161 Протоктисталар Корольдігі — Protoctista

феля, жапырақ және томатов және сырттың қарақатының игіліктері. Парақтың торларына вне- дряются гаустории, қарамастан және мицели ша торшаларға өтеді. Жапырақтарда қоңыр дақтар бітеді, қарамастан және таң қалдыр- телімдер тез құрысады. Баста аста парақ спорангиеносцы лимоновидными спорангимен қыртысталады. Суда спорангидан двужгутиковые зооспо- ры шығады, нешінші кейін қозғалшықтықтың кезінің гифы ара дамиды, проника- ющие параққа немесе түйнекке. Зоодаулар сумен және жас түйнектерді жұқтыру алғыр. Саңырауқұлақ сияқты сапрофитты өсімдіктің қалдықтарында тұру біледі, ал при қолайлы шарттарда - паразиттікке деген ауыс-. Оогамное еденді көбею біраз адақ кездеседі. Егістің шығындары от фитофто- ры маңызды. Күрестің шараларына облигаттықпен және факультативтікпен па- разитами агротехниканың сақта- және қойманың ұқыпты дезинфекциясін апарады.

Хитридиомикоты бөлімінің - Chytridiomycota бөлім саңырауқұлақтың около 500 көрінісін сумен қойын-қолтық тоқулы насчитывает. Вегетативті дене ашық плазмалы ел немесе зачаточ- ным ұсын-

феля, листья и плоды томатов и других пасленовых. В клетки листа вне- дряются гаустории, и мицелий проходит по межклетникам. На листьях появляются бурые пятна, и пораженные участки быстро отмирают. На нижней стороне листа образуются спорангиеносцы с лимоновидными зооспорангиями. В воде из зооспорангия выходят двужгутиковые зооспо- ры, которые после периода подвижности развиваются в гифы, проника- ющие в лист или клубень. Зооспоры с водой способны заражать и молодые клубни. Гриб может жить как сапрофит на растительных остатках, а при благоприятных условиях — перейти к паразитизму. Оогамное половое размножение встречается достаточно редко. Потери урожая от фитофто- ры значительны. К мерам борьбы с облигатными и факультативными па- разитами относят соблюдение агротехники и тщательную дезинфекцию хранилищ.

Хитридиомикоты бөлімінің - Chytridiomycota бөлім саңырауқұлақтың около 500 көрінісін сумен қойын-қолтық тоқулы насчитывает. Вегетативті дене ашық плазмалы ел немесе зачаточ- ным мицелимен ұсын-. Арада негізгі олар собой водо- рослей жатыпішерлерінің, сулы жоғарғы өсімдіктердің, саңырауқұлақтардың және омыртқасыз айуанаттардың ұсынады. Многие өкілдер сельскохозяй- ственных өсімдіктің түрлі қыңқыл-сыңқылдарын шақыртады. Адам ең мәнді рудың 200 өкілінен хитрий (Synchytrium endobioticum) син- - картоптың шаянының қоздырғышы. Жатыпішердің денесі плазмодием ұсын-. Жыныссыз көбею происхо- дит мен көмек зоодаулардың, изогамный еденді үдерісі. Об- зиготы циста разуется, өміршеңдікті бой многих жастың сақтағыш. Таң қалдыр- осы саңырауқұлақпен картоптың түйнектерінің бұдыр-бұдыр томпақтар қыртысталады, ысқышты ескертемін, нешінші өршиді, қарайып кетеді және раз- рушаются. Сол несколько реттер бойдың жылдың қайталану біледі. К осе- не қыртысталады цисты түйнекте. Егістің шығындары 40-60% келеді. Күрестің негізгі шаралары

Отдел Хитридиомикоты — Chytridiomycota Отдел насчитывает около 500 видов грибов, тесно связанных с водой. Вегетативное тело представлено голой плазменной массой или зачаточ- ным мицелием. В основном они представляют собой паразитов водо- рослей, водных высших растений, грибов и беспозвоночных животных. Многие представители вызывают различные болезни сельскохозяй- ственных растений. Наиболее значимый для человека из 200 представителей рода Син- хитрий (Synchytrium endobioticum) — возбудитель рака картофеля. Тело паразита представлено плазмодием. Бесполое размножение происхо- дит с помощью зооспор, половой процесс изогамный. Из зиготы об- разуется циста, сохраняющая жизнеспособность в течение многих лет. На пораженных этим грибом клубнях картофеля образуются бугристые опухоли, напоминающие губку, которые разрастаются, чернеют и раз- рушаются. Это может повторяться несколько раз в течение года. К осе- ни в клубнях образуются цисты. Потери урожая составляют 40–60%. Основные меры борьбы — выведение устойчивых к грибу сортов и обез- зараживание почвы.

Протоктисты-водоросли Тело водорослей не расчленено на органы, а представлено сло- евищем — талломом. Слоевище может быть одноклеточным, коло- ниальным или многоклеточным. Водоросли — древние представи-

162

4 бөлім. Дробянкалар бөлімі — Mychota. Протоктисталар корольдігі — Protoctista...

воз- раст 800-900 миллион жас протерозое ту- және бар органикалық әлемнің тели. санал-, не балдырдың барлық бөлімдері өзінің тегін от одноклеточных бойдың түрлі топтарынан вело, т.е. жегжаттықтар дос мен доспен емес имеют. различают- оның бөлімдерінің ся пигменттің терімінің, пластид құрылымының,, ара торда жинақтайтын фотосинтездің азық-түліктерінің, санмен және ундулиподиев құрылымының, ал ғой митохондрийдың құрылымының так- өзгешеліктерімен. Балдырдың көпшілігі пресноводных суайдында және теңіздерде тұрады; екі кесек-кесек эко- логикалық топтар: планктон және бентос айырады., планктонға деген кіріс балдырлар оны фито- планктонмен ата- фототрофную бөлікті келетін. фитопланктон, арқасында нешінші арқылы нәрдің күрмеулерінің барлық осталь- судың тірі әлемі өмір сүр- сырқыра- органикалық заттың негізгі ел жасайтын. Бентос балдырларға түптің субстратына деген қазықтаулы макроорга- низмы апаратын. Олар арада негізгі жемтікпен балық және млекопитающих қызмет етеді. Алайда многочислен- ные экологиялық топтар өмір сүреді

тели органического мира, возникшие в протерозое и имеющие воз- раст 800–900 млн лет. Считается, что все отделы водорослей ведут свое происхождение от различных групп одноклеточных организмов, т.е. не имеют родственных связей друг с другом. Их отделы различают- ся набором пигментов, строением пластид, продуктами фотосинтеза, накапливаемыми в клетке, числом и строением ундулиподиев, а так- же особенностями строения митохондрий. Большинство водорослей живут в пресноводных водоемах и морях; различают две большие эко- логические группы: планктонные и бентосные. Водоросли, входящие в планктон, составляют его фототрофную часть, называемую фито- планктоном. Фитопланктон производит основную массу органических веществ, за счет которых через цепи питания существует весь осталь- ной живой мир воды. К бентосным водорослям относят макроорга- низмы, прикрепленные к донному субстрату. Они служат в основном кормом для рыб и млекопитающих. Однако существуют многочислен- ные экологические группы водорослей: наземные (на камнях, скалах), почвенные, водоросли снега, льда и т.п. К микроскопическим водо- рослям льда и снега относится одноклеточная водоросль хламидомо- нада снежная (Chlamydomonas nivalis), вызывающая покраснение снега («красный снег»).

Балдырдың торша ұйымы балдырдың торша қабырғасы из полисахарид, гемицеллю- талдың және пектиндық заттардың құралады. Ішкі оның қабаты из тысқы целлюло- зы құралатын - және образу- ют былшырақ желіндейді пектиндық заттардан, торды шайылудан сумен (шаймаланулар) предохраняя. бас біреудің өкілдерінің в құрам торша қабырғаның та- кие зат, сияқты кремни, кальциның карбонатының, және др. альговая ащылығы бас балдырдың көпшілігінің кіреді цитоплазма жіңішке, ірі вакуоль қапта- постен- ным қабат пейілді. Басқа барлық өсімдіктер үшін мінездің органойдтарының (ЭПС, рибосом, Гольджиның аппаратының, пла- стид, митохондрийлардың және ядроның), бас многих триольтар қатысады. Пла- стиды ша пішінге және пигменттің құрамының төтенше алуан. Многие олардан жұмық қосулар - пиреноиды имеют, нешіншіге крахмалды дәндер бөліп жинайды. Сияқты правило, леянің водорос- пластиды хроматофорлармен атайды, неғұрлым оларда түрлі пішін бас бөлек-бөлек көріністердің имеют.

Клеточная организация водорослей Клеточная стенка водорослей состоит из целлюлозы, гемицеллю- лозы и пектиновых веществ. Внутренний ее слой состоит из целлюло- зы, наружный — из пектиновых веществ, которые набухают и образу- ют слизь, предохраняя клетку от вымывания водой (выщелачивания). У некоторых представителей в состав клеточной стенки входят та- кие вещества, как кремний, карбонат кальция, альговая кислота и др. У большинства водорослей цитоплазма расположена тонким постен- ным слоем, окружающим крупную вакуоль. Кроме характерных для всех растений органоидов (ЭПС, рибосом, аппарата Гольджи, пла- стид, митохондрий и ядра), у многих присутствуют центриоли. Пла- стиды чрезвычайно разнообразны по форме и составу пигментов. Многие из них имеют небольшие включения — пиреноиды, на которых откладываются крахмальные зерна. Как правило, пластиды водорос- лей называют хроматофорами, поскольку они имеют различную форму у разных видов.