Ole технологиясы
Windows-тың тағы бір ерекшелігі — Windows ортасында жұмыс істейтін түрлі қосымшалардың өзара әрекеттестігі. Мысалы, алмастыру буфері арқьлы не өз терезесін пайдаланып бір қосымшаньң берілгеңдерін екіншісіне ауыстыруға болады (буфер жөніңде 6.12-тақырыпты, ал, терезені пайдалану мысалын VII тарауға енгізілген Word 97 мәтіңдік редакторы пайдаланатын Символдар программасьн қараңыз);
OLE (Object Linking and Embedding - Объектіаерді байланыстыру және сіңдіру) - DDE технологиясының дамытылған түрі. Алғашқы рет енгізілген DDE технологиясыңда көшірілетін объект бір типті және ол файлдар түріндегі объектілерді байланыстыратып (DDE {Dynamic Data Exchange — беріпгендерді динамикалык, турде алмастыру) технологиясы — бір программаньщ жұмыс істеу барысында (динамикалық түрде) кейбір қажетті мәліметгерді басқа программадан алып, объект құру әдісі). OLE технологиясында объект түрлі типті берілгендер жиынтығы (мәтін, графика жөне т.б.) болуы мүмкін және олардың файл болуы міндетті емес. Жұмыс тәсілі берілгендерді (мәтінді, суреттерді жөне т.б.) бір қосымшадан екінші қосымшаға жүктеп, объект дайындау. Оны алғашқы құжат құралдарымен өңдей беруге болады; Кірістіру — Файл командасы арқылы бір файл соңына екінші файлды кірістіру де мүмкін. Мұнда пайдаланылатын қосымшалар: OLE — сервер жөне OLE - клиент деп аталады. Сервер (дерек көзі) — негізгі, клиент (қабылдаушы) — объект дайындалатын қосымша. Мысалы, Windows-ты пайдаланып, суретті графикалық редактордан мәтіндік редакторға кірістіруге болады. Мұңда графикалық редактор сервер, ал мәтіндік редактор клиент қызметін атқарады. Бірақ, кез келген қосымша программа объект дайындай алмайды, кейбір қосымшаның тек сервер болуы, объектіні дайьшдау мүмкіңдігі жоқ болуы да мүмкін. Мысалы, Word 97 редакторы пайдаланатын Снмволдар программасы мен Формулалар редакторы тек серверлер.
OLE технологиясының ерекшеліктерінің бірі — Жылжыту және Сол жерде қалдыру (Drag — & — Drop) принципі. Мысалы, Жетекші терезесі ішінде файлды таңдап, оны тышқанмен "қысьш" альш (тышқан түймесін басып тұрып), бір буманьң үстіне әкелсеңіз, ал, одан өрі түймені босатсаңыз, файл осы бума ішіне автоматты түрде кірістіріліп қойылады (Жетекші жөне бұл принцип жөнінде 6.7-тақырыпқа енгізілгея).
Алғашқы Windows 1.X, З.Х нұсқаларыңда программалар топтарының, түрлі каталоггар мен жеке программалардың арнайы белгілемелері
(Icon) болатын. Windows 95-те каталоггар орнынаа бумалар (папкалар), файлдық белгілемелер орнына кішкене төртбұрыш сияқты белгішелер пайдаланылған. Барлық программалар мен берілгеңдер файлдары, типті логакалық дискілер де осындай бумадар ішіңде сақталады. Windows терезесінде көрінген буманы ашу үшін оны тышқан түймесімен 2 рет шерту (Click) жеткілікті. (Кейбір бумаға енгізілген ішкі буманы экранда көрсету, ашу тәсіддері бөлектеу, мысалы, 6.3-тақырьпты қараңыз)
Windows 98-дің Windows 95-пен салыстырғанда к-п айырмашылығы жоқ. Оның ерекшеліктері:
— процессорының қуаты күшті, программаны тезірек орындалды (жылдамдығы >= 66 МГц);
— пайдаланатын жылдам жад көлемі >= 16 Мб;
— винчестср көлемі >= 190 Мб;
— барлық қосымшалар жұмысым бір операциятық жүйе басқарады;
— Интернетпен жұмыс ыңғайлы түрге келтірілген;
— компьютер дұрыс өшірілмеген болса, дискіні тексеру автоматты түрде орындалады;
— архивтеу программасының мүмкіндігі кеңейтілген, т.б. Windows 2000-да Windows 98-бен салыстырғаңда өзгерістер көп емес. Онда:
— Интернет ортасында информацияны қорғау тәсілі жеңілдірілген;
— Интернетпен жұмыс одан әрі ыңғайлы түрге келтірілсек;
— көп процессорлық өңдеу әдісі жақсартылған;
— клиенттер мен серверлерді басқару жолы кеңейтілген жөне т.б. Жалпы, Windows ортасында жұмыс істейтін редакторлар компьютерлік әлемде кеңінен пайдаланылатын WYSIWYG (What You sece What You Get — не көрсең басып шығару кезінде соны аласың) идеологнясы бойынша жұмыс істейді.
Жоғарыда аталған Windows тардан басқа Windows NT, UNIX, OS/2 және т.б. операциялық жүйелер де бар. Олардың орнықтылығы жоғары, қосымшалар жұмыс істемей қалғанда да жұмыс істеп тұра береді. Бірақ олардың кәсібилігі шамалы, тек арнайы жұмыс орындарында пайдаланылады.