6 Билет

Иондық алмасудың физика-химиялық негіздері. Ионалмасулық материалдар және олардың сипаттамалары.Барлық ионалмасу материалдарын химиялық құрамы бойынша 2 топқа бөлуге болады:минералдық,органикалық. Минералдық ионидтер ТЭС-те қолданылмайды.Су дайындау технологиясында судан иондарды жою ушін 2 процесті қолданады:катиониттеу-катиондарды жою және аниондау-аниондарды жою.ТЭС-те вертикалды тікағынды қондырғыда (ВТҚ) ионалмасу сүзгілерінде ионалмасу жүреді.Қолданылатын фракцияның ірілігіне байланысты олар төгілген және салынды болып бөлінеді. Төгiлген түрдiң сүзгiлерi технологиялық қолданылуы бойынша (катионитті, анионитті, аралас әсердiң сүзгiлерi - АӘС) және технологиялық операцияларды орындаудың әдiсі бойынша (тура өтетiн, қарсы ағатын, сатылы - қарсы ағатын, екi ағымды-қарсы ағатын, iшкi және сыртқы регенерациясы бар АӘС)бөлінеді. Қарсыағынды ионит сүзгiсi тура өтетiн сүзгіден айырмашылығы орташа құрғату жүйесiнiң бар болуында. Сатылы - қарсы ағатын сүзгiлер екi корпустан (жеке сүзгiлер) өндіріледі.Әрбiр корпус жеке сүзгi ретінде жабдықталған. Судың ең жақсы сапасы ВТҚ схемаларында болады.Бұл кезде судың ақырғы тазартуы аралас әсер сүзгiлерiнде өндiрiп алынады.Ионалмасудың мәні кейбір арнайы материалдар (ионидтер) арқылы судың иондық құрамын керекті бағытта өзгертуге негізделген.Ионалмасу процесі абсорбция процесінен ерекше.Себебі,абсорбция кезінде сіңірілетін заттар ерітіндіден материал бетіне жинақталса,ал ионалмасуда бұрын сіңірілген ион мен сіңірілетін ион арасында алмасу жүреді.Сөйтіп,ионалмасуда бір ион түрі басқалармен алмастырылады.Ионидтердің ионалмасуға қабілеттілігі,олардың құрылысымен түсіндіріледі.Кез-келген ионид қатты негізден (матрицадан) тұрады.Оған түрлі тәсілмен арнайы функционалдық топтар енгізілген.Олар ионидтердің бетінде потенциал түзуші иондар,яғни заряд болатын қабат түзеді.Осыдан қатты фазалар арасында қарама-қарсы зарядталған иондардан диффузиялық қабат қалыптасады

Бу шығырларының заманауи құрылысы.Парова́я турби́на — тепловой двигатель, в котором энергия пара преобразуется в механическую работу. В лопаточном аппарате паровой турбины потенциальная энергия сжатого и нагретого водяного пара преобразуется в кинетическую, которая в свою очередь преобразуется в механическую работу — вращение вала турбины. Паровая турбина состоит из двух основных частей. Ротор с лопатками — подвижная часть турбины. Статор с соплами — неподвижная часть.По направлению движения потока пара различают аксиальные паровые турбины, у которых поток пара движется вдоль оси турбины, и радиальные, направление потока пара в которых перпендикулярно, а рабочие лопатки расположены параллельно оси вращения. По числу цилиндров турбины подразделяют на одноцилиндровые и двух—трёх-, четырёх-пятицилиндровые. Многоцилиндровая турбина позволяет использовать бо́льшие располагаемые тепловые перепады энтальпии, разместив большое число ступеней давления, применить высококачественные материалы в частях высокого давления и раздвоение потока пара в частях среднего и низкого давления. Такая турбина получается более дорогой, тяжёлой и сложной. Поэтому многокорпусные турбины используются в мощных паротурбинных установках. По числу валов различают одновальные, двувальные, реже трёхвальные, связанных общностью теплового процесса или общей зубчатой передачей (редуктором). Расположение валов может быть как коаксиальным, так и параллельным с независимым расположением осей валов. Неподвижную часть — корпус (статор) — выполняют разъёмной в горизонтальной плоскости для возможности выемки или монтажа ротора. В корпусе имеются выточки для установки диафрагм, разъём которых совпадает с плоскостью разъёма корпуса турбины. По периферии диафрагм размещены сопловые каналы (решётки), образованные криволинейными лопатками, залитыми в тело диафрагм или приваренными к нему. В местах прохода вала сквозь стенки корпуса установлены концевые уплотнения для предупреждения утечек пара наружу (со стороны высокого давления) и засасывания воздуха в корпус (со стороны низкого). Уплотнения устанавливают в местах прохода ротора сквозь диафрагмы во избежание перетечек пара из ступени в ступень в обход сопел. На переднем конце вала устанавливается предельный регулятор (регулятор безопасности), автоматически останавливающий турбину при увеличении частоты вращения на 10—12 % сверх номинальной.

Қайнаған қабаты бар оттық. Артықшылықтары.

Кейде от жағудың мәлiметтерi үстiрт қабат жатқызады, дегенмен оларда отынның ахуалы айтарлықтай ерекшеленедi:41—-42. Ахуал қатты бөлшек бола аладыдан үшiне жүктеуi өрлемелi газ ағында: газдың жылдамдығы аз және оны бөлшек тұрғыза алмағанда, қабаттық оттық тән; бөлшек шапшаң газ ағынмен тасысатында ПНЕВМОКӨЛIКтiң тәртiбiнде, камералық оттықтардағы; ол бөлшек өтуде жiк арқылы «жылжытады» және оның жуандығын, тығыздық төмендете iлгерiлететiнде газдың аралық жылдамдығының жанында нашар сұйытылған ахуалда, бiрақ шектерде бөлшек қабаттай алып жүруге қабiлеттi емес. Бұл соңғы тәртiп және от жағуларындағын құрылады қабаттай қайнап тұрған. (800—900 C ) төмен температуралы қайнаған қабатта азот тотықтарды шығару және қыздырылған отынның бөлшектерi жылу беру коэффициентi ерекше биiк одан тiкелей жанасатын батырмалы бет қолдануға болады, және жылудың бiр бөлiгiн конвекция емес алып бередi, конвекция емес, жылу еткiзу әбден тиiмдi басады.

Қайтанайтын қабатты оттықтар отынның химиялық құрамына әсерлденгіш емес. Мұндай оттықтардағы жану өзге оттықтардан гөрі интенсивтірек. Алайда бұлар үшін аса ауқымды желдеткіштер орнатылуы шарт.