Қорытынды

Қорытындылай келе, жоғарыдағы аталған сан-салалы теориялық және практикалық қағидалар мен тұжырымларды саралап, мынадай түйін шығаруға болады: адамдардың әлеуметтік-этникалық қауымдастығының түрлері қоғамдық дамудың белгілі бір сатыларында туындап, аса маңызды категорияларға айналуында өндіргіш күштер мен өндірістік қатынастардың дамуына орайлас адамдар қауымдастығының әлеуметтік-этникалық түрі де өзгеріп отырды. Рулық-тайпалық қауымдық, ұлыстар мен ұлттардың пайда болу, даму, жетіліп, өзгеріп отыру мысалы, адамдардың сана-сезімін байытып, жалпы ортақ игіліктерді ойдағыдай меңгеруіне көмектеседі. Сонымен қатар адамдардың әлеуметтік-этникалық қауымдастығының әрбір нақты түрі бір-бірінен өзінің материалдық-өндірістік негізі, әлеуметтік құрылымы, өзіндік ерекше белгілері арқылы ажыратылады. Барлық әлеуметтік-этникалық қауымдастың түріне ортақ белгілер ретінде территория, тіл, мәдениет, экономикалық өмір ортынтығы тән қасиет.

Әлеуметтік-этникалық қауымдастықтың барлық түрі, ұлт саясатын дұрыс жүргізу, ұлтаралық келісім қоғамның дамуының тарихи заңдылығы болып табылады. Демократиялық өркениеттің мемлекеттегі ұлтаралық келісімі мен ұлтаралық қарым-қатынас мәдениеті – дос халықтардың ең маңызды жетістіктерінің бірі және ұлттық мәселелердің ғылыми шешімінің нәтижесі, қоғамның дамығандығының көрінісі. Сондықтан ұлт саясаты – өмір саласында туындайтын проблемаларға дер кезінде үн қатудың, ұлттық қарама-қайшылықтарды тиімді шешудің механимздерін табудың, ұлттық-өмірлік процестердің шынайы диалектикасын ескерудің тұрақты творчествосы, ептілігі.

Қолданылған әдебиеттер:

1. http://group-global.org

2. Саясаттану және оның проблемалары//Р.Әбсаттаров/Алматы,2007

3. Журнал «Ақиқат», 2008 жыл

21