- •1)Прадмет агульнай тэорыi права.
- •2)Метадалогiя I метады атп
- •3)Месца I функцыi атп у cicтэме навук, якiя вывучаюць дзяржаву I права.
- •4)Характарыстыка эканамичнай систэмы першабытнага грамадства
- •5)Сацыяльны лад першабытнага грамадства
- •6) Улада и систэма киравання у першабытным грамадстве
- •7)Асноуныя шляхи и агульныя заканамернасци паходжання дзяржавы(дзяржауна-арганизаванага грамадства). Прыметы дзяржавы,якия адрозниваюць яе ад улады и арганизацыи киравання у першабытным грамадстве.
- •8)Формы происхождения государства
- •9)Аснощныя виды и агульныя рысы нарматыуных рэгулятарау(правилау паводзин) першабытнага грамадства.
- •10)Паходжанне права.Прыметы права,якия адрозниваюць яго ад нарматыуных рэгулятарау, што были уласцивы першабынаму грамадству.
- •11. Асноўныя шляхі і формы паходжання права
- •12. Прычыны існавання мноства канцэпцый (тэорый) пахо-джання дзяржавы і права і іх класіфікацыя.
- •13. Характарыстыка тэалагічнай і патрыярхальнай канцэпцый паходжання дзяржавы і права
- •14. Дагаворная і арганічная тэорыі паходжання дзяржавы і права
- •15. Тэорыя гвалту і марксісцкая («класавая») тэорыя паход-жання дзяржавы і права
- •16. Паняцце, сутнасць і азначэнне дзяржавы
- •17. Дзяржава і дзяржаўная ўлада. Прыметы дзяржавы, якія адрозніваюць яе ад іншых відаў палітычнай улады
- •18. Тыпалогія развіцця дзяржаўнасці
- •19. Паняцце і азначэнне формы дзяржавы. Суадносіны сут-насці і формы дзяржавы
- •21. Паняцце і азначэнне формы дзяржаўнага ўладкавання. Раз-віццё і віды формаў дзяржаўнага ўладкавання.
- •22. Паняцце, азначэнне і відыдзяржаўна-прававогарэжыму. Суадносіныдзяржаўна-прававога і палітыка-прававогарэжымаў.
- •23. Паняцце, азначэнне і класіфікацыяфункцыйдзяржавы.
- •24. Характарыстыкаўнутраныхфункцыйдзяржавы.
- •25. Характарыстыказнешніхфункцыйдзяржавы.
- •26. Формы і метадыажыццяўленняфункцыйдзяржавы.
- •27. Паняцце і азначэннеапарату (механізма) дзяржавы.
- •28. Паняцце, прыметы і азначэнне органа дзяржавы. Класіфі-кацьнгівідыорганаўдзяржавы.
- •29. Кадры апарату (механізма) дзяржавы. Бюракратыя і бюракратызм. Дэмакратыя і дысцыпліна ў дзейнасціапаратудзяржавы.
- •30. Прынцыпыарганізацыі і дзейнасціапарату (механізма) дзяржавы.
- •31. Паняцце, элементы і азначэннепалітычнайсістэмыграмадства.
- •32. Дзяржава і палітычныяпартыі.
- •38. Паняцце, сутнасць і азначэнне права.
- •39. Функцыі і эфектыўнасць права.
- •40. Прынцыпы і аксіёмы права.
- •41. Развіццё права. Пераемнасць і абнаўленне ў праве. Рэцэпцыя права.
- •41. Развіццё права. Пераемнасць і абнаўленне ў праве. Рэцэпцыя права.
- •42. Прававая сістэма (сям'я). Віды прававых сем'яў.
- •43. Паняцце, прымет і азначэнне норм права
- •44. Виды норм права.
- •45. Структура норм права
- •46. Способы изложения норм права в тексте нпа
- •47. Эффективность норм права
- •48. Паняцце, азначэнне і віды крыніц права
- •49. Прававы вычай і яго формы. Звычаевае права.
- •50. Прававы прэцэдент. Прэцедентнае права.
- •51. Дагавор нарматыўнага зместу ў якасці крніцы права. Унутрыдзяржаўны, мідзяржаўны, міжнародны дагавор.
- •52. Дактрына ў якасці крыніцы права
- •53. Кананічныя нормы у якасці крыніцы права
- •55. Эвалюцыя (развіццё) крыніц права.
- •56. Паняцце і азначэнне сістэмы і структуры права.
- •57. Галіновая структура права. Галіны, падгаліны і інстытуты права. Характарыстыка асноўных галін права Рэспублікі Беларусь.
- •58. Права прыватнае і права публічнае.
- •59. Права матэрыяльнае і права працэсуальнае.
- •60. Права рэгулятыўнае і права ахоўнае.
- •61. Міжнароднае і нацыянальнае права.
- •62. Сістэма права і сістэма заканадаўства.
- •63. Праваўтварэнне, праватворчасць, нарматворчасць і заканатворчасць.
- •64. Віды праватворчасці і нарматворчасці ў Рэспубліцы Беларусь.
- •65. Заканатворчы працэс у Рэспубліцы Беларусь
- •66. Віды крыніц права ў рэспубліцы беларусь. Нарматыўны прававы акт і дагавор нарматыўнага зместу - асноўныя крыніцы права ў рэспубліцы беларусь.
- •67. Класіфікацыя і віды нарматыўных прававых актаў у рэспубліцы беларусь.
- •68. Паняцце, асноўныя рысы і віды законаў у рэспубліцы беларусь.
- •69. Характарыстыка нарматыўных прававых актаў прэзідэнта рэслублікі беларусь.
- •70. Нарматыўныя прававыя акты савета міністраў рэспублікі беларусь.
- •71 Ведамасныя нарматыўныя прававыя акты.
- •72. Нарматыўныя прававыя акты мясцовых органаў кіравання самакіравання.
- •73. Лакальныя нарматыўныя прававыя акты.
- •74. Нарматыўныя прававыя акты кааператыўных і грамадскіх арганізацый.
- •75. Нарматыўныя акты вярхоўнага і вышэйшага гаспадарча-га суда рэспублікі беларусь.
- •76. Парадак апублікавання нарматыўных прававых актаў, афіцыйныя крыніцы апублікавання.
- •77. Конституционный суд рб
- •78.Действие нормативных актов во времени
- •79. Действие нпа в пространстве.
- •80. Действие нпа по кругу лиц.
- •81. Особенности осуществления норм мп в правовой системе рб.
- •82. Систематизация источников права и её виды.
- •83. Юридическая техника. Юридические презумпции и фикции.
- •84. Понятия, значения и виды реализации права.
- •85. Понятия, виды, значения применения права.
- •86. Стадии применения права.
- •87. Понятия, виды и акты толкования права.
- •88. Паняцце,прыкметы, змест і віды актаў прымянення права.
- •89. Структура (будова) і асноўныя патрабаванні да актаў пры-мянедня права.
- •90. Прабелы ў праве і іх прычыны. Спосабы запаўнення і ліквідацыі прабелаў права.
- •91. Паняцце, азначэнне, прыметы, віды і склад прававых адносінаў.
- •92. Суб'екты (удзельнікі) прававых адносін.
- •93. Змест прававых адносін.
- •94. Аб'екты прававых адносін.
- •95.Юрыдычныя факты.
- •96. Паняцце, азначэнне і віды правамерных паводзін.
- •97. Паняцце, прыметы, азначэнне і віды правапарушэнняў.
- •98. Юрыдычны склад правапарушэння.
- •99. Прычыны правапарушэнняў. Шляхі і сродкі ліквідацыі пра-вапарушэнняў
- •100. Паняцце і азначэнне, асноўныя прыметы, мэты, функцыі і прынцыпы юрыдычнай адказнасці.
- •101. Падставы юрыдычнай адказнасці і падставы вызвалення ад юрыдычнай адказнасці. Прэзумпцыя невінаватасці.
- •102. Віды юрыдычнай адказнасці. Адрозненне юрыд. Адказнасці ад маральнай і палітычнай адказнасці
- •103. Паняцце і азначэнне правасвядомасці, яе месца сярод іншых формаў свядомасці.
- •104. Структура (будова) правасвядомасці
- •105. Паняцце, азначэнне, элементы і паказчыкі прававой культуры.
- •106. Прававое выхаванне
- •108. Суадносіны нормаў права і іншых відаў сацыяльных нормаў
- •109. Праявы ўзаемаадносін паміж дзяржавай і правам
- •110. Прыметы прававой дзяржавы і вопыт яе фармавання ў рб
63. Праваўтварэнне, праватворчасць, нарматворчасць і заканатворчасць.
ЗАКОНОТВОРЧЕСТВО — деятельность представительного (законодательного) органа государственной власти, связанную с выявлением потребности в законодательном регулировании, разработкой и принятием. Особенности законотворчества в том, что оно: а) связано с принятием особого вида правового акта — закона; б) осуществляется высшими представительными органами власти; в) должно строго соответствовать установленным законом процедурам.
Правотворчество — это процесс осуществления юридически значимых действий по подготовке, принятию и опубликованию нормативных правовых актов, которые процессуально оформлены, юридически опосредованы, носят официальный характер.
Правоустановление — это форма (и направление) государственной деятельности, связанная с официальным выражением и закреплением норм права, которые составляют нормативно-правовое содержание всех действующих источников позитивного права.
Сущность нормотворчества заключается в том, что оно имеет под собой две основы: социальную и правовую, которые параллельно развиваются и взаимодействуют между собой на протяжении всего этапа становления общества и государства.
64. Віды праватворчасці і нарматворчасці ў Рэспубліцы Беларусь.
Определяемое ранее понятие «правотворчество» находит в себе такую логическую ошибку, как сужение понятия. Она заключается в том, что субъектом правотворчества может быть не только «компетентный государственный орган», «народ в случае референдума», или «негосударственный орган в случае делегирования ему полномочий», что следовало из определяемого ранее понятия, но также и должностное лицо, наделенное полномочиями издавать нормативные правовые акты. Кроме того, рассматриваемый закон конкретизировал, традиционно использовавшиеся ранее понятия «создание» и «переработка» понятиями «подготовка», «экспертиза», «изменение», «дополнение» и «принятие» нормативных правовых актов. Итак, нормотворчество – это научная и организационная деятельность компетентных государственных органов (должностных лиц), а также негосударственных организаций в случае делегирования им специальных полномочий и народа в ходе референдума по созданию, изменению и отмене норм права путем издания нормативного правового акта.
Следует также отметить, что наряду с нормами права, существуют и другие социальные нормы. Законодатель под нормотворчеством понимает создание именно норм права, а не иных социальных норм. Однако этого не следует из самого используемого понятия. Поэтому понятие «нормотворчество» при детальном рассмотрении находит в себе логическую ошибку слишком широкого определения.
Правотворчество и, в свою очередь, нормотворчество по субъекту делятся на следующие виды: - правотворчество народа путем референдума; - правотворчество компетентных государственных органов и должностных лиц; - правотворчество негосударственных организаций в случае делегирования им специальных полномочий. по юридической силе делится на: - законотворчество; -разработку подзаконных нормативных правовых актов внешнего регулирования; - разработку подзаконных нормативных правовых актов внутреннего регулирования. по содержанию делится на следующие виды: - подготовка, экспертиза и принятие нормативных правовых актов; - изменение и дополнение нормативных правовых актов; - отмена нормативных правовых актов
