36. Глоумерулонефрит фармакотерапиясының қағидалары: антикоагуланттар,антиагреганттар.

Тромбоциттер агрегациясы(антиагреганттар) едәуір дәрежеде тромбоксан простациклин жүйесімен реттеледі.Екі қосылыс та арахидон қышқылының ағзадағы айналдыру қнімдері болып табылатынциклдік эндопероксидтерден түзіледі,тромбоксандық және простоциклиндік сәйкес рецепторларға әсер етеді.Тромбоксан А2 тромбоциттер агрегациясын жоғарлатады және айқын вазоконстрикция шақырады.Ол тромбоциттерде түзіледі.Тромбоциттер агрегациясын жоғарылататын әсерінің механизмі сірә , тромбоксанның тромбоксандық рецепторға әсер еті салдарынан фосфолипаза С ынталануына байланысты.Тромбоксаннан басқа ,ынталандырушыларға тамыр қабырғасының коллагені,тромбин ,АДФ ,серотин,простогландин Е2 ,кетохоламиндер жатады.

Практика үшін тромбоциттер агрегациясына кедергі жасайтын заттардың негізгі маңызы бар.Олар келесі бағытта әсер етеді:

1)Тромбоксандық жүйенің белсенділігін тежеу

2)Простоциклиндік жүйенің белсенділігін жоғарылату

3)Фибриногеннің тромбоциттік гликопротеиндік рецепторлармен байланысуын тежейтін заттар.

4)Әр түрлі типті әсерлі заттар.

Антикоагуланттар қан ұюының әр түрлі кезеңдеріне әсер етеді.Әсерінің бағыттары бойынша олар екі негізі топқа бөлінеді.

1)Тікелей әсер етеін антикоагулянттар (қан ұюға тікелей әсер етеді) Гепарин,Фраксипарин,эноксапарин,лепирудин,дагибатран

2)Әсері тікелей емес антикоагулянттар(қан ұю факторларының протромбиннің және т.б бауырдағы синтезін тежейтін заттар.)Варфарин,Неодикумарин,Синкумар,Фенилин.

Қан ұюын реттеуге қатысатын протеаза сатысында протромбиннің тромбинге айналуы соңғы кезеңде Ха факторымен реттеледі,ол эндогенді заттар мен дәрілік заттардың әсер ету нысанасы .Осыған байланысты қан тамырда әсер етеін антикоагулянттар.

1)Тромбин мен Ха факторын тікелей емес тежейтіндер.:гепарин

2)Ха факторын тікелей емес тежейтіндер: Фраксипарин,эноксапарин,фондапаринукс натрий

3)Тромбинді тікелей тежейтіндер: лепирудин,дагибатран

4)Ха факторын тікелей тежейтіндер:ривароксабан

37. Диуретиктер. Жіктелуі.

ЗƏР айдайтын заттармен диурездің жоғарылауы олардың ЗƏР түзілуіне сер етуіне байланысты. Соңғысы 3үрдістен тұрады :сүзілу, реабсорбция, секреция. Сүзілу шумақтарда жүреді ол ондағы гидростатикалық қысымға жəне шумақтар санына байланысты. Реабсорбция жəне секреция үрдістері нефронның өне бойында :проксимальды өзекшелерінде, нефрон ірегінде, дистальды өзекшелер мен жинағыш түтікте жүреді.

ЗƏР айдайтын заттар келесі топтармен берілуі мүмкін.

1

І. Бүйрегі ө зекшелері эпителийінің қызметіне тікелей ə сер ететін ДИУРЕТИКТЕР.

1. Кұрамында сульфанламидті топтар бар заттар:

-тиазидтер

-əр түрлі құрылысты қосылыстар (тиазидті емес)

2. Дихлорфеносірке қышқылының туындылары

3. Ксантиндер

4. Птеридин туындысы

5. Пиразиноилгуанидин туындылары.

ІІ. Альдестерон антагоистерттері-спиронолактон.

ІІІ. Осмостық белсенді диуретиктер-маннит, мочевина.

Ə сер ету орын бойынша :

1. Проксимальды бүйрегі өзекшелеріне ə сер ететін заттар -эуфиллин.

2. Генле ілмегінің рлеген жуан сегментінде ə сер ететін заттар (ілмекті диуретиктер)-фуросемид, этакрин қышқылы

3. Негізінен дистальды бүйрек өзекшелерінің бастапқы бөлігіне əсер ететін заттар -дихлотиазид, циклометиазид, клопамид, оксодолин.

4. Дистальды бүйрек өзекшелерінің соңғы бөлігіне жинағыш түтіктерге (калий магний сақтаушы)əсер ететін заттар -триамтерен, амилорид, спиронолактон.

5. Бүйрек өзекшелерінің өне бойына əсер ететін заттар -маннит.