11.2.Құйыршықтың эпителилалды жолдарының іріңді науқасы.
. Кұйымшақтың ортанғы бөлімінде (бетінде) орналасқан бітеу тесіксіз канал. Сыртқы тесігі май құйрықтар арасында анустан 8-10 см. жоғарыда орналасқан. Парапроктитте тесік анустан 2— 4см. сыртқары орналасады. Және свищ тік ішекке қарай жүреді. Кеиде (в 25%) қопчикті ходтың тесігінен жіңішке қылшықтар (шаш) өседі, науқас 20—30 жастағы адамдарда кездеседі. Парапроктит барлық жастағы адамдарда байқалады.
Жамбас сүйектерінің остеомиелитің секвестірлердің шығуы және рентгенде көрінетін сүйектер өзгерістері айырады.
Промежностные свищтер- жыныс мүшелерінің науқастарынан соң (абсцесс предстательной железы, жатыр қосалқыларының іріңді науқастары) кездеседі.
Науқас 24. 50 жасар жұмыскер клиникаға келесі шағымдармен жатқызылды: Anus айналасының өте қүшті ауыруы, дене қызуының қөтерілуі.
Ауру бұдан 5 тәулік бұрын басталды. Алдымен анус айналасында жеңіл шаншу (ауыру) байқалынды. Одан 2 тәулік өткеннен соң анус оң жиегінде ауырғыш ісік пайда болды, дене қызуы 38 градусқа дейін көтерілді. Өкпе, бауыр, жүрек, бүйрек т.б. мүшелердің жағдайы дұрыс. 1ш кепшеген. Промежность және анус айналасын тексергенде - ісік, қызару, қатты ауыру байқалады. РОЭ— ЗОмм./час., Лейкоциттер — 9100. Диагноз — іріңді (жедел) парапроктит.
Науқас 25. 33 жасар тракторист. Клиникаға келесі шағымдармен түсқен. Бірнеше рет қайталанып жабылып— ашылатын анус маңайының іріңді свищі және отырудың ауырғыштығы. Науқас 31 жасына дейін сау, еш қедергісіз жұмысын атқаратын. Семъясы, балалары бар. Тұрмыс жағдайы жақсы. Бұдан екі жъш бұрын төменгі ішек (анус) айналасында іріңді ісік пайда болды. Бұл ісік өз бетімен жарылып, одан ірің шығып, жара өз бетімен жазылған. Дәрігерге барған жоқ. Содан бері ауру көп қайталанып бірнеше рет емханада емделген. Үш рет іріңдік тілініп одан ірің шығарылған. Жалпы жағдайы қанағаттанарлы. Бойы ПОсм.Салмағы 92кг.
Анустан 2,5см. зондтың ұшын өткізетін кішкене свиш көрінеді. Свищ аиналасының терісі мацерацияланған. Тік ішекті саусақпен теқсергенде — жом жақсы қысады, кейінгі крипта ісінген, қатайған. Свищқе метиленді бояу жібергенде оның тік ішекке енгені қөрінеді.
Диагноз — толық (қейінгі) парапроқталды свищ.
Науқас жедел парапроктитпен ауырған. Ол бірнеше рет тілініп ірінді шығарылған. Қазір свшцті толық кесіп тастау қажет.
11.3. Геморрой - Vazices haemozzhoidales.
Практологияның даму тарихына шолу проктологиялық науқастарды тексеру. Геморройдың этиологиясы, патогенезі, диагнозы және дифференциалды диагнозы. Геморрой- тік ішектің, төменгі бөлшегінің көк тамырларының созхылып кеңейуі, тік ішек науқастарының 12,2 құрады. Геморрой деген сөз- «қан», «ағу» түсінігінде. Гипократпен ұсынылған. Көне Ресейде бұл науқасты почечуй-қышыма атаған. Науқас ауыр жұмыспен шұғылданатын және арақ-шарап көп ішетін ер адамдарда жиі кездеседі.
Науқас себептерін екі топқа бөледі: жағдай туғызуышы/ предраспологающие/ және шақырушы/ вызывающие.
Бірінші себептер- ішектің оның қан тамырларының құрылыс ерекшіліктері. Екінші себептер- мамандық, әр түрлі науқастар, запоры, беременности, өкпе, жүрек, бауыр, жатыр, зәр жолдары науқастары.
Геморройдың түрлері:
Ішкі/ внутренние/
Сыртқы/ наружные/
іштей пайда болатын/ врожденный/
жүре пайда болатын/ приобретенный/-первичный, вторичный
созылмалы/ хронический/
жедел/ острый/
Геморрой түйіншіктерінің саны бірден онға жетуі мүмкін. Сыртқы гемаррой көбінесе жалғыз болажды.
Науқастың клиникасы- алғашқыда көтен ішегігніңі қышынуы және толысу сезімі. Арақ ішкеннен және ванна қабылданғаннан кейін ол сезімдерің күшейуі. Кейде күшеніп дәрет шығарғанда варикоздііп созылған қан тамыры түстес, оның ағыны күшті. Гемарройға қоса ішек трещинасы болса ауыру сезімі күшті.
Емдеу тәсілдері. Геморрой т.б. тік ішеқ науқастары қөне заманнан белгілі. Бірақта хирургияның бұл бөлімінің дамуы 1830ж. басталады. Осы жылдары Бутковскийдщ, Соломонның, Буяльсқийдің еңбектері жарияланады. 1897 жылы С.П.Федоров ректоскопия туралы мақала жазып ректоскоп аспабын ұсынған. 1968 жылға дейін СССР- де 6 проктологиялық клиникалар (Мәскеу, Куйбышев, Ленинград, Краснодар, Красноярск) болатын.
Практологиялық науқастарды теқсеру - жылы, жарық бөлмеде келесі екі тәсілмен орындалады:
Сурет 11.1 Парапроктит науқасында гнойниктердің орналасатын орындары: 1. Ишио—ректальный абсцесс — жамбаспен тік ішек арасының гнойнигі 2. Подкожный абсцесс — тері астыиың гнойнигі 3. Подслизистый абсцесс — тік ішектің кілегейлі қабаты астының гнойнигі. 4. Флегмона ягодицы — Қуйрық флегмонасы. |
1) Ауру екі аяғын талтайтып, кеудесін алға еңкейтіп тұрады.
2) Каленно—локтевое положение. Егер аурудың жалпы жағдайы ауыр болса оны бір қырына жатқызады .
1. Ауруды тексеруді анусты зерттеуден бастайды. Көзбен көрумен геморройдалды туйіншектер, ісік, қызару т.б. қабыну көріністері анықталынады. Осмотрмен свищтердің бар-жоқтығы анықталынады.
2. Осмотрдан соң тік ішектің саусақпен теқсерілуі орындалады. Бұл тексерісті тік ішектің барлық науқастарында орындау қажет.Саусакден тексерусіз дәрігердің қандай болмасын ішек науқасының диагнозын шешуге правосы жоқ. Бірақта саусақтың ұзындығы Юсм аспайды. Сондықтан одан жоғарыда орналасқан ішеқ науқасын айыру үшін инструментті тексерістер қолданылады.
3. Бұл ұшін арнайы айналар (проктологическое зеркало) ұсынылған. Айнаның алғашқы жабайы түрлері Гиппократ заманында қолданылған. Бұл айналардың үзындығыда 10-12см. болатындығынан ішектің ішін осы 12см мөлшерінде ғана көзбен көруге болады.
Тік ішеқті саусақпен, айнамен, ректосқоппен тексеруге геморройды тамырлардың тромбофлебитінде болмайды.
Сурет 24. Созылмалы парапроктитте кездесетін жыланкөздер : 1. Полный свищ — толық жыланкөз 2. Неполный (внутренний) свищ — жартылай (ішкі) жыланкөз 3. Неполный (наружный) свищ — жартылай (сыртцы) жыланкөз.
|
4. Ректоскопия — тік ішекті ректоскоп арқылы теқсеру. Ректороманоскопия — тік ішекке қоса сигма ішегін тексеру (көру). Тік ішектің ұзындығы 15—20см. Сондықтан тік ішекті тексеретін ректоскоптың трубасы 20см. кем болмайды. Ректороманоскопияны орындау ұшін трубасы ЗОсм аспап пайдаланылады. Наукдс коленно—локтевое немесе коленно—плечевое (на левое плечо) положениеде орналасады. Бұл сигма және тік ішектер арасындағы бұрылысты тұзету ұшін қажет. Ректоскоп вазелинмен майланады да 5—6 см.тереңдікке енгізіледі. Одан әрі жоғарыға енгізу ішекті жарақаттамау үшін көзбен бақылап орындалынады. Ректоскоп арқылы ішектің кілегейлі қабатын, ондағы эрозияны, язваны, полипті,ісікті көреді.
Егер анус айналасында свищ байқалса оның бағытын, ұзындығын анықтау үшін свищтің сыртқы тесігі арқылы пуговчатый зонд енгізіледі. Егер свищ сфинкгерге дейін болса — оны карапайым свищ атайды, ал егер свищ сфинктерден жоғары созылса бүны күрделі параректалды свищ атайды. Кейде свищтің тесігі өте тар, оған зонд енгізу мүмкін емес. Бұл түрінде свищ каналына бояу егіледі (синька,риванол или молоко). Свищтің тік ішек ішіне дарығандығын анықтау үшін синьканы егуден бүрын тік ішекке марлелі шарик енгізіледі. Ерег.-свищ тік ішекке дарыса шарик егілген бояумен боялады. Шариктің боялған тұсын анықтаумен свищтің ішектің алдыңғы, артқы бетінде немесе жанында ашылғандығы айырылады.
5. Ауруға барий ішкізгеннен 12—16 сағаттан соң ішектің рентгенографиясын орындауда свищтің көрінуі. Суға ерітілген барийді зонд арқылы қарынға немесе сиғма ішегіне (150мл) жіберіп бақылауға да болады.
6. Тік шіек ісіктерін айыру үшін (инфильтрация стенок) пресакралды куысқа (тік ішек пен құйымшақ арасы) 600—700см3. От тегін еккеннен кейін орындалатын рентген тексерісі — париетография.
7. Тік ішектің сфинктерінің күшін (тонус) анықтау, ішек ішінің қысымын анықтау және ректальная термометрия.
Геморрой — тік ішектің көк тамырларының кеңеюі (варикозы). Аурулардың анус аймағының ауыруы, дәреттен соң ііпектен қан ағуы, геморройлық түйіншектердің шығуы байқалады.
Хирургия науқастарының арасында геморрой 3—3,5%—ке жетеді. ХҮІ ғасырда Мәскеу мемлекетінде геморройды емдейтін мамандар — "почечуйных дел мастера" болатын.
Геморройдың жедел, созылмалы және қайталанғыш түрлері бар. Геморрой түйіншектерінің орнына байланысты сыртқы және ішкі түрлерін бөледі.
Науқастың басталу себептерінің бірнеше болжамдары(теорий) белгілі.:
а) қан тамырының туғаннан кемістігі.
б) механикалы теориясы — геморройлық тамырлардағы қысымның көтерілуі (ауыр жүмыс).
в) Неврогенді теория — қан тамырының тарылуын — кеңейуін басқаратын нервтердің өзгерісі. Қан тамырының тонусын бәсеңдетеді де тамыр кеңиді. Көбінесе көк тамырдың кеңейуі тік ішектің аналдық каналының марганиелді валиктерімен крипталдарында байқалады. Крипталар деп кілегейлі қапшықтың складкалары арасындағы ойшықтарды (углубление) -қалталарды атайды. Крипталардың саны 4—16 дейін. Қабынған крипталардан процесс ішектің қан тамырларына жайъшады.
Геморрой дәреті сирек шығатын іші жиі кебетін (запоры) адамдарда жиі басталады. Оған арақ ішу, бүрыш, горчица жиі пайдалану да себеп болады. Көбінесе науқас белгісіз басталады.
Геморройдың алғашқы кезеңінде анус айналасының қызуы, ішектің толықсынуын сезіну, онда "бөтен" заттың пайда болуын, айналасының қышынуы байқалады. Ең негізгі симптомдар— дәретте қан көрінуі, ауырсыну, геморрой түйіншеқтерінің шығуы. Асқынған геморройде тұйіншектері ішке енбейді. Дегенмен диагноз үшін аталынған симптомдардың тегіс анықталынуы шарт емес. Кейде аурудың 1-2 симптомы ғана байқалады. Ішектен сілекей ағады.түйіндер жарақаттанып қан ағады, қабынады. Оның салдарынан созылмалы проктит науқасы басталады.
Геморройдың сыртқы және ішкі түрлерінің клиникалык көріністері аз ғана ерекше.
Сыртқы геморройде қан ағуы өте сирек байқалады.Аурудың шағымы жоқ. Тексергенде анустан бахрома түсті узелдер шығып тұрады. Бұлар адамның жүргенінде сезіледі; сыртқы узелдердің трешинасы жиі кездеседі. Трещина дәретке отыруда қатты ауыруға ұшыратады. Геморройлық узелдің тромбофлебитпен асқынуы сиреқ.
• Ішкі геморрой көптеген көріністер береді - қатаң дәретпен күшену геморой узелшің қабырғасын жыртып қан ағуына соғады. Аққан қанның түсі қызғылт, оның ағыны қатты. Қанның түсі неге қызыл — геморрой деген көк тамырдың науқасы емеспе деген сұрақ туады. Бұған жауап беру үшін анатомияны есқе алу қажет.Аналды каналдың қан тамырлары венозды және артериялық тамырлардың анастомозынан құралған. Сондықтан геморройлы узелден артериялық (қызғылт) қан ағады.
Жеке, жергілікті қөріністермен қоса — бас ауыруын, үйқы бұзылуын, аппетит нашарлануын, анемия көріністерін, әлсіздікті береді.
Геморройдың диагнозын анықтау — қиын емес, егер ауру дұрыс тексерілсе. Жедел геморрой көбінесе арақ ішкеннен, немесе ауыр жүмыстан, запорден кейін басталады. Геморрой узелдері үлкейеді,қатанданады, аурғыштанады, тромбозданады. Ісінген сыртқы узелдердің арасында ішкі узелдер қысылып некрозденеді. Бұның салдарынан дене қызуы көтеріледі, запор одан әрі ауырланады — яғни геморройдың тромбофлебитті ("ущемлениесі" басталады.
Геморройлы түйнеменің тромбофлебитіне үшыраған ауруды "бақа тәрізді" жатқызып, қүйымшақ астына жастық салып орналастырады. Антибиотиктер егіледі, күніне 4-5 рет примочкалар жасалады. Анустың айналасының новокаинмен блокадасы орындалады. Вишневскийдің майымен компресс жасалады.
Геморройды емдеу - Консервативті және оперативті болады. Емдеуді диетаны тағайындаумен бастайды. Ащы, тұзды, ішек қозуын күшейтетін тағамдар берілмейді. Запорды басу үшін оны шақырмайтын тағамдар — айран— кефир, қара нан, гречневая каша, таңертен аш қарында 1 стақан суық су, свекла, чернослива беріледі. Свекла мен чернослив суды жақсы соратындығынан дәретті жұмсартады.
Запорды басатын дәрілер — пурген, карлсбад түзы, вазелин майы ішкізіледі,тазарту клизмасы қолданылады. Атониялық запорда клизмаға 20 градусты қоңыр салқын су, спастикалық запорда жылы су қолданылады. Емдеу физкультура сы,курортта емдеу (сероводородты,родонды ванналар,грязи), Д,Арсанваль тоғы пайдаланылады. Геморройлық свечкалар — ауруды басатын, қабыну процесін басатын, қан ағуын бәсеңдендіретін дәрілер қосылған; әр түрлі шөптерден дайындалған отварлар қодданылады.
Геморройды операциямен емдеу —
1. Гиппократ заманынан белгілі геморрой узелдерін қүйдіру. Бұл үшін арнайы аспаптар ұсынылған.Узел қысқашпен қысылады да термоқаутермен құйдіріледі. Қалған жара қабыршықтанып (под струпом) жазылады. Бұл тәсіл көп қолданылмайды. Өйткені бұдан соңғы кезеңде жарадан қан ағуы немесе анустың тыртықтанып тарылуы байқалады.
1898ж. М.С. Субботин — түйнемені кесіп алғаннан соңғы жараны тігуді үсынады. Бірақта бұдан соң іле— шала тігіннің қатты ауыруы басталады. Аурудың себебі ануспен тік ішек арасының терісінің сезімталдығы. Анус терісінен Ісм.жоғарыда байланған кілегейлі қапшық ауырмайды. Осындай Знаменсқийдің экспериментінен соң Н.В.Склифосовский узелдің основаниесімен ішеқ слизистая оболочкасын қоса кесіп алуды қолданған. Және тігінді тек ішкі геморройде қолдалған.
Тік ішекке операция жасауда арнайы дайындықтар қажет. Ең алдымен науқасқа арнайы диета тағайындалады (практологическая диета в течение недели) операциядан бір күн бұрын слабительные (костор майы) ішкізіледі. Оның кешінде тазарту клизмасы екі рет (арасына 30— 40минут салып) орындалады. Операция жасалатын күні таңертен үшінші рет клизма орындалады да тік ішекке газоотводная трубка енгізіледі.
Жергілікті жансыздандыру 0,5% новокоин ерітіндісімен орындалальь Инемен тік ішекті тесіп алмау үшін хирург сол қолының сұқ саусағын анусқа енгізіп иненің бағытын бақылап отырады. Анусты созып кеңейткенен соң геморройлы узелдер сыртқа шығады. Олар Люэр қышқышымен қысылып, кілегейлі қабаты тілініп оның астындағы "ножка" мықты жілпен тігіліп байланады. Байлану қышқаштан жоғары және темен орындалады. Келешекте бұлай байланған узел шіріп өз бетімен түсіп қалады. Бұл шіруді шапшаңдату үшін қейбір мамандар байланған узелге Імл.спирт егеді, ал ауыру сезімін басу ұшін Імл 1% новокоин егеді. Ішекке Вишневкий майымен майланған тампон енгізіледі.
Операциядан соң ауруға 6—8 тамшылап 3 мезгіл опий ішкізіледі, диета тағайындалады, 3 куннен соң бірінші рет байлам ауыстырылады, ванна жасалады. Операциядан соң 6 күн бойы дәрет жүрмеуі қажет.
Америка хирургі Уайтхед геморройды операциямен емдеудің жаңа түрін — ішек слизистая оболочкесін геморройлы узелмен қоса кесіл алып тастауды ұсынды.
1951 ж. Т.Заде төменгі геморройдалды артерияны байлау тәсілін ұсынды. 1897 ж, . Andreus- гемарройды үзелге карбол қышқылының ерітіндісін егумен орындалатын склеротерапия тәсілін ұсынған. ғасырда бұл тәсіл кең қолданылған. Бірақта, әр түрлі арқыныстар және науқастың өлімі жиілігінен қазіргі уақытта бұл тәсілді глицерин қосылған карбол қышқылының 5 /слабый/ ерітіндісін гемарройдың 1-ші кезеңіңде ғана қолдануға болады.
Блайсделл/ Blaisdell/ 1958 жыл/ гемарройлы үзелдің/ ішектің кілегейлі қапшығымен қоса арнайы резеңкелі сақинаден қысуды ұсынған. Сақинамен төменде/ қысылғана/ тканьдер 4-5 тәуліктен соң өз бетімен түсіп қалады.
Лорд /Lord/ 1969/ артқы тесікті созу тәсілін ұсынған. Артқы тесіктің фиброзденіп қатаңданған ткандерін созу ішектегі қысымды бәсендетіп, үзелердің жағдайын жақсартады деп санайды.
Криотерапия- Гемаррой үзелдерін мұздату.
Фотокоагуляция/ Нейгер-Neiger, 1979 ж./ инфракрасный облучениемен гемарройлы үзелдерді күйдіреді.
Мейо клиникасында ең жиі қолданылатын операциялар- үзелді латексті шайбамен байлау/ қысу/ және геморрой эктомия - кезеңді геморройде.
Ішкі геморройдалды түйіншіктер сыртқылардың бұрын пайда болады. Түйіншіктер көтенде қысылып қалса олар көгереді. Ісінеді тіпте некрозденіп шіриді, қабыну процессі көтең айналысы ткандеріне жайылады, дәрет және зәр шығару қыйындайды.
Геморрой жалпы және жергілікті асқыныстар береді.
Жергілікті- тік ішектің клегейлі қабаттының түсіп кетуі, жыртылуы, қышынуы, қабынуы/ проктит, парапроктит/ сфинктердің ұстамауы.
Жалпы- қансырау, жыныс қаблетінің нашарлануы, нерв жүйесінің бұзылуы. Геморройдың екінші/ симптомдық/ себептері- жүрек науқастары қан қысымы көтерілуі, бауыр циррозы, жамбас тамырлары, тромбофлебитті, жамбас қуысы ішінде, брюшинадан тысқары орналасқан ісіктерде гемарройдалды қан тамырларындағы қысым жоғарлануы болады. Бұл себептерде көк тамырда түйіншіктері гемарройдың екінші түрінде оған себеп болған науқас емделеді.
Бірінші түрлі гемарройды емдеу консерватитвті, инъекциялы операциялы болып 3 топқа бөлінеді.:
Консервативті ем-диета, медикаменттер, ЛФК, курорт. Тағамдандыру- овощтар: фруктолар, каша, қара, нан, уксус, горчица, маринадтар, консервалар, копчения, чеснок, тұзды тағамдар, пияз қабылдауға болмайды. Арақ ішуге тиым салынады. Вазелин немесе өсімдік майы қосылған клизма, душ, отыру ваннасы қолданылады. Қажет жағдайда қан ағуын тоқтатты, ауыруды басатын, қабынуды басатын дәрілер, свечалар пайдаланылады. Физиотерапия- Д. Арсанваль, УВЧ, диатермия, ЛФК, гидропроцедуралар, прескальды блокада орындалады.
Иньекциялы-склероздеуші тәсілдер қанағуында, диабетпен ауыратныдарда, қартайғандарада қолданылады. Бұл үшін тромбавар, рикоцид, вистрин варикозды түйіншекке егіледі. Тік ішек немесе варикозді түйіншектің қабынғанында инъекциялы тәсілді қолдануға болмайды.
Операциямен емдеу.- консерватитвті еммен тоқтатылмаған қан ағуында, түйіншектер түсіп кеткенде, олардың шірігендігінде/ изявление/ жиі қабынуында орындалады.
Геморройдың алдын алу үшін жалпы жағдайды жақсарту, таза ауада жүру, ойнау, жеңіл жұмыс қажет. Таңертенгілікте қайнаған салқын суды укроптің суын ішу. Тағамдар- шлактері мол-қара нан, овощтар, фрукталар, крупа, сүт, айран, өсімдк майы, чернослив. Тазарту клизмасы жеке гигиена шараларын орындау парыз.
11.4. Тік ішектің жарылуы — fissuza апі өте жиі кездесетін науқас.
Ішектің қатты ауыратындығынан науқас жұмыс қабілетін жоғалтады. Трещинаның ұзындығы 1-2см.аспайды. Олар терімен ішеқ арасында орналасады. Көбінесе ішеқтің артқы қабырғасында орналасады. Жаңа пайда болған трещинаның жиектері жүмсақ, түбі қызғылт, одан қан ағады. Есқірген трещинаньщ жиектері қатаң — мозолденген, түбі сүрғылт, іріндеген. Көбінесе трещиналар геморройдың салдарынан пайда болады.
Ішектің жарылу механизмдеріі: Неврогенді теория - кілегейлі қабаттың жыртылуы оның астындағы сезімтал нерв бұтақтарын ашып, оларға инфекция жайылуын шақырады. Трещина сфинктердің тырысуына соғады. Трещинаны анықтау қиын емес. Бұл үшін науқасты гинеқологиялық креслоға жатқызып тексергенде көруге болады. Кдын жағдайда ішекке саусақты енгізіл сфинктер жағдайын анықтайды. Емдеу тәсілдері қонсервативті және оперативті болады.
Консервативті ем — мази, свечи.
Хирургиялық емдеу тәсілдері:
а) Сфинктрді созу (кеңейту) 1829 жылы Рекамъе ұсынған. Трещинаньщ жазылуына сфинктердің қатты тырысуы кедергі болады. Егер сфинқтерді қолмен созып кеңейтсек оның парезінен трещинаға тыныштық беріліп, оның жазылуына қажетті жағдай туады.
б) жарылудың астына спирт қосылған новокоин егіледі (Аминев тәсілі).
в) Созылмалы жарылулар әртүрлі операциямен емделеді: трещинаны тіліп алып жараны тігу (Брайцев, Аминев) жарылуды тіліп алуға қоса сфинктерді көлденеңінен тіліп кеңейту — Сфинқтеротомия (Рыжих).
Науқас 23. 56 жасар жұмыскердің шағымдары: Anus (көтен) айналасының дәрет шыкқанда, жүк көтерғенде, ауыр жұмыс орындағанда ауыруы. Жалпы әлсіздену және бас айналу байкалады.
Бірнеше рет хирургиялық бөлімшелерде геморройлық тромбофлебиттен емдетен. Егер бүрын ішектен шығып кеткен геморройлык түйіншектер қайталанып орнына (ішекке) енсе, қейінгі уақытта оларды орнына енгізу қиындады және қатты ауырғыштанды.
Тізелерімен шынтақтарына жатқызылған ауруды тексергенде геморойлы тұйіншектер "бүкеті" қөрінеді. Әрбір түйіншек 1—Зсм. Олар қатаң, түрі көкшіл. Ауру күшенгенде бұл түйіншектер үлкейеді, көгереді, қайта орнына түспейді.
Диагноз — варикозды кеңейген геморройлық қан тамырының тромбофлебиті. Орындалынған қонсервативті ем еш нәтиже бермейді (свечи,новокоинді блокада,ванны, мазь Вишневского,троксовазин). Науқасты операциямен емдеу қажет.