Rozdział II - zagadnienia ogólne

2.1 Podstawa prawna

• Ustawa z dnia 12 grudnia 2013r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 30.12.2013 r., poz. 1650).

• Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks Postępowania Administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.).

•  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Wizowy (Dz. Urz. UE L 243 z 15.09.2008, str. 1 z późn. zm.). 

2.2 Warunki pobytu cudzoziemców na terytorium rp

Cudzoziemiec w okresie pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany posiadać ważny dokument podróży oraz dokumenty uprawniające go do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli są wymagane.

Cudzoziemiec może podróżować i przebywać na terytorium państw obszaru Schengen przez okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180 dniowego okresu jeśli posiada ważną wizę krajową lub ważną kartę pobytu oraz:

• posiada ważny dokument podróży,

• potrafi uzasadnić cel i warunki planowanego pobytu oraz

• posiada wystarczające środki utrzymania lub możliwość ich uzyskania zgodnie z prawem, a także

• nie jest uważany za stanowiącego zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego, zdrowia publicznego lub stosunków międzynarodowych żadnego z państw członkowskich, a w szczególności nie dokonano wobec niego na tej podstawie wpisu do celów odmowy wjazdu w krajowych bazach danych państw członkowskich.

Ponadto dane cudzoziemca nie powinny znajdować się w krajowym wykazie wpisów do celów odmowy wjazdu danego państwa członkowskiego.

Do państw obszaru Schengen należą: Austria, Belgia, Dania, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Luksemburg, Niderlandy, Niemcy, Portugalia, Szwecja, Włochy, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Czechy, Słowacja, Słowenia, Węgry, a także Szwajcaria, Liechtenstein, Norwegia i Islandia (ostatnie 4 państwa to państwa obszaru Schengen nie należące do UE).

Należy podkreślić, iż: Wielka Brytania, Irlandia, Cypr, Chorwacja, Bułgaria oraz Rumunia są państwami członkowskimi UE, które nie należą do państw obszaru Schengen.

Cudzoziemiec jest obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed upływem okresu pobytu objętego wizą Schengen lub wizą krajową oraz przed upływem okresu ważności tej wizy, jeśli nie posiada uprawnienia do kontynuowania pobytu na tym terytorium.

Cudzoziemiec, który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umowy międzynarodowej o zniesieniu obowiązku wizowego lub jednostronnego zniesienia obowiązku wizowego lub wobec którego stosuje się częściowe lub całkowite zniesienie obowiązku wizowego, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniającym państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu, jest obowiązany opuścić to terytorium przed upływem terminu okresu ruchu bezwizowego przewidzianego w umowie międzynarodowej, w jednostronnym zniesieniu obowiązku wizowego lub w w/w rozporządzeniu, jeśli nie posiada uprawnienia do kontynuowania pobytu na tym terytorium.

Cudzoziemiec jest obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed upływem terminu ważności zezwolenia na pobyt czasowy, jeśli nie posiada uprawnienia do kontynuowania pobytu na tym terytorium, w szczególności nie uzyskał kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy lub zezwolenia na pobyt stały albo zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Cudzoziemiec jest obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o odmowie przedłużenia mu wizy Schengen lub wizy krajowej, udzielenia mu zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub decyzja o cofnięciu mu zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub o cofnięciu zgody na pobyt ze względów humanitarnych – stała się ostateczna, a w przypadku wydania decyzji przez organ wyższego stopnia, od dnia, w którym decyzja ostateczna została cudzoziemcowi doręczona. Uwaga: w przypadku zastosowania się do tego obowiązku nie będzie wydawana decyzja o zobowiązaniu do powrotu i nie będzie orzekany zakaz wjazdu.

Pobyt cudzoziemca na terytorium RP w powyższym okresie uważa się za legalny, chyba że wniosek o przedłużenie mu wizy Schengen lub wizy krajowej lub o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE został złożony po upływie okresu jego legalnego pobytu na tym terytorium.

Pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez wymaganej wizy, zezwolenia na pobyt czasowy lub zezwolenia na pobyt stały, albo zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, a także wykonywanie pracy bądź podjęcie działalności gospodarczej niezgodnie z obowiązującymi przepisami naraża cudzoziemca na wydanie decyzji orzekającej o zobowiązaniu do powrotu i zakazie ponownego przyjazdu na terytorium Polski lub na terytorium Polski oraz na terytorium państw obszaru państw Schengen przez okres od 6 miesięcy do 3 lat.