21. Шешілетін мәселелерге қарай сипаттау модельдерін өндеудің мақсаттары қандай?

Сипаттау модельдері нақты объектінің қасиеттерін н/е мінез-құлқын сипаттауға арналған. Мысалы: қала картасы, тұлғаның психологиялық мінездемесі.

Шешілетін мәселелерге қарай сипаттау модельдерін өндеудің негізгі мақсаттары келесідей:

1. Объектіні зерттеу –ғылыми зерттеулер, яғни қасиеттерін зерттеп ж/е толығырақ нақтылап көрсету..

2. Басқару –жұмыс диапозонында объект қасиеттерінің параметрлерінің өзгеруін толығырақ айқындау.

3. Болжау –объектінің болашақта өзгеруін нақтырақ болжауға қабілетті модельді өңдеу.

4. Білім беру –модельде объектінің зерттелетін сипаттарын көрсету.

Сипаттау модельдері келесі схема бойынша қалыптастырылады:

Объект-байқау-кодтау-бекіту-модель

Объект деп – мәліметтер және олармен жұмыс істеу әдістерінің жиынтығы аталады. Объектілі -бағытталған бағдарлама деп – объектілер және олардың өзара әрекеттесу тәсілдерінің жиынтығы аталады.

Байқау- Байқаудың зерттеу нысаны алдын ала белгіленіп, ұзақ уақыт бойы жүргізіледі. Арнайы жоспар жасалып, одан белгілі бір деңгейде нәтиже алу көзделеді. Алынған фактілерді сұрыптау, оған үнемі талдау жасау — Байқаудың негізгі міндеті. Байқау тікелей, жанама,ашық, жабық, табиғи және эксперименттік болып бөлінеді.

Кодтау- Кодтау (кодирование; цодінг; кодировать; енцоде) — мәліметтерді олардың алдын ала тағайындадған кодтық комбинацияларымен бейнелеу немесе мәліметтер элементін (символдар жиынын) олардың кодтық комбинацияларымен сәйкес келтіру; программалау процесі; 2) ақпараттың 8 биттік (байттық) кодтауын 7 биттік кодтауға түрлендіру. 3) белгілі бір ереже бойынша дискреттік хабарды дискреттік сигнал түріне түрлендіру (аудармалау), яғни шарттаңбаларды қолдану.

Бекіту- өтпейтін ету.

Модель- (фр. modele, лат. модұлұс – өлшем)[1] – белгілі бір зерттелетін нысанның ой түсінігі арқылы немесе материалдық түрде жасалған шартты үлгісі (бейнесі, сұлбасы, сипаттамасы, т.б.). Модель мен түп нұсқаны бір-бірінен абсолютті түрде айыруға болмайды.

22. М.Портер моделі

В процессе формирования и анализа стратегических альтернатив особое место занимает модель американского ученого М. Портера, которая обеспечивает разработку конкурентных стратегий. 20ғ.80ж. Портер теориясы пайда болды.Дебаты о стратегии конкуренции развернувшиеся после публикации в 1980 г. его работы "Стратегии конкуренции" . Дальнейшее развитие идей был обобщен им в монографии "Конкурентные преимущества", которая увидела свет через пять лет. Подход ученого к генерированию альтернативных стратегий основывается на утверждении, что устойчивость позиций организации на рынке определяют издержки производства и продажи продукции, уникальность товара, сфера конкуренции. Оның негізінде бәсекелестік артықшылықтардың әр түрлі типтері қолданылады:

1. Бағалық-лидерлік

2. Дифференциация

3. Концентрация

Первым шагом к выбору стратегии развития является уточнение природы конкурентного преимущества организации. М. Портер считал, что конкурентное преимущество можно определить по двум показателям: "производительность" и преимущество в максимальной цене продажи ("рыночная сила").

С целью выявления преимущества конкурентную ситуацию анализируют по следующей схеме: выявляют основные факторы успеха для конкретного рынка товара или сегмента; уточняют сильные и слабые стороны СГЦ за этими факторами; изучают сильные и слабые стороны приоритетного конкурента по тем же факторами и т. д.. На основе полученной информации организация определяет ту конкурентное преимущество, к которой у нее лучшая позиция, принимает решение о достижении такого преимущества в конкретной сфере, пытается нейтрализовать преимущества своих конкурентов.