- •1. Типология поселений советской и постсоветской эпох
- •3. Традиции и современность в конструкции сельского жилища второй половины хх - начала ххі века
- •4. Градоствоительство хх века. Генеральные планы развития городов
- •5.Городское жилище первой половиныХх века: конструкция и планировка
- •6. Жилищное строительство послевоенной Беларуси (1950-1970 е гг. Хх века)
- •7.Монуменальная архитектура хх века:стили, направления, памятники.
- •9. Дизайн современного городского жилища.
- •10.Элитное жилье постсоветской эпохи на Беларуси начала ххі века
- •11. Мебель хх века: стили, ассортимент
- •12. Костюм сельского населения Беларуси (довоенный период)
- •14. Модная одежда 40-70 гг. Хх века
- •50. Детская одежда вт. Пол. Хх- нач. Ххі века.
- •16. Молодежная мода 70-х гг.Хх –начала ххі века
- •17.Материальная культура белорусов в годы войны
- •21.Национальные традиции в белорусской кухне хх в.
- •22.Интернациональный характер белорусской кухни
- •23.Организация общественного питания в Беларуси в хх – начале хх1 века
- •24. Бытовая техника хх века- начала ххі века
- •25.Кухня хх века: интерьер, мебель, посуда
- •26.Автомобильный транспорт хх - начала ххі века. Отечественное автомобилестроение.
- •63. Архитектурное наследие Беларуси 20-н. 21 века
- •29. Градостр-во и арх-ра Витебска 20 – н. 21 в.
- •32. Мемориальные памятники Витебска
- •33. Велосипеды, мопеды, мотоциклы
- •34. Белорусская авиация
- •35. Речной транспорт Беларуси
- •36.Городской общественный транспорт
- •39. Возрождение традиционных ремесел и промыслов белорусов
10.Элитное жилье постсоветской эпохи на Беларуси начала ххі века
В Беларуси рынок элитного жилья лишь зарождается. Признаки, которыми обязано обладать жилье премиум-класса: -внешний вид здания (должно выглядеть соответствующим образом, а не быть очередной типовой новостройкой); -обязательно наличие подземного паркинга; -прекрасное и дорогое оформление холла здания (мрамор, гранит, ценные породы дерева обязательно должны присутствовать в интерьере); -месторасположение (элитный дом не обязательно должен располагаться в географическом центре города, но это должен быть экологически чистый район с развитой социальной инфраструктурой).
Пентхаусы – апартаменты на крышах многоэтажных домов, с выходом на открытую террасу, в зависимости от пожеланий владельца могут быть устроены смотровая территория, бассейн, теннисный корт или сад. Важные элементы – максимальное остекленение (окна во всю высоту стен); панорамный вид. Внутренний интерьер обычно оформлен в стилях хай-тек, лофт, минимализм.
Сталинки – большие по площади квартиры (по 2-4 на лестничной площадке), высокие потолки (2.9-3.3м), холлы, железобетонные или комбинированные стены.
В Минске: жилые комплексы «У Троицкого» (эксклюзивный жилой комплекс премиум-класса расположен в историческом центре города, вдоль реки Свислочь, на нижних этажах здания - кафе, магазины, офисы, салон красоты, фитнес-центр, трехуровневый подземный паркинг); «Славянский квартал» (виды на Парк Победы и др.); генеральские дома (несколько сталинских домов на пр. Независимости и ул. Коммунистической).
В Витебске: сталинки в домах по улице Комсомольской, Ленина; двухъярусные квартиры в домах на пр. Строителей и ул. Герцена (с несколькими санузлами и лоджиями).
11. Мебель хх века: стили, ассортимент
За гады савецкай улады формы і канструкцыі мэблі неадначасова мяняліся пад уплывам розных фактараў: развіцццё матэрыялаў і тэхналогіі, змены ў эстэтычных уяўленнях людзей. Кожны тып кватэры меў свае асаблівасці і ў інтэр’еры, і ў мэблі.
Камунальная кватэра з адным пакоем на сям’ю і адной кухняй на ўсе сем’і стымулявала выпуск асобных прадметаў: ложкаў, шафаў, сталоў, крэслаў, тумбаў, этажэрак. (Канструктывізм) выпускалася толькі прадукцыя простых функцыянальна апраўданых форм, мэтазгодных канструкцый (да прыкладу, крэсла-ложак).
У пачатку 1930-х гадоў узмацнілася дэкаратыўнасць і пампезнасць мэблі – трэба было адлюстроўваць поспехі будаўніцтва сацыялізму. Эклектызм ў мэблевым мастацтве. Таксама побач з формамі класіцызму, ампіру, мадэрна і канструктывізму прапагандавалася народная мэбля. Парадныя формы, якія выкарыст. толькі ў мэблі для грамадскіх будынкаў, пачалі пранікаць і ў бытавую мэблю. Старыя формы з залішнім упрыгожаннем аказаліся занадта складанымі таму серыйна не выпускаліся. Гэта прыводзіла да таго, што асобныя вырабы не стваралі архітэктурна-мастацкага адзінства інтэр’ера. Так працягвалася і ў першыя пасляваенныя гады.
Адмаўленне ад упрыгожвання ў архітэктуры, прымяненне новых матэрыялаў і тэхналогій ў “хрушчоўскі” час абумовілі неабходнасць вырашэння супярэчнасцей паміж старымі прынцыпамі мэбліроўкі і новымі патрабаваннямі да інтэр’еру жылля. У 1956 г. прадстаўлены новыя формы уніфікаванай мэблі. Сталі выпускаць наборы секцыйнай мэблі для 1-2-3 комнатных кватэр. З 1960-х гг. уводзіліся новыя формы канструкцыйных абліцовачных і аддзелачных матэрыялаў – ДВП, ДСП, пласцік, поліэфірныя лакі. Дэкаратыўныя элементы да сярэдзіны 1970-х гадоў не прымяняліся. Голыя тыповыя канструкцыі з плоскіх прамавугольнікаў спрыялі станаўленню так званага “скрыневага” стылю. Мінімалізм мэблі быў абумоўлены матэрыяламі, тэхналогіяй і ўяўленнямі аб прыгажосці,справядлівасці і роўнасці. Аднатыпнасць мэблі стваралася за кошт абмежаванасці асартыменту. На буйных фабрыках на працягу некалькіх гадоў выпускалася 2-3 віда вырабаў. Прапанова адставала ад попыту, мэбля заўсёды была ў дэфіцыце, таму на першым месцы стаяў аб’ём вытворчасці. У к.70-х атрымала развіццё секцыйная мэбля, якая блакіравалася ў сценкі па шырыні і вышыні (за кошт рухомых антрэсоляў).
Быў пакладзены пачатак наборам кухоннай мэблі, вуглавым рашэнням секцыйнай і мяккай мэблі. Секцыйны прынцып стаў характэрны і для спален, што дазволіла ствараць шматварыянтныя кампаноўкі ў невялікім памяшканні. Наборы кухоннай мэблі ўжо уключалі кухонную бытавую тэхніку, хаця гэта былі толькі першыя крокі механізацыя кухонных бытавых працэсаў. З п. 1980-х матывамі дэкаравання становяцца зашклёныя дзверы, арачныя формы дзвярэй.
У 1982 г. павышэнне функцыянальнасці вырабаў дасягалася шляхам уладкавання абедзенных і рабочых сталоў у нішы корпуснай мэблі, уладкавання выдзвіжных і адкідных ложкаў. У кухоннай мэблі галоўную ўвагу сталі ўдзяляць падбору і ўладкаванню халадз., газавых панелей з жарачнымі шафамі. Інтэр’ер кухні набліжаўся да інтэр’еру жылога памяшкання. У дзіцячай мэблі прадугледжаны месцы для гульняў, двух’ярусныя ложкі, гімнастычныя сценкі. У мэблі для прыхожай: выдзвіжныя банкеткі, люстэркі, паліцы для тэлефону, шафы для захоўвання адзення. Стыль мэблі – функцыянальна-канструктарскі: сумяшчэнне эстэтычных уласцівасцей вырабаў з патрабаваннямі іх масавай вытворчасці.
У канцы ХХ – пачатку ХХІ ст. аформілася некалькі напрамкаў дызайну мэблі. 1)мінімалізм ці уцілітарны (спрашчэнне формы вырабу, адмаўленне ад дэкору і дэталей, без якіх можна абысціся). 2)авангардызм (навізной функцый, матэрыяла, формы (круглы ложак, ложак-аўтамабіль для дзяцей, рэгулюемае крэсла-масажор, набор мэблі для адпачынку са шкла). 3)этнаграфічны стыль (“кантры”). Зараз такая мэбля вырабляецца ўжо не ў ручную, а на ўдасканаленым абсталяванні. 4)дэмакратычны (араентававна на масавага спажыўца і адносна невысокі кошт, выкарыстоўваюцца ДСП, сінтэтычныя абліцовачныя плёнкі. Але ўсе вырабы адпавядаюць функцыянальным і эстэтычным запатрабаванням чалавека. 5)мастацкі (вырабы з дэкаратыўнымі элементамі (разьба, цісненне, філёнка, выкарыстоўваюцца розныя архітэктурныя элементы гістарычных стылей (аркі, пілястры, карнізы з арнаментам). 6)элітная мэбля. выкарыстоўваецца для абсталявання інтэр’ераў прадстаўнічага характару (урадавых, пасольскіх). У такіх выпадках мае месца індывідуальны падыход пры вырабе мэблі.
