Teorie Ludnościowe Starożytne Chiny

Konfucjusz: Był to filozof Chiński jego uczniowie zajmowali się koncepcją optimum ludności. Postulowali zachowanie właściwej proporcji miedzy ziemią a zaludnieniem. Zalecali władzą przemieszczenia ludności z regionów przeludnionych na niedoludnione. Zwracali uwagę na czynniki kształtujące strukturę ludności: umieralność wrasta przy niedostatku ludności, przedwczesne małżeństwa powodują wyższą umieralność niemowląt, wojny zmniejszają przyrost naturalny i liczbę ludności.

Starożytna Grecja

Platon: W przypadku niedoludnienia zaleczał: nagrody i migracje. W przypadku przeludnienia kontrolę urodzeń i kolonizację innych obszarów.

Arystoteles: Uważał, że państwo powinno być tak ludne aby mieszkańcy mogli zażywać radości odpoczynku. Nadmierny wzrost ludności może prowadzić do zmniejszenia potęgi kraju oraz do rozpowszechniania chorób społecznych. Środki zapobiegawcze są okrutne : porzucanie dzieci i aborcja.

Starożytny Rzym

Juliusz Cezar: Prowadził politykę pro rodzinną.

Oktawian August: Wydał prawo dyskryminujące finansowo nieżonatych mężczyzn i bezdzietne małżeństwa, oraz przyznawał szczególne przywileje rodzinom posiadającym dzieci.

Chrześcijańskie średniowiecze

Prowadzono politykę pro populacyjną, wyrażała się w tym, że: potępiano rozwody, poligamię, porzucanie dzieci, zalecano powstrzymywanie się od kolejnych małżeństw i celibat.

Muzułmańskie średniowiecze

Popierano szybki wzrost ludności, twierdzono, ze duża gęstość zaludnienia umożliwia lepszy poziom pracy oraz większe militarne i polityczne bezpieczeństwo.

Teoria Malthusa

Sformował teorię ludnościową zwaną prawem Malthusa. Stwierdził, że liczba ludności wzrasta w postępie geometrycznym i podwaja się co 25 lat, a produkcja żywności wzrasta w postępie arytmetycznym.

Pozytywne przeszkody – Nędza/występek

• ciężka praca

• niekorzystne warunki klimatyczne i inne przyrodnicze

• skrajne ubóstwo

• głód

• wojny

`Maltusianzim

Opowiada się za ograniczeniem tempa przyrostu na drodze przeszkód represyjnych i porecyesyjnych

Neomaltusianizm

Opowiada się za ograniczeniem przyrostu ludności za pomocą regulacji urodzeń.

Wybrane cykliczne teorie wzrostu ludności

Bathas

Pojemny cykl demograficzny składa się z 2 kolejno po sobie występujących faz: Destrukcyjnej i kompensacyjnej. Destrukcyjna: Rozpoczyna się z momentem podjęcia działań wojennych i trwa do czasu ich zaprzestania. Charakterystyczny dla tej fazy jest wzrost liczby zgonów i spadek liczby zawieranych małżeństw co za tym idzie liczba urodzeń. Efektem tego spadku jest niż demograficzny. Kompensacyjna: rozpoczyna się od zakończenia wojny. Wzrasta liczba zawieranych małżeństw, podwyższając liczbę urodzeń. Rodzi się zjawisko wyżu demograficznego. Faza ta trwa tak długo jak trwała faza destrukcyjna, może ulec wydłużeniu gdy zgonów podczas wojny było bardzo dużo, jest to tzw. Echo demograficzne.

Gini

Cykl obejmuje trzy fazy:

1. Charakteryzuje się silnym instynktem reprodukcyjnym, przy czym poziom zamożności nie ma wpływu na poziom prokreacji.

2. Ludzie zamożni w pogodni za wygodami rezygnują z dzietności.

3. Wszystkie warstwy społeczeństwa społeczne w pogoni za gromadzeniem oszczędności powołują do życia małą liczbę potomstwa.