Gúrrińler, shıǵarmalar

AQ JÍLAN

Ol aq hám qara jılannıń perzenti edi. Ákesi aybatlı, sawlatlı, parasatlı qara jılan bolıwına qaramastan ol onnan kóp qásiyetlerdi almadı, tuwılǵannan túr-túsi, minez-qulqı anasına tartıp, oǵırı súykimli, sulıw, kórgen kózdiń jawın alatuǵın pákize, lekin uwlı aq jılan bolıp dúnyaǵa keldi.

Ózine usamasa da, ákesi onı basqa perzentlerinen kóre kóbirek erkeletip, úy jumıslarınıń biyligin «tuyana qızım» dep, tek soǵan isenip tapsırıp, oǵan ózgeshe mehir qoyıp, jaqsı kórer edi. Ayrıqsha itibardıń arqasında ol dem de er jetti, úydiń erketayı bolǵan onıń murnına ájapalarınan burın samal endi.

Ol mektepke barǵanında ózin er hám sher bilgen menmen jılanlardıń bári oǵan ashıǵıw-biyqarar boldı. Ásirese, aq jılan mektepten qaytqan payıtlarda bunıń appaq, arıw kelbetine intizar er jılanlar bunıń muhabbatına erisiw niyetinde sırttan ton piship, óz-ara talasıp, tóbelesip, qızıl qan bolar edi.

Aq jılannıń buǵan párwayı pálek. Kórse de, kórmegendey bolıp, tuslarınan bóksesin bılǵańlatıp ótip kete beredi.

Solay etip, ol bulardıń ishinen heshqaysısın mensinbedi, kúshlisin de, aqıllısın da tańlaǵan joq. Jaslayınan nápsi bálesine ushırap, ákesiniń uyǵarıwına bola, ózinen úlkenirek, dúnya-malı kóp, ata jılannıń balasına turmısqa shıǵıwǵa qayıl boldı.

Sóytip, joqarı oqıw ornına jańa qádem qoyǵan ol, ájapalarınan burın xojalıq bolıp, bilim jurtınıń birinshi basqıshın pitkermey atırıp, qarını qampayıp, júkli boldı hám ayı-kúni pitip, dúnyaǵa ul perzent keltirdi.

Bul haqıyqıy ıshqı-muhabbat pa, yaki jınısıy háwesgóylikpe, olardıń ózleri de bilmeydi. Aradan kóp waqıt ótpesten olardıń shańaraǵında ul hám qız perzent payda boldı.

Lawlap janǵan ot demde sónip qaladıǵoy, sol sıyaqlı olardıń bir-birine degen ıshqısezimi de, qápelimde óshti de qaldı. Endi olar kúndelikli ǵalma-ǵal, turmıs táshwishleri menen jasay basladı. Nátiyjede erli-zayıplar ortasında sál nársege gúman payda bolatuǵın edi. Shańaraqtan kúnnen kúnge bereket qashtı. Sonda olar táninde bar uwların jumsap, biri-birin ayawsız shaqtı, nátiyjede ekewi de haldan ayrıldı.

Bul gezleri bularǵa kúsh-quwat berip turǵan ata jılan álemnen ótken edi. Úrimputaq aytqan táwellege turmaǵan olar, aqır sońında ayrılısıp tındı.

11

Biraq aq jılan endi ózin erkin seze basladı. Betiniń qızılı barda, óziniń gózzal sınsımbatınan, qáddi-qáwmetinen, erkeklerdiń buǵan degen ayrıqsha itibarınan sheber paydalanǵan ol ulın da, qızın da joqarı oqıw ornına kirgizip, maǵlıwmatqa iye qánige etip aldı. Ómir gúzaranda ol muhabbattıń, qádir-qımbatın qásterleytuǵın, turmıs qıyınshılıqların basınan keshirip, aqıl toqtatqan, biraq bala-shaǵalı, qurǵın xojalıǵı bar, estiyarlı jılandı tapqan edi. Lekin nápsi bálesine jolıqqan ol, qápelimde asqınlap ketip, dúnya-malǵa kózi toymay, insaptan ayrılıp, «Sen qartayǵansań, dúzde qalmastan burın jolıńdı tap», dep ol biysharaǵa da uwın shashıp, onnan da ayrılıp qaldı.

Hárqıylı jılanlardıń bunı maqtap aytqan jalǵan, marapat gáplerine isenip, aq jılan biyopalıq etip, joldan shıǵıp baratırǵanın da sezbedi. Nátiyjede kem-kem ol qol jawlıqqa aylana basladı. Endi onı bul tayǵaq joldan toqtatatuǵın ulı-úylenip, qızıturmısqa shıǵıp ketken edi. Kóp uzamay jurtshılıq aldında onıń qádiri qalmadı. Júzlerine de san mıń jıyrıqlar tústi. Endi burınǵıday onıń ayaǵına qulap atırǵan ashıqlar joq edi.

Ol ótmishtegi ayshı-áshiretlerge tolı ómirin kúsep, túnlerde jalǵız jata almay, tanısbilis erkek jılanlarǵa múrájáát etetuǵın ádetti shıǵardı. Lekin hámme onnan túńilgen, ol abıroyı túsip, heshkimge kerek bolmay qalǵan edi.

Napaqası, ómirboyı tis tırnaqlap tapqan-tergeni háp zamatta tawsıldı, ol endi tarıǵıp, ash bola basladı. Dimarı ketip, ashlıqqa shıdamaǵan ol jalmanıp, awzın aranday ashıp, dus kelgen nárseni jutqısı keldi. Lekin awzına ilingen zatlar onıń qulqının tırnap ótse de, tamaǵı toyar emes, nápsi qurǵır awqat talap etip atır.

Qápelimde awzına bir nárse dus keldi, ol onı tisleri menen kemirip, dárhal jalmap juta basladı. Biraq negedur ol oǵan quwat endirmedi, qaytama endi ol qansırap, kem-kem haldan ketip baratır…

Kóp uzamay qozǵalıwǵa da shaması kelmey qaldı. Óytkeni onıń endi kemirip, jep atırǵanı, awzına túsken óziniń quyrıǵı edi…

Alp SULTAN,

Qaraqalpaqstan xalıq jazıwshısı.

12

KESHIRILMEGEN QÁTELIK…

Úlken májiliste máselesi qaralıp, keyisnama alıp shıǵıp, lawazımlı jumıstan bosaǵan ol, esikten súyretilip kelip, ústindegi kiyimlerin sheshiniwge halı kelmey, divanǵa boyın tasladı.

—Haw, ne bolıp qaldı shabazım?! — dep atır oǵan pármana bolıp hayalı.

—Awhal shataq, bizdi jumıstan bosattı!

—Óytkendey, qápelimde ne bolıp qala qoydı.

—Paxta terimge kómekshilerdi alıp baratırǵan avtobus kollektorǵa qulap eliw adam nabıt bolǵan!

—Onıń ushın nege seni ayıplı qıladı?! Avtobaza basshıları juwap bere bermey me?

—Axmaq, shay miy qatın, avtobaza bizge tiyisli emes pe? «Túyeniń úlkeni kopirde tayaq jeydi!»

—Awa sol tamanı bar eken-aw!

—«Tez járdem» shaqır, ayaq-qolım uyıp baratır.

—Yaqshı, yaqshı…

Háp zamatta 03 ke qońıraw etildi. Doktorlar kelemen degenshe de biraz waqıt ótti. Aradan yarım saat ótip «tez járdem» kelgende biytaptıń ayaq qolınan dimar ketip, sóyley almaytuǵın dárejege jetip, tilden de qalǵan edi. Kózleri jıltırap, ol birnemelerdi aytpaqshı boladı, biraq ses shıǵarıp sóyley almaydı.

13

Doktorlar biytapqa ukol salıp, birlemshi járdem kórsetken boldı da, onı emlewxanaǵa alıp ketti. Biytaptıń úlken lawazımda ekenliginen, lekin onıń búgin ǵana jumıstan bosaǵanınan biyxabar emlewxana xızmetkerleri oǵan arnawlı palata tayarlap, hayalın da qasına ornalastırdı.

Sol jatıstan olar emlewxanada on bes kún jattı. Keyninen aǵayın-tuwǵanları tınbay kelip turdı. Lekin biytaptıń kózleri jawtańlap kútip atırǵan avtobaza direktorları bunnan xabar almadı. Bunıń emlewxanaǵa túskenin aytqan hayalına olar «Atız jumıslarına bekitilgenligin, onı taslap shıǵa almaytuǵının» eskertip qoydı.

Negedur doktorlardıń eminen bul shıpa tappadı. Aqır sońında ol qalǵan jaǵında úyinde emlenetuǵın bolıp shańaraǵına qayttı. Jumıssız, onıń ústine ayaq-qolı islemeytuǵın biytap bolsań, túsindirip sóyley alatuǵın tiliń bolmasa, óziń basqarıp turǵan shańaraqqa da kem-kem qádiriń ketedi eken. Pútkil respublikaǵa belgili, abıroylı azamat qápelimde biyshara awhalǵa tústi de qaldı.

Endi zayıbı ul-qızları menen kelisken halda eki qabatlı záwlim jaydan kishkene bir bólme ajıratıp, onıń ishine divan, televizor sazlap, úy iyesi endi sol bolmede kúneltetuǵın boldı. Awqat sol jerge ákelip beriledi. Onı atasına ishkizip, jegiziwge birinshi klassqa jaqında ǵana qádem qoyǵan kishkentay aqlıǵı qáwenderlik qıladı. Eger aqlıǵı televizordan kózin alıp, atasınıń awzına qasıqtı tutpasa, ol awqat jegisi kelse de, onı ayta almay, tamsanıp otıra beredi. Bala da awqattı tez-tez bere qoymaydı, óytkeni onıń kempir apasınan bul jóninde dákki jegeni bar, sebebi pelmendi súysinip kóp jegen ǵarrı, degbirden sasıp, tósegin búldirip qoydı. Sonda kelini túwe, ómir boyı qoslas bolǵan zayıbı onı tazalarda tońqıldap, awzına kelgen sózlerdi ­aytqan edi:

— Sen maǵan ne degen biyopalıq ettiń?! Mine «menmenliktiń zawalı bar» degen. Quday taala meniń kóz jaslarımdı kórdi, seniń qılǵan islerińe say jazanı saǵan sazawar etti! — dep qasında heshkim joqta tońqıldap hayalı.

Sol kúnnen baslap oǵan ólmes awqat ǵana beriletuǵın boldı. Qatınınıń úy ishindegilerge buyrıǵı sonnan ibarat edi.

Biraq xalıqqa medicinalıq járdem kórsetiw máselesi, «qudayǵa shúkir» toqtap qalǵan joq. Ol shıpakerdiń baqlawında edi. Bir kuni úylerdi aralap júrgen kóshe vrachı miyirbikesi menen bulardıń úyine de keldi. Sonda ol:

— Aqsaqal ábden azıp ketipti, nege bulay, awqatqa ishteyi joq pa?! — dep sorap qaldı hayalınan.

14

—Yaq, awqattı súysinip jeydi, soraǵanın berip atırmız, bir aqlıǵımız tek te sonıń menen bánt, — dedi sonda onıń zayıbı.

—Biytapqa mezgilinde awqat beriń, ayaq-qolı hálsiz bolǵanı, sóylemegeni menen onıń asqazanı saw, waqtında awqat talap etedi, onısız ayaq-qolda dimar bolmaydı. Kúsh-quwat awqattıń nátiyjesinde enedi, aqırı… — dep ketti ol.

Biytaptıń hayalı bunnan juwmaq shıǵarmadı, úydegilerge onı aytpadı da. Nátiyjede úy iyesiniń den sawlıǵı kúnnen kúnge tómenlep kete berdi. Endi ol bul álemnen ábden túńilgen sıyaqlı kózin jumıp jatatuǵın ádetti shıǵardı. Átiraptaǵılardı ol kórgisi kelmeytuǵın bolsa kerek. Divanda bir qálipte jatqan onıń tek te elpildep, áste-aqırın dem alǵanı ǵana biliner edi.

Qápelimde onıń qasında televizor kórip otırǵan aqlıǵı awqat bermekshi bolıp, qasıqtı qolına uslap, atasına bir qarap edi, onıń dem almay jatırǵanın bilip, ol shorshıp ketti:

—Apa, atam dem almay atır! — dedi ol dawısınıń barınsha baqırıp.

—Haw, haw! — dep hawlıǵısıp úydegilerdiń barlıǵı ǵarrınıń kishkentay jayına jıynalıp qaldı.

—Tez járdem shaqırıw kerek! — dedi biytaptıń zayıbı.

03 xızmeti shaqırıldı. Doktor biytaptıń kóylegin túrip, júrek soǵıwın tıńlamaqshı boldı. Kelgen vrach nawqastıń tınısın tekserip kórip, onıń álle qashan jan tapsırǵanın Málim etti.

Keyin onıń qabısıp atırǵan qarnına názer taslap:

—Bul kisi awqat jeytuǵın ba edi, — dep soradı.

—Jegende qanday?! Úsh mezgil awqatlanatuǵın edi! — dedi hayalı.

—Yaq… bul kisi kópten beri awqat jemegen! Asqazanında heshteńe joq! Bul kisi ashtan ólgen! — dedi vrach.

—Qoy, qáynim! Onday gápti ayta kórme, jurt esitpesin, el-xalıqtan uyattı?! — dep jıja-pıja boldı hayalı.

Haqıyqattan da, bul adamnıń óliwine ne sebep boldı eken?! Onıń jumıstan bosaǵanı, tilden qalǵanı, paralich bolǵanı ma?!

15

Bálkim, bendeniń basına is túskende, erli-zayıplardıń qálbinde dıq saqlap, birbiriniń qáteligin keshire almawı shıǵar?!

Bul soraw hámmeni oylandırıp tasladı.

Lekin ózgeler ushın jumbaq bul sırdıń sheshimin tek biytaptıń hayalı ǵana biler edi.

Alp SULTAN, Qaraqalpaqstan xalıq jazıwshısı. Nókis.

16

GÚLAYÍMNÍŃ DÁRTLERI

Gúlayım bir kúni keshki máhálde kireyge turǵan úyinde ádettegidey jalǵız ózi tamaqlanıp otırıp, óziniń táǵdiri haqqında uzaq waqıt oylarǵa berilip, kózinen tamǵan jastıń ayday júzin juwıp ótkenligin sezbey qaldı. «Men baxıtsızban ba?» – dep ózine soraw berip, awır gúrsinip qoydı…

Ol shańaraqta ata-anasınıń «asınıń aldı, suwınıń tınıǵı» bolǵan idiraldı perzenti. Kishkeneliginen kózge jaqın qız bolıp, kamalǵa keldi. Ishki ruwxıy dúnyasınıń gózzallıǵı ısıq júzlerinen sezilip turadı. Esin bilgeli berli anasınıń janınan bir eli shıqpay, qız balaǵa jarasıqlı bolǵan barlıq aǵla pazıyletlerdi boyında qáliplestiriwge qulshınıp, úy jumısların da tındırıp islep, tuyana bolıp ósti. Mektepte de óziniń bilimge bolǵan qushtarlıǵı, tınıqlıǵı, berilgen tapsırmalardı orınlawǵa bolǵan juwapkershiligi menen ustazlarınıń mehrine erisip, teńleslerinen ajıralıp turdı. Ayırım qatarları joqarı klasqa ótken dáwirinde biraz ózgerip, «murnına samal enip», oqıwdan basqa nárselerge dıqqatı awıp, kewilleri alıp-ushıp júrse, Gúlayım olarǵa eliklemedi.

Kún kelip arıw qız joqarǵı oqıw orınlarınıń biriniń baxtıyar studentine aylanadı. Ustazlardıń bergen tálimin, úgitin uyıp tıńlap, óz talantın kórsete alǵanlıǵı ushın bul ziya dárgayında da onıń mártebesi bálent boldı. Biraq, ol awır minezli, kem sózli, oqıwǵa ıqlaslı qız bolǵanlıǵı ushın ba, oǵan kewil qoyǵan jigitler batınıp sóz ayta almadı. Gúlayım bul dáwirde tek ǵana tıyanaqlı bilim alıp, oqıwın tabıslı tamamlap, bir kásiptiń basına bas jip taǵıwdı oyladı, ıshqı-muhabbat kóshelerinde jigit penen júriwge jasqanshaqlıq etti. Bir jaǵınan, shártnama tiykarında oqıp atırǵanlıqtan, ata-anasına ańsat emes ekenligin túsinip, oqıwın pitkergennen soń jumısqa ornalasıp, olarǵa biraz múddet aylıq is haqısınan berip turıwdı kewline túyip qoydı. Kózdi ashıp jumǵansha oqıwın da tamamlap, úyine jaqın mekteplerdiń birine muǵallim bolıp jumısqa aralastı. Gúlayım dáslepki kúnlerden-aq kásibine bolǵan pidayılıǵı, jipektey minezi, joqarı bilimi menen tez kózge túsip, miynet jámáátinde húrmet-itibarǵa eristi. Bunday arıw qızǵa sóz salǵan jigitler de tabıldı. Biraq, negedur olarǵa qızdıń kewli shappadı. Álbette, bir kúni jan dúnyasın erksiz jawlap alatuǵın aq atlı shaxzadasınıń ómirine kirip kelip, baxıt imaratın birgelikte quratuǵınlıǵına úmit etip jasadı.

Júyrik atqa megzeytuǵın waqıt bir jerde egleniwdi bilmeydi. Qızdıń jumıs islegenine há demey-aq tórt-bes jıldıń maydanı bolıp, jası da birazǵa barıp qaldı. Gúlayım endi usılay etip jalǵız júre beriwdiń qız balaǵa awır ekenligin, átirapındaǵı adamlardıń túrlishe oy-qıyallarǵa beriletuǵınlıǵın uǵınıp, kewil tolǵanısların jaqın jeńgeleriniń birine ayttı. Ziywar jeńgesi biykeshin dıqqat penen

17

tıńlap, oǵan táselle beriwge, jubatıwǵa tırıstı. Jumısında birge isleytuǵın bir jigittiń onı sorastırıp júrgenligin aytıp:

— Eger maqul kórseń telefon nomerińdi sol jigitke beremen. Jaqınnan tanısıp, sóylesip, ushırasıp kórińler. Bir-birińizdiń kewlińizge otırsańız, bálkim, ómir jollarıńız baylanısıp keter, — dep qoydı.

Gúlayım jigittiń telefon qońırawın kóterdi. Atı Asqar eken. Jaqınnan pikir alısıp, bir-eki márte ushırasıwǵa da shıqtı. Aradan kóp waqıt ótpey Gúlayım Asqardıń shańaraǵına kelin bolıp tústi. Úlken arzıw-úmitler jeteginde basına oramal tartıp, kórikli kelinshek bolǵanınan Gúlayım ózin oǵada baxtıyar sezdi. Erteli-kesh jelipjortıp ata-eneniń xızmetin etip, olardıń kewlinen shıǵıwǵa umtıldı. Biraq, aradan kóp waqıt ótpey, Asqar birden ózgere basladı. Taqır jerden daw-jánjel shıǵarıp, kelinshegin túrtkiley berdi. Dos-yaranları menen kóp waqtın shaǵal-máslikte ótkerip, ishiwshilikke berilip ketti. Kúnlerdiń birinde ol ózi qálep alǵan Gúlayımǵa:

— Sende hesh qanday kewlim joq. Bir ómir seniń menen birge jasawdı kóz aldıma keltire almayman. Aradaǵı erli-zayıplıq jipleri búginnen baslap úzildi. Kózime kórinbe, ket úyińe! — dep jekirindi.

Ayıbı nede ekenligin bile almay, ań-tańı shıqqan Gúlayım:

—Shańaraq oyınshıq emes. Asqar, bul pikirińnen qayt, ońısıp jasayıq, áste-áste shıǵısıp ketermiz. Erteń el-xalıq ne deydi. Qıynalatuǵın eki shańaraq, — dep ómirlik joldasın aqıllandırmaqshı boladı.

—El-xalıqtıń gáp-sózi menen isim joq. Búgin bizlerdi, erteń basqalardı aytadı. Men ózim qálegendey jasayman. Másláhátim, sen de solay jasa. Boldı, gápti kóbeytpe! Zatlarıńdı alda, qálegen jaǵıńa kete ber, — dedi Asqar.

Gúlayım óziniń keleshektegi táǵdirin oylap, ish-ishinen qıylandı. Qanday jol tutıwdı bilmey, ar-sarı shıqtı. Enesi menen oylasıp edi, ol perzentiniń pikirine qarsı barmaytuǵınlıǵın aytıp:

— Eger ulımnıń shınında da sende kewli bolmasa, bir ómir qıylanıp júrgennen, aradaǵı múnásibetlerdi erterek toqtatqanımız ekewińizge de jaqsı boladı, — dedi salmaqlap.

Ata-enesiniń jas shańaraqtıń táǵdirine bunshelli dárejede nemquraydı qaraǵanına muńlı kelinshektiń eti túrshigip ketti. Ilajsiz, ishi tolı dárt penen kelin bolıp iyilip túsken bosaǵanı tárk etip, boz-boranı shıǵıp, áke úyine qaray jol aldı. Ata-anası qızınıń ruwxıy halatın kórip, ózine bir nárse qılıp qoymasa bolar edi dep

18

qáweterlendi. Gúlayımnıń bolsa sol hásiretli demlerde kúshi tek ǵana eki kózine jetip, jılap ushlıǵına shıǵa almay, kóp kúnlerge shekem tún boyı kirpik qaqpastan, óreli tańdı qarsı alıp júrdi. Átirapındaǵı adamlardıń kózine kóriniwge tartınatuǵın boldı. Ata-anamnıń, tuwısqanlarımnıń júzlerin tómen qarattım-aw, degen ayıpdarlıq sezimi janın jegidey jedi. Bir kúni Biybisara apa qızınıń janına kelip, onı bawırına basıp, aymaladı.

— Qızım, «Ótken iske salawat» – deydi xalqımız. Bolıwı kerek is bolıp, boyawı sińdi. Ele bul kúnlerdi kórmegendey bolıp keterseń. Shıraǵım, keleshegiń ele aldında. Meni ayttı derseń, hámmesi jaqsı boladı. Umıtpa, táńirim jaqsı kórgen bendesine sınaq beredi. Demek, sen jaratqanımnıń itibarında ekenseń. Ózińdi qolǵa al, qayǵıǵa ózińdi jeńdirme! — dep mehriban ana qızına táselle berip, turmıstan túygenlerin aytıp, jubatıwǵa tırıstı.

Gúlayım bul aqıl-keńeslerden soń az da bolsa kewil hásiretlerin umıtıp, balalıq demlerindegidey bolıp, anasınıń dizesine basın qoyıp, erkelenip jattı.

—Apa, ótinemen, meni keshiriń! Meni dep qansha qıylanıp atırsızlar. Átteń, táǵdirińde jazılǵanınan qashıp qutılıp bolmas eken. Bunday is boları jeti uyqılap túsime kirmep edi. Ózim jetpegendey, ata-anamdı, inim hám sińlimdi de qıyın jaǵdayǵa salıp qoyǵanımnan qısınıp, tıǵılarǵa tesik tappay atırman. Tınıǵıńızdı shaypap, shırıshıńızdı buzdım. Meni ne-ne úmitler menen kamalǵa keltirgen edińiz. Endigi jaǵında tirishelew bolıwǵa, «jeti ólshep bir kesiwge» umtılaman.

—Qızım, bizler seni ayıplap atırǵanımız joq. Kim jaman bolsa, jazasın ala beredi.

—Raxmet, apa, meni túsinip, qollap atırǵanıńız ushın. Men endi bul jerden kiripshıǵıp islewge tartınaman. Basqa rayonnan jumıs izlep kórmekshimen. Ómir jolımdı jańadan baslamaqshıman.

Gúlayım usılayınsha alıs rayonlardıń birine jumısqa ornalasıp, jalǵız baslı úlken kempirdiń úyinde ijarada jasay basladı. Bul arada izli-izinen sińlisiniń turmısqa shıqqanlıǵı, inisiniń úylengenligi haqqındaǵı xabarlar jetip keldi. Ómirindegi bolıp ótken kewilsizliklerge baylanıslı quwanıshlı xabarlardı esitken kúni tuwısqanların barıp qutlıqlawǵa el-xalıqtan qısınıp, sońınan barıp inisi hám sińlisine baxıt tiledi.

Kúnleri jumısqa barıp-keliw, kireyde jalǵız ózi tamaqlanıp, óz ústinde izleniw menen óte berdi. Úydiń iyesi ánar apa da tınıshlıqqa dım jaman úyrenip qalıptı. Bir bendeniń úyinen kirip-shıqqanın, nárselerin uslap-tutqanın xosh kóre bermeydi. Gúlayımnıń geyde onıń menen dasturxan dógereginde birge otırıp, ashılısıp sáwbetleskisi, kewil arpalısların aytıp jarılǵısı keledi. Ánar apa bolsa:

19

— Tamaǵıńdı pisirip alda, óz bólmeńde arqayın iship-jep, jazıwıńdı jazıp, sızıwıńdı sızıp otıra ber. Qaraǵım, házir meniń qaldırmay kórip kiyatırǵan serialım baslanatuǵın edi. Kimgedur alań bolsam, mazmunın túsinbey qalaman, — dep Gúlayımǵa sılap-sıypamay gápler menen jaqtırmaǵanlıǵın bildiredi.

Mine, Gúlayımnıń ómiri usılayınsha ótip atır. Ol táǵdirinde qanday waqıyahádiyseler bolıp ótpesin, baxıtlı kúnlerdiń keliwine isenip, úlken arzıw-úmitler menen jasap atır.

Baxıtlı SARIBAEV, Taqıyatas rayonı.

20