Балалардың туғаннан бастап гестационды жасқа дейінгі физикалық даму көрсеткіштері

Салмақ-ұзындық коэффициенті (СҰК)

Жаңа туылғандардың салмағы (г)

СҰК=--------------------------------------------------------------

Жаңа туылғандардың дене ұзындығы (см)

Қалыптыда СҰК =60-80

1 деңгей –СҰК=56-59

2 деңгей –СҰК=55-50

3 деңгей –CҰК=49 төмен

1 деңгей-салмақта жеткіліксіздік=11-20%

2 деңгей-салмақта жеткіліксіздік=21-30%

3 деңгей-салмақта жеткіліксіздік=31% жоғары

Жаңа туылған баланың іріңді – септикалық ауруы. Құрсақішілік инфекциялар.

Омфалит-(гр.сөзінен ауд.кіндік)-кіндік жарасының бактериальды қабынуы,кіндік сақинасы және оның қан тамырларының қабынуы.Қоздырғышы алтынды стафилокок.Оның қарапайым,флегмонозды,некротикалық түрін ажыратамыз.Қарапайым түрі-кіндік жарасы жазылуы серозды немесе серозды-іріңді бөлінділердің әсерінен ұзаққа созылады.Бөлінді кіндік жарасының эпителизациясына әсер етеді.

Кіндік фунгусы-(fungus лат.саңырауқұлақ)кіндік жарасында грануляциялық тінде саңырауқұлақтардың пайда болып өсуі.

Шырышты-эпидермистің аздаған дефектісінен серозды экссудаттың бөлінуі,теріде қабыну үрдісі болады.

Флегмонозды түрі-қабыну үрдісінің кіндік жарасының айналасындағы тінде болуы.Кіндік айналасындағы тінде қызудың жоғары болуы,инфильтрацияның болуы.Кіндік жарасында флегмонозды жабындымен жара пайда болады.Кіндікті немесе кіндік айналасынан басқанда кіндік жарасынан ірің бөлінеді.Жалпы жағдайы нашарлайды,интоксикация мен дене қызуының көтерілуі.

Некротикалық түрі-бұл әлсіз балаларда анаэробты инфекцияның қосарлануымен жүреді.Тері,теріастылық клетчатка некроздалады.Некротикалық үрдіс ішперденің барлық қабаттарына жайылады және перитонит шақырады.

Асқынуы-бауырдың сепсисі мен абсцесі.

Диагноз-омфалитті анықтауда қиындық соқпайды,ішперденің рентгенограммасы кіндік айналасындағы кальцификаттарды анықтайды.

Емі-түріне байланысты қарапайым түрінде сутегінің асқын тотығы,5% кальций перманганатының ерітіндісімен 1-2% бриллиант көгімен емдейміз.

Фунгусты-ляписпен күйдіреміз,калий перманганатымен ванна тағайындалады.

Флегмонозды түрі-ол хирургтің қатысуымен жүргізіледі, антибиотиктер,спецификалық гипериммунды плазма құю,гамма-глобулин енгізу, десенсибилиздеуші заттармен витаминдерді тағайындау. Іріңді бөлінділер болса, гипертоникалық ерітіндімен,хлорофолипті ерітіндісімен немесе диоксидинмен таңу салу.Іріңді бөлінділер жойылса мазьды таңулар салу,физиотерапия курсын тағайындау.Кальцинозды бөлінділер болса антибиотиктермен шаю.

Некротикалық түрі-некроздалған тінді сау тінге дейін кесіп алу және антибактериальды дезинтоксикациялық терапия жүргізу.

Болжамы-жеңіл түрі жеңіл өтеді,флегмонозды,некрозды түрі қауіпті әсіресе кіндік қан тамырларының артеритінде,флебитінде.

Профилактика-асептиканы сақтау,кіндікті залалсыздандыру.

Везикулопустулез-терідегі локальды инфекция түрі,оған көбіне эккринді тері бездерінің қабынуына әкеледі.

Кең тараған нәрестелердің ауруы көптеген пастулалардың пайда болуы,олардың көлемі түйреуіш басындай үлкен болады, ақ-сары құрамында болады,қабыну аймағы қызарған.

Этиологиясы-ауру стафилакокктың әртүрлі штамымен шақырылады.

Клиникасы-түйреуіштің басындай түйіндер пайда болуы тән,алғашында түссіз сосын лайлы болады,іріңді қоспасымен.Түйіннің айналасындағы тері өзгеріссіз немесе аздаған қызарумен көрінеді, инфильтрация белгілері байқалады.Бастың шашты жерлерінде,буындық қатпарларда, ішінде, жамбасында кездеседі. Кейінірек ол түйіндер жарылып эрозияға ұшырайды,кейін қалпына келеді. Дене қызуы қалыпты. Ауру ұзақтығы бірден бірнеше сағатқа дейін.Емі түйіндердің жайылып шығуы мен ауырлық дәрежесіне байланысты.Нәресте оқшаулануы керек.Жергілікті емдеу жүргізіледі.Везикулярлы эрозияларды микробқа қарсы ерітіндімен сүртеміз,ультракүлгін сәулесімен күйдіру.Керек болған жағдайда жалпы антибактериалды стимулдеуші терапия жүргіземіз.

Эксфолиативті дерматит-стафилококкты, стрептококкты инфекциямен шақырылатын нәрестелердің ауруы.Басқа аурудан ерекшелігі ауыр түрде өтеді,улану белгілері байқалады.Жергілікті тінде қызару,ісіну,гиперемия,эпидермистің қатпарлану белгілері тән.Оны 1870 жылы Риттер ашқан.

Этиологиясы-перзентханадағы санитарлық-гигиеналық жағдайдың нашарлығы,нәрестелер палатасының тазалығының төмен болуы,күтімінің дұрыс көрсетілмеуі.

Клиникалық көріністері-нәресте туылған бірінші аптаның аяғымен екінші аптаның басында пайда болады.Басталуы кіндік айналасындағы қызару,эпидермистің жарылуынан басталады.Мойны,беті,аяқ-қолында ісіктер пайда болады.Эпидермис қатпарланып түсе бастайды.Толық жетілуі аурудың 10-11 күні болады,ауру нәресте терісі қызарады,барлық терідегі эпидермис түсе бастайды.Ауызбен мұрынның шырышты қабаты зақымдалады.Дене температурасы субфебрилді кейде 40 градусқа дейін көтеріледі.Кейде нәрестенің қызуының көтерілуінсіз өтеді.Бала аз еміп,салмақ жоғалтады.Лейкоцитарлы формуланың солға жылжуы байқалады.Гипохромды анемия тез арада дамиды.

Диагнозы-клиникалық көріністеріне қарай қойылады,бұл ауруды эхтиоздан,туа пайда болған Броктың ихтиозды эритремиясынан ажырату керек.

Емі- Риттердің эксфолиативті дерматитте дене температурасын қалыпты ұстау және электролитті – сұйықтық балансын, терінің жақсы күтімі. Стерилиздеуші ұнтақпен нәресте терісіне себу және миндалинды,күнбағыс майымен майлау,калий перманганатымен күнде ванна жасау.Қабыну болған жерді 2% күміс нитратымен тазалау,антибиотик,гамма-глобулин,инфузионды терапия тағайындау.Нәресте тыныштық жағдайда болу керек,дене қызуын тұрақты сақтау үшін грелкамен қоршап жатқызу.Тамақтануын қадағалау.

Болжамы-ауыр түрде өтуі,кешенді емдеу әсерінен емдеу нәтижесінің оң болуы, яғни жағдайының жақсаруы.

Профилактикасы- перзентханада санитарлық-гигиеналық жағдайды қадағалау,анасының жүкті кезінде жұқтырылған стрептококты,стафилококты инфекцияларын емдеу.

Нәрестенің флегмонасы-нәрестенің алғашқы аптасында болатын тері асты май қабатының іріңді қабынуы.

Нәресте терісінің жұқа әрі нәзік болуы тері асты май қабатының жақсы қандануы әсерінен кішкене жарақаттардан инфекция қанға түсіп қабыну туғызады.

Негізгі қоздырғышы алтынды стафилококк немесе оның басқада микробтармен бірігуі болып табылады.

Клиникалық көрінісі- ауру нәрестенің 5-8 күні кейде оданда кешірек пайда болады.Дене қызуы 38-39 С болады,нәресте мазасыз және нашар еметін болады.Кейде флегмона арқасында пайда болады,жауырын аралығында,белінде,жамбасында да көптеп кездеседі.

Нәресте арқасымен көп жатқанда арқаның қандануы нашарлайды,сол себептен осы жерлерде флегмона жиі кездеседі.Жалпы жағдайы әртүрлі болып өтуі мүмкін,көбіне интоксикация белгілері басталады.Ауру жеңіл түрде өтеді. Жергілікті көрінісі алғашқы сатысында терінің шектелген жерлерінде ісіну,қызару,дене қызуының жоғарлауы,ауру сезімі.Қызару аймағының шеңбері d=1.5-2.5.—5-6 сағаттан соң үлкейеді, тері ісінеді.Соңғы сатысында некроз пайда болған,некроздалған әсердің сорылуы болады.

Емі флегмонамен ауыратын науқасты міндетті түрде хирургиялық бөлімге жатқызылу міндетті.Операция жүргізіледі,некрозды тіндер,іріңді ошақтарды сау тінге дейін алып,гипертониялық ерітіндімен таңу салады.Антибактериалды терапия жүргізіледі, таңуды әрбір 4 сағат сайын жасау керек.

Жаңа туылған нәрестелердегі сепсис – генерализацияланған бактериалды , емдемесе өлімге алып келетін , туа немесе жүре пайда болған иммунодефицит нәтижесінде дамитын , жүйелі қабыну реакциясы мен полиорганды жетіспеушілік және гомеостаз бұзылысымен сипатталатын ауру.

Бейімдеуші факторларға:

• Жасы(неонатальдық кезең)

• Шала туу

• Жүктілік пен босанудың патологиялық ағымы

• Құрсақішілік инфекциялар

• Тұқымқуалаушылық, иммундытапшылық

• ЖРВИ

• Босанудан кейін ананың аурулары

• Күйіктер, хирургиялық араласулар, ИВЛ

Сепсистің ену жолдары

1.кіндік жарасы(85%)

2. тері

3. ішек жолдары

4. зәр шығару жолдары

5. өкпе (сирек)

6. Криптогенді

7. Катетеризацаямен

Туа пайда болған біріншілік иммунодефициттегі (мысалы Брутон ауруындағы) біріншілік және екіншілік сепсис.

Клиникалық көрінісі
Негізгі	Қосымша
Нашар тыныс алады	Интоксикация
Тағамды сіңіруі нашар	Инфекция ошақтары
Нашар қалыпта болады	Қан жасау мүшелерінің зақымдануы (анемия)
	Зат алмасудың бұзылысы (дистрофия)

Қазіргі уақыттағы сепсис ағымының өту ерекшеліктері

1. Септицемиялық формалар мен бактериалды шоктың басым болуы

2. Ену қақпасының орнында анық клиникалық зақымданудың болмауы

3. Жиі грамм теріс флора себіледі

4. Кіндіктік сепсис кезінде кіндік артериясы емес, кіндік венасы жиі зақымданады

5. Candida тұқымының саңырауқұлақтармен шақырылған остеомиелиттер, менингоэнцефалиттердің жоғары жиілікте кездесуі.

Сепсистің емінде негізгі орын алатындар:

1. Микробтың сезімталдығы ескерілген антибактериалды терапия, максималды жасына байланысты доза, сондай ақ, әр түрлі жолдармен көк тамырға, бұлшықетке, ауыз арқылы енгізетін 2 антибиотиктен кем болмайтын терапия.

2. Дезинтоксикациялық терапия

3. Иммунотерапия – алғашында пассивті иммунитетті, содан кейін иммуномодулятордың және адоптогендердің көмегімен иммуностимуляциялау

Құрсақішілік инфекция.

Соңғы жылдары бір жағынан жаңадан шығарылған және енгізілген неғұрлым ақпаратты диагностикалық тәсілдерге, екіншіден, ересектердің инфицирленуінің абсолютты өсуіне байланысты құрсақішілік инфекцияның көбею тенденциясы байқалуда.

Бұл инфекция ерекшелігі таралу жиілігі мен ағымының , жүктіліктің өтуіне әсері мен салдарының алуан түрлілігінде. Құрсақішілік инфекцияның гестациялық кезеңдегі, нәрестелік кезеңдегі патологиялық жағдайлардың, балалық және адам өмірінің кейінгі шақтарындағы аурулар патогенезіндегі маңызы зор. Құрсақішілік инфицирлену жас балалар мен жаңа туылған нәрестелердің аурушаңдығы мен өлім көрсеткіштеріне айтарлықтай әсер етеді.

Ұрық пен жаңа туылған нәрестенің қазіргі кездегі басты инфекция қоздырғышы ТОRCН – комплекс инфекциялары (токсоплазмоз, кызылша, герпес, цитомегалия, хламидиоз), микоплазмалар, саңырауқұлақтар мен вирустар.О (OTHER) топқа сифилис , хламидиоз және т.б инфекциялармен қатар листериоз да жатады.

Инфекцияның ұрыққа енуінің бірнеше жолы белгілі: 1) гематогенді немесе трансплацентарлы – плацентарлы тосқауыл арқылы ұрыққа ену ; 2) өрлемелі – жатыр мойны мен ұрықтанған жұмыртқажасушасының кабығы арқылы ену; 3) төмендеген – жатыр түтігі арқылы; 4) трансмуральді (контакт арқылы) – инфицирленген эндометрия арқылы.

Инфекцияның трансплацентарлы жолы плацентаның бүраралық кеңістігінен ұрықтың қантамырлар жүйесіне еніп, ары карай оның ағзаларында дессеминацияланатын инфекциялық агенттің бар болуында пайда болады. Әйелдің жүктілік кезіндегі біріншілік инфицирленуі немесе ағзадағы латентты инфекцияның белсенуі вирустың ұрыққа трансплацентарлы берілу қауіпін жоғарылатады. Өрлемелі инфекция себебі жүкті әйел жатыр мойнының каналындағы инфекциялық агент болуы, сонымен қатар оның ұрық қабығы арқылы қағанақ суына енуі мүмкін. жатыр мойнындағы патологиялық өзгерістер , цервикальды сұйықтықтың қорғаныш реакциясының төмендеуі және акушерлік араласулар мен манипуляциялар инфицирлену қауіпін жоғарылатады. Инфекция ананың инфицирленген босану жолдары арқылы да жұғуы мүмкін.

Антенаталды құрсақішілік инфекция сипатына плацентарлы жетіспеушілікке, гипоксияға, құрсақішілік дамудың кідіруіне алып келетін плацентаның зақымдануы, жүктілікті көтере алмаушылыққа , төмен салмақты баланың туылуы жатады. Құрсақішілік инфекцияның ұрықтағы клиникалық көріністері қоздырғыштың ену жолынан басқа инфекцияның жұғуы жүрген жүктілік мерзіміне де байланысты.

Эмбрио- және плацентогенез кезеңінде қоздырғыштың әсерінен эмбрионның өлуі , ақаулықтардың пайда болуы, біріншілік плацентарлық жетіспеушілік дамиды. Эмбриондағы қабыну реакциясының ерекшелігіне оның альтернативті компоненттерінің ғана бар болып, фибробласттар реакциясының болмауы жатады. Сондықтан эмбриопатия эмбрионның өлуі немесе туа пайда болған ақаулықтардың түзілуімен аяқталады. Фетопатия жүктіліктің 11-аптасынан босанғанға дейін дамиды. Бұл кезеңде ағзалардың даму ақаулықтары сирек түзіледі. Фетопатияның өзіндік ерекшелігіне екі типті зақымданудың үйлесуі тән: тіндік морфогенездің өзгеруі және канайналудың бұзылысы, дистрофия, некроз, қабыну, иммундық реакциямен көрінетін реактивті өзгерістер. Жиі құрсақішілік дамудың қідіруі, цирроздық және склероздық өзгерістер, ішкі ағзалар гипоплазиясы дамиды. Бұл кезеңде жалған делінетін ақаулықтар дамиды. Осылай зәршығару жолдарының инфекциясы гидронефрозға, ал өткізілген менингоэнцефалит гидроцефалияға алып келуі мүмкін.

Кеш фетальды кезеңде( жүктіліктің 28 аптасынан кейін) ұрықта қабынудың барлық 3 компоненті де атсалысады( альтернативті, пролиферативті, кантамырлық) . Сондықтан генерализацияланған инфекциялық процесстер дамуы мүмкін. Барлық ішкі ағзалар, бірінші кезекте орталық жүйке жуйесі (энцефалит, менингит, менингоэнцефалит), бауыр (гепатит, цирроз),

өкпе (құрсақішілік пневмония, тынысалу жетіспеушілік синдромы ), журек (миокардит) зақымданады. Бұдан басқа геморрагиялық синдром, гемолитикалық анемия да дамиды. Ұрықтың инфицирленуіне әкелетін жүкті әйелдердің ауруларының ішінде ең көп көңіл бөлуді талап ететін

урогениталды инфекция (кольпит, цервицит, цистит, симптомсыз бактерурия, созылмалы және гестационды пиелонефрит), сонымен қатар созылмалы бейспецификалық өкпе аурулары (созылмалы бронхит, бронхиальды астма). Қауіп факторына әйел ағзасындағы созылмалы инфекция ошақтары, олардығ жүктілік кезіндегі өршулері, ауыр акушерлік анамнез (созылмалы эндометрит, жатыр мойнының эрозиясы, сальпингоофорит) жатады.

Құрсақішілік инфекцияларды диагностикалау мәселесі өте маңызды.

Бір жағынан акушер –гинекологтар практикасында ауруды кеш анықтау орын алса, баска жағынан гипердиагностика және кажет емес антибактериялды және вируска карсы терапияның жүргізілуі жағдайды ауырлатуда.

Спицификалық клиникалық көріністерінің жоқтығы ,жиі инфекцияның субклиникалық ағымда өтуі, вирус-вирустық, вирусты-бактериалық и вирусты-бактериалы-саңырауқұлақтық ассоциациялардың пайда болуы қоздырғышты анықтау мен емдеуге ерекше қарауды талап етеді. Сондықтан қазыргі заманғы жоғары сезімтал спецификалық лабораториялық диагностика әдістері ерекше мәнге ие болып келуде.

Лабораториялық диагностика әдістері

Серологиялық диагностика. Зерттеу барысында не 4 реттік антидене титірінің өспесі, не біріншілік инфекцияның болуын растайтын IgG класс антиденелері анықталады.

Қазіргі кезде иммуноферментті талдаудың(ИФТ) жоғары сезімтал және спецификалық әдістері кеңінен қолданады. ИФТ-ң тест жүйесін қолдану канн сарысуындағы қарапайым герпес вирусына, цитомегаловирусқа, токсоплазмаға, хламидияға, В гепатит вирусына IgM, IgG класстарының спецификалық антиденелерін анықтауға мүмкіндік береді.

Серодиагностика әдісі ұрық және нәресте кан сарысуындағы спецификалық антиденелерді анықтауда қолданылады. Оның үстіне IgM-ді анықтау инфекцияға ұрық пен нәрестенің өзіндік реакциясын көрсеткенімен, IgG класс антиденесінің анықталуы диагностикалық ақпарат бермей, олардың плацента арқылы анасының ағзасынан берілуінің салдары болуы мүмкін.

Егер өмірінің алғашқы айында анасы мен баласының қанын бір мезетте зерттесе ,IgG класс антиденелерінің анықталуы ақпаратты болуы мумкін, себебі IgG класс антиденелер титрі балада анасына қарағанда төмен болса , ол балада туа пайда болған инфекцияның жоқтығын білдіреді. Екіншіден, жоғарыдағы себептен туа пайда болған инфекция жоқтығын балада өмірінің бірінші айында аналық IgG класс антиденелер титірінің екі есе азаюы көрсетеді.

Иммунохимиялық әдістер. Иммунофлюоресцентті талдау – құрамына флюересцирлейтын белгілер енетін индикаторлық антиденелер кіретін иммунохимиялық әдістер жиынтығы. Чувствительность иммунофлюоресцентті талдау сезімталдығы 90-95%, спецификалылығы 98%. Үлгіде тіршілікке қабілетті кезекті жауап беретін антигендері бар бактерия мен вирустар болғанда дұрыс емес оң нәтиже шығады. Тұқымдық және түрлік спецификалық моноклональды антиденелерді пайдалану бұл мәселені шешуге көмектеседі (Хламоноскрин-1 жүйесінің сынамасы, Ниармедик 2 фирмасы).

Клиникалық үлгілерді зерттегенде иммунофлюоресцентті және ИФТ әдістерінің спецификалылығы дұрыс емес оң нәтиже беретін әр түрлі контаминанттар әсерінен төмендейді.

Молекулярно-биологиялық әдістер. Әр түрлі инфекциялық агенттермен шақырылатын аурулардың дұрыс және уақытылы емделуінде дұрыс диагноз қоюдың маңызы зор. Бұл мәселені шешу үшін кейіңгі кездері молекулярлы биологияның жаңа заманғы әдістері қолданылады.

Клиникалық үлгілерде геномдарды анықтаужоғары сезімтал әрі спецификалық және кеінгі жылдары құрсақішілік инфекцциялардың экспресс- диагностикасы үшін кеңінен қолданылып келеді. Геномдарды дәстүрлі анықтау әдісі нуклеин қышқылдарының молекулалық гибридизациясы болып табылады. Әдіс сезімталдығы ИФТ сезімталдығынан айтарлықтай жоғары және үлгіде жуық шамамен 1 пкг (10¹² г.) нуклеин қышқылдарын анықтауға мүмкіндік береді. Соңғы кездері инфекциялы аурулардың лабораторлы диагностикасындағы болашағы зор әдістердің бірі инфекция агенттері геномын полимераза тізбектік реакция арқылы анықтау болып табылады. Бұл әдіс құрсақішілік инфекцияларды анықтауда кеңінен қолданылуда.

ПТР әдісі инфекциялық агент геномының бір фрагментін тез және нәтижелі көбейтіп , оның детекциясын едәуір жеңілдетеді. Уровень амплификация деңгейі шамамен 10⁹ -10¹² құрайды. Қазіргі кезде нуклеин қышқылдарының полимераза тізбектік реакция арқылы амплификациясы практикалық медицинада кеңінен қолданылады. Инфекциялық агент геномын ПТР арқылы бөліп алу- инфекциялық аурулар диагностикасының ең ақпаратты әдісі.

Құрсақішілік герпестік инфекция.

Қарапайым герпес вирусымен жер шарында 90% астам адам инфицирленген , оның ішінде 20% клиникалық көріністермен өтеді. Көп жағдайда (80%) генитальды және неонатальды герпес қоздырғышы - 2 типті қарапайым герпес вирусы , тек 20% ғана – 1типті қарапайымгерпес вирусы .

Герпес ең кең тараған, организмде латентті түрде болатын ,жүкті әйелдерде симптомсыз өтетін адамның созылмалы вирусты инфекциясына жатады .

1 және 2типті қарапайым герпес вирусы Alphaherpesviridae туыстастығына жатады. Вирустың екі типі де ұрық пен нәрестеде ақаулықтардың түзілуіне әкелуі мүмкін.

Жаңа туылған балада герпес вирусының дамыуна қауіп фактор анасында босану алдында (соңғы 1 ай аралығында) пайда болған генитальды герпес .

1 типті қарапайым герпес вирусы бетте қызбалық көпіршіктердің пацһйда болуын , ал 2 типті қарапайым герпес вирусы көбінесе жыныс жолдарын зақымдайды.

Неонатальды герпестің даму қауіпі жүктілік кезінде біріншілік инфицирленгенде өте жоғары және 75% құрайды. Генитальды герпес рецидив берген кезде неонатальды инфекция қауіпі айтарлықтай төменірек. Герпестік инфекциясы бар әйел жүктілік ағымында асқынулар мен плаценталық жетіспеушілік дамуының қауіп-қатер тобына жатқызылады. Жүктіліктің ауыр ағымына ұрық гипоксиясы, құрсақішілік дамудың артта қалуы мен баланың шала туылуы жатады.

Жаңа туған бала герпес инфекциясын қурсақ ішінде,босану кезінде және туылғаннан кейін жұқтыруы мүмкін . Көбінесе жұқтыру босану кезінде (75-80% жағдайда)жүзеге асады: нәтижесінде жаңа туылғандарда постнатальды және неонатальды ауыр аурулар дамиды. Герпес вирусына антиденелері бар жаңа туылған балалар пайызы анасында антиденелер бар болуына байланысты 40 пен 90% арасында ауытқиды.

Балалар арасында шамалы пайызда туғаннан кейін бірден тері немесе көз зақымданулары анықталады .

Құрсақішілік герпес инфекциясының келесідей клиникалық түрлерін ажыратады:

- генерализацияланған (ем жүргізілмеген жағдайда өлім көрсеткіші 90%), өз алдында висцеральды және дессеминирленген деп бөлінеді.

Висцеральды түрде басым орталық жүйке жүйесінің серозды менингит, энцефалит, бауыр (герпестік гепатит) және өкпе (интерстициальды пневмония) зақымдануымен жүретін созылмалы диффузды энцефалит түріндегі бұзылыстары бйқалады.

Диссеминирленген түрде қызба , ішкі ағзалардың зақымдануы болады. Бауыр, ми, буйрек үсті бездері зақымданады.Герпес инфекциясының осы түрі бар жаңа туылған нәрестелердің 65-70% энцефалит бар болады.

Диагностики при отсутствии герпетических высыпаний затруднена. Сыпь может быть петехиальной, едва заметной, нарастает анемия, дыхательная и печеночная недостаточность.

- локализованная – поражение кожи и слизистых в виде пузырьковых высыпаний и имеет фиксированный характер (летальность без лечения - 18%), при этом неврологическая симптоматика может нарастать к 2-3 месячному возрасту. Способность вируса герпеса сохраняться в латентной форме и преимущественно в невральных ганглиях определяет его существенную роль в поражении ЦНС. ВПГ обладает тропностью к клеточным элементам (эритроциты, лимфоциты, моноциты).