тэкстах з’яўляюцца назоўнікі, дзеясловы, прыметнікі і дзеепрыметнікі, ужыванне якіх мае пэўную абумоўленасць і носіць своеасаблівы характар.

Марфалагічныя асаблівасці

Назоўнікі:

•аддзеяслоўныя назоўнікі з суфіксамі -нн-, -енн- (-энн-), -анн-, -к:

адлюстраванне, вылучэнне, вылічэнне, перасячэнне, наладка і інш.;

•назоўнікі, утвораныя ад уласных імёнаў: ампер, джоўль, ом, нобелій,

кюрый і інш.;

•назоўнікі ў форме роднага склону, звязаныя шляхам “нанізвання”:

метады атрымання выніку, працэсы абстрагавання розных ступеняў і

інш.;

•рэчыўныя назоўнікі ў форме мн. ліку: газы, солі, смолы, окіслы, пары,

металы і інш.

Прыметнікі:

•прыметнікі ў складзе ўстойлівых тэрміналагічных спалучэнняў:

праекцыйны апарат, амплітуднае размеркаванне, бінарнае поле, машынныя аперацыі і інш.;

•якасныя прыметнікі (як правіла, без ступеняў параўнання): вялікая калорыя, малая, але – найпрасцейшы закон, найбольшы агульны дзельнік;

•прыметнікі, утвораныя ад уласных імёнаў, якія ўваходзяць у склад тэрміналагічных словазлучэнняў-паняццяў: дыяфантавы ўраўненні,

алгебра булева, алгебра булахава і інш.;

•складаныя прыметнікі (часцей тэрміны): вектарна-матрычны,

квазілінейны, клінаграфічны;

•субстантываваныя прыметнікі ў форме адзіночнага ці множнага ліку:

прамая, крывая, датыкальная, аднаклетачныя і інш.

Дзеепрыметнікі:

• дзеепрыметнікі прошлага часу з суфіксамі -ўш-, -ш-, -л-, -н-, -ен-, -т-, -

ан-: напісаныя, вылітыя, прарослыя, пасінеўшыя і інш., а таксама ў складзе тэрміналагічных словазлучэнняў: лінія разамкнутая, вышыня апушчаная і інш.;

•дзеепрыметнікі цяперашнягя часу з неўласцівымі беларускай мове суфіксамі -уч-, -юч-, -ач-, -яч-, -ем-, -ім-, якія ўваходзяць у склад тэрмінаў ці ўстойлівых спалучэнняў: азаціруючая атмасфера, цякучы стан, разглядаемы вопыт, кантралюемы тавар і інш.

•субстантываваныя дзеепрыметнікі ў форме адзіночнага ці множнага ліку:

нахіленая, ламаная, пераменныя і інш.

44