Gúrrińler, shıǵarmalar

Átiraptaǵı adamlar, quslardıń juǵırlısı, japıraqlardıń sıtırlısı, teńiz tolqınlarınıń shuwıldısı—hámmesi-hámmesi pútkilley basqa túske enip qaldı. Meniń átirapımdaǵı dúnya tanıp bolmas dárejede jarqınlasıp, gózzal túrge enip ketti.

Leningradtıń appaq túnleri qoynında Neva jaǵalawlarında sharshawdıń ne ekenligin bilmesten uzaq-uzaq seyil qılar edik, bir-birimizge aytatuǵın gáplerimiz de sirá túwesilmes edi. Baxıtlı demlerimiz birneshe saat dawam etti me, yaki birneshe ásir dawam etti me, bunı heshkim bilmes edi. Sol payıtqa shekem jasap ótken ómirim ekinshi dárejeli bolıp qaldı. Álemde tek meniń menen Biybisara bar edi. Men hám ol…

(Dawamı bar).

Rus tilinen Alp SULTAN awdarması.

311

«BES JULDÍZLÍ» ALMALAR

Dawamı.

Inisi bir «68-8» dedi de qosjaqpaslıq penen motocikldi xodladı. Tilewxan artına otırdı. Olar kelgende kontordıń dógereginde hesh kim joq edi. Olardı aynadan kórgen bolsa kerek, Uzaqbay ózindey boyshań jigitti ertip shıqtı. Tilewxan onı kórip kúlkisi keldi. Usı ıssıda jigit ústine bunnan on jıl burın moda bolǵan, aldı eki qatarlı ilgekli, úlken jaǵalı kostyum kiyip alǵan. Jaǵası úlken sarı kóylek, enli qızıl galstuk taqqan edi. Ayaǵında krem tiymey aǵarıp ketken 46-razmer bolsa kerek, qayıqtay úlken tufliy. Jigitler sálemlesip atırǵanda Tilewxan kúlip jibermew ushın bir qolı menen awzın bastı.

­Meniń bólem, – dedi Uzaqbay qasındaǵısın tanıstırǵan bolıp. «Bul sáwselimdi nege alıp shıqtı eken?» dep oyladı qız.

­Saǵan ashıǵıw-biyqarar bolıp, úyińe jawshı jibergen eken. Úyińniń ishi «aldın ózleri ushırasıp kórsin» depti.

Tilewxan «iyunde qar jawdı» dese hayran qalmas edi, Uzaqbaydıń mına sózine hayranı shıǵıp lal bolıp qaldı. Házillesti me eken?!

Bıltır Zaydalardıń úyine, tuwılǵan kúnge kelgenińizde Qatsha ekewińizdi motociklli shıǵarıp salıp edim, – dedi kostyumlı qızarıp. Ózi de tilin tósep sóyley me, qalay?

Bul házil emesligin túsinip, Tilewxannıń basına qan tepti. Ol baqırıp jiberdi:

­ Soǵan ne, búgin jol kireyińdi tóleyik pe?! Sen Uzaqbay jilli, házir óltiremen seni. Bóleń menen qosılıp muń qap! Túrlerińizdi iyt kórsin sizlerdiń… Ol ashıwǵa buwlıǵıp sóyley almay qaldı. Jılap, anaday jerde turǵan motociklge juwırdı. Jerge tirep qoyǵan rıchagtı kóterip, pedaldı tewip-tewip jiberdi de, otırar-­­o­t­ır­mastan gazge kúsh berip ushıp ketti. Eki jigit, inisi umtılıp qolın sozıwı menen qaldı. Motocikl úlken joldı kesip ótip, awıl ishine alıp kiretuǵın soqpaqqa túsip kózden ǵayıp boldı. Kontordıń qasındaǵı úshew de lal, inisiniń qorqınıshtan kózleri úlkeyip ketken. Qol jetpes biyikke umtılǵan ashıq hayran. Dayısınıń aytqanı menen is qılǵan Uzaqbay mıń pushayman, hátteki dúnyaǵa shıqqanına birinshi ret ókindi.

Tilewxan úyine kelip te ızaǵa buwlıqtı. «Háy iyt-áy, «mine ushıras­tıńız, sóylesip alıńlar» emish. Nege men olardıń qaq mańlaylarına mush penen urmadım?!».

312

Birazdan keyin hawlıǵıp kirip kelgen inisin kitap penen urıp quwıp shıqtı.

Batır qarańdı, jeńgetaydıń járdemshisi!

Aqırı otırıp, kitap-dápterleriniń arasın tintti. Ol oqıp sharshaǵan waqtında dápterine Uzaqbaydıń atın ózi úyrengen hár qıylı alfavitte jazar edi. Ústinen qızıl qálem menen sızdı. Qay jerde onıń atı jazılǵan qaǵaz bolsa jıynap jırtıp, sırttaǵı úlken qazan asılatuǵın oshaqtıń ishine taslap jaqtı.

Ol endi sırtqa bir adım shıqpastan, tayarlıqqa berildi. Hesh kim menen sóylespedi. Buǵan ata-anası quwandı. Kúnler zımırap ótti.

Joqarı oqıw orınlarına hújjet qabıllaw baslanǵan, óziń barıp tapsırıp keleseń be yaki birge barayın ba? – dedi ákesi.

­ Bilmedim, – dedi Tilewxan, ­ men Nókiste oqımayman, Tashkentke ketemen, TashMIge tapsırmaqshıman.

Ákesi quwanıp maqulladı. Keyingi aylardaǵı kúshli tayarlıq ózin kórsetti. Ol byudjetke kirdi. Ata-anası quwanıshtan qızın soraǵanlarǵa «qızım doktor bolǵansha jeti jıl oqıydı» dep kókiregin keristi.

* * *

Tilewxan «Men muhabbattı basımnan ótkerip jiberdim, endi sirá jolıqpasam kerek» dep oylap júrer edi. Tórtinshi kurstıń gúzinde muhabbat jáne onıń kewil aynasın shertti. Bul saparǵı ashıq Samarqandtıń kerme qas shıraylı jigiti edi. Ol Tilewxanǵa qulday boysına beretuǵın iyi boslaw jigit edi. Qızǵa jigit unaǵan bolsa da onıń bárqulla «lábbay» dep turatuǵın boslıǵı turpayılaw minezge iye qızdıń ashıwın keltiretuǵın edi. Jigit óziniń muhabbatın qayta-qayta aytıwdan, onı ómiriniń aqırına shekem súyetuǵınlıǵın aytıwdan sharshamadı. Tilewxan wáde bermedi, ózine onsha jaqınlatpadı. Báribir kewilinde jigitke ıqlas joq emes edi. Olar eki jıl sóylesip, ushırasıp júrdi. Uzın arqan, keń tusaw degendey, qız onı birotala qoymadı, jaqın da bolmadı.

Tilewxan besinshi kurstı pitkerip, kanikulǵa kelgende klasslas qızlarınıń derlik birekewinen basqası turmısqa shıǵıp bolǵan edi. Awılında bolsa bir Toqtagúl qalǵan. Tilewxannıń kelgenin esitip, izlep keldi. Ol eki jıldan berli baslawısh klasstıń muǵallimi bolıp islep atır edi.

Ne jańalıqlar?

Klasstıń balaları da úylenip basladı. Jaqında anaw, sizlerdiń jiyenińiz Uzaqbay úylendi.

313

Tilewxannıń júregi bir shanshıp qoydı.

Biybishke me?

Toqta oǵan alarıp qaradı.

Esen aǵanıń qızı Biybishti aytasań ba? Uzaqbay úylengenshe eki balalı boldı-ǵoy.

Men soǵan úylenedi dep oylap edim.

Nege? Olardıń arasında hesh nárse bolǵan emes. Ol jaqın aǵamnıń qızı, bolǵanda men biler edim.

Biybish kúlkisheklew edi, soǵan… birew shıǵarǵan shıǵar bul gápti de.

Házir basılıp qalǵan, qıtıqlasań da kúlmeydi.

Tilewxan bul gáplerdiń bárinde de ata-anasınıń qolı barlıǵın endi túsineyin dedi. Ol birinshi kurstı pitkerip kelgende, úyiniń qasındaǵı Uzaqbaylardıń páskeltek jayı buzılıp, ornına qaysı bir ustalar quyılǵan biyik fundamenttiń ústine pisken gerbishten diywal órip atır edi. Hayran qaldı. Olar bunday etip jay tikley almas edi.

Apaylar kóship ketti me? – dep soradı anasınan. Uzaqbaylar dep soramadı. Onıń atın tiline almawǵa ant ishken.

Awa, kóship ketti, ákeń paqır apasın qıyarmedi?! Rayonnıń shetinen salınǵan kóp qabatlı úylerden bes-altı kvartira mayıplar hám jetimler ushın eken. Sonıń birewin apańa tuwrılap alıp berdi. Ózi de densawlıǵı tómen, zorǵa kirip-shıǵadı. Jay bolsa, kirseń shıqqısız. Issı suw, suwıq suw aǵıp tur, qolaylıqlarǵa iye asxana. Úsh bólme. Mańlayı ashılıp qaldı.

Mına jaydı sattı ma?

Nege onı satadı? – dedi anası hayran qalıp, ­ ol jay da ózimizdiki edi.

Demek, salınıp atırǵan…

­Salınıp atırǵan jay ózimizdiki. Inińdi úylendirgenshe pitkerip qoyamız. Kelindi taza jayǵa túsiremiz.

«Uzaqbaydı mennen alıslatıw ushın barlıq ilajlar kórilgen eken, men bilmeppen. Onıń «jalǵan» bólesi de kishigirim bir «oyın» eken-dá!». Sonnan berli ol Uzaqbaydı kórmedi, sorastırmadı. Ol ilajsız bolǵan. Qáwendersiz, kámbaǵal jetim balaǵa, bay ákesi ólse de qızın bermes edi. Ekewimiz de dáslep bunı túsinbegenbiz. Uzaqbay túsingen. Kúshli dayısınıń shártlerine ol túsinip, ilajsız «bóle» oyınına qatnasqan.

314

Ol birden hámmeden uzaqlaǵısı kelip qaldı. Toqtagúl menen de basqa ushıraspadı. Kanikul tamam bolmay turıp ketip qaldı.

Tazadan salınǵan jataqxanadan qurı qalmawım kerek, – dedi ata-anasına.

Oqıw baslandı. Endi onıń unamlı juwap beriwdi oylap kelgen jigiti Akbar oqıwǵa kelmedi. Eki hápte ótti. Ol ele joq. Bir kúni ózlerinen bir kurs tómen oqıytuǵın Akbardıń dostı Ilhamdı kórdi. Ol da qızdı kórip qayırıldı. Sorasqan boldı.

Akbar kórinbey me? – dedi Tilewxan.

Ilham tufliyiniń ushına biraz qarap turdı da, qızǵa gúnalıday bolıp qaradı.

Men de qalay aytıwdı bilmey júr edim, soraǵanıńız jaqsı boldı. Akbar oqıwın Samarqandqa ózgertti.

Nege, endi pitkereyin dep turǵanda?

Siz ushın ol keliwge, siz benen bir kursta oqıwǵa beti shıdamadı. Kanikulda onı ata-anası ámmesiniń qızına úylendirip qoydı. Dostımdı bileseń, boyaw-bosıraq. Ata-anasına qarsı shıǵa almadı.

Qudayǵa shúkir-áy, – dedi Tilewxan jeńil dem alıp. ­ Bir báleden aman qalıppan. «Komendant hayaldıń aytqanı durıs shıqtı, – dep oyladı. Sizler ot penen suwdaysızlar, bir-birińizge jolamaǵanıńız maqul» degen edi. Meyli, qaytama jaqsı boldı. Sonday dese de onıń túngi uyqısı qashtı. «Muhabbat ózi meniń ushın emes eken-dá. Ol hámmege birden nesip ete bermese kerek».

Qalǵan eki jıldı hesh kimdi tanımaytuǵınday alańsız ótkerdi. Kurslas qızlarınıń da kópshiligi derlik turmısqa shıǵıp boldı. «Meyli, pitkerip elge bara bereyin, kórermiz, bálki ıǵbalım júrisip keter» dep oyladı.

… Rayondaǵı tuwıw úyinde islegenine de bes jılǵa shamalastı. Oǵan awız salǵanlardıń bir jaǵı kemis bola berdi. Ajırasqan, hayalı ólgen degendey. Bundaylardı ol esitkisi de kelmedi. Kem sózli arxitektor jigitti, suwıq minezi, kúliwdi umıtıp ketkendey, bárqulla qabaǵın úyip júretuǵın Baxıttı tańlaǵanı da sonnan edi. Ol óziniń haqıyqıy teńi.

Toy kúni belgilenip, tayarlıqlar baslanǵan. Sonda Tilewxannıń kewlinde álle ne bas kótergendey bolıp, tınıshı keter edi. «Ol meni shınında da súyer me eken yaki… Ey, muhabbat, mennen birotala júzin burǵan bolmasa.

Kelin-kúyewdiń aǵayin-tuwǵanları olardı maqtay-maqtay toy da ótti. Jigit tárep «jetimnen jetilgen, ózin-ózi tiklep alǵan naǵız jigittiń sultanı» dep maqtasa, qız

315

tárep «otırǵan qız orın tabar degen, jaqsı tárbiya kórgen qız jigitlerdi tańlay-tańlay haqıyqıy óz teńin taptı»dep maqtastı. Qızdıń ákesi óziniń jaqın jiyenin qızına teń kórmey, jetimligin, anasınıń keselliginen arsınıp bermegen bolsa, endi qızın jetim ósken jigitke qos qollap, bir úyge jetkendey jasawları menen berdi. Toyǵa Uzaqbaydıń nawqas anası da keldi. Onı qızı menen kúyew balası eki tárepinen qoltıqlap úyge alıp kirdi. Ol inisi Bekbaydı otırǵanlarǵa maqtap sharshamas edi. «Bir aǵayin degen sonday bolar, kisimnen keyin tarıǵıp qalǵanımda qasına kóshirip aldı. Góne jaydı salıp alıw qıyın, dep tayın jay áperdi. Qızımdı turmısqa shıǵarǵanda, balamdı úylendirgenimde de járdem berdi». Kesel ananıń shiyrin ǵana túsiniklerin hesh kim buzǵısı kelmedi. Bolmasa apası onnan emes, apasınan «bek» inisi paydalanǵanın kópshilik biler edi. Shashırandı awıl buzılıp poselkalastırılǵanda Bekbay bir emes, eki xojalıqqa jer alıp, bir on eki sotikti usı apasınıń atına ótkerip, ol jerde burınnan qalǵan góne jaydı buzǵızbay olardı sonıń ishine kóshirip ákeldi. Balaların jumsadı. Kishkene balasına shekem dayısınıń mallarına ot orıp salıp, astın tazalap júrdi. Uzaqbaydı-ǵoy degeninen shıǵarmadı. Mayıplarǵa beriletuǵın jaydı ózi áperip jaqsı atlı boldı. Apasınıń atındaǵı jerdi balasına satqan qılıp hújjet tayarladı. Házir góne jaydıń ornında órkesh-órkesh etip sheber shiferlanǵan shıraylı jay «meni kór!» dep qáddin biyik kóterip tur. Bulardıń barlıǵın Tilewxan túsinip jetkende kesh edi.

Ákesiniń jawdırǵan qarları erip, izler óship ketti. Ol tuwıw úyinde ekinshi jıl islep atırǵanda Uzaqbaydıń qarındası kelip tústi. Kúshli tolǵaqtaǵı kelinshekti Tilewxan qabılladı.

Óziń bolǵanıń qanday jaqsı boldı, – dep kelinshek onı kórip quwandı.

Tilewxan onıń sadalıǵına kúldi.

Báribir birew qabıllap, tuwǵızıp alar edi-dá. Qáyerdesizler?

Ol tolǵaqtaǵı qaltırap-dirildep, birese tınıshlanıp alatuǵın bul kelinshek penen sóyleskisi kele berdi.

Uzaqbay qayda?

Men rayon orayındaman. Jaqsı jerge kelin boldım, qudayǵa shúkir. Uzaqbay da rayonda. «Agrobank»te esapshı bolıp isleydi.

Bir rayonda islep men onı sirá kórmedim-ǵoy.

Ol sizge kóriniwden bárqulla qashıp júredi.

Nege endi qashadı?

316

Kelinshek ernin tislep, kózin jumıp ashtı.

Ol sizdi ele jaqsı kóredi.

Tilewxannıń júzi túnerdi.

Ol álle qashan úylenip ketti-ǵoy.

Há, úylendi, eki balası da bar. Kelinshegi jaqsı. Ol bulardıń barlıǵın baxıt dep esaplamasa paydası ne?

Tilewxannıń iyninen zildey bir awır júk basıp kiyatırǵanday boldı. Ol shıdamay qasındaǵı akusherkasına baqırdı.

­ Ne qılıp tursań ańqayıp, bol tezirek, bala kórindi?!

…Tilewxan taza kelinshek. Tósekte kúyewin kútip otırıp oylandı. Uzaqbay ózin baxıtsız sezgenlikten qabaǵın úyip júredi eken. Meniń erim she? Nege onıń qabaǵı ashılmaydı, demek, ol da qaysı bir qızdı umıta almay júr me eken? Nege ol meni basqalardıń kúyewlerindey erkeletpeydi? Bir awız jaqsı sózin ayaydı. Sistemalastırılǵan robotlarday kúnde bir nárse tákirarlana beredi yaki mennen kewli tolmay ma eken, nege endi? – dep qıynaldı ol. Men onı kóz ashıp kórgenmen. Ózi jaqsı biledi. Suwıq ǵana kúlimsirep, júzinen áste súyip qoyǵan azanda. Biraq, bul súyis qaytıp tákirarlanbadı. Azanda turıp ekewi de jumısqa ketedi, keshte kórisedi. Tım-tırıs otırıp awqatlanadı. Tilewxannıń kewili alıp-ushıp, kúni boyı kórgenlerin erine aytıp bergisi keledi. Onıń da jumısında ne jańalıqlar bolǵanın bilgisi keledi. Dáslep ózi sóylep kórdi. «Himm…» – deydi gazetadan kózin úzbey otırıp maqullaǵan bolıp. Soń ol da aytpay qoydı. Biraq, «jumısta ne jańalıqlar?» dep sorawdan tıyıla almas edi. Ol gúń, birazdan keyin «qádimgidey» dep qoyadı. «Ne qádimgidey?» deydi Tilewxan. Ol óziniń bergen sorawın da uzaq únsizlikten keyin umıtıp qoyadı. Yadına túsip qabaǵı úyiledi.

…Toydan keyin aradan altı ay ótti. Bul zerigerli turmısta ele ózgeris joq. Ele de kásibim bar, ele de isleymen. Bolmasa, mınaw gúńelektiń qas-qabaǵına qaray berip jarılıp óler edim. Ol keyingi kúnleri óz-ózinen ashıwlanatuǵın, eri menen urısıwǵa báne tapqısı keletuǵın boldı. Keshte gazeta oqıp yaki bir nárselerdi sızıp otırǵan eriniń qasına barıp, onıń sawlatı ma, aybatı ma, sustı ma basıp, úndey almas edi. «Maǵan sirá ózliginen zeynime tiyip atırǵan joq-ǵoy» dep oylap ózin jutabadı.

(Dawamı bar).

N. ATABAEVA.

317

«QAYDASAŃ, CHINARA?»

Jasıratuǵını joq, búgingi kúnde gazeta-jurnal betlerine názer salsań-kóziń dárhal qosıqlarǵa túsedi, prozalıq shıǵarmalardı shende-shen kóresen. Soǵan qaraǵanda qosıq jazıw ańsatpa eken degen qıyallarǵa berileseń.

Ol qáte pikir. Shınında filosofiyalıq oy-pikir menen suwǵarılǵan poeziyanı dóretiw hár kimge nesip etebermeydi. Sonı qolına qálem alǵan háwesker shayırlar uǵına qoysa eken deysen. Sebebi sońǵı gezleri belgili shayırlardan kóre, qosıq-kitap shıǵarıp atırǵan mektep oqıwshıları kóbeyip ketti.

Olar nege kórkem prozaǵa qol urmaydı?

Biz búgin kópshilik oqıwshılarǵa tańsıq bolıp qalǵan proza haqqında azı-kem sóz etpekshimiz.

Romandı aytpaǵannıń ózinde, povest, gúrriń novellalardı asıǵa kútetuǵın oqırman bizde joq emes, barshılıq. Biz sol talǵamı kúshli oqıwshınıń kewlinen búgingi kúnde shıǵa almay atırǵan sıyaqlımız.

Jaqında meniń qolıma «Qaydasań, Chinara?!» degen toplam túsip qaldı. «Avangard-baspa» tárepinen 500 nusqada basıp shıǵarılǵan bul kitaptıń avtorı Nókis qalasındaǵı 34-sanlı mekteptiń direktorı Oralxan Saparova bolıp, bul onıń ekinshi prozalıq toplamı eken.

Birinshiden, kitaptıń atı dárhal dıqqattı ózine awdardı. «Chinara kim eken? Onı kim izlep atır?!» degen oy qıyalıma keldi. Kitap avtorınıń ótinishine bola, Ózbekstan hám Qaraqalpaqstan jazıwshılar awqamınıń aǵzası, belgili jazıwshı Marat Tawmuratov penen toplamǵa pikir bildirgenim de yadımnan kóterilipti. Sóytip, povest, gúrrińler, novellalar, drabllar engizilgen kitaptı qaytadan oqıp shıqtım.

«Sarǵayǵan súwret… Onnan qol uslasqan jigit penen qız telmirep qarap tur.

Usı súwretke názer salsa, ananıń dártleri qozǵalıp, kózlerine jas tolıp ketedi, sebebi jigerbenti Murat penen buǵan kelin bolıwdı árman etken qırǵız qızı Chinaranıń sap muhab­batı yadına túsedi. Sebebi endi jalǵız perzenti-Muratı joq. Aral apatı menen kelgen sum ájel onı o dúnyaǵa alıp ketken. «Suttey pák nárestem, bálkim beyish baǵlarında júrgen shıǵar?! Al balam ashıq bolıp qalǵan qırǵız qızı-Chinara qayda? Onnan xabar-atar joq.

-Qaydasań, qızım, Chinara?

Qolları qaltırıp, súwretke qarap gúbirlenedi ana paqır».

318

Mine novella usılay baslanadı.

Qolına er jetkenlik attestatın alǵan qaraqalpaq jigiti Murat Shıńǵıs Aytmatov oqıǵan qırǵız awıl xojalıǵı institutına qabıllanadı. Aral boylarınan kelgen ol qırǵız jasları menen tez til tabısıp ketedi. Ásirese, birge oqıytuǵın Chinara degen qız oǵan júdá unap qaladı. Gitaranı sheber shertetuǵın bunnan ol «Aydınlar» qosıǵın aytıp beriwdi kóbirek soraydı. Sonda ol: «qaraqalpaqlar naǵız ózimiz ekenǵoy, túri de, tili de bizlerge uqsaydı», deydi.

-Awa da, túrkiy xalıqpızǵoy, ayırmashılıǵı sizler «aqqalpaq», al bizler «qaraqalpaq» -bir ananıń perzentlerimiz! –dep oǵan juwap beredi Murat.

Solay etip, Murat Chinaranıń ata-anası menen de tanısıp aladı. Olar jaslardıń birbirewine kewli bar ekenin soramayaq seze qoyadı. Sóytip júrgende moynaqshı jigit institut lekciyalarında kórinbey qaladı. Ol ekologiyalıq apatshılıqtıń tásirinen awırıp qalǵanın jasırıp, qızdan sır saqlaydı.

…Kanikulǵa Moynaqqa kelgennen Murattıń mazası qasha baslaydı. Anası: «balam Bishkekke, oqıwına ketedi», dep júrgende ol awırıp emlewxanaǵa túsedi. Shıpaker onıń awzı-murnınan kislorod penen nápes aldırıp qoyadı. Muratqa dem jetpey atırsa da, «Chinara!» dep shıyqıldaydı ol… Qápelimde onıń júregi soǵıwın toqtatadı…

Murat Bishkekke keledi dep júrgende, Qırǵızstanǵa suwıq xabar jetip baradı. Chinaranıń kóz jasları dárya bolıp aǵadı…

-Endi bul kúnde qayda eken Chinara?

Ana sarǵayǵan súwretke qarap elege shekem: «Men Murattıń balasıman», dep qısıq kózli qara bala kelip qalmas pa eken?! degen úmit penen jasaydı.

Novella janrınıń talaplarına tolıq juwap beretuǵın bul shıǵarmanı oqıp, avtordıń sóz saplaw sheberligine tań qalǵanlıǵımdı hasla jasıra almayman. Gazeta betlerinde moral temasına jazılǵan maqalalarǵa «novella» dep aydar taǵıp atırǵanlarına narazı bolıp júrgen men, belgili pedagogtan talantlı jazıwshı qáliplesip kiyatırǵanına quwandım.

Kishigirim bul maqalada men Qırǵız Respublikası shayır-jazıwshıları jámiyetlik fondı járiyalaǵan xalıqaralıq tańlawdıń proza jónelisi boyınsha birinshi dárejeli sıylıǵına miyasar bolǵan Oralxan Saparovanıń bir novellasına ǵana toqtap óttim.

Toplamǵa kirgizilgen onıń «Baslıqtıń eki qızı», «Sońǵı sırlasıw», «Eki hayaldıń bir muhabbatı», «Tús», «Saza» atlı dóretpeleri de ayrıqsha dıqqatqa ılayıq. Ondaǵı

319

tereń psixologizm, filosofiyalıq ótkir sheshimler insandı tereń oylandırıp, jaqsılıqqa, mehribanlıqqa, joqarı adamgershilikke, ádep-ikramlı bolıwǵa iytermeleydi.

Alp SULTAN,

Qaraqalpaqstan xalıq jazıwshısı.

320