PROGRAMOWANIE- jest zespołem czynności zmierzających do ustalenia sformalizowanego

opisu celów działalności organizacji oraz określenia optymalnych środków ich realizacji.

TWORZENIE PLANU- dotyczy projektowania przyszłej działalności przedsiębiorstwa.

CZYM RÓZNI SIĘ PROGRAMOWANIE OD PLANOWANIA I PROGRAM OD PLANU-

tym że opracowuje się kilka programów (wariantów) plan natomiast jest jeden. Plan ma w

organizacjach charakter obowiązujący, program zaś postulatowy. Plan jest bardziej skwantyfikowany

niż program, więcej w nim liczb. Program wskazuje kierunki i sposoby realizacji celów podczas

gdy plan jest zbiorem decyzji. Ten zbiór decyzji tworzą wybory, które dotyczą najogólniej:

przedmiotu, podmiotu, okresu, elementów i charakterystyk planu.

PLANOWANIE- polega w dużej mierze na decydowaniu o podjęciu działań zorientowanych na wywoływanie zjawisk które

by samoistnie nie zaistniały.

PODSTAWOWE PODSYSTEMY ORGANIZACJI: podsystem

celów i wartości- określa misję jaką organizacja spełnia na zewnątrz, czyli w otoczeniu w którym

działa i do wewnątrz czyli wobec swych uczestników; podsystem psychospołeczny- zawiera

uczestników organizacji, ich motywację, postawy, wartości, kulturę oraz więzi społeczne występujące

pomiędzy nimi; -podsystem struktury- obejmuje formalne zasady podziału zadań, uprawnień,

informacji oraz władzy i odpowiedzialności w organizacji; -podsyst techniczny- w skład którego

wchodzą stosowane w organizacji technologie, umiejętności techniczne, maszyny, urządzenia,

budynki i ich wyposażenie; -podsyst zarządzania- obejmuje mechanizmy koordynacji i uzgodnienia

pozostałych podsystemów w procesach podejmowania decyzji.

ETAPY PLANOWANIA: 1)przedsiębiorczości, 2)luki administracyjnej, 3) luki oczekiwań,

4)strategicznego rozwoju. W fazie 1.działający i potencjalni menedżerowie mało korzystają z

planowania. Po prostu odpowiadają na problemy. W fazie 2. menedżerowie zaczynają sobie

zdawać sprawę z tego że ich bieżące zadania mogłyby być lepiej realizowane, gdyby zostały

zaplanowane. W fazie 3. menedżerowie tworzą plany oceniając wizję dalszego funkcjonowania

przedsiębiorstwa. Troszczą się o utrzymanie prawidłowego rozwoju firmy. W fazie 4 menedżerowie

zajmują się problemami wzrostu, poszukując sposobów rozszerzenia i dywersyfikacji działalności

ustabilizowanego przedsiębiorstwa.

BIZNESPLAN- instrument planowania, zwięzły program finansowo-marketingowych nowych lub rozwojowych zamierzeń lub przedsięwzięć przedsiębiorstwa.

PLAN- projekt przyszłego, przewidywanego funkcjonowania organizacji, ujęty w postaci zbioru

przyszłych działań rozliczonych w czasie.

PLAN OPERACYJNY- zbiór decyzji określających

poszczególne zadania i działania konieczne do poprawnego ich wykonania w przewidzianym czasie

oraz warunki wewnętrzne oraz zewnętrzne które muszą być dotrzymane przy realizacji poszczególnych

czynności i zadań.

PLAN STRATEGICZNY- zbiór decyzji określających cele przedmiotu planowania

I ich zmiany wynikające z konieczności przystosowania się do zmian w otoczeniu, zasoby niezbędne do

osiągnięcia założonych celów oraz sposoby ich pozyskiwania, rozmieszczenia i użytkowania.

PLAN TAKTYCZNY- plan obejmujący ustalanie co do sposobów przydzielania zasobów na poszczególne

działalności „wyznaczone” planem strategicznym oraz ustalenia reguł efektywnego ich wykorzystywania

w średnim horyzoncie czasowym.

POLE PLANU- zakres tematyczny planu.

PODZIAŁ PLANÓW WG KRYTERIUM PODMIOTOWEGO: jednostki organizacyjnej, zakładu

przedsiębiorstwa. Dotyczy planów sporządzanych przez przedsiębiorstwa i ich ugrupowania. Plany mogą

być tworzone na potrzeby komórki organizacyjnej, zakładu przedsiębiorstwa, całej organizacji.

WG KRYT. PRZEDMIOTOWEGO: branżowe, sektorowe, ogólnogospodarcze. Pozwala integrować

plany działania przedsiębiorstw współpracujących w ramach jednej branży czy też sektora

WG POLA PLANU: kompleksowe, wycinkowy, problemowy. Przez to kryterium należy rozumieć zakres

tematyczny czy zasięg planu. Plany które obejmują wąski obszar zagadnień nazywane są wycinkowymi.

W miarę obejmowania coraz większej liczby zagadnień plan staje się planem problemowym, uwzględniającym

całokształt spraw decydujących o powodzeniu głównego założenia planu.

WG CHARAKTERU PLANU: operacyjny, taktyczny, strategiczny.