- •Қызбаның сатылары.
- •Қызбаның организм үшін маңызы.
- •Шеткері ағзалар мен тіндердегі қан айналым патофизиологиясы
- •Артериялық гиперемия
- •Қанның ағу жылдамдығының ұлғаюы
- •Артериалық гиперемия
- •Веналық гиперемия.
- •Реперфузия.
- •Тромбоз.
- •Тромбоз дамуының салдарлары.
- •Артериялық тромбоздың клиникалық түрлері
- •Веналық тромбоздың клиникалық түрлері.
- •Эмболия.
- •Жіті қабыну
- •Қабыну дамуындағы комплемент жүйесінің маңызы
- •Микроциркуляцияның бұзылыстары, эксудация мен лейкоциттердің эмиграциясы
- •Фагоцитоздың бұзылыстары.
- •Қабынулық жалқықтың (эксудаттың) ісінулік сұйықтан (трансудаттан) айырмашылықтары.
- •Эксудаттың түрлері.
- •Эксудацияның маңызы.
- •Пролиферация.
- •Созылмалы қабыну.
- •Созылмалы қабынудың даму жолдары.
- •Жергілікті қабыну мен жалпы организмнің байланысы.
- •Қабынуды емдеудің жалпы патогенездік негіздері.
- •Жасуша патофизиологиясы
- •Жасуша мембраналарының бұзылыстары.
- •Мембрана бұзылыстарының даму жолдары (патогенезі).
- •Еркін радикалды тотығу мен майлардың асқын тотығуы.
- •Ишемия кезіндегі жасушалардың бүліну жолдары
- •Мембраналардың механикалық (осмостық) бүліністері.
- •Иммундық (аллергиялық) әсерлер.
- •Мембрананың тосқауылдық қызметінің бұзылыстары.
- •Гендік құрылымдарының бұзылыстары.
- •Жасуша қызметтері реттелулерінің бұзылыстары.
- •Жасуша бүліністерінің көріністері.
- •Жасуша бүліністерінің түрлері.
- •Бүліндіргіш ықпалдарға жасушаның бейімделу жолдары.
- •Жасуша бүліністерін емдеу жолдарының негіздері.
Жасуша бүліністерін емдеу жолдарының негіздері.
Жасуша бүліністерін емдеу ең алдымен шақырған себепкер ықпалды аластауға бағытталуы қажет. Сонымен бірге бүлінген жасушалардың мембраналарын тұрақтандыратын дәрі-дәрмектер пайдаланылады. Мембраналардың бүліністерінің негізінде еркін радикалды тотығу мен май қышқылдарының асқын тотығуы болғандықтан оларды ескертетін табиғи және жасанды антиоксиданттар қолданылады. Мембраналарда фосфолипаза, липаза, протеаза ферменттерінің белсенділігі көтерілуіне қарсы олардың бәсеңсіткіштері пайдаланылады. Жасуша ішіне Са2+ иондары көп енуінен сақтандыру үшін кальцийдің шабан өзекшелерінің тежегіштері қолданылуы қажет. Сонымен бірге мембраналарды тұрақтандыратын дәрі-дәрмектер (глюкокортикоидтық, анаболизмдік гормондар), адреноблокаторлар пайдаланылады.