- •1)Прадмет агульнай тэорыi права.
- •2)Метадалогiя I метады атп
- •3)Месца I функцыi атп у cicтэме навук, якiя вывучаюць дзяржаву I права.
- •4)Характарыстыка эканамичнай систэмы першабытнага грамадства
- •5)Сацыяльны лад першабытнага грамадства
- •6) Улада и систэма киравання у першабытным грамадстве
- •7)Асноуныя шляхи и агульныя заканамернасци паходжання дзяржавы(дзяржауна-арганизаванага грамадства). Прыметы дзяржавы,якия адрозниваюць яе ад улады и арганизацыи киравання у першабытным грамадстве.
- •8)Формы происхождения государства
- •9)Аснощныя виды и агульныя рысы нарматыуных рэгулятарау(правилау паводзин) першабытнага грамадства.
- •10)Паходжанне права.Прыметы права,якия адрозниваюць яго ад нарматыуных рэгулятарау, што были уласцивы першабынаму грамадству.
- •11. Асноўныя шляхі і формы паходжання права
- •12. Прычыны існавання мноства канцэпцый (тэорый) пахо-джання дзяржавы і права і іх класіфікацыя.
- •13. Характарыстыка тэалагічнай і патрыярхальнай канцэпцый паходжання дзяржавы і права
- •14. Дагаворная і арганічная тэорыі паходжання дзяржавы і права
- •15. Тэорыя гвалту і марксісцкая («класавая») тэорыя паход-жання дзяржавы і права
- •16. Паняцце, сутнасць і азначэнне дзяржавы
- •17. Дзяржава і дзяржаўная ўлада. Прыметы дзяржавы, якія адрозніваюць яе ад іншых відаў палітычнай улады
- •18. Тыпалогія развіцця дзяржаўнасці
- •19. Паняцце і азначэнне формы дзяржавы. Суадносіны сут-насці і формы дзяржавы
- •21. Паняцце і азначэнне формы дзяржаўнага ўладкавання. Раз-віццё і віды формаў дзяржаўнага ўладкавання.
- •22. Паняцце, азначэнне і відыдзяржаўна-прававогарэжыму. Суадносіныдзяржаўна-прававога і палітыка-прававогарэжымаў.
- •23. Паняцце, азначэнне і класіфікацыяфункцыйдзяржавы.
- •24. Характарыстыкаўнутраныхфункцыйдзяржавы.
- •25. Характарыстыказнешніхфункцыйдзяржавы.
- •26. Формы і метадыажыццяўленняфункцыйдзяржавы.
- •27. Паняцце і азначэннеапарату (механізма) дзяржавы.
- •28. Паняцце, прыметы і азначэнне органа дзяржавы. Класіфі-кацьнгівідыорганаўдзяржавы.
- •29. Кадры апарату (механізма) дзяржавы. Бюракратыя і бюракратызм. Дэмакратыя і дысцыпліна ў дзейнасціапаратудзяржавы.
- •30. Прынцыпыарганізацыі і дзейнасціапарату (механізма) дзяржавы.
- •31. Паняцце, элементы і азначэннепалітычнайсістэмыграмадства.
- •32. Дзяржава і палітычныяпартыі.
- •38. Паняцце, сутнасць і азначэнне права.
- •39. Функцыі і эфектыўнасць права.
- •40. Прынцыпы і аксіёмы права.
- •41. Развіццё права. Пераемнасць і абнаўленне ў праве. Рэцэпцыя права.
- •41. Развіццё права. Пераемнасць і абнаўленне ў праве. Рэцэпцыя права.
- •42. Прававая сістэма (сям'я). Віды прававых сем'яў.
- •43. Паняцце, прымет і азначэнне норм права
- •44. Виды норм права.
- •45. Структура норм права
- •46. Способы изложения норм права в тексте нпа
- •47. Эффективность норм права
- •48. Паняцце, азначэнне і віды крыніц права
- •49. Прававы вычай і яго формы. Звычаевае права.
- •50. Прававы прэцэдент. Прэцедентнае права.
- •51. Дагавор нарматыўнага зместу ў якасці крніцы права. Унутрыдзяржаўны, мідзяржаўны, міжнародны дагавор.
- •52. Дактрына ў якасці крыніцы права
- •53. Кананічныя нормы у якасці крыніцы права
- •55. Эвалюцыя (развіццё) крыніц права.
- •56. Паняцце і азначэнне сістэмы і структуры права.
- •57. Галіновая структура права. Галіны, падгаліны і інстытуты права. Характарыстыка асноўных галін права Рэспублікі Беларусь.
- •58. Права прыватнае і права публічнае.
- •59. Права матэрыяльнае і права працэсуальнае.
- •60. Права рэгулятыўнае і права ахоўнае.
- •61. Міжнароднае і нацыянальнае права.
- •62. Сістэма права і сістэма заканадаўства.
- •63. Праваўтварэнне, праватворчасць, нарматворчасць і заканатворчасць.
- •64. Віды праватворчасці і нарматворчасці ў Рэспубліцы Беларусь.
- •65. Заканатворчы працэс у Рэспубліцы Беларусь
- •66. Віды крыніц права ў рэспубліцы беларусь. Нарматыўны прававы акт і дагавор нарматыўнага зместу - асноўныя крыніцы права ў рэспубліцы беларусь.
- •67. Класіфікацыя і віды нарматыўных прававых актаў у рэспубліцы беларусь.
- •68. Паняцце, асноўныя рысы і віды законаў у рэспубліцы беларусь.
- •69. Характарыстыка нарматыўных прававых актаў прэзідэнта рэслублікі беларусь.
- •70. Нарматыўныя прававыя акты савета міністраў рэспублікі беларусь.
- •71 Ведамасныя нарматыўныя прававыя акты.
- •72. Нарматыўныя прававыя акты мясцовых органаў кіравання самакіравання.
- •73. Лакальныя нарматыўныя прававыя акты.
- •74. Нарматыўныя прававыя акты кааператыўных і грамадскіх арганізацый.
- •75. Нарматыўныя акты вярхоўнага і вышэйшага гаспадарча-га суда рэспублікі беларусь.
- •76. Парадак апублікавання нарматыўных прававых актаў, афіцыйныя крыніцы апублікавання.
- •77. Конституционный суд рб
- •78.Действие нормативных актов во времени
- •79. Действие нпа в пространстве.
- •80. Действие нпа по кругу лиц.
- •81. Особенности осуществления норм мп в правовой системе рб.
- •82. Систематизация источников права и её виды.
- •83. Юридическая техника. Юридические презумпции и фикции.
- •84. Понятия, значения и виды реализации права.
- •85. Понятия, виды, значения применения права.
- •86. Стадии применения права.
- •87. Понятия, виды и акты толкования права.
- •88. Паняцце,прыкметы, змест і віды актаў прымянення права.
- •89. Структура (будова) і асноўныя патрабаванні да актаў пры-мянедня права.
- •90. Прабелы ў праве і іх прычыны. Спосабы запаўнення і ліквідацыі прабелаў права.
- •91. Паняцце, азначэнне, прыметы, віды і склад прававых адносінаў.
- •92. Суб'екты (удзельнікі) прававых адносін.
- •93. Змест прававых адносін.
- •94. Аб'екты прававых адносін.
- •95.Юрыдычныя факты.
- •96. Паняцце, азначэнне і віды правамерных паводзін.
- •97. Паняцце, прыметы, азначэнне і віды правапарушэнняў.
- •98. Юрыдычны склад правапарушэння.
- •99. Прычыны правапарушэнняў. Шляхі і сродкі ліквідацыі пра-вапарушэнняў
- •100. Паняцце і азначэнне, асноўныя прыметы, мэты, функцыі і прынцыпы юрыдычнай адказнасці.
- •101. Падставы юрыдычнай адказнасці і падставы вызвалення ад юрыдычнай адказнасці. Прэзумпцыя невінаватасці.
- •102. Віды юрыдычнай адказнасці. Адрозненне юрыд. Адказнасці ад маральнай і палітычнай адказнасці
- •103. Паняцце і азначэнне правасвядомасці, яе месца сярод іншых формаў свядомасці.
- •104. Структура (будова) правасвядомасці
- •105. Паняцце, азначэнне, элементы і паказчыкі прававой культуры.
- •106. Прававое выхаванне
- •108. Суадносіны нормаў права і іншых відаў сацыяльных нормаў
- •109. Праявы ўзаемаадносін паміж дзяржавай і правам
- •110. Прыметы прававой дзяржавы і вопыт яе фармавання ў рб
102. Віды юрыдычнай адказнасці. Адрозненне юрыд. Адказнасці ад маральнай і палітычнай адказнасці
Различают следующие виды юридической ответственности: • уголовная ответственность – наступает за совершенное преступление на основании решения суда. Санкции наиболее жесткие (лишение свободы); • административная ответственность – предусмотрена за совершение административного правонарушения, проступки (нарушение правил дорожного движения), к административным взысканиям относятся предупреждение, штраф, лишении специальных прав; • дисциплинарная ответственность – наступает за нарушение служебных обязанностей, совершение дисциплинарных проступков; • гражданско—правовая ответственность – за совершение гражданского правонарушения, имеет имущественный, компенсационный характер, наступает в виде возмещения причиненных убытков, штрафных санкций и т.д. Весьма широким является и понятие моральной ответственности. Им охватывается ответственность лица не только перед другими членами общества или социальными образованиями, но и нравственная ответственность перед самим собой, рассматриваемая как чувство долга, как ответственное поведение, как моральная обязанность и готовность дать отчет в своих действиях. Она выражается в форме морального осуждения соответствующего поведения и обращена прежде всего на формирование будущего поведения лица. Поэтому моральную ответственность обычно именуют позитивной, или перспективной, ответственностью. В отличие от этого юридическая ответственность всегда связана с определенной оценкой последствий прошлого, имевшего место поведения. Поэтому ее называют также ретроспективной ответственностью. Вместе с тем юридическая ответственность - всегда следствие правонарушения, т.е. нарушения правовых предписаний, но не моральных запретов или велений нравственности (хотя последние в ряде случаев и лежат в основе юридических норм).
Следует отметить, что при даче определения юрид.отв-ти и политической, их определения различаются,таким образом: Политическая отв-ть -1) один из видов международно-правовой ответственности. Выражается в форме сатисфакций, репрессалий, а также коллективных санкций, которые согласно Уставу ООН могут предприниматься только по решению Совета Безопасности ООН по поводу государств, действия которых угрожают миру или нарушают его. 2) один из видов конституционной ответственности (напр., ответственность правительства перед парламентом).
103. Паняцце і азначэнне правасвядомасці, яе месца сярод іншых формаў свядомасці.
Правосознание- это форма общественного сознания, совокупность идей и эмоций в которых выражается отношений людей к правовым явлениям – законам, правомерному поведению, правам, обязанностям, правосудию.
Правовое сознание и правовая культура занимают самостоятельное место в механизме правового регулирования.
Несомненна роль правосознания в качестве элемента механизма правового воздействия. Правосознание является специфической формой общественного сознания.
Право и правосознание тесно связаны между собой. Требования общественной жизни проходят через волю и сознание людей, участвующих в осуществлении правотворческой деятельности органов государства, и только после этого получают выражение в качестве юридических норм. Однако правосознание не является общезначимым масштабом поведения, каковым является право. Регулирующая роль правосознания практически сводится к идеологическому воздействию.
Правосознание тесно связано с правом и моралью, находится как бы на стыке этих общественных явлений. Правосознание родственно морали, поскольку содержится в общественном сознании, представляя собой систему оценочных суждений, посредством которых регулирует поведение членов общества таким же образом, как это поведение регулируется нормами морали.
Правосознание как часть механизма правового воздействия не характеризуется специфическими юридическими, нормативно-регулирующими свойствами. Правосознание - это связующее звено между нормативными предписаниями, выражающими волю законодателя, и реальными общественными отношениями.
Правосознание оказывает серьезное мотивационное воздействие на поведение людей. При этом правовое сознание оказывает воздействие на поведение людей как вместе с нормами права, наряду с ними, так иногда и вопреки им.
Правосознание - это система взглядов, представлений, чувств, установок, выражающих отношение людей к действующему или желаемому праву, к иным правовым явлениям, к поведению людей как правомерному или противоправному.
По сути правосознание представляет собой всякое субъективное отношение людей к праву.
