2. Konstytucyjne kompetencje prezydenta Ukrainy jako zwierzchnika sił zbrojnych

Najwyższym Głównodowodzącym Sił Zbrojnych Ukrainy jest Prezydent Ukrainy. On, według artykułu 106 Konstytucji Ukrainy, przeznacza na posady i zwalnia z posad wyższe dowództwo sił Zbrojnych Ukrainy, innych wojskowych kształtowań; spełnia kierownictwo w zakresach narodowego bezpieczeństwa i obrony państwa. Ministerstwo obrony Ukrainy podczas wykonania pokładły się na jego zadań współdziała z centralnymi i miejscowymi organami wykonawczej władzy, organami miejscowego samorządu, a także z odpowiednimi organami cudzoziemskich państw. ⁹

Bezpośrednie kierownictwo siłami Zbrojnymi Ukrainy w pokojowy i wojenny czas spełnia Głównodowodzący Sił Zbrojnych Ukrainy. Głównodowodzącym sił Zbrojnych Ukrainy jest za posadą Minister obrony Ukrainy, jeśli on wojskowy urzędnik, albo kierownik Generalnego sztabu Sił Zbrojnych Ukrainy, które przeznacza i zwalnia w ustalonym trybie Prezydent Ukrainy. Ministerstwo obrony Ukrainy, w podporządkowywaniu którego przebywają siły Zbrojne Ukrainy, bierze udział w realizacji państwowej polityki do spraw obrony i wojskowego budownictwa, koordynuje działalność organów państwowych i organów miejscowego samorządu z przygotowania państwa do obrony. To ministerstwo również powinno analizować wojskowo-polityczne sytuację, wyznaczać poziom wojennego zagrożenia narodowemu bezpieczeństwu Ukrainy, zabezpieczać funkcjonowania sił Zbrojnych i ich gotowość do wykonania pokładły się na nich funkcji i zadań i tym podobne.¹⁰

3. Struktura Sił Zbrojnych

Organizacyjnie Siły Zbrojne Ukrainy składają się z wojskowych zjednoczeń, łączeń, części, pododdziałów, wojskowych instytucji i edukacyjnych zakładów.

W razie wojny swoje zadania Siły Zbrojne Ukrainy wykonują w ciasnym współdziałaniu z Przygranicznymi wojskami Ukrainy, innymi wojskowymi kształtowaniami. Pytanie użycia Sił Zbrojnych Ukrainy dla wykonania zadań, nie powiązanych z obroną państwa, decyduje Rada Najwyższa.

Zasady budowy Sił Zbrojnych Ukrainy, ich skład, ogólną strukturę i liczebność, tryb kompletowania, dyslokacji, mobilizacji i demobilizacji wyznacza Prawo Ukrainy "O Siłach Zbrojnych Ukrainy" od 6 grudnia 1991 r.(w redakcji od 5 października 2000 r.) ta inne akta ustawodawstwa Ukrainy.¹¹

W skład Sił Zbrojnych Ukrainy wchodzą: Lądowe wojska(wojska naziemnej obrony); Wojska powietrznej obrony(powietrzne siły i siły obrony przeciwlotniczej); Morskie Siły.

Ogólne kierownictwo Siłami Zbrojnymi Ukrainy spełnia Prezydent Ukrainy jak Najwyższy Głównodowodzący Sił Zbrojnych Ukrainy. Bezpośrednie kierownictwo w tym zakresie spełnia Ministerstwo obrony Ukrainy, funkcji i zadanie którego określono czynnym ustawodawstwem i Przepisem o Ministerstwie obrony Ukrainy, zatwierdzonym Ukazem Prezydenta Ukrainy od 21 sierpnia 1997 r.(z przemianami od 12 listopada 1999 r.; nowa redakcja od 4 lipca 2002 r.). Strukturę Ministerstwa obrony Ukrainy zatwierdza Gabinet Ministrów Ukrainy.

Ministerstwo obrony Ukrainy jest centralnym organem wykonawczej władzy, który zabezpiecza przeprowadzenie państwowej polityki w zakresie obrony i wojskowego budownictwa, mobilizacyjną i bojową gotowość i przygotowanie Sił Zbrojnych Ukrainy do wykonania pokładły się na nich zadań¹².

Minister obrony Ukrainy wydaje nakazy i dyrektywy, organizuje i kontroluje ich wykonanie. Nakazy i dyrektywy do spraw budownictwa i rozwoju Sił Zbrojnych Ukrainy, ich bojowej i mobilizacyjnej gotowości, operatywnego i bojowego przygotowania, organizacyjnych środków i inspekcji wojsk Minister obrony Ukrainy wydaje razem z Kierownikiem Generalnego sztabu Sił Zbrojnych Ukrainy.

Minister obrony Ukrainy w przypadku konieczności może wydawać wspólne akty z kierownikami organów wojskowych kształtowań, centralnych i miejscowych organów wykonawczej władzy.

W Ministerstwie obrony Ukrainy stwarzają kolegium. Członków kolegium i Przepisu o kolegium zatwierdza Prezydent Ukrainy za przedstawieniem Ministra obrony Ukrainy.

W strukturze Sił Zbrojnych ważne miejsce posiąda Generalny sztab - oddzielny człon Ministerstw obrony Ukrainy, co jest głównym wojskowym organem z planowania obrony państwa, kierowania stosowaniem Sił Zbrojnych Ukrainy, koordynacji i kontroli za wykonaniem zadań w zakresie obrony organami wykonawczej władzy, organami miejscowego samorządu, innymi wojskowymi kształtowaniami i organami ścigania w granicach określonych Prawami Ukrainy, innymi normatywny-prawnymi aktami.

W szczególnym okresie Generalny sztab jest roboczym organem Stawki Najwyższego Głównodowodzącego Sił Zbrojnych Ukrainy(w przypadku jej utworzenia). Staje na czele generalnego sztabu Kierownik, który przeznacza na posadę Prezydent Ukrainy za przedstawieniem Ministra obrony Ukrainy i zwalnia ze stanowiska Prezydent Ukrainy.¹³

Uprawnienie Generalnego sztabu Sił Zbrojnych Ukrainy określono Położeniem, zatwierdzonym Ukazem Prezydenta Ukrainy od 21 sierpnia 1997 r.(nowa redakcja od 4 lipca 2002 r.).

Znaczne miejsce w zarządzie Lądowymi wojskami Sił Zbrojnych Ukrainy odprowadzają trzem operatywnym dowództwom: Południowemu, Zachodniemu, Północnemu. Do systemu Lądowych wojsk Ukrainy wchodzą pięć armii korpusów, siedmiu oddzielnych zmechanizowanych brygad, dwóch artyleryjskich dywizji i innych wojskowych części, które stają na czele odpowiedni dowódcy i sztaby. Kadry dla tego rodzaju wojsk przygotowują sześć samodzielnych wojskowych instytutów, dwóch edukacyjnych dywizji i trzech szkół chorążych.