- •Саяси ой-сана дамуының бастапқы кезеңдері
- •2.Азматтық қоғам идеясы және оның саяси ой тұжырымдамасына айналуы
- •3.Саяси ой тарихындағы құқықтық мемлекеттің идеясы
- •5. Антикалық кезеңдегі саяси ой-пікірлер: Платон, Аристотель, Цицерон.
- •6.Орта ғасыр мұсылман шығысындағы саяси ой – сана: Әл-Фараби, Ибн Халдун, ж.Баласағұн.
- •8. «Демократиядағы үш толқын» тұжырымдамасы (Хантингтон).
- •9. Либерализм идеологиясы – тарихы және қазіргі заманға сай болуы.
- •10. Саяси ой-пікірлер тарихындағы адам құқықтары
- •11. Консерватизм: тарихы және қазіргі заман.
- •12. Фашизм идеологиясы және оның саяси тәжірибесі.
- •13.Саяси ой – сана тарихындағы билікің бөлінуі принциптері.
- •14. Марксизм-ленинизм идеялары мемлекет пен таптық ұғымдар туралы.
- •17. Михельс-олигархиядағы темір заң туралы.
- •18. Вебердің бюрократия теориясы.
- •19. Вебердің легитимділік билігі.
- •20. Белланың постидунстриалды қоғам теориясы.
- •21. Хантингтонның мәдениеттер қақтығысы теориясы
- •23. Қазақ ойшылдарының саяси көзқарастары: Абай, ш.Уәлиханов, ы.Алтынсарин
- •24. «Жеті Жарғы»- қазақтың саяси-ой пікірлерінің алғашқы құжаты.
- •25. Саяси ой – сана тарихындағы басқарушы және оның сапасы
- •27. Макивелизм, мәні мен мазмұны.
- •28. Саяси ой-сана тарихы тұрғысындағы биліктің ең жақсы түрі.
- •29. Жетекші халықаралық ұйымдар: мақсаты, тапсырмасы, қызметінің негізгі бағыттары
- •30. Адам құқығы туралы алғашқы құжаттар
- •32. Саяси білімнің құрылымы мен қызметі.
- •33. Билік және оның құрылымы. Билік түрлері. Билік ресурстары.
- •34. Саяси жүйе теориясы.
- •37. Демократияны жаңаша тұжырымдаңыз
- •38. Адам құқығы: қоғам ұғымы, типологиясы
- •39. Халықаралық қатынастың негізгі теориясы.
- •40. Мемлекеттің аймақтық құрылымы, оның түрлері
- •41. Билік формасы – қоғамдағы билікті ұйымдастырудың мінездемесі ретінде
- •42. Саясат феномені. Саясатты екі түрлі түсіну.
- •43. Саясаттанудың әдісі мен әдістемелері.
- •44. Билік: ұғымы, түрлері. Билік теориясы.
- •47. Мемлекет: белгілері, сипаттамасы.
- •48. Биліктің бөліну принциптері.Мемлекеттібасқарудың үш түрі.
- •50.Құқықтық мемлекет: қалыптасу мәселелері және түрлері.
- •51. Еліміздегі азаматтық қоғам құрудың ерекшеліктері.
- •52. Саяси режим: ұғымы, типологиясы.
- •53.Саяси партиялар: түсінігі, класификациясы.
- •54. Партиялық жүйе: ұғымы, типологиясы.
- •55. Электораттың ұғымы және сайлау жүйесі.
- •56.Демократия: мәні мен анықтамасының көптүрлілігі және тарихи формалары
- •57. Қазіргі саясаттанудағы саяси модернизация мәселелері. (Тоталитарлықрежимменавторитарлықрежимгеөтуі).
- •58. Саяси мәдениет: ұғымы, типологиясы.
- •59. Тұлға – саясаттану нысаны ретінде. Саяси әлеуметтенуі.
- •60. Саяси көшбасшы: феномені, типологиясы.
- •61.Тәуелсіз Қазақстанның мемлекетінің құрылуы және оның ерекшеліктері.
- •62. ҚазСср мемлекеттік егемендігі туралы декларация және оның тарихи маңызы.
- •63. Қазақстан Республикасының мемлекеттік тәуелсіздігі туралы конституциялық заңы.
- •64. 1993Ж қр-ң Конституциясы және елдегі мемлекеттік билік жүйесінің мінездемесі.
- •65.1995 Жылғы коститутциялық реформа және оның негігі себептері.
- •66.1998Ж. Және 2007ж, Конституциялық түзетулер қр. Саяси өмірінің демократизацияның куәсі ретінде.
- •67. Президент және оның қр саяси жүйесіндегі орны.Негізгі қызметі
- •68. Қр парламенті: қызметі, құрылымы, қалыптасуы, жетекші органдары.
- •70. Жергілікті мемлекет билігі және қр – дағы жергілікті билеу мәселесі.
- •71. Қазақстан Республикасындағы сот билігі: қызметі, құрылымы.
- •72. Қазақстандағы азаматтық қоғам мен құқықтық мемлекеттің құрылу ерекшеліктері.
- •73. Қазақстандағы патриотизм: қалыптасуы мен мазмұны
- •76. Қр мемлекеттің зайырлы мінездемесі,діни толеранттылығын жүзеге асыру
- •79. Қазақстандағы көппартиялықтың дамуы, оның негізгі кезеңдері
- •81.Жоғарғы құндылық ретіндегі қр конституциясының (1995) адам құқығы мен бостандығы туралы.
- •82.Қр азаматтарына азаматты, экономикалық, саяси және әлеуметтік құндылықтары
- •83. Қр ұлттық саясаты, негізгі бағыттары
- •84. Қазақстандағы ұлт ассамблеясы және оның ұлттық татулықты сақтаудағы саясатты сақтау.
- •86. Қр Конституциясы (1995ж) республиканың негізгі принциптері туралы.
- •87. Қр президенті елдің сыртқы саясатының негізгі бағыттары туралы
- •88. ЕвразЭс, Орталық Азия шеңберіндегі қр-ң интеграциялық инициативациясы
- •89.Қазақстан -2030 президенттік стратегиясы және оның негізгі артықшылығы
- •90. «Қазақстан азаматтары жағдайының өсуі – мемлекеттік саясаттың негізі мақсаты» атты президенттің халыққа жолдауы.
8. «Демократиядағы үш толқын» тұжырымдамасы (Хантингтон).
С.Хантингтон 1991ж «ХХғ соңындағы демократизацияның үшінші толқыны» атты монографиясы жарық көрді. Ол тоталитаризм мен авторитаризмнан демократияға өту жолдары мен алғышарттарын талдады. Ол демократизацияның келесідей толқындарын айқындайды:
1. Демократияның алғашқы ұзақ толқыны (1828-1926)
2. алғашқы кері кету ( 1922-1942)
3. екінші қысқа толқын (1943-62)
4. Екінші кері кету (1958-75)
5. Үшінші толқын ( 1974- бүгінгі күнге дейін)
9. Либерализм идеологиясы – тарихы және қазіргі заманға сай болуы.
Либерализм - ең жоғарғы құндылық әрі басымдық ретінде жеке еркіндікті ұстанатын идеология. Либерализмнің әлеуметтік-саяси теориясы қоғамдық және мемлекеттік құрылымның демократиялық принциптеріне негізделеді, әлеуметтік, саяси, экономикалық қатынастардың зорлық-зомбылықсыз түрлерін ұстанады, тұлғаның еркін дамуын шектемейтін және әрбіріне мемлекеттік-құқықтық қорғау, адам құқы мен азамат бостандығын сақтау кепілдігін беретін қоғам құруды көздейді.[1]
Қысқаша тарихы Либерализм саяси ағым ретінде ХYI ғ. ортасында пайда болды, ағылшын вигилерінің бағдарламасы мен іс-әрекетімен, сондай-ақ мүдделер тепе-теңдігі мен әртүрлі құқынлықтардың сыйымдылығына негізделген келісім мен ымырашылдық саясатымен байланысты болды. Кейіннен ағылшын және француз ағартушылары әлеуметтік-философиялық, құқынлықты-дүниетанымдық, құқықтық және экономикалық либералдық идеяларды жасап, негіздеді. XIX ғ. ортасынды либерализм ғаламдық идеологияға айналып, бүкіл әлемде ықпалы артты.
10. Саяси ой-пікірлер тарихындағы адам құқықтары
Адам құқықтары – адамның өз мүдделерін заң шеңберінде жүзеге асыру мүмкін-дігі. Адам құқылары табиғи және әлеуметтік болып екіге бөлінеді. Табиғиқұқықтардегеніміз – адамның тіршілік етуінентуындайтын (мысалы, өмірсүру, еркіндік кежету, жеке басына тиіспеушілік т. б.) құқылары. Әлеуметтік құқылар дегеніміз–адамның мемл-пен өзара әрекеті процесінде пайда болатын (мысалы, білім алуға, еңбекетуге, бақуатты өмір сүруге, азаматты қалуға, сот әділдігінежүгінуге, еркінжүріп-тұруға, мүліктердіиеленуге) құқықтары. Адам құқықтарының қағидалары ұлттық деңгейде Конституцияда (Қазақстан Республткасының Конституциясы, 10-39 баптар) және заң актілерінде (мысалы, АзаматтықКодексте, Қылмыстық Кодексте, жарлықтарда, арнаулы заңдарда) қарастырылады. Халықаралықдеңгей-де адам құқыларынқорғау, ең алдымен адам құқыларыжөніндегіхалықаралық билльде негізделген; оған адам құқыларыныңжалпығабірдей Декларациясы (10.12.48), Экономикалық, әлеуметтікжәнемәдениқұқылартуралы пакт (12.12.66), Азаматтық және саяси құқылар туралы пакт (19.12.66), Азаматтық және саяси құқылар туралы пактіге факультативтік хаттама (19.12.66), Азаматтық және саяси құқылар туралы пактіг е екінші факультативті кхаттама (19.12.66) енеді. Адам құқықтарының жекелеген аспектілері халықар. Конвенцияларда көрініс тапқан. Оларадамныңнақтықұқыларыннемесекешендіқұқыларынқорғауға: нәсілдіккемсітушіліктіңбарлықтүрінжоюға, адамдыкепілдіктеұстауғақарсыкүресуге, жәбірлеп, қинауғатыйымсалуға, апартеидтікқылмыстардыңжолынкесіп, олүшін жаза белгілеуге, т.б. бағытталған. Адам құқыларынхалықаралықдеңгейдеқорғап, қаделеуісіХалықаралықЕңбекҰйымы (ХЕҰ), Мәдениет пен білімсаласындағыынтымақтастықжөніндегіұйым (МБСЫҰ, яки,ЮНЕСКО), ДүниежүзілікДенсаулықсақтауұйымы (ДДСҰ) сияқты БҰҰ-ныңмаман-дандырылғанмекемелерініңпрактикалықіс-әрекеттерімен, халықар.-құқықтықактілеріменжүзегеасырылады.