
- •Lex Hortensja
- •Uchwały senatu
- •Konstytucje carskie
- •Prawotwórcza działalność uczonych prawników
- •Rzymski proces cywilny – prawo procesowe
- •II. Legis actio sacramento
- •Proces Formułkowy
- •1. Nazwa.
- •3. Rozwój.
- •4. Struktura.
- •Prawo osobowe
- •Zdolność prawna
- •4. Stanowisko prawne wyzwoleńców.
- •2. Personae in mancipio.
- •3. Coloni.
- •3. Capitis deminutio media.
- •4. Łatwi.
- •5. Peregrini.
- •2. Adgnatio (agnatio).
- •4. Personae sui iuris — alieni iuris.
- •5. Capitis deminutio minima.
- •Osoby prawne
- •II. Zdolność do czynności prawnych
- •5. Osoby prawne.
- •3. Forma.
- •6. Skutki.
- •Prawo rzeczowe
- •2. Elementy posiadania.
- •4. Possessio civilis.
- •5. Possessio naturalis (detentio).
- •6. Possessio ad interdicta.
- •2. Nabycie normalne: corpore et animo.
- •3. Nabycie wyjątkowe: solo animo.
- •Constitutum possessorium
- •4. Interdicta recuperandae possessionis.
- •In iure cessio:
- •III. Prawa na rzeczy cudzej
- •Inne prawa na rzeczy cudzej
- •Zobowiązania
- •Kontrakty werbalne I literalne
- •Istota I rodzaje kontraktów werbalnych. Stypulacja:
5. Osoby prawne.
Działały one przez swoje organy, zazwyczaj określone w statutach i noszące rozmaite nazwy, np.: magistratus, sindicus, procurator, oeconomus.
Czynności prawne
1. Pojęcie.
Od zdarzeń czysto faktycznych odróżnia się zdarzenia, z którymi łączą się skutki prawne, takie jak np. urodzenie czy śmierć człowieka, upływ czasu, powstanie szkody majątkowej i wiele innych.
To są zdarzenia prawne. Jedne z nich są niezależne od człowieka, inne są wynikiem działania ludzkiego, dozwolonego lub zabronionego przez prawo.
Wśród działań ludzkich o skutkach prawnych szczególne znaczenie przypada tym, które podejmuje się:
- celowo,
- przez oświadczenie woli,
ażeby skutki dozwolone wywołać; ażeby zawiązać, zmienić lub rozwiązać stosunek prawny. To są właśnie czynności prawne.
2. Rodzaje.
a) Czynności prawne jednostronne
dochodziły do skutku przez działanie jednej tylko osoby, np. wyzwolenie niewolnika czy sporządzenie testamentu.
Czynności dwustronne wymagały współdziałania co najmniej dwóch osób, np. zawarcie kontraktu
b) Czynności prawne na wypadek śmierci
wywierały skutek dopiero po śmierci osoby działającej, np. testament; inne były skuteczne między żyjącymi
c) Czynności prawne rozporządzające
powodowały natychmiastowe przeniesienie, obciążenie lub zniesienie istniejącego prawa majątkowego osoby rozporządzającej. Taki charakter miało np. wyzbycie się prawa własności , ustanowienie prawa zastawu na swojej rzeczy, darowanie długu
Czynności prawne zobowiązujące zawierały przyrzeczenia osób działających do spełnienia świadczeń majątkowych w przyszłości, np. przyrzeczenie ustanowienia posagu, konsensualny kontrakt sprzedaży.
d) Czynności prawne odpłatne i nieodpłatne
stanowią dalsze rozróżnienie w obrębie czynności dwustronnych. Odpłatne są wtedy, jeżeli korzyści
ekonomiczne są wzajemne, np. przy sprzedaży albo najmie; nieodpłatne — stanowią jednostronne
przesunięcia majątkowe, bez świadczenia wzajemnego; np. użyczenie
3. Forma.
Patrz kartki z ćwiczeń
4. Treść.
Patrz kartki z ćwiczeń
6. Skutki.
Patrz kartki z ćwiczeń
Prawo rzeczowe
Rzeczy i rodzaje władztwa nad rzeczami
Rzeczy
1. Pojęcie . Res corporales – res incorporales
Res corporales – materialne, można dotknąć, np. grunt, niewolnik, złoto
Res incorporales – niematerialne, nie można dotknąć, użytkowanie, zobowiązanie, spadek,
- uprawnienia majątkowe, uznane i chronione
- zobowiązanie można sprzedać jako rzecz niematerialną
- twory abstrakcyjne , istniały w oparciu o prawo obowiązujące
2. Res in patrimonio – res extra patrimonium
Res in patrimonio – może się znaleźć w majątku osoby prywatnej, np. niewolnik
Res extra patrimonium – nie może, wyjęte z obrotu prawnego
res divini iuris –według prawa boskiego
- res sacrae –rzeczy poświęcone kultowi religijnemu, np. świątynie
- res religiosae – kult zmarłych, np. cmentarze
- res sanctae – obiekty użyteczności publicznej, oddane pod specjalną opiekę bogów
np. mury, bramy miasta, znaki graniczne
res humani iuris – według prawa ludzkiego
- res omnium communes –powszechnego użytku, np. powietrze, morze
- res publicae – publiczny użytek, właścicielem państwo, np. place publiczne, teatry
3. Res mancipi – res nec mancipi
Res mancipi – szczególnie wartościowe,
np. grunty w Italii wraz z budynkami, niewolnicy, zwierzęta pociągowe (konie, woły), służebności gruntów wiejskich
- prawo własności mogło być przeniesione przez mancipatio lub in iure cessio
Res nec mancipi – pospolite, wszystkie inne rzeczy
np. grunty prowincjonalne, sprzęty domowe, pomniejsze zwierzęta
- prawo własności mogło być przeniesione przez traditio
- prawo klasyczne – podział tracił na znaczeniu,
wzrost znaczenia gospodarki pieniężnej i prowincji
- prawo poklasyczne – wychodzi z użycia
- Justynian – zniósł ten podział
4. Inne kategorie rzeczy
Res immobiles – nieruchomości, grunt i wszystko co na stałe przyłączone do gruntu
Res mobiles – ruchomości, np. niewolnicy
Oznaczone indywidualnie – niewolnik, posąg jako dzieło sztuki
Oznaczone gatunkowo – wino, bryła marmuru , rzeczy zamienne[jednorazowe zużycie, i to dosłownie bądź w przenośni] , które się „mierzy , liczy, waży”
Zużywalne – chleb
Niezużywalne – koń
Podzielne – można podzielić bez uszczerbku dla ich istoty i wartości, np. wino
Niepodzielne – nie można podzielić na części fizyczne bez uszczerbku dla ich istoty i wartości, np. niewolnik
Fructus – pożytki, płody naturalne, pobierane w drodze normalnej eksploatacji gospodarczej
np. zboże, owoce, mleko, wełna
Posiadanie. Pojęcie, skutki i rodzaje
1. Posiadanie a prawo własności.
Najprostszą i najbardziej naturalną postacią władztwa osoby nad rzeczami jest władztwo faktyczne, wykonywane i ochraniane siłami samego zainteresowanego.
Natomiast władztwo prawne, wyrażone przede wszystkim w prawie własności, wymaga już uznania i ochrony ze strony państwa.
W rzymskim prawie klasycznym faktyczne władztwo osób nad rzeczami nazywało się possessio — „ posiadanie”, natomiast własność nosiła nazwę dominium albo proprietas.
Ulpian : „[...] powinno się odróżniać posiadanie od własności. Może się bowiem zdarzyć, że jeden jest posiadaczem, a nie jest właścicielem, drugi znowu jest wprawdzie właścicielem, ale nie jest posiadaczem. Może być i tak, że ten sam jest i posiadaczem, i właścicielem”.
Ten ostatni stan, kiedy właściciel jest zarazem posiadaczem swej rzeczy , jest stanem normalnym.