- •2.Задачы, якия прыводзяцца да дыферэнцыяльных раунанняу.
- •3.Здр першага парадку: формы запису, рашэнни и интэгралы, геаметрычная интерпрытацыя частковага и агульнага рашэнняу.
- •4.Задача Кашы. Пункты иснавання и адзинасци рашэння. Умовы иснавання и адзинасци.
- •5.Агульныя, частковыя и асаблівыя рашэнні.
- •6.Метад изаклин для здр першага парадку
- •7.Др у поуных дыферэнцыялах. Прыкмета раунання у поуных дыферэнцыялах. Прыклады.
- •8.Др у поуных дыферэнцыялах. Интэгроуны множник. Прыклады
- •9.Др са зменными якия падзяляюцца, якия падзелены, раунанни якия да их прыводзяцца.
- •10.Аднародныя др (адносна зменных). Аднародныя функцыи
- •11. Др якия зводяцца да аднародных (адносна зменных)
- •12. Ладр першага парадку. Агульнае рашэнне
- •13. Ладр першага парадку. Структура агульнага рашэння. Метад Бернули
- •14. Рашэнне лндр першага парадку. Метад Лагранджа. Раунанне Бернули.
- •15.Тэарэма Пикара для здр першага парадку
- •16. Выкарыстанне прынцыпу сцискальных адлюстраванняу для доказу тэарэмы Пикара
- •18. Др якия дапускаюць панижэнне парадку.
- •§19. Лндр з пастаяннымі каэфіцыентамі.
- •20. Прастора рашэнняў ладр n-га парадку. Лінейная залежнасць і незалежнасць сістэмы функцый. Неабходная ўмова лінейнай залежнасці. Вранскіян. Дастатковая ўмова лінейнай незалежнасці. Прыклады.
- •22.Формула Астраградскага-Лиувиля
- •23. Дапаможныя звесткі
- •24.Ладр n-нага парадку з пастаянными каэфіцентамі. Характэрыстычнае раўнанне. Выпадкі розных сапраўдных каранёў і кратнага сапраўднага корня.
- •1 Выпадак
- •3 Выпадак
- •25. Ладр n-нага парадку з пастаянными каэфицентами. Характэрыстычнае раунанне. Выпадак каплекснага кораня.
- •2 Выпадак.
- •26. Ладр n-нага парадку з пастаянными каэфицентами и спецыяльнай правай часткай. Спецыяльная правая частка са здабыткам мнагаскладу и экспаненты.
- •27. Ладр n-нага парадку з пастаянными каэфицентами и спецыяльнай правай часткай. Спецыяльная правая частка са здабыткам экспаненты и синусам-косинусам.
- •28.Прыкладанни др у физицы. Задача аб вольных и вымушаных ваганнях. Вольныя ваганни у асяродзи без супрациулення.
- •29. Прыкладанни др у физицы. Задача аб вольных и вымушаных ваганнях. Вольныя ваганни у асяродзи з супрациуленнем.
- •30. Прыкладанни др у физицы. Задача аб вольных и вымушаных ваганнях. Вымушаныя ваганни у асяродзи без супрациулення.
- •31. Увядзенне элементарных функцый з дапамогай др. Экспанента
- •3.2 Экспоненциальная функция из r в r
- •32. Увядзенне элементарных функцый з дапамогай др. Трыганам.
- •3.1 Тригонометрические функции из r в r
- •33. Систэмы др. Астноуныя паняцци. Задача Кашы. Иснаванне и адзинасць рашэння. Агульныя и частковыя рашэнни.
- •34. Прывядзенне нармальнай систэмы да др н-нага парадку и наадварот.
- •35. Линейныя систэмы др. Лас и лнс. Линейная незалежнасць систэмы функцыянальных вектарау. Фундаментальная систэма. Вронскиян.
- •36. Интэграванне линейных систэм др з пастаянными каэфицэнтами. Характэр. Раунанне. Паняцце аб метадзе Эйлера.
- •37. Интэграванне линейных систэм др з пастаянными каэфицэнтами. Метад Эйлера. Выпадак розных сапраудных каранёу.
- •38. Интэграванне линейных систэм др з пастаянными каэфицэнтами. Метад Эйлера. Выпадак розных каранёу сярод яких ёсць камплексныя.
- •39. Интэграванне линейных систэм др з пастаянными каэфицэнтами. Метад Эйлера. Выпадак, кали сярод каранёу сустракаюцца кратныя.
20. Прастора рашэнняў ладр n-га парадку. Лінейная залежнасць і незалежнасць сістэмы функцый. Неабходная ўмова лінейнай залежнасці. Вранскіян. Дастатковая ўмова лінейнай незалежнасці. Прыклады.
Тэарэма1:
Калі функцыі f(x)
і
,
- непарыўныя на (a;b)
функцыі, тады для пачатковых умоў
(2), дзе
!
рашэнне задачы Кашы (1), (2).
Лінейная
залежная прастора. Азначэнне:
Функцыі
называюцца
лінейна
залежнымі на
(a;b),
калі
,
не ўсе роўныя 0 адначасова, такія, што
выконваецца роўнасць
(a;b).
Калі апошняя роўнасць выконваецца
толькі пры ўмове, што ўсе
адначасова,
то функцыі
называюцца
лінейна
незалежнымі.
Тэарэма3(Неабходная
ўмова лінейнай залежнасці функцыі):
Калі функцыі
лінейна залежныя на (a;b)
і маюць вытворныя парадку m-1,
тады дытэрмінант
(a;b).
Дытэрмінант W(x)
называецца дытэрмінантам Вронскага
або Вронскіянам.
Доказ: Так як функцыі -лінейна залежныя, то па азначэнню , не ўсе роўныя 0 адначасова, такія, што ваконваецца роўнасць . Прадыферэнцуем па х:
(3)
…………………………………………
(a;b).
(3)
–гэта сістэма лінейная аднародная
сістэма адносна зменных
.
Так як
не нулявыя рашэнні гэтай сістэмы, то
дытэрмінант матрыцы гэтай сістэмы
абавязкова звяртаецца ў нуль, а дытэрмінант
гэтай сістэмы з’яўляецца дытэрмінантам
Вронскага.
Прыклад:
1 1! 2! ... (m-1)!
Вынік:
Калі
хацяб
у 1-ым п.
,
тады
-л.н.
Тэарэма4(Крытэр
лінейнай незалежнасці ЛАДР):
Для таго, каб рашэнні
ЛАДР
з непарыўнымі каэфіцыентамі на (a;b)
былі лінейна незалежнымі на (a;b)
неабходна і дастаткова, каб
(a;b).
Доказ:1.Дастатковасць:згодна з вынікам з т.3 дастатковасць мае месца.
2.Неабходнасць:Няхай
функцыі
з’яўл.
лінейна незалежнымі, але
(a;b)
і w(
)=0.
Саставім сістэму раўнанняў:
(4)
…………………………………………….
Так
як w(
)=0,
то
гэтай
сістэмы, не ўсе
.
Разгледзім наступны выраз y(x)=
=
.
Гэта
рашэнне задавальняе наступным пачатковым
умовам (5)
згодна з (4), але бачна, што y(x)
тоесна роўна 0 таксама задавальняе ЛАДР
з пачатковымі умовамі (5). Такім чынам
атрымалі:
=0,
дзе не ўсе
,
а гэта азначае, што функцыі
-
лінейна залежныя.
21.Линейная залежнасць и незалежнасць систэмы функцый. Неабходная умова линейнай незалежнасци систэмы рашэнняу ЛАДР н-нага парадку. Структура агульнага рашэння ЛАДР н-нага парадку. Фундаментальная систэиа рашэнняу ЛАДР.
Азначэнне: Функцыі называюцца лінейна залежнымі на (a;b), калі , не ўсе роўныя 0 адначасова, такія, што выконваецца роўнасць (a;b). Калі апошняя роўнасць выконваецца толькі пры ўмове, што ўсе адначасова, то функцыі называюцца лінейна незалежнымі.
Тэарэма5: Калі каэфіцыенты раўнання непарыуны на (a;b), тады сістэма лінейна незалежных рашэнняў, якія вызначаны на гэтым прамежку.
Доказ
Няхай
тады
!
рашэнне, задавальняючае наступным
пачатковым умовам, няхай гэта рашэнне
аналагічна
!
рашэнне, якое задавальняе наступным
пачатковым умовам
функцыя
лінейна незалежная.
Структура рашэнняў ЛАДР
Разгледзім
(*). Няхай
-
рашэнне (*):
,
.
Калі
і
-
рашэнні ЛАДР (*), тады
.
Тэарэма2:
Калі
-
рашэнні ЛАДР (*), тады іх лінейная
камбінацыя
таксама рашэнне ЛАДР (*).
Азначэнне: Усякая сукупнасць з n лінейна незалежных рашэнняў ЛАДР называецца фундаментальнай сістэмай рашэнняў.
Тэарэма6:
Агульнае рашэнне ЛАДР
з непарыўнамі каэфіцыентамі
,
дзе
(a;b)
з’яўляецца лінейнай камбінацыей
,
-адвольныя
пастаянныя, а
-ФСР.
