32. Мотилиннің өндірілетін орны мен жасушаларын көрсетіңіз:

1. Аш ішектің проксимальды бөлігіндегі ЕС₂ - жасушалары

2. Аш ішектің ЕС₁- жасушалары

3. Аш ішектің проксимальды бөлігіндегі және ұйқы безіндегі L-жасушалары

4. Ұйқы безіндегі Д₂ –жасушалары

5. Аш ішектің S-жасушалары

33. Гастроингибирлеуші пептидтің (гип) физиологиялық әсерлері:

1. Тұз қышқылы мен пепсиннің шығуын, гастриннің босауын, асқазан моторикасын тежейді, тоқ ішек секрециясын қоздырады

2. Ішектердің моторикасын, сілекейдің бөлінуін күшейтеді, инсулиннің шығуын тежейді

3. Асқазанның секреторлық белсенділігін тежейді, асқазан сөліндегі К⁺ санын төмендетіп, Са²⁺ санын арттырады, асқазан мен аш ішектің моторикасын тежейді

4. Ұйқы безінің ферменттерінің cекрециясын тежейді, гастриннің шығуын күшейтеді, асқазан моторикасын қоздырады

5. ХЦК-ПЗ антагонисті, ішектердің кілегей қабатының, ұйқы безі мен бауырдың пролиферациясын күшейтеді

34. Асқазандағы тұз қышқылының секрециясының тежелуі, глюкагонның шығуының күшеюі қай гормонның физиологиялық әсеріне сай келеді:

1. Нейротензиннің

2. Энкефалиннің

3. Гастриннің

4. Мотилиннің

5. Р-субстанциясының

35. Гормондардың көбі тиесілі:

1. стероидтарға

2. белокты–пептидтілерге

3. амин қышқылдарының туындыларына

4. тиреоидтарға

5. катехоламиндерге

36. Қалқанша безінен тиреоидты гормондар секрециялану үшін маңызы рольге

ие:

1. тікелей нервтік бақылау

2. гипоталамусты–гипофизарлық бақылау

3. гуморальдық бақылау

4. қалқанша бездің өзінің гормондары

5. вегетативтық жүйке жүйесінің парасимпатикалық бөлімі

37. АКТГ өндірілуінің үдеуі (адренокортикотропты гормон) ненің әсерінен жүреді:

1. бүйрек үсті безінің қыртысынан өндірілетін либериннің

2. гипоталамуста өндірілетін статиннің

3. ұйқы безінде өндірілетін статиннің

4. гипоталамуста өндірілетін либериннің

5. қандағы глюкокортикоидтардың концентрациясының артуы

38. Гипофиздің артқы бөлімінен (нейрогипофизден) келесі екі гормон шығады:

1. СТГ (соматотропты гормон) және ТТГ (тиреотропты гормон)

2. антидиурездік гормон және окситоцин

3. ТТГ (тиреотропты гормон) және АКТГ (адренокортикотропты гормон)

4. АКТГ (адренокортикотропты гормон) және МСГ (меланоцитынталандырушы гормон)

5. Фолликулынталандырушы және лютеиндеуші гормондар

39. Бүйректердегі капиллярлардың екіншілік торы (қан ағысының бойымен) орналасқан:

1. бүйрек денешігінде, қан қысымы жоғары болады

2. бүйрек денешігінде, қан қысымы төмен болады

3. түтікшелерді бойлай, қан қысымы төмен болады

4. түтікшелерді бойлай, қан қысымы жоғары болады

5. қыртысты қабат пен милы қабаттың шекарасында

40. Судың факультативтік реабсорбциясы антидиурездік гормонның

бақылауымен іске асады:

1. проксимальдық ирек түтікшеде

2. Генле ілмегінде

3. жинақтағыш түтікшелерде

4. несепағарларда

5. нефрон капсуласында

41. Антидиурездік гормон жинақтағыш түтікшелерде келесі заттың

реабсорбциясын жоғарылатады:

1. натрийдің

2. калийдің

3. судың

4. белоктардың

5. D₃ витаминінің

42. Төмен тығыздықты өте жоғары тәуліктік диурез қандай құрылымның

зақымдалуына байланысты туындайды:

1. үлкен жарты шарлардың қыртысының

2. мишықтың

3. гиппокамптың

4. гипофиздің артқы бөлігінің

5. ми діңінің

43. Парасимпатикалық нерв жүйесінің постганглионарлық талшықтарының

медиаторы:

1. М–холинорецепторлармен әрекеттесетін ацетилхолин

2. М–холинорецепторлармен әрекеттесетән норадреналин

3. – және β–адренорецепторлармен әрекеттесетін ацетилхолин

4. – және β–адренорецепторлармен әрекеттесетін норадреналин

5. D–рецепторлармен әрекеттесетін дофамин

44. Қарашықтардың тарылуы келесі талшықтардың белсенділігінен іске асады:

1. симпатикалық

2. парасимпатикалық

3. сомалық

4. симпатикалық әрі парасимпатикалық

5. метасимпатикалық

45. Темірге деген тәуліктік мұқтаждық толтырылады:

1. темірдің ішекте сіңірілуімен

2. ыдыраған эритроциттердің темірін пайдаланумен

3. темірдің ішекте сіңірілуі мен ыдыраған эритроциттердің темірін пайдалану бірдей

дәрежеде

4. бауырдағы темір қорының мобилизациясымен

5. темірдің асқазанда сіңірілуімен

46. Эритропоэзды тежейтін гормондар:

1. әйелдердің жыныс гормондары

2. ерлердің жыныс гормондары

3. тироксин

4. глюкокортикоидтар

5. минералокортикоидтар

47. Эозинофилдердің қызметтері:

1. көмірқышқыл газы мен оттегіні тасымалдайды

2. осмостық қысымды ұстайды

3. антиденелер түзеді

4. аллергиялық реакциялар кезінде дезинтоксикациялайды

5. фагоцитоз және микробтар мен клетка қалдықтарын жою

48. Дені сау адамның қанындағы барлық лейкоциттерге моноциттердің проценттік үлесі:

1. 48-78

2. 0-1,0

3. 0,5-5,0

4. 3-11

5. 20-35

49. Коагуляциялық гемостаздың екінші кезеңінің нәтижесі:

1. бауырда фибриногеннің синтезі

2. протромбиназаның түзілуі

3. фибриннің түзілуі

4. фибринді тромбтың ретракциясы

5. тромбиннің түзілуі

50. Фибринолиздің функционалдық маңызы:

1. қан тамырда тромбты бекітуде

2. тромб түзілуін шектеуде, оны ерітіп әрі қан тамыр қуысын ашуда

3. фибрин-мономерді фибрин-полимерге айналдыруда

4. коагуляция аймағын кеңейтуде

5. тромбтың ретракциясында

3 нұсқаның жауаптары (каз)

1	A	11	C	21	D	31	A	41	C
2	C	12	D	22	B	32	A	42	D
3	C	13	B	23	A	33	A	43	A
4	B	14	C	24	D	34	A	44	B
5	A	15	C	25	C	35	B	45	B
6	C	16	B	26	B	36	B	46	A
7	A	17	A	27	D	37	D	47	D
8	A	18	D	28	B	38	B	48	D
9	C	19	D	29	A	39	C	49	E
10	C	20	B	30	A	40	C	50	B

Ахмет Ясауи атындағы ХҚТУ

№1 Медицина факультеті

Адам физиологиясы кафедрасы

«Жалпы медицина» 5В130100 мамандығы, көктемгі семестр,

модульдік жүйе бойынша 3 курс студенттеріне

Физиология-2 пәнінен арналған емтихан-тестілік тапсырмалар

4 нұсқа

1. Жұмысшы (функционалдық) гиперемияның феномены негізделеді:

1. мүшенің қызметінің баяулауына байланысты оның қанайналымының төмендеуіне

2. мүшенің қызметінің артуына байланысты оның қанайналымының жоғарылауына

3. уақытша қанайналымның шектелуіне байланысты оның мүшеде жоғарылауына

4. АҚ өзгерістеріне байланысты мүшелерде қанайналымды реттеуіне

5. вертикальдық жағдайда аяқтарда қанайналымның жоғарылауына

2. Баяу диастолалық деполяризация жасушаларға тән:

1. типтік кардиомиоциттерге

2. қаңқа бұлшық еттеріне

3. атиптік кардиомиоциттерге (пейсмекерлік жасушаларға)

4. жүректің интрамуральдық ганглий нейрондарына

5. жүректің экстрамуральдық ганглий нейрондарына

3. Салыстырмалы рефрактерлік кезеңінде типтік кардиомиоциттердің қозуын

шақыру үшін тітіркендіргіш болуы тиіс:

1. субтабалдырықтық

2. табалдырықтық

3. табалдырықтықтан күштірек

4. күші әртүрлі

5. күші минимальды

4. Жүрек қызметіндегі дромотроптық әсер – қай құрылымның өзгерісі:

1. миокард өткізгіштігінің

2. жиырылу күшінің

3. миокард қозғыштығының

4. жүрек соғу жиілігінің

5. миокард тонусының

5. Кезбе жүйкенің жүрекке әсері:

1. теріс хроно–, ино–, батмо– және дромотроптық әсерлер

2. теріс хроно–, ино–, батмотроптық және оң дромотроптық әсерлер

3. теріс хроно–, инотроптық және оң батмо– және дромотроптық әсерлер

4. оң хроно–, ино–, батмо– және дромотроптық әсерлер

5. ешқандай әсер етпейді

6. Жүрекке симпатикалық жүйкелердің оң хронотроптық әсерінің механизмі

байланысты:

1. баяу диастолалық деполяризацияның жылдамдығының артуымен

2. баяу диастолалық деполяризацияның жылдамдығының төмендеуімен

3. калий ағысының артуымен

4. кальций ағысының баяулауымен

5. натрий ағысының артуымен

7. Кезбе нервтің тонусының артуы электрокардиограмма сипатталады:

1. жүрек соғу жиілігінің жоғарылауымен

2. QRS комплексінің ұзақтығының қысқаруымен

3. P–Q интервалының ұзаруымен

4. Р–Q интервалының қысқаруымен

5. тісшелер амплитудаларының жоғарылауымен

8. Үшжармалы клапан жақсы естіледі:

1. төстің оң жағында екінші қабырға аралықта

2. сол жақта бұғана ортасы сызығынан 1,5 см ішке қарай бесінші қабырға аралықта

3. семсерше өскіннің негізінде

4. төстің сол жағында екінші қабырға аралықта

5. төстің оң жағында үшінші қабырға аралықта

9.Фонокардиограммада жүректің IV-ші тоны тіркеледі: