Curriculum vitae

Curriculum Vitae

Camiel Jan Fons Boon was born on the 15th of January in 1980, in ‘s-Hertogenbosch (the Netherlands). He graduated cum laude from secondary school on Gymnasium Beekvliet in Sint-Michielsgestel. After passing the entrance exam for medical students in Belgium, he studied medicine at the Faculty of Medical Sciences of the Catholic University of Leuven, where he received his M.D. degree in 2005 “with high distinction”. During his medicine study, he started as a research student at the Department of Pediatrics, investigating bowel dysfunction in children. In this period, he was cofounder of the Leuvense Vereniging voor Student-Onderzoekers (LVSO), the association of medicine students doing research in Leuven. He also was the initiator and co-founder of O.L.D. Benedictus, a student society uniting Dutch and Flemish students in Leuven. His particular interest in ophthalmology arose in the third year of his medicine study, when studying the subject of neuro-anatomy. He consequently started doing research at the Department of Ophthalmology (Head: Prof. dr. W. Spileers) on the same university, on the topic “Confocal microscopy of the cornea”. At this department, his preference for ophthalmology was further reinforced.

In 2005, he started with his Ph.D. research on hereditary retinal diseases, that resulted in this thesis, at the Institute of Ophthalmology (Head: Prof. dr. J.E.E. Keunen) of the Radboud University Nijmegen Medical Centre in Nijmegen. In 2007, he started with his residency in ophthalmology at the same institute.

He is a reviewer for Ophthalmology, Retina, and Graefe’s Archive for Clinical and Experimental Ophthalmology.

433

Dankwoord

Dankwoord

Het is een voorrecht om deel uit te maken van een traditie van fundamentele interesse in en gedegen onderzoek naar erfelijke netvliesaandoeningen door de afdeling oogheelkunde van het UMC St Radboud. Deze traditie was er nooit geweest zonder het pionierswerk van professor Deutman en wijlen dr. Pinckers, die een schat aan kennis en een indrukwekkend fotoarchief hebben nagelaten. Hun onderzoek op dit gebied werd voortgezet door dr. Hoyng, dr. Klevering, en meer recent mijn paranimfen, dr. van LithVerhoeven en dr. Go.

Dokter Hoyng en professor Cruysberg ben ik dankbaar voor het feit dat ze mijn gedrevenheid en interesse voor oogheelkunde en oogheelkundig onderzoek destijds onderkenden en vertrouwden in mijn kunnen.

Voor het doen van promotieonderzoek moet je allereerst verschrikkelijk eigenwijs zijn. Zonder de deskundige ondersteuning en het enthousiasme van anderen was dit proefschrift echter nooit tot stand gekomen. Iedereen die hieraan heeft bijgedragen wil ik daarom uitdrukkelijk bedanken, en het is gepast om enkelen bij naam te noemen.

Geachte dokter Hoyng, beste Carel, jou wil ik allereerst bedanken. Voor het bieden van alle kansen, voor je visie en enthousiasme, en tevens voor het vertrouwen waardoor je mij, in de mate van het mogelijke, de “artistieke vrijheid” gaf om het onderzoek te doen dat mij het interessantst leek.

Geachte dokter Klevering, beste Jeroen, jij bent degene die mij het meest concreet heeft begeleid, waarvoor veel dank. Als geen ander versta jij de kunst om de vinger - altijd op een vriendelijke en directe manier - op de zere plek te leggen en vervolgens de spijker op zijn spreekwoordelijke kop te slaan.

Geachte professor Cremers, beste Frans, tot aan mijn promotie toe heb ik op twee gedachten gehinkt… is het nou professor Cremers of Frans?! U of jij? Dit natuurlijk deels vanwege mijn beleefde Vlaamse geneeskunde-opleiding. U was degene die mij met uw indrukwekkende expertise begeleidde en corrigeerde, als ik mij als klinisch georiënteerd onderzoeker weer eens op glad genetisch ijs waagde. Jij was echter ook degene die de afstand graag zo klein mogelijk hield en altijd direct toegankelijk was voor advies. Veel dank hiervoor.

Geachte professor Keunen, vanaf het eerste moment heb ik uw enthousiasme en betrokkenheid bij mijn onderzoek ervaren. Ik dank u voor de motiverende begeleiding en belangrijke hulp.

Beste Anneke, terwijl jij allemaal grote genen aan het ontdekken was op jouw weg naar de wetenschappelijke top, vond jij ook nog tijd om mij snel, vriendelijk, enthousiast en deskundig te helpen met mijn onderzoek en onze artikelen, zelfs vanuit de Verenigde Staten.

Geachte dokter Theelen, beste Thomas, toen iedereen nog dacht dat autofluorescentie een irrelevant oogheelkundig modeverschijnsel voor verstokte “imaging-freaks” was, wist jij mij met aanstekelijk enthousiasme te motiveren om deze techniek onder de knie te krijgen en toe te passen. Dit proefschrift illustreert het resultaat, dat slechts het begin is.

435

Dankwoord

Marijke Zonneveld-Vrieling dank ik voor haar grondige en snelle genetische analyses, maar ook voor de prettige samenwerking. Liesbeth Hoeks bedank ik voor haar flexibele en deskundige electrofysiologische ondersteuning van de klinische studies. Janneke van Lith-Verhoeven, Sioe Lie Go, en Karin Meulendijks ben ik zeer dankbaar bij het concreet begeleiden van mijn eerste praktische stapjes op onderzoeksgebied. Mary van Schooneveld wil ik bedanken voor de samenwerking en discussies. Jolanda Hennink ben ik zeer erkentelijk voor haar begrip en flexibiliteit in het vrijplannen van onderzoekstijd in het begin van mijn opleiding. Ivo van Kampen en Maikel Nijbroek van LAN-beheer oftewel de computer-ondersteuningsdienst dank ik voor hun hulp als mijn computer weer eens B deed als ik A wilde. Dzˇenita, mijn “opvolgster” als promovendus, bedankt voor de interessante discussies die we al hebben gehad.

Ik zou nog vele pagina’s kunnen vullen met de alle mensen die ik dankbaar ben (de verpleegkundigen, optometristen, administratief medewerkers,…). Dit laat ik uit angst voor onvolledigheid achterwege, in de hoop en verwachting dat zij mijn waardering desondanks hebben ervaren.

Een speciaal woord van dank komt toe aan mijn (ex-)collega’s in opleiding tot oogarts. Zij hebben mij, zelfs al voordat ik was begonnen als promovendus, direct het gevoel gegeven een welkome collega te zijn, die bij alle activiteiten werd betrokken. En later, tijdens het schrijfproces parallel aan mijn opleiding, tot aan de promotie toe, toonden zij veel begrip en betrokkenheid ondanks hun eigen intensieve opleiding. Daarom (in chronologische volgorde): Niels, Frederik, Sandra, Eize, Christel, Janneke, Marike, Chris, Sioe Lie, Frits, Wanda, Benjamin, Piet, Maartje, Hélène, Pit, Jacqueline, Marianne, en Rutger: veel dank daarvoor - we zijn een leuke club!

Als laatsten degenen die op de eerste plaats komen. Mijn moeder, mijn vader, Olivier en Mijntje wil ik bedanken voor hun steun en interesse. Ik prijs mij gelukkig dat dit gezin de hoeksteen is van mijn samenleving.

Lieve Karlijn, met jouw liefdevolle ondersteuning weet je mij altijd te motiveren, en op de juiste momenten laat je mij zaken relativeren.

436

Dankwoord

437