75. Тактілі желілік синхронизация жүйесін орнату
Тактілі желілік синхронизация жүйесі (ТСЖ) басыңқы және бағыңқы генератор және сихронизация арналарынан тұрады. Желіде түйін саны 2 тең болған кезде, сих-ция жүйесі дуплекс режимінде жұмыс жасай бастайды.
ТСЖ ұш түрі бар:
Басты генератордан басыңқы-бағыңқы(«ведущий-ведомый»)
Генераторладың өзара синх-циялануы
Плезиохронды синхронизация жүйесі
4 түйіні бар желіні қарастырайық:
1 Басты ж/е бағыңқы генератор түрі
Басты
генератор ролінде жоғары жиілікте
жұмыс жасайтын (
)
ПЭГ (первичный эталонный генератор)
қолданады. Бағыңқы генератор ретінде
ФАПЧ (фазовые автоподстроики частоты)
алынған.
ПЭГ фазалар сәйкестігімен ФАПЧларды, сондағы барлық ФАПЧ генераторлардың оташа бұзылу (расстрооика) жойылады. ФАПЧ шығысынан синхронданған тербелістер УК (узловая коммутация) генераторлық құрылғыға, ЦСП (Цифровой сигнальный процессор), ОУ(оконечное устр).
Өндірістек көп қолданады, бірақ қауіпсіөздік және өмір шеңдік(живучесть) ұзақтығын артырру туралы шаралар қолдану қажет .
2 Өзара генераторлар синхранизациялары(системе взаимной синхронизации генераторов (свсг))
Осы жүйеде Басқаруше генератор болмайды, тек қана бағыңқы генераторлар ФАПЧ бар.олар өзара жйілік пен фазаларын ікемделеді. Сонымен ФАПЧ жұмыс істеу жиіліктері орташа мәнге келіп сихронизация мәндері теңеседі. Кемшілігі:тұрақты жиілітер талаптарын орындамайды
3
плезиохроннды синхронизация Бұл
автономды синхронизация жүйесі болып
табылады. Бүнда УК және ЦСП өзара
ПЭГтардан автономды тұрақсыз жиілікпен
сихронизацияланады. Кемшілігі өзара
фазалар бойынша әртүрлі болғандықтан,
эксплутацияда күрделі.
102. Транспорттық желілер моделі құрамындағы синхронизацияны басқару
функциясы қандай мақсат үшін қажет?
В целом, принципы синхронизации призваны обеспечить
работу цифровых систем сети в единых временных интервалах. Сбои в
синхронизации всегда приводили к снижению качества предоставляемых услуг цифровой сети. Основная проблема в транспортных сетях нового поколения - то, что технология Ethernet изначально проектировалась для локальных вычислительных
сетей и никогда не была предназначена для передачи синхронизации. В сетях с коммутацией каналов в последние десятилетия как транспортная среда доминирует технология синхронной цифровой иерархии (SDH), в ее основу заложена передача синхросигналов. Но даже эта надежная и хорошо себя зарекомендовавшая технология не решает современных потребностей, т.к. при ее создании не было таких приложений, которым нужна синхронизация уже с новыми требованиями. В этой статье я попробую рассмотреть виды синхронизации, потребности в синхронизации у современных приложений и способы решения проблемы передачи синхронизации, когда транспортной сетью являются сети нового поколения, построенные на
стандартах Ethernet.