- •1.Философиялық танымның өзіндік ерекшеліктері
- •5. Түрік дүниетанымы және оның негізгі даму кезеңдері (Қорқыт ата, а.Яссауи, Әл-Фараби)
- •6. Орта ғасырдағы ислам философиясы
- •2.Дүниеге көзқарастың тарихи формалары
- •7.Орта ғасырлық христиан философиясының өзіндік ерекшеліктері
- •12.Неміс философиясыеың негізгі сипаттары
- •3.Көне Үнді философиясының пайда болуы және даму кезеңдері
- •9.Қайта өрлеу дәуірінің философиясы. Дүниедегі адам және адам дүниесі. Не себепті бұл кезеңнің философиясы: антропоцентристік және гуманистік деп атайды.
- •8.Қайта өрлеу дәуірінің философиясының ерекшеліктері
- •4.Ертедегі Қытай философиясының өзіндік болмысы
- •11. Сократқа дейінгі антикалық философияның ерекшелігі
- •13. Марксизм философиясының негізгі сипаттары
- •12.Неміс философиясыеың негізгі сипаттары
- •14. Гегельдің философиялық жүйесі.
- •15.Л.Фейербахтың философиялық антропологиясы
- •18. Абайдың «қара сөздеріндегі» дін философиясы.
- •16. Жаңа дәуір философиясындағы рационалдық және эмпиристік бағыттар
- •28.Герменевтика және тексті түсіндіру мәселесі (в.Дильтей, г.Гадамер).
- •17. Платонның таным туралы ілімі мен Аристотель философиясы.
- •26. И.Кант және оның таным теориясы.
- •19. Экзистенциалды философиядағы адамның мәні.
- •20. XX ғ батыс философиясындағы позитивизм тарихи түрлері.
- •21.Хх ғасырдағы батыс философиясындағы прагматизм және структурализм бағыттары.
- •22.Хх ғасырдағы батыс философиясындағы экзистенциализм және герменевтика бағыттары.
- •23. Марксизм философиясының қалыптасуы. Тарихты материалистік тұрғыдан түсіну.
- •24. Қоғамға мәдениеттанушылық қатынас (н. Данилевский, о. Шпенглер, а. Тойнби).
- •25. Қазақ ағартушылық философиясының ерекшеліктері (ш.Уәлиханов, ы.Алтынсарин).
- •27.Алаш Орда өкілдерінің әлеуметтік-философиялық көзқарастары.
- •29 Экзистенциализм және философияның құндылықтық сипатына назар аудару (Хайддегер,Сартр,Камю).
- •43.Филасофиядағы материя ұғымы. Кеңістік пен уақыт- материя болмысының түрі.
- •31. Философия тарихындағы сана мәселесі.
- •32. Қазақ философиясының қалыптасуының негізгі кезеңдері.
- •33. Неотомизм – қазіргі заманғы объективтік идеализм және діни философия.
- •34. Орыс философиясының қалыпасуындағы негізгі кезеңдері.
- •35. Таным – философиялық талдау пәні.
- •37.Хііі ғасырдағы француз материализмі.
- •36. «Өмір философиясы» және экзистенциализм (а. Шопенгауэр, ф. Ницше)
- •38.Философиядағы болмыс ұғымы.Дүниенің тұтастылығы мен көптүрлігі.
- •39.Қоғам омірінің негізгі салалары: экономикалық , құқықтық және рухани.(тағы да бар қыздарда)
- •40. З.Фрейд.Және оның бейсаналық философиялық концепциясы.
- •41.Қоғам– өздігінен дамитын жүйе және адамзат құндылығы.
- •42. Постиндустриялды қоғам концепециясы.
- •46. Ақындар мен жыраулар шығармашылығындағы философия.
- •44.Хх ғасырдағы батыс философиясындағы постпозитивизм бағыты к. Поппери «Ашық қоғам» концепциясы.
- •45. Философиядағы диалектика ұғымы. Диалектиканың заңдары мен категориялары.
- •47. Адамның жеке дамуындағы табиғилық пен қоғамдық өзара қатынасы.
- •50. Ұлттық өзіндік сананың оянуы және ұлттық мемлекеттік құрылым идеясы.
- •49.Қоғам өмірінің негізгі салалары: экономикалық , құқықтық және рухани.
- •51.Сана - адамның өмір сүру формасы.
- •53.Философия тарихындағы адам мәселесі
- •54. Л.Н.Гумилев және оның концепциясы. Этногенез және географиялық орта.
- •55. Қоғам өмірінің негізгі салалары: экономикалық , құқықтық және рухани.
- •56. Философиядағы адам, жеке адам, тұлға
- •58. Экология – өркениеттің күрделі мәселесі.
- •57. Қоғам және өркениет. Мәдени құндылықтардың жаттануы.
- •59. Қоғамдық сананың формалары. Саяси ж/е құқықтық сана.
- •60.Жаңа өркениеттегі ақпараттық қоғам
29 Экзистенциализм және философияның құндылықтық сипатына назар аудару (Хайддегер,Сартр,Камю).
Экзистенциализм «өмір философиясындай» жалпы өмір мәселесін қарастырмай,бар күштерін адамның жеке өмірін-«экзистенция»(өмір сүрудің қарапайым нақтылығы), «адамның өмір сүруі» сияқты мәселелер тұрғысынан қарастыруға жұмсайды. Экзистенция ешқашан зерттеу объектісі бола алмайтын ұғым, өйткені ол біріншіден-жеке даралық болғандықтан,сол себепті жалпы мәнділікке ұмтыолмайд,екіншіден, экзистенция-біздің өзіміз. Олай блса, біз оған ғылыми қарамайтындай объективті түрде қарай алмаймыз. Өмір сүру дегеніміз-адамдардың біріккен болмысы. Шынайы өмір сүру дегеніміз –күнделікті өмірмен тығыз байланысты, өз басының сезімі мен тілегінің,сенімі мен қауіптілігінің,тәжірибесі мен үмітінің жиынтығы. Экзистенцияның шын мәніндегі тереңдігі тек айрықша, шекаралық жағдайларда ғана түсіне аламыз. Адамның өлетінін, қиындыққа тап болып, оны шешу осының барі шекаралық жағдай. Э-м жеке адамдар басқаларға салыстырмалы түрде тәуелді екенін мойындайды. Жалпы алғанда басқалардың адамдарды ажыратып, дау-жанжал тудыратындығына қарамастан олар өзара байанысқа түседі. Э-м болмысқа қарама-қарсы иемдену ұғымын да қарастырады.М.Хайддегер(1889-1976) XX ғасырдың аса ірі философтарының бірі. «болмыс және Уақыт» еңбегінде адамның әлемнен бөлінуі техникалық өркениетке тән деп сипаттайды. Техникалық өркениет адам мен әлемді бір-біріне қарсы қояды, ал субъект пен объект бөлінісінің философиялық негізделуі, сонымен қатар субъектінің объектіге белсенді ықпалы мен оны бағындыруы Жаңа заманда жүзеге асты. Еуропалық нигилизм феноменін сынап зерделей отырып, Хайддегер болмыс тақырыбына оралып, адамның өз болмысын өзекті мәселе ретінде қарастырады. Философтың ойынша адам осындағы-болмыс болып табылады.Сартр(1905-1980) адам өмірінің шектеулілігін, жалғыздығы мен өткіншілігін, сонымен қатар оның еркіндігін атап көрсетеді,өиткені оны шектейтін объективті нормалар мен қағидалар жоқ. Адамның өз еркіндігін сезінуі оның өмір сүруі үрдісінде жүзеге асады. Сартрдың ойынша адамның кім және қандай тұлға болуы оның шешіміне, таңдауына байланысты.Камю(1913-1960) өзінің «Сизиф туралы аңыз», «Бунт көтеруші адам» еңбектерінде экзистенциялдық шарасыздық позициясын бөліседі. Ол Құдайға сенім жоғалған, барлық сүйеніштен айырылған бұл әлемдегі құндылықтар қақтығысында өмір сүріп отырған адамның санасын таңдайды. Сүйеніш іздеудің мәні жоқ екендігін ұққан, санасы «жұлмаланған» мұндай адам ендігі жерде тек қана өзіне сенуі тиіс. Тек бір нәрсе бар-адам өмірінің ашықтығы.
43.Филасофиядағы материя ұғымы. Кеңістік пен уақыт- материя болмысының түрі.
Материя ұғымы- дүниені адамның санасынан тыс әрі тәуелсіз объективті ақиқат деп қарайтын материалистік дүние танымның мән-мағынасы болып табылатын негізгі ұғым. Бұл ұғым материалистік ағыммен бірге пайда болып, бірге жасасып, тарихи түрде қалыптасқан.Кеңістік пен уақыт материяның ішкі ажырамас қасиеттері, өмір сүру формалары болып табылады. «кеңістік»және «уақыт» ұғымдары тек бір қарағанда ғана өзінен өзі түсінікті, қарапайым сияқты көрінеді,ал шын мәнінде олар күрделі, мағынасы терең ұғымдар. Сондықтан бұл ұғымдарға байланысты материализм мен идеализмнің диалектика мен метафизиканың арасында ымырасыз күрес жүріп келді. Дүниенің құрылымдық қасиеттерін, материалдық объектілердің және жүйелердің, оларды құрайтын бөлшектердің аумағын, басқа заттардың, денелердің,құбылыстар мен процестердің арасындағы алатын орнын, олардың өзара орналасуы мен байланысын кеңістік ұғымы сипаттайды. Қозғалыстағы материя бір қалыпта тұрмайтынын, үнемі өзгеріп, дамып, бір күйден екінші күйге, бір жағдайдан екінші жағдайға ауысып жататынын білеміз. Осы процесті уақытт ұғымы сипаттайды. Идеалистік философияда И.Кант(ХVIII ғ.) кеңістік пен уақытты адамдардың сырттан алған әсерін қабылдаудың априорлық сезімдік формасы деп қараған. Яғни И.Канттың пікірінше, кеңістік пен уақыт санадан тыс, объективті өмір сүре алмайды. Э.Мах және оның жақтастары уақыт пен кеңістікті ретімен тізілген түйсіктердің жүйесі деп есептеді.Кеңістік уақытты тек табиғаттағы адамға қатысы жоқ заттардың, құбылыстардың және процестердің қасиеті деп түсінуге болмайды.
