- •1. Даражарнақтылар классына сипаттама және олардың класс тармақтарына бөлінуі.
- •2. Ішкі мүшелер ұлпалары. Борпылдақ дәнекер ұлпасы, оның клеткалары, талшықтар (коллагенді және эластиндік) және клеткааралық заттар. Борпылдақ дәнекер ұлпасының қызметі.
- •3. Микроорганиздерді зерттеудегі микроскопиялық әдістер. Жарық микроскопияның әртүрлілігі. Тірі және бекітілген обьектілерді зерттеу.
- •4. Процессинг және эукариоттарда мРнқ-ның пісіп-жетілуі (сплайсинг).
- •5. Саузерн-блот және нозерн-блот анализдеріне сипаттама беріңіз.
- •6. Гүлді немесе жабық тұқымды өсімтерге сипаттама. Қосжарнақтылар (магнолиопсиптер) класы.
- •7. Генетика пәнi. Даму тарихы. Қазақстан ғалымдарының генетика ғылымының дамуына қосқан үлестері.Генетиканың практика үшiн маңызы. Генетикалық символикалар.Б
- •8. Класс құстар, құстардың морфологиялық және биологиялық сипаттамасы. Олардың ұшына сәйкес жабының, қанқасының, етінің тынысалу және қанайналу жуйелерінің құрылысындағы ерекшеліктері.
- •Ішкі мүшелер ұлпалары. Қан. Жалпы сипаттамасы және қан жасушаларының классификациясы.
- •11. Генетикалық материалдың өзгергіштігі. Негізгі ережелері.
- •12. Өсімдіктердегі фотосинтез процессі. С4-жолының метаболизіміне толық сипаттама.
- •13. Фосфорлы тотықсыздану механизмі. Субстрат деңгейінде фосфорлану. Тыныс алу тізбегіндегі фосфорлану.
- •15. Өсімдіктердің тамыры және тамыр жүйесі. Өсімдік тамыры, оның шығу тегі және қызметі. Тамыр құрылысының негізгі морфологиялықжәне анатомиялықерекшеліктері.
- •16. Нуклеин қышқылдарының молекулалық гибридизациясы.
- •17. Днқ құрылымы. Уотсон-Крик моделі.
- •18. Эпителий ұлпалары. Эпителийлердің классификациясы. Эпителий ұлпаларының түрлері (бір қатарлы, көп қатарлы, көп қабатты).
- •19. Популяция және оның генетикалық құрылысы. Панмиксиялық популяциядағы тұқым қуалау. Харди-Вайнберг заңы.
- •20. Белоктардың құрылымдық ұйымдасуы. Жалпы сипаттама
- •21. Жасушалардың бөлінуі. Жыныс жасушалардың бөлінуі(мейоз). Мейоздың сатылары, олардың ұзақтығы және оларға сипаттама.
- •22. Прокариоттардың гендер экспрессиясын реттеуі. Негативті индукция. Lac-оперон.
- •24. Мутациялық өзгергіштік, оның себебі мен зерттеу әдістері.Мутациялардың түрлері.
- •25. Өзгергіштік. Түрлері. Модификациялық өзгергіштік. Реакция нормасы. Вариациялық қатардың көрсеткіштері (мода, медиана, орташа шама).
- •26.Генетикалық код. Жалпы сипаттамасы мен триплеттілігі.
- •27. Днқ репликациясы. Репликация механизмі. Днқ репликациясының жартылай консервативті механизмі.
- •28. Жасуша ядросы. Ядроның құрылысы, химиялық құрамы және мәні. Кариолемма, кариоплазма, хроматин және ядрошықтың ұйымдасуы, олардың қызметі
- •29. Бас миының қаңқасы. Бас миы қаңқасының құрылысы
- •30. Судың өсімдік тіршілігіндегі маңызы, молекулалық құрылысы және қасиеттері. Өсімдік клеткасына судың ену заңдылықтары. Плазмолиз. Деплазмолиз.
- •31. Класс Хордабастылар. Морфологиялық және биологиялық сипаттамасы. Жабынының, бұлшықет аппаратының, қанқасының және ішкі мүшелер жүйесінің ерекшеліктері.
- •32. Өсімдіктердің тыныс алу процесі оттегінің энзиматикалық сіңіру ретінде. Тыныс алудың өсімдіктердің тіршілігіндегі орны.
- •33. Фотосинтездің қараңғылық фазасы. Кальвин циклі. Метаболизмнің с3 – жолдары.
- •35. Классүсті Балықтар. Классүсті балықтардың морфологиялық және биологиялық жалпы сипаттамасы. Жабындысының және ішкі органдар жүйесінің құрылысы.
- •36. Өсімдіктердің өсуі мен дамудың реттелу принциптері. Фитогормондар, олардың өсімдіктердің өсуіндегі рөлі.
- •37.Сцепление наследование кроссинговер. Тұқымқуалаушылықтың цитологиялық негіздері.
- •38.Эукариоттар геномының құрылысы. Прокариоттардан айырмашылығы.
- •39.Өсімдік, жануарларжәне адамның вирус инфекциялары. Вириоидтар. Приондар.
- •40.Азот фиксациясы. Биосферада азоттың алмасуы.
- •41.Хромосомадағы днқ орналасуы. Хроматиннің құрылысы. Гистондарға сипаттама.
- •42.Жүрек-тамыр жүйесінің физиологиясы. Жүрекшелер мен құлақшалардың функционалдық рөлі. Жүрек циклы. Систола мен дистола.
- •43. Бұлшықет ұлпалары. Жалпы сипаттама және классификациясы. Бұлшықет талшығының құрылымдық және функционалдық сипаттамасы.
- •44. Трансляция. Трансляция кезеңдері (инициация, элонгация, терминация), оның жалпы механизмдері және реттелуі.
- •45. Бұлшық ет ұлпаларының сипаттамасы және классификациясы. Бұлшық еттердің қысқару механизмі.
- •48.Г. Мендельдің заңдары. Моно- және дигибридті будандастыру. Белгілердің тәуелсіз тұқым қуалау заңдылығы және олардың цитологиялық негіздері.
- •49. Рекомбинатты днқ технологиясы. Рекомбинатты днқ туралы түсінік.
- •50. Жасуша циклы. Соматикалық жасушалардың бөлінуі. Жасушаның тіршілік циклы.
- •51. Модификациялық өзгергіштік және оның эволюция мен селекциядағы орны.
- •52. Прокариот морфологиясы, құрылысы мен көбеюі. Дифференциялданған бактериялардың түрлері.
- •53.Геномдық мутациялар. Түрлері: полиплоидия, гетероплоидия, гаплоидия.
- •54. Микроорганизімдерді бөліп алу, дақылдау және оларды өсуі. Микроорганизімдердің таза дақылдары мен оларды алу әдістері.
- •55. Қанның қорғаныс қызметі, клеткалық және гуморальдық иммунитет жөніндетгі ұғым. Қан топтары. Резурс-фактор. Қан құюдың прктикалық маңызы және әдістері.
- •56. Вирустардың құрылымдық ұйымдасуы. Вирустардың классификациясы.
- •57. Кребс циклі сипаттап беріңіз. Тыныс алуда көмір қышқыл газының (со2) және судың пайда болуы.
- •58. Жүйке ұлпасының дамуы және мәні. Жалпы морфофункциональдық сипаттамасы және классификациясы.
- •59. Днқ репарациясының механиздерін сипаттаңыз.
- •60. Вегетативті жүйке жүйесі. Жжж-нің классификациясы және қызметі.
- •61. Морфология, строение и размножение прокариот. Различие прокариотных и эукариотных клеток.
- •62. Репродукция вируса в клетке. Особенности репликации днк- и рнк-содержащих вирусов. Скоро будет ответ
- •63. Адамның зәр шығару жүйесі. Бүйректің құрылысы және қызметі. Нефрон -бүйректің құрылымдық және қызметтік бірлігі.
- •64. Төменгі сатыдағы өсімдіктер. Қалталы саңырауқұлақтар, оларға сипаттама. Көбею түрлері. Классификациясы.
- •66. Адамның эндокринді жүйесі. Гипофиз, қалқанша безі. Олардың мәні, құрылысы және қызметтері.
- •67. Ұрықтың түзілуі. Бластуляция, гаструляция, нейруляция.
- •68. Ұрықтық жапырақшаларға сипаттама. Көп клеткалылардың эмбриональды дамуындағы негізгі кезеңдері. Метазоалардың шығу тегі туралы гипотезалар (Хаджи, Захваткин және т.Б.).
- •69. Майлар құрылысының ерекшеліктері. Қаныққан және қанықпаған май қышқылдары, олардың формулалары. Фосфолипидтер.
- •70. Жүрек-қан тамырлар жүйесіне сипаттама. Жүрек әрекетінің фазалары.
- •71. Гүлдену тозаңдану. Гүлдердің морфологиялық ерекшеліктері.
- •72. Көмірсулардың классификациясы және олардың құрылыстарының ерекшеліктері. Изомерия түрлері. Моносахаридтер конформациясы.
- •73. Тыныс алу жүйесінің физиологиясы. Өкпе арқылы тыныс алу. Өкпе вентиляциясы, оның физиологиялық мәні. Өкпенің сыйымдылығы, оның компоненттері.
- •74. Ашу. Анаэробты тыныс алу. Ашу түрлері (спирттік, сүтқышқылды, құмырсқа қышқылды). Пастер эффекті.
- •76. Вирустар. Д.И. Ивановский мен м. Бейеринктің жұмыстары. Тыныштықтағы (вирион) және клеткаішілік (вирус-клетка комплексі) вирустың сипаттамасы.
- •77. Синапстар және оның түрлері. Химиялық синапстардағы импульстың тасымалдану механизмі.
- •78. Ішкі сөлініс (эндокриндік) бездердің физиологиясы. Ішкі сөлініс бездер жүйесіне жалпы сипаттама және оның гуморальдық реттеідегі маңызы.
- •79. Гүлдердің морфологиялық алуантүрлілігі. Гинецей. Гинецейдің шығу тегі және түрлері. Мегагаметогенез және мегаспорогенез.
- •80. Жоғарғы сатылы өсімдіктер. Мүктәрізділер бөлімі, оларға сипаттама. Ұрпақ алмасуы. Классификациясы.
- •81. Витаминдер. Суда және майда еритін витаминдер. Витаминдер – коферменттер.
- •82. Гүлдердің морфологиялық алуантүрлілігі. Андроцей, оның құрылысы және алуантүрлілігі, микроспорогенез және микрогаметогенез.
- •83. Адамның асқорыту жүйесі құрылысының принциптері. Ауыз қуысындағы асқорыту процесі.
- •85. Транскрипция. Транскрипция кезеңдері. Транскрипция факторлары.
- •86. Сабақ – өркеннің осі, оның қызметі және алғашқы және соңғы анатомиялық құрылысы. Сабақтың соңғы құрылысына байланысты қалыңдау түрлері.
- •87. Гликолиз. Гликолиздің кезеңдері. Өсімдіктердің тіршілігіндегі гликолиздің орны.
- •88. Нуклеин қышқылдарының құрылысы және ондағы байланыстар. Дара жарнлері.
- •89. Жапырақтың морфологиялық және анатомиялық құрылысы. Жапырақтардың құрылымдық түрлері.
38.Эукариоттар геномының құрылысы. Прокариоттардан айырмашылығы.
Геном — жасушаның, ағзаның тіршілігі және дамуы үшін қажет барлық генетикалық ақпарат жазылған ДНҚ молекулаларының толық жиынтығы болып табылады, яғни жасушаның ядролық және цитоплазмалық ДНҚ-сының барлық гендері мен ген аралық учаскелерінің жиынтығы.
Эукариоттық
хроматин нуклеопротеин болып табылады.Ол
нуклеосома д.а қайталанатын бірнеше
бірліктер түрінде ұйымдасқан. Әр
нуклеосома ДНК-ң 146 ж.н және гистонды
белок.ң актомерінен тұрады. Адам
клеткасының гаплоидты геномы шамамен
3,5х
жұп негіздерді құрайды. Бұл 1,5 миллион
гендерді кодтау үшін жеткілікті. Бірақ
адам геномы мен мутациялардың пайда
болу жиілігін зерттеу мәліметтері адам
орнанизмінде 25 000 –нан аса белсенді
гендердің болатынын,яғни жалпы ДНК-ның
50%-нан кем екенін дәлелдейді. Бұл геномды
ДНК-ң көп бөлігінің кодталмайтынын
білдіреді, яғни ДНК-да сақталған
ақпараттың барлығы белок молекуласының
аминқышқылдық реттілігіне
трансляцияланбайды. Эукариоттар
геномының көп бөлігі функционалды
гендерді кодтамайды.
Эукариоттар геномы — көлемі және құрылысы жағынан күрделі болады, олар; нуклеотидтер—кодондар—гендер мен ген аралық учаскелер—күрделі гендер—хромосома иіндері—хромосомалар—гаплоидты хромосома саны сияқты бірте-бірте күрделенетін құрылымдардан тұрады. Эукариоттар геномының көлемі өте үлкен болады, себебі олардың нуклеотидтер бірізділігі (ДНҚ молекуласы) тек қана қайталанбайтын учаскелер емес, сол сияқты орташа қайталанатын және өте жиі қайталанатын учаскелерден тұрады. Сол сияқты, геномның өте үлкен болуын гендердің экзон-интрондық құрылысымен де түсіндіруге болады. Эукариоттар геномы ядролық және ядродан тыс орналасқан ДНҚ молекулаларынан тұрады. Соңғысына цитоплазманың сақиналы ДНҚ-сы: плазмидалар, эписомалар, митохондрия және пластидтер ДНҚ-сы жатады. Ядролық ДНҚ хромосомасынан тыс орналасқан гендер жиынтығын плазмондар деп атайды, олар цитоплазмалық тұқым қуалаушылықты анықтайды. Ядролық ДНҚ-массасының бәрі дерлік хромосомаларға таралған. Хромосомалар құрылысы күрделі.
Эукариоттар геномына қозғалғыш генетикалық элементтер — транспозондар да тән, олар гендер белсенділігін реттеуге қатынасады, яғни бұрын пассив күйде болып келген гендерді активтендіреді немесе керісінше.
39.Өсімдік, жануарларжәне адамның вирус инфекциялары. Вириоидтар. Приондар.
Вирустар – адамдарда, жануарларда және өсімдіктерде инфекциялық ауруларды тудыратын, жасушалық құрылымы жоқ және тек қана тірі иелік ағзада көбейе алатын, кішкентай (субмикроскопиялық) қоздырғыштар. Өсімдіктерде паразиттелуге қабілетті шамамен 600-дей вирус түрлері бар. Вирустық аурулар дәнді және бұршақ культураларында, сонымен қатар астық және жеміс өсімдіктерінде кең таралған.
Вирустық инфекциялар — вирустар арқылы таралатын жұқпалы аурулар мен қатерлі ісіктер. Жануарлардың, өсімдіктер мен бактериялардың жасушаларына енген вируста көптеген қауіпті аурулар туғызады. Мысалы, тұмау, полиомиелит, шешек, аусыл, құтыру және т.б. аурулар вирус арқылы таралады.
Өсімдік аурулары – өсімдік ағзасында әр түрлі себептердің әсерінен – түрлі ауруларды қоздыратын және ортаның қолайсыз жағдайларынан болатын процесстер, функциялардың бұзылуынан көрінеді (фотосинтез, тыныс алу,пластикалық заттардың синтезі, нәрлі заттардың және су ағысының), ағза құрылымы және өсімдіктің мерзімінен бұрын өліміне немесе жеке мүшелерінің зақымдануына алып келеді.Өсімдіктердің вирустармен инфицирленуі ешқандай экономикалық маңыздылыққа ие болмауы мүмкін (потивирустар, томбусвирустар). Сонымен қоса, бірнеше қатар өзге вирустар ауылшаруашылық дақылдарға үлкен зиян тигізуде. Бұл аурулар жемістік культураларды және жүзімдерді, бақшалық және бидай культураларын зақымдай отырып, жылыжай өндірісіне және алқаптарға зиянын тигізіп отыр.
Өсімдік вирустарының сипаттамасы
Вирусты бөліктердің пішіндері. Вирусты бөліктер ( вирион) әртүрлі вирустарда әртүрлі пішінге ие. Көптеген фитопатогенді вирустар таяқша тәрізді (темекі теібіл вирусы, қиярдың ақ мозайкалы вирусы және т.б) немесе жіпше тәрізді (А1-картоп вирусы, жуа мозаикалы вирусы, қант қызылшасының вирусы), дегенмен олар шар тәрізді немесе көп өлшемді болуы мүмкін (қызанақ күлгін вирусы, шиенің сақина тәрізді дақ вирусы, жүзімнің қысқа мұртшалы вирусы), сонымен қатар олар бацилла тәрізді (бидайдың кесінді мозайкалы вирусы, картоптың сары бойшаңдық вирусы) бола алады. Вирусты бөліктерінің өлшемдері олардың құрылымына және пішініне, вирус түріне , даму фазаларына байланысты болады. Жасушада пайда болуынан кейін өмір сүруін тоқтататын ескі вирус пішіндері келесідей өлшемдерге ие болады: темекі теңбіл вирусының вирионы 300x15 нм, жасыл қатпарлы (ағылшын) қияр мозаикалық вирусы (Cucumis virus 2) 280x16 нм, картоптың Х-вирусы 520x10 нм, қызылша мозаикалық вирусы 730x60 нм. Өріктің Х-вирусының шар тәрізді пішінге ие, вирионы 50нм, турнепс сары мозаикалық вирусы 20 нм, қиярдың қарапайым (егістіктік) вирусы (Cucumis virus 1) 35 нм.
Вирустық гепатиттер — бұл адам өміріне қауіпті кең таралған аурулар тобы, олар өзара бір-бірінен ажыратылады, әртүрлі вирустардың салдарынан туындайды, бірақ аталған аурудың бір ұқсастығы бар – ол бұл аурудың, ең алдымен, адамның бауырын зақымдап, оның қабынуына алып келеді. Сондықтан виустық гепатиттер «сары ауру» деген бір ғана атаумен аталады. Сары аура эпидемиясы б.з. V ғасырда-ақ белгілі болған. Оны Гиппократ ашқан, бірақ оның қоздырушысы өткен ғасырдың ортасында ғана ашылды. Сондай-ақ қазіргі заманғы медицинада гепаттит атауы өзіндік ауруды ғана емес, сондай-ақ бүкіл ағзаны зақымдайтын патологиялық үрдісті білдіре алатынын атап айтқан жөн. Гепатит (а, b, c, d), бауырдың қабынуы сары аурудың, қызылшаның, гепестің, СПИД-тің және кейбір басқа аурулардың белгісі ретінде мүмкін. Сондай-ақ улы гепатит бар, ол бауырдық алкоголизм кезінде зақымдануы. Біз өзіндік инфекциялар – вирустық гепаттиттер туалы әңгімелейтін боламыз. Олар шығуы және аурудың жүруі жағынан әртүрлі болып келуі мүмкін, алайда кейбір белгілері өзара ұқсас. Виустық гпатиттер бірнеше белгілеріне қарай жіктелуі мүмкін: Ауру ұзақтығына қарай гепатиттер өткір, ерекше өткір және созылмалы түрлері Ауру ауырлығына қарай ауыр, орта ауыр және жеңіл болуы мүмкін Зақымдану жеріне қарай гепатиттер ұялы, мезенхимальді, паренхиматозды болады ТҮРЛЕРІ А гепатиті немесе Боткин ауруы — бұл вирустық гепатиттің баынша көп тараған түрі. Оның инкубациялық кезеңі (ауру жұқтыру сәтінен бастап аурудың бірінші белгілерінің пайда болуы ткезеңіне дейін) 7 күннен 50 күнге дейінгі уақытты құрайды. Аурудың басталуы әдетте дене температурасының жоғарылауымен сипатталады, кейбір белгілері бойынша тұмауға ұқсайды. 2-4 күннен кейін науқас адамның несебі сыраның немесе қою шайдың түсі сияқты болып қараяды, ал нәжісі керісінше ашық түске айналады. Соңынан саы ауру пайда болады, оның пайда болуымен науқас адамның денсаулығы жақсара түседі. А гепатитімен ауыру ұзақтығы 1 аптадан 1,5-2 айға дейін болуы мүмкін, ал аурудан кейінгі қалпына келу уақыты кейде жарты жылға дейін созылады. Виустық А гепатитінің диагнозы ауру белгілерінің, анамнездің (яғни А гепатитімен ауыратын адаммен қатынастан кейін туындау мүмкіндігі), сондай-ақ диагностика деректерінің ескерілуімен қойылады. Осы топтағы аурулардың барлық түрлерінің ішінде А гепатиті болжам жағынан барынша қолайлы болып табылады, оның арты жақсы болып, белсенді емдеуді қажет етпейді. Қажет болған жағдайда А гепатитінен емдеу емхана жағдайларында сәтті өтеді. Ауру кезінде науқас адамға демалу, анайы диета және гепатопротектор, яғни бауырды қорғайтын дәрі-дәрмектер беріледі.
B гепатит.В гепатиті немесе сывороточный гепатит — бауырдың ауыр зақымдалуымен сипатталатын алдыңғы аурудан да қауіптірек ауру. B гепатитінің қоздырғышы — ДНК құрамындағы вирус. Вирустың сыртқы қабатында HbsAg сыртқы антигені бар, ол ағзада антителдің қалыптасуын тудырады. Вирустық В гепатитінің диагностикасы қан құрамында ерекше антителдердің байқалуына негізделген. Вирустық b гепатиті Цельсий бойынша 30–32 градуста 6 ай бойында, Цельсий бойынша минус 20 градуста 15 жыл, Цельсий бойынша плюс 60 градусқа дейін қыздығаннан кейін бір сағат, 20 минут қайнатқанда толығымен жойылады. Сондықтан вирустық В гепатиті табиға Сондықтан вирустық В гепатиті табиғатта көп таралған. Ауруды жұқтыру қан арқылы, жыныстық жолмен, сондай-ақ тікелей анасынан баласына жұғуы арқылы болу мүмкін. Әдетте В гепатиті Боткин ауруы сияқты дене қызуының жоғарылауынан, әлсіреуден, буындардағы аурудан, жүрек айнып, құсудан басталады. Несеп түсінің қоюланып, нәжіс түсінің ашық болуы сияқты белгілері де болуы мүмкін. В вирустық гепатитінің басқа да белгілері көрінуі мүмкін. Ол: денеге бөрткен шығу, бауыр мен өттің ұлғаюы. В гепатитіне сары ауру онша тән емес. Бауырдың зақымдануы шамадан тыс ауыр болуы мүмкін және өте ауыр жағдайларда бауыр церрозына және бауырдың қатерлі ісігіне алып келуі мүмкін. С гепатиті.Вирустық гепатиттің ең ауыр түрі С гепатиті немесе посттрансфузиялық гепатит болып есептеледі. С гепатиті деп аталатын инфекция кез келген адамда дами алады және көбінесе жастарда кездеседі. Ауру өседі. Бұл ауру қан құйғанда немесе зарарсыздандырылмаған шприцтерді пайдаланғаннан көбінесе қан арқылы жұғатындықтан, посттрансфузиялық гепатит деп аталады. Қазіргі кезде барлық донорлық қан міндетті түрде С гепатитінің бар-жоқтығына тексеріледі. Кейде ауру жыныстық жолмен немесе анасынан баласына жұғуы мүмкін. С гепатитімен ауыратын адамдардың шамамен 70–80 %-ында қауіпті болып табылатын созылмалы түрі болып табылады, ол бауырдың қатерлі ісігіне немесе бауыр циррозына алып келуі мүмкін. С гепатитті вирустың гепатиттің басқа түрлерімен қатар жүргенде, науқас адамның денсаулығы күрт төмендеуі мүмкін, аурудың өтуі қиындап арты жаман жағдайларға әкелуі мүмкін. С вирустық гепатитінің тағы бір қауіптілігі қазіргі кезде дені сау адамды осы гепатиттен қорғайтын тиімді вакцинаның жоқтығы болып табылады. Құтырық ауруы Құтырық ауруы-бұл орталық нерв жүйесінің ауыр зақымдалуымен өтетін және өлім-жітіммен аяқталатын ауру. Құтырмамен ит, мысық, сиыр, жылқы, түйе, қой-ешкі, кеміргіштер, жабайы жыртқыш аңдар-қасқыр,түлкі т.б. және адам ауырады. Аурудың көзі-сілекейімен құтырманың вирусын шығаратын және оны тістегендегі жара арқылы беретін жануар. Сілекей ауру белгілері пайда болмай тұрып,ауру жұққан соң8-10 тәуліктерде жұқпалы бола бастайды.Теріге немесе кілегейлі қабыққа сілекей жұққанда құтырма вирусы жұғады. Құтырма вирусын жұқтырған кезден бастап аурудың алғашқы белгілері пайда болғанға дейін бірнеше тәуліктен бірнеше айға (бір жылға дейін ) созылуы мүмкін. Иттерде құтырма ауруы бірнеше түрде өтеді. Елірме түріндегі құтырма кезінде иттің көңіл күйі жабырқау, тіл алмайды немесе өте еркелегіш болып көрінуі мүмкін.Содан соң біртіндеп мазасызданып, ашушаңдық ұлғаяды, әдетте жеуге жарамайтын заттарды жей бастайды, одан соң жұтынуы қиындап, сілекейі шұбырады, ит кез келген жануарға, адамға шабуыл жасайды, судан қорқады. Аурудың әрі қарай дамуы тамақтың, төменгі жақтың, аяқ-қолдың, бүкіл дененің салдануына (паралич) әкеледі, әдетте 8-10 шы тәулікте иттің өлімімен аяқталады (немесе 3-4 тәулікте). Құтырманың тыныш түрінде нерв жүйесінің ширығу белгілері(ашушаңдық,мазасыздық ,агрессивтігі) аз білінеді немесе тіптен білінбейді, жұтынуы қиындайды , төменгі жағы салбырайды, сілекейі шұбырады, салдану (паралич) тез пайда болып, 2-4 тәулікте өледі Құтырманың атиптік (ауруға тән емес) түрінде жануар арықтайды, асқазан-ішек ауруларының белгілері білінеді, ашушаңдық, еліру, шабуылдау белгілері білінбейді. Мысықтарда құтырма көбіне еліру түрінде өтеді.Аурудың белгілері ит құтырмасы секілді. Мысықтар көбіне ит және адамдарға шабуылдайды. Құтырған жабайы аңдар адамдардан қорқуын қойып, ауыл арасын кезіп жүреді, малға,адамға шабады. Мүйізді ірі қараның құтыруы көбіне тыныш түрінде өтеді.Қарлығып мөңірейді, сілекейі ағады, қалтылдап штқаяқтап жүреді, аяқ параличі тез пайда болады. Құтырманыңбелгісіз түрінде өтуі де сирек емес. Бұл жемнен бас тарту, асқазан әлсіздігі, құмалақ тастау бейнесіне жиі тұрады,сіресу ұстамасы,соңы салданумен аяқталады. Ірі қарада құтырманың еліру түрінде ноқтадан босануға әрекет етеді, қатты мөңірейді, жер тарпиды, басқа сиырларға, иттерге, адамдарға шабуылдайды. Қой мен ешкіде құтырма мүйізді ірі қарадағыдай өтеді. Жылқы мен шошқада құтырма көбіне елірме түрінде өтеді. Құтырма қандай түрінде өтсе де, қандай жануар ауырса да соңы өлім-жітімге әкеліп соғады. Құтырмның алдын алу үшін адамдарды немесе жануарларды тістеген ит,мысық және басқа жануарлар оқшауланып , ветеринариялық қадағалау үшін жақын маңдағы ветеринариялық емдеу клиникасына жеткізілуі тиіс. Жоспарлы түрде жабайы иесіз ит ,мысықтарды аулау құтырманың алдын алудың бірден бір жолы болып табылады.
Виродтар (ағылш. Viroids) — жұқпалы ауру қоздыратын қасиеттері бар агенттер. 1972 жылы Теодор Отто Динер (ағылш.Theodor Otto Diener) ашқан. Фитопатонендерге жатады, өсімдіктерде (картоп, қияр, цитрус және т.б.) ауру қоздырады. Сыртқы ақзаттық қабықшасы болмайды, бір тізбекті сақиналы РНҚ-дан тұратын шағын молекула. РНҚ-сы 360 нуклеотидтерден тұрады. Өніп-өсу жолдары толық зерттелмеген. Вирустармен салыстырғанда УК сәулелердің əсеріне өте төзімді келеді.
Приондар (зардапты белоктар) — қойлардың скрепи және адамдардың Крейцфельдт-Якоб ауруларыныц қоздырғыштары. Белоктардан тұрады, құрамында не РНҚ, не ДНҚ табылмаған. Олар торшаның бір ерекше гендерінің индукторы және туындысы деген болжам айтылып жүр.
