Будаўнiчыя i дарожныя машыны

80

81

Разгледз^м наступную драбшку СМ-166А:

Прымем драбшку СМ-166 А.

Пасля гэтага трэба удакладнщь параметры выбранай драбшю. Частата вярчэння эксцэнтрыкавага вала не павшна быць больш

за вел1чыню, пры якой раздроблены матэрыял паспявае выпасщ з драбшьнай камеры:

дзе а - вугал захвату; ■S'- ход шчаю, м.

Для драбшю з простым рухам шчаю

S= 7+0,1 d, мм.

Для драбшю са складаным рухам

.S’ = 8 + 0,26 d, мм,

дзе d , мм - шырыня разгрузачнай шчылшы (маюлмальная з заданага дыяпазону рэгулявання).

Аднак у рэальнай практыцы гэтыя даныя не вытрымл1ваюцца. Па шшай рэкамендацьп [7]

S = (0,03... 0,04)а, м,

дзе а - шырыня загружальнай адтулшы, м.

Для буйных драбшак з мэтаю зшжэння дынахтных нагрузак уводзяць каэф!цыент пан^жэння паваротау:

К= 0,75 - для драбшю 1200 х 1500 мм;

К= 0,60 - для драбшю 1500 х 2100 мм.

82

Напрыклад, НПБуддармаш рэкамендуе:

для драбшю з простым рухам п = 1250 d '°’4, пав/мш; для драбшю са складаным рухам п = 940 d ~0,3, пав/мш,

дзе d - у Мм.

Падлж i супастауленне S i п па розных рэкамендацыях для юнуючых драбшак паказал!, что больш рэальнай з'яуляецца

S = (0,03 -0,04) а.

Колькасш паваротау эксцэнтрыкавага вала, падойчаныя па гэтаму значэнню хода S, найбольш бл!зия да рэальных паваротау вала ужываемых драб1лак.

Для далейшых разл!кау колькасць паваротау вала прымаецца па тэхшчных характарыстыках драбшак.

Прадукцыйнасць шчокавай драбшю можа быць удакладнена па формуле

П = 3600 \in V, м 3/ч = 3600 ц п V р, Т/ч,

дзе п - колькасць качанняу шчаю за секунду, с'1; V - аб’ём прызмы выпадания матэрыялу, м3; р - шчыльнасць матэрыялу, т/м3;

дзее - мтмальны зазор пам1ж шчокам1 у ix н1жняй частцы у канцы драблення;

\i - кaэфiцыeнт разрыхления матэрыялу; прыймаюць ц « 0,3.. .0,5 (меншыя значэнн1 - для больш буйнога матэрыялу).

Пасля падстаноую V канчаткова маем

2tga

У табл. 11.5 прыведзены характарыстыю горных парод.

83

Т а б л i ц а 11.5

Характарыстыю горных парод

Патрэбную магутнасць шчокавай драбшю можна удакладнщь па формулах:

для драбшак з даужынёй загружальнай адтулшы b < 1 м

лг a 2 nh{p2 - d 2 )

N = ------- i-----------1, кВт 0,23Е

для драбшак с b > 1 м

N _ g2w(p3 - d 3 ) кВт, 0,23Е

дзе а - мяжа трываласщ матэрыялу на сщск, МПа; п - частата вярчэння эксцэнтрыкавага вала, мш'1; b - даужыня загружальнай адтулшы, м;

D - дыяметр загружаемых камянёу, м; А** «(0,8....0,9) а, м; а - шырыня загружальнай адтулшы, м;

Е - модуль пругкасщ першага роду, МПа; d - шырыня разгружальнай шчылшы, м.

11.3. Вызначэнне плошчау прасейваючых паверхняу грохата

Ведаючы гадзшную прадукцыйнасць драбшю i знойдзены па тыпавому граф1ку грануламетрычны склад матэрыялу, можна выз­ начыць часовы расход па кожнаму ciTy i фракцьп:

84

па фракциям:

па С1там:

П С.= П разл; П с2 = П2 + Пз.

Прадукцыйнасць плоскага грохата па кожнаму сггу

П = q F K ! К2 К3 т, м3/ч,

дзеq - удзельная прадукцыйнасць сгга, м3/ м3ч (табл. 11.6); F - плошча грахачэння, м2;

К\, К2, Кз, т - паправачныя каэфщыенты:

К 1 - ул1чвае вугал нах1лу грохата, для гарызантальнага грохата Ki=l; для нахшенага грохата К\ даецца у табл. 11.7;

К2 - ул1чвае працэнтнае утрыманне С шжняга матэрыялу у зыходным верхшм матэрыяле над сигам (табл. 11.8);

Ki - ул1чвае працэнтнае утрыманне у шжшм матэрыяле Со,5 зёран, ягая менш за 0,5 адтулшау сггау (табл. 11.9);

т - ушчвае няроунасць штання, форму зеран i тып грохата (табл. 11.10).

для другога сгга па колькасщ паступаючага матэрыялу

ПС2= Пг + Пз —> F2 ■

85

Т а б л i ц а 11.6

Удзельная прадукцыйнасць сгга q

86

Для разглядваемага прыкладу прадукцыйнасць па кожнай фракцьп:

п, = П раз„ ■щ 1 100 = 14,4 • 28/100 = 4,03 м3/ч;

Пс2 = П2 + П 3 = 7,2 + 2,88 = 10,1 м3/ч. Гарызантальныя праекцьп размерау адтулш ciT:

dj = d i cos a = 60 • cos 20 0 = 60 ■0,94 = 56,5 мм; d 2 = d 2 cos a = 20 ■cos 20 0 = 20 ■0,94 = 18,8 мм.

Удзельная прадукцыйнасць ciT (табл. 11.6)

q\ = 74 м3/м2 ч; q2 = 41,2 м3/м2 ч.

87

Паправачныя каэфщыенты для ciTay: для першага ciTa

т = 0,60; К х= 1,18; К2 = 1,10; Къ= 0,93;,

для другога ciTa

т = 0,60; Кх = 1,18; К2 = 0,77; К3 = 0,95.

Патрэбная плошча першага сгга

макс1мальных вел!чынь кавалкау:

i ~ Dmax/ dmax •

Аднак гэтая ступень драблення не дае аб’ектыунай ацэню працэсу драблення матэрыялу. 3 тэхнапапчных меркаванняу больш прымальна вызначыць яе як сярэднюю вeлiчыню па сярэднеузважаным вел!чыням зёран сумесяу матэрыялу да i пасля драблення:

h:p Dm / dCM.

Сярэдш размер cyMeci дробленага матэрыялу

88

Сярэдш размер зыходнай cyMeci

дзеdcp i , D c p i ~ сярэдшя размеры фракцый; gi - вагавыя паказчыю кожнай фракцьп;

а, - працэнтныя утрыманш фракцый у агульнай масе cyMeci,

otj = g ,• ■100 % / £ gj = G cm.

Аналапчна гэта выконваецца для D cp>.

Для разглядаемага прыкладу быу выкананы разлж фракцыённага

+35-12 + 45-13 + 55 -14 + 80 ■28) / 100 =

=0,5 + 1,8 +2,75 + 4,2 + 5,85 + 7,7 + 22,4 = 45,2 мм .

Для вызначэння фракцыённага складу зыходняй горнай пароды карыстаюцца графкам! сггавага анализу гэтых парод, а кал! ix няма, можна прыняць лшейную залежнасць £, %, ад D / D тах. Пры гэтым Аж® 0,5 D тах,

Для прыкладу:

Dev- 0,5 ■0,3 = 0,15 м.

Сярэдняя ступень драблення

i cp = DCM/ dCM= 0,15 • 0,045 = 3,34.

Ступень драблення па макамальным размерам матэрыялу:

i= D max/ d max = 0,3/0,1 =3.

89