68. Топтық синхронизацияның маркерсіз және маркерлі әдістерінің мағынасы

Б/м: первоначально запуск распределителя приема производится от фазирующей кодовой комбинации ФК. В исходном состоянии источник сообщения ИС заблокирован управляющим устройством УУ и передается ФК с пом Рпер. ФК регистрируется на приемнике ФК. Если приемник не сфазирован с передатчиком, то ФК не будет зарегистрирована. В конце цикла УУ приемника произведет подстройку фазы приемника. Эта подстройка будет происходить до тех пор, пока приемник не будет сфазирован с передатчиком. После того как приемник сфазирован, передатчик начинает передачу информ комбинаций.

Б/м – только при синхронном способе передачи. При б/м подстройка распределителя приемника производится на величину, равную длит-ти одного элемента. Групповой синхронизм поддерживается благодаря тому, что приемнику заранее известна длина принимаемых комбинаций.

М/м: от ИС сообщение поступает на накопитель и с по щетки распределителя считывается n элементов в канал связи. На n+1-такте считываются элементы маркера. На приеме к/к с пом щетки распределителя приемника записываются элементы на Нпр. К n+1-выходу распределителя подключен приемник маркера, выход кот соединен с УУ. При расхождении распределителей по фазе маркер не поступает на приемник маркера и УУ смещает щетку распределителя приема на один шаг. Это смещение будет происходить до тех пор, пока приемник маркера не зарегистрирует маркер. При обнаружении рассинхронизации приемник маркера через некоторое время снимает блокировку с УУ и система связи перейдет в режим синхронизации. В этом режиме приемник маркера запрещает выдачу информации с накопителя.

Отличительной особенностью стартстопной системы от синхронной яв-ся то, что маркер представляет собой совокупность двух элементов: элементов «старт» и «стоп». Передатчик с/с системы содержит приемник старта и стопа. С пом схем объединения СО и разделения СР производится объединение и разделение информационной части и сигналов маркера.

69. Үйірткілі код. Оларды құру, қателерді табу және түзету принциптері мен техникалық түрде тарату.

Үйірткілі кодтар. Сызықтық блоктық кодтың екі бүтін сан n және k-мен және полиномды немесе матрицалық генератормен сипаталатын ерекшелігі бұл кодтық сөздердің n-кортеждерінің әрқайсысы кіріс хабардың k-кортeжімен анықталатындығы болып табылады. k бүтін саны блоктық кодердің кірісін құратын мәліметтер битінің санына көрсетеді. n бүтін саны – бұл кодердің шығысындағы сәйкес кодтық сөздегі разрядтардың жиынтық саны. Кодтың кодалау дәрежесі (code rate) деп аталатын k/n қатынасы қосылған артылудың шамасы болып табылады. Үйірткілі код n, k и K үш бүтін санымен сипатталады, мұндағы k/n қатынасының кодалау дәрежесінің мәні (кодаланған битке келетін ақпарат) блоктық кодтағыдай болады; алайда n блоктық кодтағы тәрізді блоктың немесе кодтық сөздің ұзындығын анықтамайды. K бүтін саны кодтық шектеу ұзындығы (constrain! length) деп аталатын пареметр болып табылады; ол кодалаушы ығыстыру регистріндегі k-кортеждің разрядтарының санын көрсетеді. Үйірткілі кодтардың блоктық кодтармен салыстырғандағы маңызды ерекшелігі кодерде жады болатындағында – үйірткілі кодалау кезінде алынатын n-кортеждер тек бір кіріс k-кортежінің ғана емес, осының алдындағы К-1 кіріс k-кортеждерінің де функциясы болып табылады. Тәжірибе кезінде n мен к - бұл шағын бүтін сандар, ал K кодтың қуаты мен күрделілігін бақылау мақсатында өзгеріп отырады

7.4 сурет – Байланыс арнасындағы кодалау/декодалау және модуляция/демодуляция