Rys. Mapa obojętności
Dla przedstawienia całego uszeregowania preferencji konsumenta potrzebny jest zbiór krzywych obojętności nazywamy mapą obojętności. Specyfikuje ona upodobania konsumenta i pokazuje stopy substytucji między dwoma dobrami dla każdego poziomu bieżącej konsumpcji. Mapa obojętności przedstawia subiektywną postawę konsumenta i opisuje jego preferencje w stosunku do różnych rynkowych koszyków dóbr. Nie mówi nic o możliwościach budżetowych konsumenta. Te zaś z kolei wyznacza LINIA BUDŻETOWA.
N
ałożenie
ich pozwala określić równowagę konsumenta. Równowagę konsumenta
w świetle koncepcji krzywych obojętności określa w ujęciu
graficznym punkt styczności linii budżetowej i danej krzywej
obojętności. Równowagę można określić równaniem
Równość ta pokazuje bilansowanie subiektywnego wartościowania dóbr (MRS) z ich obiektywnym kosztem na rynku (prawa strona). Punkt opisany tym równaniem – PUNKT RÓWNOWAGI KONSUMENTA.
Mimo różnic obydwu mikroekonomicznych teorii zachowania konsumenta obydwa podejścia rozpatrują zagadnienie w jaki sposób preferencje, dochody i ceny współ oddziałują aby określić rynkowy koszyk dóbr, który wybierze konsument.
Wykład 8 01 grudzień 2003r
Przedsiębiorstwo
(ekonomia) jednostka gospodarcza wyodrębniona pod względem ekonomicznym, techniczno-organizacyjnym i prawnym. Odrębność ekonomiczna polega na dysponowaniu posiadanym zasobem majątkowym, pokrywaniem wydatków z uzyskiwanych przychodów, formułowaniu celów oraz zapewnianiu środków niezbędnych do ich realizacji, kształtowaniu pozycji na rynku i więzi łączących firmę z otoczeniem. Odrębność organizacyjna polega na oparciu działalności przedsiębiorstwa na określonej strukturze organizacyjnej wyznaczającej zakres kompetencji i zależności poszczególnych pracowników. W tym aspekcie mówić również należy o tak zwanych funkcjach i procesach głównych i pomocniczych związanych z technicznymi funkcjami przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie prawne oznacza nabycie przez przedsiębiorstwo uprawnień jako podmiotu obrotu cywilno-prawnego a więc zdolność firmy do zawierania umów, zaciągania kredytów, ponoszenia odpowiedzialności majątkowej za ponoszone decyzje (osobowość prawna i wynikająca z niej podmiotowość przedsiębiorstwa w zakresie praw i obowiązków). Podmiotowość prawna oznacza przypisanie własności, ryzyka i odpowiedzialności w obrocie gospodarczym określonej osobie fizycznej lub prawnej, która zawsze stoi za przedsiębiorstwem.
(prawo - artykuł 551 kodeksu cywilnego) jest zorganizowanym zespołem składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej
Obejmuje ono:
oznaczenia indywidualizujące przedsiębiorstwo
własność nieruchomości lub ruchomości oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości
prawa wynikające z umów najmu lub dzierżawy nieruchomości lub ruchomości
wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środków pieniężnych
koncesje, licencje i zezwolenia
patenty i inne prawa własności przemysłowej
majątkowe prawa autorskie
księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej
tajemnice przedsiębiorstwa
Makro- i mikrootoczenie
Cechy przedsiębiorstwa:
Przedsiębiorczość – wola i umiejętność znajdowania okazji korzystnych dla przedsiębiorstwa wyników ekonomicznych oraz podejmowania ryzyka i działań zapewniających ich wykorzystanie
Samodzielność – ograniczona jedynie przepisami prawa i normami etycznymi
Samofinansowanie – pokrywanie wszystkich wydatków i zobowiązań finansowych z uzyskiwanych dochodów
Racjonalność działań – dążenie do osiągania w danych warunkach możliwie korzystnych wyników
Funkcje przedsiębiorstwa:
Ekonomiczne – zapewnianie najkorzystniejszych efektów gospodarczych
Techniczne – przygotowanie i realizacja procesów produkcyjnych
Społeczne – w stosunku do pracowników i otoczenia
Cele działania przedsiębiorstwa.
W literaturze formułuje się trzy grupy poglądów na temat celów działania przedsiębiorstwa. Według pierwszej grupy istnieje jeden syntetyczny cel. Druga grupa poglądów wskazuje na realizację grupy celów 9wiązkę celów) w skład której mogą wchodzić różne cele. Według trzeciego podejścia przedsiębiorstwo realizuje równolegle kilka zbiorów celów w tym cele społeczne, indywidualne, związane z interesami i oczekiwaniami właścicieli oraz cele operacyjne obejmujące konkretne zadanie i związane z realizacją celów indywidualnych.
Rola zysku jako celu firmy wynika z funkcji jakie pełni on w przedsiębiorstwie:
Zysk jest najbardziej ogólnym i wszechstronnym miernikiem działalności firmy (jest testem...
Jest wynagrodzeniem za ponoszone ryzyko gospodarcze
Zysk stanowi źródło samofinansowania rozwoju
Firmy niewielki i zarządzane przez właścicieli skłonne są raczej do bieżącego maksymalizowania zysków. Firmy typu menedżerskiego (a szczególnie duże spółki akcyjne) na ogół odchodzą od tego celu wyrażając większe zainteresowanie rozwojem firmy i wzrostem jej wartości. W badaniach zaobserwować można często sprzeczność pomiędzy celami formowanymi przez menedżerów a drobnych funkcjonariuszy – właścicieli (zwłaszcza drobnych akcjonariuszy) wynika to z rozbieżności celów krótko i długoterminowych. Z praktyki gospodarczej wynika coraz większe zainteresowanie firm wzrostem ich wartości rynkowej stąd też głównym celem jest nie maksymalizacja zysku a maksymalizacja dochodowości kapitału.
Wykład 9 15 grudzień 2003r
Formy współdziałania gospodarczego przedsiębiorstw
Współdziałanie przedsiębiorstw może przybrać postać powiązań kooperacyjnych bądź koncentracyjnych. Pierwsze z nich charakteryzuje dowolność i stosunkowo luźne połączenie przedsiębiorstw w celu wspólnego koordynowania lub realizacji zadań bez utraty samodzielności ekonomicznej i odrębności prawnej (np. konsorcja, zrzeszenia, alianse). W koncentracyjnych formach współdziałania dochodzi do znacznego ograniczenia ich samodzielności lub nawet utraty samodzielności prawnej (holding, koncern, konglomerat).
