89. Лимфалық-гипоплазиялық диатездің бір клиникалық белгісі және қалыптасу тетігі болып табылады

A) гистамин мөлшерінің артуы, 1 жастағы балалардағы аллергиялық дерматит

B) қанда зәр қышқылы мөлшерінің артуы, мектепке дейінгі балаларда ерте психомоторлық даму

C) Тимомегалия, бүйрекүсті безі қыртысты қабатының салдарлық жеткіліксіздігі, баланың физикалық өсуінің қалыс қалуы, жиі суықтап ауыру

D) Гиперкетонемия, ацетонемиялық құсу

E) балалардағы энзимопатия, гистаминазаның әсерсізденуі, тері қатпарларының тұрақты баздануы

90. Жүйкелік-артриттік диатездің бір клиникалық белгісі және қалыптасу тетігі болып табылады

A) гистамин мөлшерінің артуы, 1 жастағы балалардағы аллергиялық дерматит

B) қанда зәр қышқылы мөлшерінің артуы, мектепке дейінгі балаларда ерте психомоторлық даму

C) Тимомегалия, бүйрекүсті безі қыртысты қабатының салдарлық жеткіліксіздігі, баланың физикалық өсуінің қалыс қалуы, жиі суықтап ауыру

D) лимфоидты тіннің гиперплазиясы, стреске төзімділігінің төмендеуі, ісінуге бейімділік

E) балалардағы энзимопатия, гистаминазаның әсерсізденуі, тері қатпарларының тұрақты баздануы

91. Жасуша зақымдануының бейнақты көрінісі болып табылады

1. жоғары температура әсерінен нәруыздың денатурациясы

2. ацидоз, жасуша мембранасы өткізгіштігі жоғарылауы

3. Мембрананың жыртылуы

4. Құрт-құмырсқа уынан фосфолипазалардың әсерленуі

5. Цианидтермен уланғанда цитохромоксидазаның тежелуі

92. Жасушадан калий иондарының шығуы

1. Зақымданудың бейнақты көрінісі

2. Жасуша зақымдануының арнайы көрінісі

3. Жасуша зақымданғанда байқалмайды

4. Тек гипоксиялық зақымдануда байқалады

5. Тек механикалық жайтпен зақымдануда байқалады

93. Цитохромоксидаза белсенділігі төмендеуі жасуша зақымдануының арнайы көрінісі болады:

А) радиация әсері

В) цианидтермен улану

С) жоғары температураның әсері

D) механикалық жарақат

Е) қанайналымдық гипоксия кезінде

94. Жасушаішілік ацидоз – бұл

1. жасуша зақымдануының бейнақты көрінісі

2. жасуша зақымдануының арнайы көрінісі

3. жасуша зақымдануында кездеспейді

4. гипоксияда ғана дамиды

5. химиялық жайттар әсерінен дамиды

95. Жасуша мембранасы өткізгіштігі жоғарылауы

1. жасушаның кез келген зақымдануымен қабаттасады

2. жасуша зақымдануының тек арнайы көрінісі болып табылады

3. Жасуша зақымданғанда байқалмайды

4. Тек гипоксиялық зақымдануда байқалады

5. Тек механикалық жайтпен зақымдануда байқалады

96. Майлардың асқын тотығуы (МАТ) әсерленеді

1. стрессте, Д гипервитаминозында

2. Е витаминін қабылдағанда

3. супероксиддисмутаза белсенділігі жоғарылағанда

4. каталаза белсенділігі жоғарылағанда

5. пероксидаза белсенділігі жоғарылағанда

97. Жасуша ісінуінің патогенезінде маңызды рол атқарады

A) Na/К - АТФаза белсенділігі төмендеуі

B) жасушаішілік осмостық қысымның төмендеуі

C) майлардың асқын тотығуы төмендеуі

D) Са² - АТФ-аза белсенділігі жоғарылауы

Е) жасушаішілік натрийдің азаюы

98. Жасуша мембраналары зақымдануының салдары

1. лизосома мембранасының тұрақтануы

2. лизосомалық ферменттердің белсенділігінің төмендеуі

3. митохондрий ферменттерінің әсерленуі

4. АҮФ түзілуі артуы

5. жасушада кәлцийдің жоғарылауы

99. Жасуша мембраналары өткізгіштігінің жоғарылауы әкеледі

1. жасушадан натрий иондарының шығуына

2. жасушаға калий иондарының түсуіне

3. жасушадан кәлций иондарының шығуына

4. жасушада судың азаюына

5. жасуша боялуының жоғарылауына

100. Митохондрийлер мембранасы зақымдануынан дамиды

1. кариорексис

2. жасушаның аутолизуі

3. жасуша бөлінуінің реттелуі бұзылуы

4. тотығудан фосфорланудың бұзылуы

5. мембрана әлеуетінің төмендеуі

101. Жасушаның гипоксиялық зақымдануы негізгі жайты болып табылады

1. АТФ түзілуінің азаюы

2. Жасушада натрийдің көбеюі

3. фосфолипаза А₂ әсерленуі

4. лизосомалық ферменттердің шығуы

5. МАТ әсерленуі

102. Ядро мембранасы тұтастығы бұзылуының салдары

1. Жасушаға натрий енуінің артуы

2. Жасушадан калийдің шығуы

3. ДНҚ екі еселенуі және транскрипция үрдістерінің бұзылуы

4. Жасушаға кальций енуінің азаюы

5. АҮФ түзілуінің бұзылуы

103. Лизосомалар мембраналарының зақымдануы кезінде лизосомалық гидролазалардың белсенділігі

1. төмендейді

2. жоғарылайды

3. шамалы төмендейді

4. өзгермейді

5. тек қана белгілі зақымдануда өзгереді

104. Лизосомалық ферменттер белсенділігінің жоғарылауы цитоплазмада иондар көбеюінің салдарынан болады

1. Nа,

2. К,

3. Са²

4. Н

5. Мg²

105. Патогенездің көрсетілмеген тізбегі:

Мембраналардың зақымдануы ® иондық теңгерімсіздік → жасушада ? көбеюі → мембраналық фосфолипазалардың әсерленуі → тотығулық фосфарланудың ажырауы

1. кәлцийдің

2. натрийдің

3. калийдің

4. магнийдің

5. сутегінің

106. Бос иондалған кәлцийдің мөлшері жоғарылауы қабаттасады

1. жасушаішілік онкотикалық қысымның төмендеуімен

2. фосфолипазалардың тежелуімен

3. АҮФ түзілуі жоғарылауымен

4. жасушада осмостық қысымның томендеуімен

5. тотығулық фосфарланудың ажырауымен.

107. Жасушаның қайтымсыз бүлінісінің көріністеріне жататыны

1. ядроның ыдырауы, митохондрий құрылымы бұзылуы

2. жасуша көлемінің аздап ұлғаюы, жасуша сыртында лактаттың жиналуы

3. мембрана әлеуетінің төмендеуі

4. полисомалардың ыдырауы

5. митохондрий ферменттерінің белсенділігі төмендеуі

108. Жасушаның некрозы

1. перфорин-гранзим тетігі әсерінен дамиды

2. апоптоз денешіктері түзілуімен қабаттасады

3. қабынулық әсерленіспен қабаттасады

4. жасушаның тектік бағдарланған өлімі

5. жасушаға хабарламалық серпіндер әсерінен дамиды

109. Апоптоздың экзогендік күшейткіштері

1. Р-53

2. Цитохром С

3. өспелер тіршілігін жоятын жайт

4. лизосомалық ферменттер

5. Каспаза-3

110. Жасуша апоптозына тән

1. кариолизис

2. каспазалар жәнеи эндонуклеазалардың әсерленуі, апоптоз денешіктерінің (жасушалық бөлшектер) түзілуі

3. мембраналардың бүлінуі, лизосомалық ферменттердің әсерленуі

4. қабыну дамуы

5. жасушаның ісінуі

111. Жасуша зақымдануының икемделулік-бейімделулік тетіктеріне жатады

1. жылулық сілейме нәруыздарының азаюы

2. митохондрий тарақшалардың жыртылуы

3. антиоксиданттық қорғаныс жүйесі белсенділігінің төмендеуі

4. уытсыздандыру ферменттері белсенділігінің төмендеуі

5. жасушаішілік құрылымдардың гипертрофиясы және гиперплазиясы

112. Егде жас мөлшері-бұл (1):

А) 30-35 жас

В) 35-40 жас

С) 45-59 жас

Д) 60-74 жас

Е) 75 жастан жоғары

113. Қарттық шақ мөлшері-бұл (1)

А) 30-35 жас

В) 35-40 жас

С) 45-59 жас

Д) 60-74 жас

Е) 75 жастан жоғары

114. Ұзақ өмір сүрушілердің жасы(1)

А) 45-59 жас В) 60-74 жас С) 75-80 жас Д) 81-89 жас Е) 90 жастан жоғары

115. Қазақстанда халықтың өмір сүруінің орташа ұзақтығы(1)

А) 59 жас В) 65 жас С) 71 жас Д) 75 жас Е) 80 жас

116. Прогерия-бұл (1)

А) тұқым қуалайтын ерте қартаю В) тұқым қуаламайтын ерте қартаю С) тістеудің ауытқуы (прикус) Д) табиғи физиологиялық қартаю Е) алыстан көргіштік

117. Ішкі сөлденістік кжүйенің қартаюға тән өзгерістерін көрсетіңіз:

А) гонадотропиндер сөлденісінің азаюы В) гонадотропиндер сөлденісінің көбеюі С) меланотонин сөлденісінің жоғарылауы Д) жыныстық гормондар сөлденісінің азаюы Е) өсу гормонының сөлденісінің азаюы

Ғ) тироксин сөлденісінің жоғарылауы

1) В, D, Е

2) А, С, F

3) B, D, F

4) A, C, E

5) B, C, E

118. Қартаюға тән(5)

А) коллаген молекуласының тігістері В) жасушаішілік су мөлшерінің азаюы С) қантамырларының шеткері кедергісінің төмендеуі Д) негізгі алмасу деңгейінің төмендеуі Е) жасуша ішінде натрийдің азаюы, кәлийдің көбеюі

Ғ) алғашқы лизосомалар санының көбеюі

G) алғашқы лизосомалар санының азаюы

Н) қанда жоғары тығыздықты липопротеидтердің (ЖТЛП) көбеюі

I) қанда төмен тығыздықты липопротеидтер (ТТЛП) көбеюі

1) A, C, E, G, H

2) A, B, D, E, I

3) B, C, D, F, I

4) А, В, D, F, I

5) B, C, D, F, H

119. И.И. Мечников бойынша организм қартаюын туындататыны:

А) ішектегі нәруыздың іріп-шіру өнімдерімен аутоуыттану В) индол, скотол, фенол, крезол С) кетондық денелер Д) сүт және пирожүзім қышқылдары Е) гиперазотемия

1) А, В

2) C, D

3) D, E

4) A, E

5) B, E

120. Қартаюдың бос радикалдық тетігінің дұрыс бірізділігін көрсетіңіз:

А) ДНҚ жіптерінің үзілуі В) ядро мембранасының зақымдануы С) бос радикалдардың артық болуы Д) ауытқыған нәруыз – ферменттердің түзілуі Е) жасуша қызметінің бұзылуы

Ғ) жасушаның өлуі

1) С→E→А→D→B→F

2) A→В→C→D→Е→F

3) A→В→D→C→Е→F

4) С→В→D→A→Е→F

5) С→В→А→D→Е→F

121. Теломерлер-бұл (3)

А) жасуша бөлінуі кезінде репликациясы аяқталмаған ДНҚ бөлігі В) жасуша бөлінуінің супрессоры болып табылатын тектері бар ДНҚ бөлігі С) жасуша бөлінуінің демеушісі болып табылатын тектері бар ДНҚ бөлігі Д) тектері болмайтын ДНҚ бөлігі Е) хромосомалардың соңғы бөліктері

1) A, B, E

2) A, C, E

3) B, C, D

4) А, D, Е

5) C, D, E

122. Теломераза-бұл (2)

А) теломерлерді қалпына келтіретін фермент В) теломерлерді ыдырататын фермент С) РНҚ тәуелді ДНҚ –полимераза немесе кері транскриптаза

Д) лизосомалардың ферменті Е) митохондрийдің ферменті

1) A, D

2) A, E

3) А, С

4) B, D

5) B, E

123. Келтірілген тұжырымдардың дұрысын көрсетіңіз (4)

А) әйелдерде ерлермен салыстырғанда теломерлер ұзынырақ В) теломеразалар белсенділігінің жоғарылауы жасуша митозы сандарының көбеюі әкеледі С) Хейфликтің бөліну өлшемі теломерлер ұзындығымен шектеледі Д) қысқа теломерлер жүрек –қантамыры ауруларының қауіптілігін жоғарылатады

Е) бағаналы жасушаларда теломеразалар белсенділігі төмен болады

1) A, B, C, E

2) A, B, D, E

3) B, C, D, E

4) A, B, C

5) А, В, С, D

124. Қартаюға қарсы тетіктерге жатады: (4)

А) антиоксиданттар В) бос радикалдар С) ДНҚ-ң репарациялық жүйесі Д) теломерлердің қысқаруы Е) аутоиммундық үрдістер

Ғ) стресс шектейтін жүйе

G) теломерлердің ұзаруы

Н) сутегі иондары

1) A, B, E, F

2) A, B, D, E

3) B, C, D, E

4) A, B, F, G

5) А, С, F, G

125. Қартаю гормондарына жатады (2)

А) инсулин В) кортизол С) тироксин Д) глюкагон Е) мелатонин

1) A, D

2) A, E

3) А, С

4) A, B

5) B, E

126. Қартаюға қарсы гормондар (5)

А) инсулин

В) тестостерон С) тироксин Д) эстрогендер

Е) мелатонин Ғ) өсу гормоны

G) прогестерон

1) A, C, E, G, H

2) В, D, Е, F, G

3) B, C, D, F, I

4) А, В, D, F, I

5) B, C, D, F, H

127. Ісінудің дамуында маңыздысы

1. тамыр қабырғасы өткізгіштігінің жоғарылауы

2. Альдостерон мен АДГ өндірілуі төмендеуі

3. тіндерде коллоидтық – осмостық қысымның төмендеуі

4. Қанның онкотикалық қысымының жоғарылауы

5. Қылтамырішілік қысымның төмендеуі

128. Микроциркуляторлық арнада тамырлардан сұйықтықтың шығуының артуы байланысты

1. қанның гидростатикалық қысымының төмендеуімен

2. тіндерде коллоидты – осмостық қысымның төмендеуімен

3. лимфа ағып кетуінің жоғарылауымен

4. қанның онкотикалық қысымының жоғарылауымен

5. тамыр қабырғасы өткізгіштігінің жоғарылауымен

129. Ісіну патогенезінде маңызы бар

А) әлдостеронның түзілуі төмендеуінің

В) тіндерде онкотикалық және осмостық қысым жоғарылауының

С) қан тамырлары өткізгіштігі төмендеуінің

D) қанның гидростатикалық қысымының төмендеуінің

Е) қанның онкотикалық қысымы жоғарылауының

130. Ісінулер дамуына септеседі

1. қанда әлбуминдер мөлшерінің жоғарылауы

2. әлдостерон мен диурезге қарсы гормонның (ДҚГ) артық өндірілуі

3. лимфалық тамырлардың интерстициядан сұйық әкетуінің күшеюі

4. ДҚГ аз өндірілуі

5. қан тамырлары қабырғасы өткізгіштігі төмендеуі

131. Іркілулік ісінудің патогенезінде аса маңыздысы

1. гемодинамикалық фактор

2. онкотикалық фактор

3. қантамырлық фактор

4. тіндік фактор

5. жүйкелік-ішкі сөлденістік фактор

132. Аллергиялық ісінудің патогенезінде аса маңыздысы

1. тіндік жайт

2. гемодинамикалық жайт

3. жүйкелік-ішкі сөлденістік жайт

4. онкотикалық жайт

5. қантамырлық жайт

133. Ренин-ангиотензин-әлдостерондық жүйенің әсерленуі (РАӘЖ), ісінулер дамуында маңызы бар

1. қабынудағы

2. жүрек жеткіліксіздігіндегі

3. аллергиядағы

4. лимфа жеткіліксіздігіндегі

5. ашығудағы

134. Жүректік ісінудің патогенезіндегі бастапқы тізбек болып табылады

1. қанда ДҚГ мөлшерінің жоғарылауы

2. бүйректің ШМҚ (ЮГА) ренин шығуының жоғарылауы

3. жүректің минөттік көлемінің азаюы (ҚМК)

4. қантамырлары өткізгіштігінің жоғарылауы

5. бүйрек өзекшелерінде натрий мен судың кері сіңірілуінің күшеюі

135. Онкотикалық жайт, ісінудің патогенезіндегі негізгі рөл болып табылады

1. лимфа ағып кетуінің қиындауында

2. аллергияда

3. қабынуда

4. жүрек жеткіліксіздігінде

5. нефроздық синдромда

136. Қантамырлары қабырғасы өткізгіштігінің жоғарылауы, ісіну патогенезінің негізгі рөлі болып табылады

1. жүрек жеткіліксіздігі кезіндегі

2. ашығулық ісінуде

3. бауыр жеткіліксіздігі кезіндегі

4. ара, сона шаққан кездегі

5. іркілулік ісінулерде

137. Ісінудің жүйкелік-ішкі сөлденістік жайты – бұл

1. әлдостерон және диурезге қарсы гормон (ДҚГ) түзілуінің екіншілік артуы

2. әлдостеронның салдарлық тапшылығы

3. ДҚГ жеткіліксіз түзілуі

4. гиперинсулинизм

5. симпатикалық-адреналдық жүйенің әсерленуі

138. Теріс су балансы байқалуы мүмкін

1. бауыр циррозында

2. жүрек жеткіліксіздігінде

3. қантсыз диабетте

4. нефроздық синдромда

5. жедел гломерулонефритте

139. Су мен электролитті артық жоғалтуды дамытатыны

1. іш өтулер

2. құтырудағы судан қорқу

3. қантсыз диабет

4. жұту бұзылуы

5. гипервентиляция

140. Гиперосмолялдық дегидратация пайда болады

1. іш өткенде

2. жиі қайталанатын құсу кезінде

3. ішектік жыланкөзде

4. қантты дибетте

5. ауыр жұмыс атқарғандағы қатты терлеуде

141. Гиперосмолялдық дегидратация сипатталады

1. шөлдеу сезімінің болмауымен

2. судың жасуша ішінен жасушасыртылық кеңістікке ауысуымен

3. жасушаларда су мөлшері көбеюімен

4. жасуша сыртындағы сұйыктың осмостық қысымы төмендеуімен

5. организмде судың жалпы мөлшері көбеюімен

142. АДГ деңгейі төмендегенде байқалады

1. полиурия, полидипсия, гиперстенурия

2. полиурия, полидипсия, гипостенурия

3. полиурия, полидипсия, глюкозурия

4. олигоурия, полидипсия, гиперстенурия

5. олигоурия, полидипсия, гипостенурия

143. Гипоосмолялдық дегидратацияға әкеледі

1. іш өту

2. қантты диабет

3. қантсыз диабет

4. теңіз суын ішу

5. құтыру кезіндегі судан қорқу

144. Гипоосмолялдық дегидратация сипатталады

1. шөлдеу сезімімен

2. судың жасуша ішінен жасушааралық кеңістікке ауысуымен

3. жасушаларда су мөлшері азаюымен

4. жасуша сыртындағы сұйықтың осмостық қысымы төмендеуімен

5. организмде судың жалпы мөлшері көбеюімен

145. Нәруыз түзілуі төмендейді

1. толық ашығуда

2. жүктілікте

3. өсу жайтының артыкшылығында

4. соматотропты гормон артық өндірілгенде

5. үйлесімді тамақтануда

146. Нәруыздарз түзілуі күшейеді

1. қызба кезінде

2. анаболизмдік стероидтарды қабылдағанда

3. нәруызы жеткіліксіз тағам қабылдағанда

4. қатерлі өспелерде

5. қантты диабетте

147. Нәруыздар ыдыратылуы және сіңірілуінің бұзылуы байқалады

1. энтериттер кезінде

2. ахилияда

3. мәлабсорбцияда

4. К гиповитаминозында

5. ахолияда

1. ABCD

2. BCDE

3. ABDE

4. ABCE

5. ACDE

148. Жасушада нәруыз түзілуінің төмендеуі байланысты болуы мүмкін

1. тектік өзгерулерге

2. алмастырылмайтын амин қышқылдарының тапшылығына

3. полисомалар мөлшерінің азаюына

4. транскрипция және трансляция үрдістерінің бұзылуына

5. өсу жайтының артықтығына

1. ABCD

2. BCDE

3. ABDE

4. ABCE

5. ACDE

149. Нәруыз түзілуі төмендейді

A) толық ашығуда

B) жартылай ашығуда

C) организмнің өсуі кезеңінде

D) гипоксия кезінде

E) қантты диабет кезінде

1. ABCD

2. BCDE

3. ABDE

4. ABCE

5. ACDE

150. Нәруыз ыдырауы күшейеді

1. қызба кезінде

2. анаболизмдік стероидтарды қабылдағанда

3. гипоксия кезінде

4. қатерлі өспелерде

5. ауыр жарақаттанғанда

1. ABCD

2. BCDE

3. ABDE

4. ABCE

5. ACDE

151. Организмде оң азоттық тепе-теңдік, гиперсекрециясы кезінде дамиды

A) инсулиннің

B) глюкокортикоидтардың

C) андрогендердің

D) тироксиннің

E) СТГ

1. ABC

2. BCD

3. ABD

4. ABE

5. ACE

152. Организмде теріс азоттық тепе-теңдік дамиды

A) жүктілік кезінде

B) гиперинсулинизмде

C) организмнің қарқынды өсуі кезінде

D) күйік ауруында

E) анаболизмдік гормондар артық болғанда

153. Теріс азоттық тепе-теңдік артық сөлденісінде байқалады

1. тироксиннің

2. СТГ

3. инсулиннің

4. андрогендердің

5. альдостеронның

154. Гиперпротеинемия – бұл

1. қанда нәруыздар мөлшерінің

2. қанда нәруыздар мөлшерінің азаюы

3. қанда ауытқыған нәруыздардың пайда болуы

4. қанның нәруыздық бөлшектерінің арақатынасының бұзылуы

155. Гиперпротеинемия байқалады

1. глобулиндер түзілуі төмендегенде

2. биіктік ауру кезінде

3. Вальденстремнің макроглобулинемиясында

4. ісінулерде

5. гипергидратацияда

156. Гипопротеинемия – бұл

1. қанда ерекше (дерттік) нәруыздардың пайда болуы

2. қанда нәруыздар мөлшерінің жоғарылауы

3. қанда нәруыздар мөлшерінің азаюы

4. қанның нәруыздық бөлшектерінің арақатынасының өзгеруі

5. қанда С- әсерлі нәруыз мөлшерінің азайуы

157. Гипопротеинемия негізінен қанда мөлшері төмендеуіне байланысты

1. фибриногеннің

2. альбуминдердің

3. глобулиндердің

4. гаптоглобиннің

5. трансферриннің

158. Гипопротеинемияның себептері

1. ұзақ уақыт сумен толық ашығу

2. бауыр аурулары

3. нефроздық синдром

4. ауқымды күйік

5. қанның қоюлануы

1. ABCD

2. BCDE

3. ABDE

4. ABCE

5. ACDE

159. Гипопротеинемия қабаттасады

1. қанның онкотикалық қысымының төмендеуімен

2. қанда гормондардың бос бөліктерінің мөлшері төмендеуімен

3. плазма нәруыздарының тасымалдау қызметінің бұзылуымен

4. қанда гормондардың бос бөліктерінің мөлшері жоғарылауымен

5. ісінулер дамуымен

1. ABCD

2. BCDE

3. ABDE

4. ABCE

5. ACDE

160. Диспротеинемия – бұл

1. қанда нәруыздар мөлшерінің көбеюі

2. қанда нәруыздар мөлшерінің азаюы

3. қанның нәруыздық бөлшектерінің арақатынасының өзгеруі

4. қанда ауытқыған нәруыздардың пайда болуы

5. қанның кейбір нәруыздық бөлшегінің болмауы

161. Парапротеинемия – бұл

1. қанда нәруыз алмасуының соңғы өнімдерінің көбеюі

2. қанда ауытқыған нәруыздардың пайда болуы

3. қанның нәруыздық бөлшектерінің арақатынасының өзгеруі

4. қанның кейбір нәруыздық бөлшегінің болмауы

5. қанда мочевина және несеп қышқылының көбеюі

162.Парапротеидерге жатады

1. сапасы өзгерген гамма-глобулиндер

2. альбуминдер

3. альфа-глобулиндер

4. пропердин

5. комплемент жүйесінің нәруыздары

163. Плазмалық нәруыздың кейбір түрінің болмауы аталады

1. гиперпротеинемия

2. гипопротеинемия

3. парапротеинемия

4. диспротеинемия

5. дефектопротеинемия

164. Гиперазотемия – бұл

1. қанда қалдық азоттың көбеюі

2. зәрде қалдық азоттың көбеюі

3. қанда нәруыздар мөлшерінің көбеюі

4. тағаммен азоттың артық түсуі

5. оң азоттық тепе-теңдік

165. Гиперазотемияның патогенезі бойынша түрлері

1. бөгелулік

2. өнімдік

3. ауқаттық

166. Бөгелулік гиперазотемияның патогенезі байланысты

1. мочевина түзілуінің жоғарылауына

2. организмге нәруыздардың артық түсуіне

3. организмде нәруыздар ыдырауының ұлғаюына

4. организмде нәруыздар түзілуінің жоғарылауына

5. бүйрек қызметінің жеткіліксіздігіне

167. Өндірілулік гиперазотемияның патогенезі байланысты

1. бүйрек қызметінің бұзылуына

2. нәруыздар ыдырауының күшеюіне

3. нәруыздар түзілуінің жоғарылауына

4. жүрек қызметінің бұзылуына

168. Биогендік аминдер амин қышқылдарынан түзіледі

А) аргининнен

В) аланиннен

С) гистидиннен

D) тирозиннен

Е) аспартата

169. Подагра, алмасуы бұзылғанда дамиды

1. көмірсу

2. аминқышқылдардың

3. май

4. пуриндер

5. су және электролиттердің

170. Подагра кезінде буындарда жиналуы байқалады

1. несеп қышқылы тұздарының

2. холаттардың

3. сульфаттардың

4. оксалаттардың

5. фосфаттардың

171. Газдық ацидоз дамиды

1. асқазан сөлдерінің көп мөлшерде жоғалтқанда

2. тыныс алу орталығы тежелгенде

3. өкпе гипервентиляциясында

4. гипокапнияда

5. биіктік ауру кезінде

172. Газдық ацидозды дамытады

1. толастамайтын құсу

2. пневмосклероз

3. қатты іш өту

4. гипоксия

5. таулы аймақта болғанда

173. Газдық ацидоз дамиды

1. өкпе гиповентиляциясында

2. тыныс алу орталығы қозуында

3. атмосферада рО₂ азаюында

4. экзогендік гипобариялық гипоксияда

5. өкпе гипервентиляциясында

174. Газдық емес ацидоздың себебі

1. органикалық қышқылдардың организмде тым артық түзілуі

2. таулы аймақта болғанда

3. өкпе гипервентиляциясы

4. бикарбонаттардың организмде жиналуы

5. толастамайтын құсуда

175. Газдық емес ацидоздың дамуы тән

1. СО₂ мөлшері жоғары газдар қоспасымен дем алғанда

2. өкпе гиповентиляциясында

3. толастамайтын құсуда

4. қантты диабетте

176. Газдық емес ацидоздың дамуы тән

1. өкпе гипервентиляциясы

2. толастамайтын құсу

3. қанда көмірқышқылының көбеюі

4. бүйректің қышқыл өнімдерді шығара алмауы

5. ацидогенез бен аммониогенездің әсерленуі

177. Метаболизмдік ацидозға тән

1. Өкпе гиповентиляциясы

2. қанда рСО₂ жоғарылауы

3. гипокалиемия

4. гипокәлцийемия

5. сүйектің кәлцийсізденуі

178. Газдық алкалоз дамиды

1. есірткімен уланғанда

2. өкпе эмфиземасында

3. биіктік ауруында

4. асфиксияда

5. қанайналым жеткіліксіздігінде

179. Газдық алкалоздың себебі

1. тыныс орталығы қозымдылығы төмендеуі

2. Қанайналымының созылмалы жеткіліксіздігі

3. Жасанды тыныста өкпенің гипервентиляциясы

4. Өкпе гиповентиляциясы

5. тыныстық ферменттердің әсерсізденуі

180. Газдық емес алкалоз дамиды

1. өкпе гипервентиляциясында

2. ішек жыланкөзінде

3. несеппен негіздерді жоғалтқанда

4. толастамайтын құсуда

5. бүйрек жеткіліксіздігі кезінде ацидогенез және аммониогенез үрдісінің төмендеуінде

181. Газдық емес алкалоздың себебі

1. ашығу

2. қантты диабетте зат алмасуының бұзылуы

3. бүйрек жеткіліксіздігі

4. гипоксия

5. толассыз құсуда асқазан сөлін жоғалту

182. Қанда рН 7,49 тең болуы көрсетеді

1. теңгерілген алкалозды

2. теңгерілген ацидозды

3. теңгерілмеген алкалозды

4. теңгерілмеген ацидозды

5. қалыпты рН мөлшерін

183. Әлвеолалық гипервентиляцияның салдары болып табылады

1. газдық алкалоз

2. газдық емес алкалоз

3. газдық ацидоз

4. қышқылдық-сілтілік үйлесімге әсер етпейді

5. гиперкапния

184. Әлвеолалық гиповентиляцияның салдары

1. гипероксемия

2. газдық емес алкалоз

3. газдық ацидоз

4. газдық алкалоз

5. гипокапния

185. Қанда рН 7,25-ке тең болуы көрсетеді

1. теңгерілген алкалозды

2. теңгерілмеген алкалозды

3. теңгерілген ацидозды

4. теңгерілмеген ацидозды

5. қалыпты рН мөлшерін

186. Тетанияның дамуы тән ҚСҮ бұзылысының түрі

1. метаболизмдік ацидозда

2. метаболизмдік алкалозда

3. газдық ацидозда

4. бөліністік ацидозда

5. экзогендік ацидозда

187. Бауырда гликогенез гликогенолизден басым болады

1. гликогеноздарда

2. гипоксия кезінде

3. гепатиттерде

4. қантты диабетте

5. қызбада

188. Бауырда гликогенолиздің күшеюі байқалады

1. гликогеноз кезінде

2. симпатикалық жүйке жүйесі тонусы төмендегенде

3. кортизол өндірілуі төмендегенде

4. адреналин өндірілуі жоғарылағанда

5. инсулин артық түзілгенде

189. Көмірсудың аралық алмасуының бұзылуы артық түзілуіне әкеледі

1. глутамин қышқылының

2. пируваттың (пирожүзім қышқылының), лактаттың (сүт қышқылының)

3. арахидон қышқылының

4. глютамин мен аспарагиннің

5. бета-окси май қышқылының

190. Гипогликемияны, артықтығы туындатады

1. адреналиннің

2. тироксиннің

3. глюкокортикоидтардың

4. соматотропты гормонның

5. инсулиннің

191. Жедел гипогликемияның себебі болып табылады

1. ашығу

2. бүйрек үсті безінің созылмалы жеткіліксіздігі

3. гликогеноздар

4. инсулинді артық енгізу

5. инсулинома

192. Гипогликемиялық кома патогенезінің негізгі тізбегі

1. мый қыртысы нейрондарының көмірсулық және қажымдық ашығуы

2. миокардтың көмірсулық ашығуы

3. қанның гиперосмиясы

4. теңгерілмеген кетоацидоз

5. теңгерілген ацидоз

193. Гормондық гипергликемия дамиды

1. инсулиннің артықшылығында

2. Глюкокортикоидтар тапшылығында

3. Глюкагонның артықшылығында

4. Адреналиннің тапшылығында

5. Соматотропин тапшылығында

194. Инсулиннің ұйқыбездік жеткіліксіздігі дамиды

1. инсулинге антиденелер түзілгенде

2. инсулин плазма нәруыздарымен берік байланысқанда

3. Лангерганс аралшықтарының бета-жасушалары бүлінгенде

4. инсулинге қарсы гормондардың сөлденісі төмендегенде

5. бауыр инсулиназасының белсенділігі жоғарылағанда

195. Инсулиннің ұйқыбезінен тыс жеткіліксіздігінің себебі

1. Лангерганс аралшықтарының бета-жасушаларына аутоантиденелер түзілуі

2. Лангерганс аралшықтарының аймағында қанайналымы бұзылуы

3. панкреатитпен ауыру

4. ұйқы безінің өспелермен зақымдануы

5. инсулинге қарсы гормондардың қанда көбеюі

196. Инсулиннің ұйқыбезінен тыс жеткіліксіздігінің патогенезінде маңызы бар

1. Лангерганс аралшықтарының бета-жасушаларына аутоантиденелер түзілуі

2. Инсулин түзілуінің тектік ақауы

3. Бауыр инсулиназасының белсенділігі төмендеуі

4. Инсулиннің рецепторлары бөгелуінің

5. ұйқы безінде қанайналымы бұзылуының

197. Бүйректен тыс глюкозурияны дамытатыны

1. гиперлактатацидемия

2. кетонемия

3. гипергликемия

4. гиперлипидемия

5. полиурия

198. Тәуліктік диурез– 5,5л, қанда қант мөлшері - 4,5 ммоль/л, несептің салыстырмалы тығыздығы - 1008. Сіздің тұжырымыңыз:

1. қантты дибет

2. қантсыз диабет

3. бүйректік глюкозурия

4. қалыпты

5. Фанкони синдромы

199. Тәуліктік диурез – 3,5л, қанда қант мөлшері - 3,2 ммоль/л, несептің салыстырмалы тығыздығы - 1030. Сіздің тұжырымыңыз:

1. қантты дибет

2. қантсыз диабет

3. бүйректік глюкозурия

4. қалыпты

5. гипостенуриялы полиурия

200. Диабеттік синдромның симптомдарын қисынды бірізділікпен көрсетіңіз

1. глюкозурия, гипергликемия, полиурия, полидипсия

2. полидипсия, полиурия, гипергликемия, глюкозурия

3. гипергликемия, глюкозурия, полиурия, полидипсия

4. полиурия, полидипсия, гипергликемия, глюкозурия

5. полиурия, гипергликемия, глюкозурия, полидипсия

201. Қантты диабеттің бастапқы сатысындағы глюкозуриның даму себебі

A) кетонемия

B) гипергликемия

C) гиперлипидемия

D) полиурия

E) гиперлактатацидемия

202. Қантты диабеттің I түріне тән

1. ұйқыбездік инсулиндік жеткіліксіздігі HLA антигендерімен бірігуі

2. ұйқыбезінен тыс инсулиндік жеткіліксіздігі HLA антигендерімен бірігуі

3. ангиопатиялардың кеш дамуы

4. 40 жастан асқанда

5. біртіндеп басталу, жеңіл өту

203. Қантты диабеттің ІI түріне тән

1. инсулиннің ұйқыбездік жеткіліксіздігі

2. инсулиннің ұйқыбезінен тыс жеткіліксіздігі

3. диабеттік кома дамуына бейім

4. ангиопатиялардың ерте дамуы

5. HLA антигендерімен бірігуі

204. Қантты диабеттегі полиурияның патогенезінде маңыздысы

1. алғашқы несептің осмостық қысымының жоғарылауы

2. бүйрек өзекшелерінде реабсорбцияның артуы

3. Боумен-Шумлянский қапшығында қысымның жоғарылауы

4. Бүйректің проксималды өзекшелерінің тұқымқуатын ақауы

5. Бүйрек өзекшелерінің диурезге қарсы гормонға сезімалдығының төмендеуі

205.Гиперосмолялдық диабеттік команың патогенезінде маңызы бар

1. айқын гипернатриемияның

2. өте айқын гипергликемия мен жасушалардың айқын сусыздануының

3. теңгерілмеген кетоацидоздың

4. гиперкалиемиянның

5. айқын гиперлактатацидемияның

206. Кетоацидоздық диабетттік кома патогенезінің негізгі тізбегі

1. өте айқын гипергликемия

2. гиперкетонемия және теңгерілмеген ацидоз

3. қан және жасушааралық сұйықтың гиперосмиясы

4. жасушалардың айқын сусыздануы

5. сүт қышқылының көп жинауы

207. Егер науқас А., тексергенде ашқарында гликемия - 7,26 ммоль/л. С-пептидтің деңгейі мен инсулин мөлшері жоғарыласа, қандай ауру туралы ойлауға болады?

A) қантты диабет 1 түрі, инсулинге төзімділік

B) қантты диабет 2 түрі, инсулинге төзімділік

C) қантсыз диабет

D) бүйректік диабет

E) инсулиннің шынайы жеткіліксіздігі

208. Қанда қант - 20 ммоль/л, несепте глюкоза мөлшері - 3 ммоль/л, несептің салыстырмалы тығыздығы - 1035, тәуліктік диурез - 3500 мл. Инсулин мөлшері төмендеген. Көрсетілген өзгерістерді медициналық атаусөздермен атап, алдын ала диагнозын қойыңыз

1. Нормогликемия, гюкозурия, инсулинге төзімділік

B) Гипергликемия, глюкозурия, қантты диабеттің І түрі

C) Полиурия, гипостенурия, қантсыз диабет

D) Полиурия, гиперстенурия, қантты диабеттің 2 түрі

E) бүйректік глюкозурия

209. Қантты диабеттегі микроангиопатияның патогенезінде маңыздысы

A) Гипогликемия

B) ұсақ тамырлардың тіректі мембранасына гликюзаның жиналуы

C) Артериялар атеросклерозы

D) қанда ТТЛП жоғарылауы

E) қанда хиломикрондар артуы

210. Қантты диабеттегі микроангиопатияның патогенезінде маңыздысы

A) қанда ТТЛП жоғарылауы, ұсақ тамырлардың тіректі мембранасына гликюзаның жиналуы

B) қанда ТТЛП және эндотелиннің азаюы

C) тромбоксан А₂ өндірілуі азаюы

D) простациклин және NO өндірілуі артуы

E) тромбоциттердің адгезиялық-агрегациялық қасиеті төмендеуі

211. Науқас эндокринология бөлімшесіне кома жағдайында жеткізілді. Қанда глюкоза 25 ммоль/л, кетон денелері артқан, аузынан ацетон иісі шығады. Науқасқа қойылған диагноз:

A) Гиперосмолялдық диабеттік кома

B) Кетоацидоздық диабеттік кома

C) Лактатацидоздық диабеттік кома

D) Гипогликемиялық кома

E) Гипоосмолялдық кома

212. Ішекте майлар сіңірілуінің бұзылуы байланысты

1. өт құрамында өт қышқылдарының тапшылығына

2. ішекке ұйқыбездік липаза түсуінің азаюына

3. ахолияға

4. секретин және холецистокинин түзілуінің жоғарылауына

5. энтеритке

1) ABCD

2) ABCE

3) BCDE

4) ABDE

5) ABDE

213. Тағам мәзірінде липидтер тапшылығы әкеледі

1. суда еритін витаминдердің гиповитаминозына

2. алмастырылмайтын аминқышқылдарының тапшылығына

3. простагландиндер мен лейкотриендер түзілуінің бұзылуына

4. кетозға

5. семіруге

214. Ішекте май ыдырауы және сіңірілуінің бұзылуы әкеледі

1. гиперлипидемияға

2. стеатореяға

3. сарғыштануға

4. майда еритін витаминдердің гипервитаминозына

5. липидурияға

215. Липопротеидтердің (ЛП) жіктелуі негізделген, олардың (1)

1. массасына

2. тығыздығына

3. көлеміне

4. мөлшеріне

5. қызметіне

216. ЛП тығыздығы анықталады (1)

1. салмағын өлшегенде

2. ультрацентрифугирлегенде

3. түріне орай

4. орташа диаметріне орай

5. Эрлих диазореактивін қосқанда

217. Экзогендік триглицеридтерді тасымалдауды негізінен жүзеге асыратындар (1)

1. хиломикрондар

2. өте төмен тығыздықты липопротеидтер

3. орташа тығыздықты липопротеидтер

4. төмен тығыздықты липопротеидтер

5. жоғары тығыздықты липопротеидтер

218. Эндогендік триглицеридтерді тасымалдауды негізінен жүзеге асыратындар (1)

1. хиломикрондар

2. өте төмен тығыздықты липопротеидтер

3. орташа тығыздықты липопротеидтер

4. төмен тығыздықты липопротеидтер

5. жоғары тығыздықты липопротеидтер

219. Дұрыс тұжырымдар болып табылады

1. липопротеидтер (ЛП) – аминқышқылдарымен мен липидтер кешені

2. ЛП жекелеген сыныптары тұрақты құрамымен сипатталады және әдетте өзара нәруыздар және липидтермен алмаспайды

3. ЛП шеткері тіндердің көптеген жасушаларымен түзіледі, соның ішінде май тінінің де

4. ЛП гидрофобты ядро және гидрофилді қабықтан тұрады

5. жоғары тығыздықты липопротеидтер (ЖТЛП) атерогендік болып табылады

220. ЖТЛП мынадай қасиеттер тән

1. көмірсулардың жоғары мөлшері

2. үшацилглицериндердің жоғары мөлшері

3. негізгі нәруыздық бөлшегі – В аполипопротеиндер

4. атерогендік белсенділігі

5. негізгі нәруыздық бөлшегі – А аполипопротеиндер

221. Ауқаттық гиперлипидемияның патогенезі байланысты (1)

1. қордан майдың көп шығуына

2. тағаммен майдың көп түсуіне

3. майдың қаннан тінге өтуінің тоқталуына

4. гипоәлбуминемияға

Е) қанда липопротеидлипазаның төмен белсенділігіне

222. Тасымалдық гиперлипидемияның патогенезінде маңыздысы (1)

1. организмге майдың тағаммен артық түсуі

2. гипоәлбуминемия

3. қанда гепарин мөлшерінің азаюы

4. қордан майдың көп шығуы

5. майдың ішекте сіңірілуінің бұзылуы

223. Бөгелулік гиперлипидемия дамуының тетігінде маңызы бар

1. қан липопротеидлипазасының жоғары белсенділігінің

2. альбуминдер мен гепарин тапшылығының

3. майдың тағаммен артық түсуінің

4. қордан майдың көп шығуының

5. холецистокинин мен секретин тапшылығының

224. Гиперхиломикронемия, белсенділігінің төмендеуіне байланысты болуы мүмкін (1)

1. липопротеиндік липазаның

2. ЛХАТ-тың (лецитинхолестеринацилтрансферазаның)

3. А₂ фосфолипазаның

4. ГМГ-КоА-редуктазаның (гидроксил-глютарил-КоА -ның)

225. «Жүзетін» гиперлипопротеидемия, немесе дис-b-липопротеидемия, апопротеиннің түзілуі бұзылуына байланысты (1)

1. А II

2. С II

3. В 48

4. В 100

5. Е

226. Гипер-пре-b-липопротеидемия және хиломикронемия, апопротеиннің болмауына байланысты

1. А II

2. С II

3. В 48

4. В 100

5. Е

227. Этиологиясы бойынша семірудің түрлері (3)

1. гормондық (ішкі сөлденістік)

2. қажымдық (энергиялық) (май қорынан, майды, қажым қайнар көзі ретінде пайдаланудың жеткіліксіздігі)

3. метаболизмдік (майдың көмірсудан артық түзілуі)

4. экзогендік – конституциялық

5. гипоталамустық

1. ABC

2. BCD

3. CDE

4. ACE

5. ADE

228. Семіру патогенезі байланысты

1. тағамдық өнімдерді артық тұтынуға (майлар, көмірсулар)

2. майды, қажым қайнар көзі ретінде жеткіліксіз пайдалануға

3. көмірсудан майдың артық түзілуіне

4. липогенездің тежелуіне

5. липолиздің белсенділенуіне

1. ABC

2. BCD

3. CDE

4. ACE

5. ADE

229. Семіру тәжірибеде зақымдау кезінде пайда болады

1. гипоталамустың вентромедиалдық ядроларын

2. гипоталамустың вентролатералдық ядроларын

3. мишықты

4. гиппокампты

5. жұлынның бүйір мүйіздерін

230. Экзогендік -конституциялық семіру пайда болады

1. гипотиреозда

2. гиперинсулинизмде

3. гиперкортицизмде

4. артық тамақтанғанда

5. мый жарақаттанғанда

231. Семірудің эндокриндік түрі дамиды (3)

1. соматотропин көп өндірілгенде

2. инсулин көп өндірілгенде

3. аденогипофиздің эозинофилдік жасушаларының аденомасында

4. бүйрек үсті бездері қыртысының шоғырлы аймағының гиперфункциясы кезінде

5. жыныс гормондарының тапшылығында

1) ABC

2) BCD

3) CDE

4) ACE

5) BDE

232. Семіру дамиды

1. Иценко-Кушинг синдромында

2. гипертиреозда

3. әлдостеронизмде

4. нанизм кезінде

5. Симмондс ауруында

233. Гипоталамустық семіру дамиды

1. мый жарақатында

2. бас сауытыішілік қысым жоғарылағанда

3. гипоталамус өспелерінде

4. гипофиздің эозинофилдік аденомасында

5. аденогипофиздің толық жеткіліксіздігінде

1) ABC

2) BCD

3) CDE

4) ACE

5) BDE

234. Гипоксия – бұл

1. біртектес дерттік үрдіс

2. Дерттік серпіліс

3. Дерттік жағдай

4. ауру

5. симптомдар кешені

235. Дем алатын ауада оттегінің үлестік қысымы төмендеуінен дамитын гипоксия аталады

1. эндогендік

2. тіндік

3. қанайналымдық

4. гемдік

5. экзогендік

236. Экзогендік нормобариялық гипоксия дамиды

1. желдетілмеген бөлмеде болғанда

2. ауада РСО ₂ азайғанда

3. кессондық жұмыстарда

4. ұшақ аппараттарымен көтерілгенде

5. тауға көтерілгенде

237. Нормобариялық гипоксияға тән қан құрамының көрнекті өзгерістеріне жатады

1. гиперпротеинемия

2. гиперлипидемия

3. алкалоз

4. гиперкапния, гипоксемия

5. гипокапния, гипоксемия

238. Экзогендік гипобариялық гипоксия байқалады

1. су асты қайықтарда жүзгенде

2. теңіз деңгейінен жоғары биіктікке шыққанда

3. наркоздық- тыныстық аппарат бұзылғанда

4. суға сүңгіштерде

5. шахтада болғанда

239. Экзогендік гипобариялық гипоксияға тән қан құрамының өзгерістерін көрсетіңіз

1. қанда лактаттың азаюы

2. гипоксемия, гипокапния

3. газдық ацидоз

4. гиперкапния, гипоксемия

5. гиперпротеинемия

240. Экзогенді нормобариялық гипоксияға тән

A) раО₂ артады, рН төмендейді, рvО₂ азаяды

B) раО₂ азаяды, рН төмендейді, рvО₂ азаяды

C) раО₂ өзгермейді, рН артады

D) рvО₂ артады

E) рvО₂ өзгермейді

241. Тыныстық гипоксияның дамиды

1. ауада рО ₂ азайғанда

2. өкпе гиповентиляциясында

3. тыныстық ферменттердің белсенділігі төмендегенде

4. қанда гемоглобин саны азайғанда

5. айналымдағы қан көлемі азайғанда

242. Тыныстық гипоксияға тән оттегілік көрсеткіштер

A) артериялық қанда рО2 60 мм с.б, оксигемоглобин мөлшері 70%

B) артериялық қанда рО2 90 мм с.б., оксигемоглобин мөлшері 98%

C) артериялық қанда рН 7,35

D) қанның оттегіге сыйымдылығы 13 об%

E) артериялық қанда рСО2 38 мм с.б.

243. Гемдік гипоксияны дамытады

1. темірдің тапшылығы

2. тиреоидты гормондардың тапшылығы

3. тиреоидты гормондардың артықтығы

4. цитохромоксидазаның әсерсізденуі

5. қоршаған ортада оттегінің жетіспеуі

244. Иіс газымен улану дамытады

1. тіндік гипоксияны

2. гемдік гипоксияны

3. қанайналымдық гипоксияны

4. тыныстық гипоксияны

5. экзогендік гипоксияны

245. Гемдік гипоксия дамуының негізгі жолы

1. оттегі бойынша артериялық-веналық айырмашылықтың төмендеуі

2. артериялық қанның оттегіге қанығуының жоғарылауы

3. қанның оттегіге сыйымдылығының төмендеуі

4. қанда рСО ₂ жоғарылауы

5. қанағымы жылдамдығының бұзылуы

246. Науқас стационарға «Иіс газымен улану» диагнозымен әкелінді. Науқасты тексергенде анықталғаны:

A) карбоксигемоглобиннің пайда болуы, қанның оттегіге сыйымдылығы - 12 об%

B) метгемоглобин пайда болуы, терісі ашық қызыл түсті

C) қанның оттегіге сыйымдылығы -35 об%, терісі жер түстес

D) қанның оттегіге сыйымдылығы - 12 об%, қанның түсі- қоңыр

E) дезоксигемоглобин артуы, қанның түсі-қоңыр

247. Жергілікті және жалпы қанайналымы бұзылуынан дамитын гипоксия аталады

1. аралас

2. вазодилятациялық

3. экзогендік

4. қанайналымдық

5. тыныстық

248. Қанайналымдық гипоксиядағы оттегі бойынша артерио-веноздық айырманың жоғарылау патогенезінде маңызды

A) қанағымы жылдамдығы баяулауы, тіндермен оттегінің қамтылуы артуы

B) қанағымы жылдамдауы, оксигемоглобиннің ажырау сызығының солға жылжуы

C) оксигемоглобиннің ажырау сызығының оңға жылжуы, тіндермен оттегінің қамтылуы азаюы

D) қанның рН - 7,38

E) рСО₂ 32 мм с.б.

249. Қанайналымдық гипоксияда артерияда және венада оттегінің үлестік қысымының (раО₂, рvО₂) және қан рН өзгерісіне сәйкес келеді

A) раО₂ артады, рН төмендейді, рvО₂ азаяды

B) раО₂ азаяды, рН артады, рvО₂ артады

C) раО₂ өзгермейді, рН азаяды, рvО₂ азаяды

D) рvО₂ артады

E) рvО₂ өзгермейді

250. Науқас стационарға «Цианидтермен улану» диагнозымен жеткізілді. Науқасты тексергенде анықталғаны:

A) раО2 60 мм с.б, рvО₂ 30 мм. с.б.

B) қанның оттегіге сыйымдылығы 12 об%, оттегі бойынша артерио-веноздық айырма 8 об%

C) қанның оттегіге сыйымдылығы 20 об%

D) оттегі бойынша артерио-веноздық айырма 2об%, рvО₂ 80 мм.с.б.

E) тіндермен оттегінің қамтылуы артуы

251. Науқас стационарға «Анилин бояғыштарымен улану» диагнозымен жеткізілді. Науқасты тексергенде анықталғаны:

А) карбоксигемоглобиннің пайда болуы, қанның оттегіге сыйымдылығы - 12 об%

B) оксигемоглобин артуы, қанның оттегіге сыйымдылығы 35 об%

C) метгемоглобин артуы, қанның оттегіге сыйымдылығы -12 об%

D) гемоглобиннің оттегіге қанығуы (НвО2) 98%

E) терісі ашық қызыл түсті

252. Оттегі пайдалану жүйесі бұзылуынан дамитын гипоксия аталады

1. экзогендік нормобариялық

2. экзогендік гипобариялық

3. тіндік

4. қанайналымдық

5. тыныстық

253. Субстраттық гипоксия дамиды

A) Гипергликемияда

B) тыныс жеткіліксіздігінде

C) биіктік ауруында

D) Гипогликемияда

E) көміртегі тотығымен уланғанда

254. Цианидтермен улану дамытады

1. тіндік гипоксияны

2. гемдік гипоксияны

3. қанайналымдық гипоксияны

4. тыныстық гипоксияны

5. экзогендік гипоксияны

255. В 1, В2, РР витаминдерінің тапшылығынан дамитын гипоксия

1. тіндік

2. гемдік

3. қанайналымдық

4. тыныстық

5. экзогендік

256. Қанайналымдық – гемдік (аралас) гипоксия тән

1. организм сусыздануына

2. пневмонияға

3. жедел қансырауға

4. анемияға

5. иіс газымен (СО) улануға

257.Гипоксия кезінде жедел бейімделулік серпілістерге жатады

1. қанның қорға дерттік жиналуы

2. тахикардия, тахипноэ

3. брадипноэ

4. тыныс бұлшықеттерінің гипертрофиясы

5. эритропоэздің әсерленуі

258. Таулы аймақта ұзақ уақыт тұрған адамда кездеседі

1. қанда эритроциттер санының көбеюі

2. тыныс бұлшықеттерінің атрофиясы

3. өкпе гиповентиляциясы

4. нуклеин қышқылдары мен нәруыздар түзілуінің тежелуі

5. анемия

259. Ацетилхолин, брадикинин, гистамин дамытады

1. стазды

2. эмболияны

3. тромбозды

4. артериялық гиперемияны

5. ишемияны

260. Физиологиялық артериялық гиперемия дамиды

А) дене жұмысы кезінде

В) ишемиядан соң

С) қабыну кезінде

D) вазоконстрикторлар межеқуаты төмендегенде

Е) артерияның тромбозында

261. Артериялық гиперемия аймағында тін қызымының жоғарылауы патогенезі

1. лимфа түзілуінің күшеюіне

2. вена тамырларымен қанның ағып кетуінің күшеюіне

3. артериялық қанның келуінің артуы мен тотығу тотықсыздану үрдістерінің жоғарылауына

4. қанның ағып келуінің азаюы мен тотығу үрдістерінің төмендеуіне

5. қанның ағып кетуінің қиындауына

262. Артериялық гиперемия патогенезінің негізгі тізбегі

1. қанның ағып кетуі қиындауы

2. артериолалардың кеңеюі

3. Қанның ағып келуінің азаюы

4. Қанның сызықтық жылдамдығының артуы

5. Қызмет атқаратын қылтамырлар санының артуы

263.Артериялық гиперемия кезінде байқалады

1. цианоз

2. тін тығыздығының азаюы

3. тіннің жергілікті температурасының төмендеуі

4. қызару

5. тіннің немесе ағзаның температурасының төмендеуі

264.Артериялық гиперемияның салдарына жатады

1. жұқпаның организмге жайылуы

2. ағза қызметінің төмендеуі

3. іркілулік стаз

4. дәнекер тіннің өсіп кетуі

5. жұқпаның бір жерге жиналуы

265. Веналық гиперемияның себебі болуы мүмкін

1. артерияларың атеросклерозы

2. артериялардың жиырылуы

3. адреналиннің артық өндірілуі

4. Артериялардың тромбозы

5. Көктамыр қақпақшаларының жеткіліксіздігі

266. Артериялық және веналық гиперемия арасындағы ұқсастықты табыңыз

1. ағзаның қанға толуы

2. ағзада қанның азаюы

3. қанағымы жылдамдығының ұлғаюы

4. тін температурасының төмендеуі

5. тін температурасының жоғарылауы

267. Веналық гиперемияның себебі

1. тін қызметінің күшеюі

2. әкелетін артерияның басылуы

3. венаның өспемен басылуы

4. әкелетін артерия кеңістігінің тромбпен бітелуі

5. ангиоспазм

268. Веналық гиперемияға тән

1. тіннің қызаруы

2. тіннің температурасының көтерілуі

3. қанағымы жылдамдығының азаюы

4. тіннің көлемінің азаюы

5. тіннің бозаруы

269. Стазалды жағдайға сәйкес келетіні

1. қан ағымының сызықтық жылдамдығының жоғарылауы

2. қан ағымының көлемдік жылдамдығының жоғарылауы

3. қанның тербелмелі қозғалуы

4. қылтамырлық қысымның төмендеуі

5. веналық қанның артерилизациялануы

270. Обтурациялық ишемияның себебі болуы мүмкін

1. артериялық тамырдың эмболиясы, артериялық тамырдың тромбозы

2. вена тамырларының эмболиясы, тромбозы

3. ангиоспазм

4. артерияның сырттан қысылуы

5. артериялар мен веналардың арасындағы қысым айырмашылығының жеткіліксіздігі

271. Компрессиялық ишемия дамиды

1. артерия эмболмен бітелгенде

2. артерия тромбпен бітелгенде

3. артерия сырттан басылғанда

4. артерия жарылғанда

5. артерия тарылғанда

272. Жанама қылтамырлар саны шынайы-жеткілікті ағза

1. көк бауыр

2. қаңқа бұлшықеттері

3. жүрек бұлшықеті

4. бүйрек

5. мый

273. Жасуша мембранасы реперфузиялық зақымдануының патогенезінде негізгі рөл атқарады

1. лизосомалық ферменттердің әсерленуі

2. МАТ әсерленуі

3. мембраналық фосфолипазалар әсерленуі

4. гликолиздің әсерленуі

5. митохондрий ферменттерінің әсерленуі

274.Артерияларда қан ағымына кедергінің жоғарылауы кезінде және ағзада жанамалардың жеткіліксіздігінде дамыйды

1. ишемия

2. веналық гиперемия

3. артериялық гиперемия

4. іркілулік стаз

5. нағыз қылтамырлық стазда

275. Қанның ағып келуі тоқтауынан дамитын стаз аталады

1. ишемиялық

2. іркілулік

3. веналық

4. нағыз қылтамырлық

5. сладж

276. Шынайы қылтамырлық стаздың патогенезінде маңыздысы

1. қан тұтқырлығының төмендеуі

2. қан тұтқырлығының жоғарылауы

3. эритроциттердің беттік зарядының төмендеуі

4. қанағымының жылдамдауы

5. қанның келуінің шектелуі

277. Тіндер ісінуі әдетте дамыйды

1. веналық гиперемия кезінде

2. артериялық гиперемияда

3. ишемияда

4. нағыз қылтамырлық стазда

5. стаз кезінде

278.Артериялардың беріштенулік және қабынулық өзгерістерінен дамиды

1. қан ағымының жақсаруы

2. артериялық гиперемия

3. ишемия

4. веналық гиперемия

5. нағыз қылтамырлық стаз

279. Тамыр қабырғасының тромбқа төзімділігі қамтамасыз етіледі

1. простациклин, азот тотығы өндірілуімен

2. эндотелин, тромбоксана А₂ өндірілуімен

3. Хагеман жайтының әсерленуімен

4. Плазминоген тежегіштерінің өндірілуімен

5. Тромбоциттердің әсерленуімен

280. Веналық тромбоздың патогенезінің негізгі тізбегі болып табылады

1. Эндотелийдің зақымдануы

2. Тромбоциттердің әсерленуі

3. гемостаздың тамырлық-тромбоциттік тетігінің әсерленуі

4. гемостаздың коагуляциялық тетігінің әсерленуі

5. гипергомоцистеинемия

281. Тромб түзілуіне әкеледі

1. тромбоцитопения

2. қанның тұтқырлығының төмендеуі

3. тамыр қабырғасының зақымдануы

4. гемодилюция

5. гипопротеинемия

282. Артериядағы тромб түзілуінің бірізділігі:

1. Тамыр эндотелиі зақымдануы, локальныйжергілікті ангиоспазм

2. Тромбоциттерден ББЗ бөліну серпілісі

3. Тромбоциттердің әсерленуі және олардың эндотелий астына адгезиясы

4. Қанның ұйуы

5. тромбоциттердің агрегациясы

1. 1, 3, 2, 5, 4

2. 1, 2, 3, 4, 5

3. 2, 3, 4, 5, 1

4. 3, 4, 5, 2, 1

5. 5, 4, 3, 2, 1

283. Артериядағы тромб дамытады

1. веналық гиперемияны

2. артериялық гиперемияны

3. компрессиялық ишемияны

4. обтурациялық ишемияны

5. іркілулік стазды

284. Венадағы тромб дамытады

1. ишемияны

2. артериялық гиперемияны

3. веналық гиперемияны

4. ишемияны және артериялық гиперемияны

5. артериялық және веналық гиперемияны

285. Венадағы тромб дамытуы мүмкін

1. ишемияны

2. ишемиялық стазды

3. нағыз қылтамырлық стазды

4. іркілулік стазды

5. артериялық гиперемияны

286.Артериядағы тромбтың салдары болуы мүмкін

1. іркілулік стаз

2. инфаркт

3. қан ағып кетуінің қиындауы

4. артериялық гиперемия

5. веналық гиперемия

287. Ауа эмболиясы, жарақаттанғанда дамиды

1. бауыр венасы

2. қақпа венасы

3. сан венасы

4. Бұғанаасты венасы

5. Кубиталды вена

288.Газдық эмболияның себебін көрсетіңіз

1. ірі артериялардың жарақаттануы

2. ұсақ артериялардың жарақаттануы

3. ірі веналардың жарақаттануы

4. барометрлік қысымның тез көтерілуі

5. барометрлік қысымның тез түсуі

289. Ең жиі дамитын эндогендік эмболияға жатқызады

1. ауа эмболиясын

2. тромбоэмболияны

3. май эмболиясын

4. жасушалық эмболияны

5. бөгде заттар эмболиясын

290. Экзогендік эмболияға жатқызады

1. май эмболиясын

2. тіндік эмболияны

3. тромбоэмболияны

4. ауа эмболиясын

5. ұрық маңындағы су эмболиясын

291. Үлкен қанайналымы шеңбері артерияларында эмболияның пайда болуының салдары

А) мый тамырлары эмболиясы

В) өкпе артериялары эмболиясы

С) қақпалық гипертензия

D) бауырдың қақпа венасының эмболиясы

Е) бауыр венасының эмболиясы

292. Қабынудық компоненттеріне жатады

1. ісіну, қызару, қызметінің бұзылуы, ауыру сезімі

2. артериялық гиперемия, веналық гиперемия, стаз

3. қабыну ошағындағы ацидоз, гиперосмия, гиперонкия

4. әлтерация, экссудациямен бірге жүретін қанайналымның бұзылуы, пролиферация

5. лейкоцитоз, ЭТЖ жоғарылауы, дене температурасының жоғарылауы

293. Қабыну кезіндегі біріншілік әлтерацияның себебі

1. қабыну ошағындағы физикалық-химиялық өзгерістер

2. флогогеннің әсері

3. қабыну ошағындағы қантамырлар қабырғаларының өткізгіштігінің артуы

4. қабыну дәнекерлері

5. қабыну ошағында зат алмасудың бұзылуы

294. Қабыну ошағында екіншілік әлтерация, салдарынан дамиды

1. флогогендердің

2. қабыну дәнекерлерінің

3. вирустардың

4. микробтардың

5. жоғары температураның

295. Қабыну ошағындағы физикалық-химиялық өзгерістерге жатады

1. гипоиония, гипоосмия, ацидоз

2. Молекулалар мен иондар санының азаюы

3. гипоосмия

4. гиперонкия, гиперосмия, ацидоз

5. гипоонкия, гипоосмия, алкалоз

296. Қабыну ошағындағы гиперонкияның патогенезі негізделген

A) биологиялық тотығудың қарқындауына

B) Гиперкалийиония, алкалозға

C) май қышқылдары мөлшері артуына

D) қабыну ошағына тамырдан нәруыздардың шығуына, полипептид және аминқышқылдары жиналуына

E) қабыну ошағында сульфаттар мен фосфаттар артуына

297. Қабыну ошағында байқалатыны

A) анаэробты гликолиздің әсерленуі, зат алмасуының тотықпаған өнімдерінің жиналуы

B) органикалық қышқылдардың азаюы, ұсақ молекулалы нәруыздар жиналуы

C) гликоген синтезі артуы, нәруыз синтезі артуы

D) биологиялық тотығудың қарқындауы

E) сүт жәгне пирожүзім қышқылы түзілуі азаюы

298. Гуморалдық дәнекерлерге жатады

1. гистамин, гепарин

2. серотонин, азот тотығы

3. простагландиндер және лейкотриендер

4. комплемент бөлшектері, брадикинин

5. Цитокиндер, Р заты

299. Қабынудың жасушалық дәнекерлеріне жататыны

A) Калликреин-кинин жүйесі, С3а, С5а

B) Брадикинин

C) Қанды ұйытатын, ұюға қарсы жүйе нәруыздары

D) Эйкозаноидтар, азот тотығы

E) Мембранаға шабуылдаушы С5-С9 кешені

300. Қабынудың гуморалдық дәнекерлерін әсерлендіреді

А) гистамин

В) Хагеман жайты

С) плазмин

D) брадикинин

Е) комплемент жүйесінің С 5 – С 9 бөлшектері

301. Гистаминнің шығу көзі

1. нейтрофилдер

2. лаброциттер (мес жасушалары)

3. паренхималық жасушалар

4. лимфоциттер

5. моноциттер

302. Лейкотриендер, простагландиндер туындысы

1. арахидон қышқылының

2. альфа-кетоглутар қышқылының

3. қымыздық қышқылының

4. пальмитин қышқылының

5. линолен қышқылының

303. Қабыну ошағындағы қанайналым өзгерістерінің дұрыс бірізділігін көрсетіңіз

1. ишемия, артериялық гиперемия, веналық гиперемия, стаз

2. артериялық гиперемия, веналық гиперемия, ишемия, стаз

3. артериялық гиперемия, стаз, ишемия, веналық гиперемия

4. ишемия, артериялық гиперемия, стаз, веналық гиперемия

5. ишемия, веналық гиперемия, артериялық гиперемия, стаз

304. Қабыну кезінде қанайналым мен микроциркуляция бұзылысының ең қысқа сатысы

1. артериялық гиперемия

2. веналық гиперемия

3. жергілікті қанағымның тоқтауы

4. артериолалардың жиырылуы ( ишемия )

5. стаз

305. Қабыну кезінде артериолалардың қысқа мерзімдік тарылуы қан тамырлары қабырғасына, әсеріне байланысты

А) гистаминнің

В) ацетилхолиннің

С) норадреналиннің

D) брадикининнің

Е) простагландиндердің

306. Қабыну кезінде қанайналым мен микроциркуляция бұзылысының негізгі және ұзақ сатысы

1. артериялық гиперемия

2. артериолалардың жиырылуы

3. жергілікті қанағымның тоқтауы

4. веналық гиперемия

5. стаз

307. Конгейм тәжірибесінде бақаның аш ішегінің шажырқайында артериолалардың айқын кеңеюі, қызмет атқаратын қылтамырлардың саны көбеюі, қан ағымының жылдамдауы байқалды. Бұл өзгерістер тән (1)

А) стазға

В) стаз алдық жағдайға

С) веналық гиперемияға

D) артериялық гиперемияға

Е) ишемияға

308. Қабынуда микроциркуляция арнасының тамырларында қанағымының тоқтауы, шоғырланған эритроциттер, қанның балдырланған бөліктері байқалады. Микроциркуляцияның бұзылу түрі және сатысы

А) шынайы қылтамырлық және іркілулік стаз, балдырлану

В) іркілулік стаз, агрегация

С) Ишемиялық стаз, сладж

D) шынайы қылтамырлық және іркілулік стаз, сладж

Е) шынайы қылтамырлық және іркілулік стаз, агрегация

309.Экссудат құрамы анықталады

1. лейкоциттердің фагоцитоздық белсенділігімен

2. қан тамырлары өткізгіштігінің жоғарылау дәрежесімен

3. ҚҚ жоғарылау шамасымен

4. пролиферация үрдісінің қарқындылығымен

5. протоонкогендердің әсерленуімен

310.Экссудацияны дамытады

1. қабыну ошағында осмостық қысымның төмендеуі

2. қанның онкотикалық қысымының жоғарылауы

3. қылтамырлар өткізгіштігінің төмендеуі

4. қылтамырларда гидростатикалық қысымның жоғарылауы

5. қылтамырларда гидростатикалық қысымның төмендеуі

311. Стафилококтар мен стрептококтар шақырған қабынуда пайда болатын экссудат

1. геморрагиялық

2. іріңді

3. фибринозды

4. шырышты

5. аралас

312.Қабыну ошағында гидролиздік ферменттердің негізгі көзі болып табылады

1. микробтар тіршілігінің өнімдері

2. лейкоциттер

3. лаброциттер

4. микроб жасушалары

5. эритроциттер

313. Қан тамырлары қабырғасының өткізгіштігізедәуір жоғарылағанда дамитын экссудат түрі

А) іріңді

В) сірлі

С) шіріктік

D) фибринді

Е) сірлі - іріңді

314. Плевра сұйықтығын зертханада тексергенде: сұйықтық лайлы, рН – 5,0 нәруыз мөлшері – 7%, микроскопта – көптеген лейкоциттер, бұл тән:

А) Фибринді экссудатқа

В) Серозды экссудатқа

С) іріңді экссудатқа

D) Геморрагиялық экссудатқа

Е) Транссудатқа

315. Лейкоциттер эмиграциясын дамытады

1. оң хемотаксис

2. эндотелийде интегриндерге рецептор санының азаюы

3. қанағымының жылдамдауы

4. қанның онкотикалық қысымының жоғарылауы

5. қантамыр қабырғасы өткізгіштігінің төмендеуі

316. Қабыну ошағында лейкоциттердің «роллингін» дамытады

1. қанағымының жылдамдауы

2. лейкоциттердің бетінде интегриндердің экспрессиясы

3. эндотелийде адгезиялық рецепторлар санының азаюы

4. эндотелий бетінде иммуноглобулинге ұқсас молекулалардың экспрессиясы

5. L – және Е- селектиндердің әсерленуі

317.Қабыну ошағында лейкоциттердің эндотелиймен тығыз байланысын қамтамасыз етеді

1. простагландиндер

2. Е – селектиндер

3. иммуноглобулиндер

4. интегриндер

5. Р – селектиндер

318. Лейкоциттердің қан тамырларының эндотелийіне адгезиясы басымырақ байқалады

А) артериолаларда

В) метартериолаларда

С) қылтамырларда

D) қылтамырсоңылық венулаларда

Е) қылтамырға дейінгілерде

319. Жіті қабыну кезінде лейкоциттер эмиграциясының дұрыс бірізділігі

1. нейтрофилдер, эозинофилдер, моноциттер

2. нейтрофилдер, моноциттер, лимфоциттер

3. моноциттер, лимфоциттер, нейтрофилдер

4. лимфоциттер, моноциттер, нейтрофилдер

5. макрофагтар, нейтрофилдер, моноциттер

320. Қабынуда ауыру сезімінің патогенезі байланысты

1. брадикининнің әсеріне

2. энкефалиннің әсеріне

3. ГАМҚ әсеріне

4. динорфиндердің әсеріне

5. эндорфиндер әсеріне

321. Қабынуда жергілікті дене температурасының көтерілуі байланысты

1. артериялық гиперемияның дамуына, тотығы-тотықсыздану үрдістердің әсерленуіне

2. Веналық гмперемия дамуына

3. венулаларды экссудат басып қалуына

4. лейкоциттер эмиграциясына

5. қантамыр қабырғасына катехоламиндердің әсеріне

322.Қабыну кезінде ісінудің патогенезі байланысты

1. артериялық тамырлардың тарылуына және ишемиялық стаздың дамуына

2. веналық іркілу дамуына, экссудат жиналуына

3. нағыз қылтамырлық стаз дамуына

4. қабыну ошағында гипоонкия және гипоосмия дамуына

5. фагоцитоздың әсерленуіне

323. Қабыну ошағындағы қызару байланысты

1. артериялық гиперемияға

2. ишемияға

3. зат алмасудың жоғарылауына

4. физикалық- химиялық өзгерістерге

5. веналық гиперемияға

324. Қабынудың жергілікті көрінісі

1. қабынулық ісіну

2. уыттану

3. ЭТЖ жылдамдауы

4. қызба

5. лейкоцитоз

325. Созылмалы қабынуға тән

1. негізінен нейтрофилдер маңызды

2. тамырлық серпілістер айқын

3. пролиферация үрдісі айқын

4. зақымданған тіннің қалпына келуімен аяқталады

5. клиникалық белгілері қарқынды көрінеді

326. Қабынуға қарсы әсері бар гормондар

А) тироксин

В) глюкокортикоидтар

С) соматотропин

D) паратгормон

Е) әлдостерон

327. Қабыну кезінде жағымсыз әсері бар

А) пролиферацияның

В) тіндер дистрофиясының

С) лейкоциттер эмиграциясының

D) фагоцитоздың

Е) веналық гиперемияның

328. Жіті кезең жауабының негізгі дәнекері

1. гистамин

2. лейкотриен С 4

3. тромбоциттерді әсерлейтін фактор

4. лимфотүйіндердің өткізгіштігін реттейтін фактор

5. интерлейкин – 1

329. Жіті кезеңнің жауабына сәйкес көріністерді көрсетіңіз

1. нейтропения

2. гиперәлбуминемия

3. бүйрек үсті безімен кортизолды өндірілуі төмендеуі

4. гиполипидемия

5. ЭТЖ артуы

330. Алғашқы 6-8 сағатта айқын жоғарылайтын жедел кезеңнің нәруызы

1. С-әсерлі нәруыз, амилоид А

2. гамма-глобулиндер, альбуминдер

3. фибриноген, гаптоглобин

4. криоглобулины, церулоплазмин

5. трансферрин, комплемент құрамбөлшектері

331. «Жедел кезеңнің жауабында» мөлшері азаятын нәруыз

1. С-әсерлі нәруыз, амилоид А

2. Альбумин, трансферрин

3. фибриноген, гаптоглобин

4. альфа-2-макроглобулин, церулоплазмин

5. гамма-глобулиндер,комплемент құрамбөлшектері

332. Жедел кезеңнің нәруыздарының қорғаныстық маңызы

1. МАТты әсерлеуі

2. антиоксиданттық , микробқа қарсы

3. лейкопоэзді тежеу

4. фагоцитозды тежеу

5. организм үшін қауіпті тіндік протеазаларды әсерлеу

333. Жылу шығаруды төмендетеді

1. симпатикалық жүйке жүйесі межеқуатының жоғарылауы

2. тыныстың жиілеуі

3. парасимпатикалық жүйке жүйесі межеқуатының жоғарылауы

4. терлеудің жоғарылауы

5. тері тамырларының кеңеюі

334.Қызба кезінде жылу өндірілуі жоғарылауының даму жолдары

1. тотығу мен фосфорланудың ажырауы

2. терлеудің жоғарылауы

3. парасимпатикалық жүйке жүйесі межеқуатының жоғарылауы

4. тыныстың жиілеуі

5. тотығу мен фосфорланудың төмендеуі

335. Қызба кезінде дене температурасы жоғарылауы патогенезінің көрсетілмеген тізбегі: экзогендік пирогендер ® фагоциттер ® ? ® простагландиндер ® жылу реттеу орталығы

A) микробтар эндотоксиндері

B) алғашқы эндогендік пирогендер

C) екіншілік эндогенді пирогендер

D) оралымды нуклеотидтер

E) липопротеидтер

336. Қызбаның бірінші сатысындағы температураның тез көтерілуі бірге жүреді

1. терлеудің күшеюімен

2. артериялық қысымның төмендеуімен

3. тері қызаруымен

4. тахипноэмен

5. бұлшықет дірілі және қалтыраумен

337. Қызбаның екінші сатысына тән

1. бұлшықет дірілі мен қалтырау

2. брадикардия

3. терінің қызаруы

4. асқазан – ішек жолдары қимылының күшеюі

5. тері тамырларының тарылуы

338 . Қызбаның үшінші сатысына тән

1. диурездің көбеюі

2. терлеудің азаюы

3. артериялық қысымның көтерілуі

4. жылу өндірудің күшеюі

5. жылу шығарудың азаюы

339. Қызба кезінде жылу шығарудың патогенезі

1. шеткері қан тамырларының тарылуы

2. терлеудің күшеюі

3. симпатикалық жүйке жүйесі межеқуатының жоғарылауы

4. тыныстың сиреуі

5. парасимпатикалық жүйке жүйесі межеқуатының төмендеуі

340. Қызба кезінде температураның "кризистік" түсуі қауіпті

1. АҚ жоғарылауымен

2. жүрек жиырылуының жиілеуімен

3. гипергидратация дамуымен

4. асқазан-ішек жолы қимылының күшеюімен

5. коллапс дамуымен

341. Тәулігіне 3-5 градусқа ауытқуымен сипатталатын температуралық сызық аталады

1. тұрақты (f.continua)

2. қалжырататын (f.hectica)

3. келбетсіз (f.athypica)

4. босаңситын (f.remittens)

5. қайталанатын (f.recurrens).

342. Қызбаға кещінде зат алмасу өзгерістеріне тән

1. липогенез үрдістерінің липолизден басым болуы

2. гликогеногенездің гликогенолизден басым болуы

3. гликогенолиз және липолиздің белсенділенуі

4. кетогенездің тежелуі

5. протеолиздің тежелуі

343. Қызба кезінде тахикардияны дамытатыны

1. симпатикалық жүйке жүйесі межеқуатының жоғарылауы және синустық-жүрекшелік торапқа ыстық қан әсер етуі

2. симпатикалық жүйке жүйесі межеқуатының төмендеуі, синустық-жүрекшелік торапқа ыстық қан әсер етуі

3. n vagus межеқуатының тербелуі

4. парасимпатикалық жүйке жүйесі межеқуатының жоғарылауы

5. синустық тораптың автоматизмі төмендеуі

344. Қызбаның екінші сатысында су-электролит алмасуына тән

1. гиперосмолялдық дегидратация

2. изоосмолялдық гипергидратация

3. организмнен натрий мен судың шығуы

4. изоосмолялдық дегидратация

Е) гипоосмолялдық дегидратация

345. Қызу түсіретін дәрілерді қолданудың көрсеткіштері болып табылады:

A) Пневмония кезіндегі дене температурасының шамалы көтерілуі

B) Миокард инфарктымен ауырған науқастағы орташа қызба

C) Аппендицитпен ауырған науқастағы орташа қызба

D) Дене температурасы көтерілуімен сипатталатын барлық аурулар

E) Қауырт респираторлық жұқпалы вирустық ауруы бар науқастағы орташа қызба

346. Жалпы адаптациялық синдромның бебеу қағу кезеңіне тән

1. гипергликемия

2. адинамия

3. бүйрек үсті бездерінің қыртысты қабатының гиперплазиясы

4. гипертензия

5. бүйрек үсті бездерінің қыртысы қызметінің қалжырауы

347. Жалпы адаптациялық синдромның төзімділік сатысына тән

1. симпатикалық жүйке жүйесі белсенділігінің төмендеуі

2. қанда глюкокортикоидтардың төмен деңгейі

3. қанда кортикотропиннің деңгейінің тұрақты төмендеуі

4. гипофиздің алдыңғы бөлігінің атрофиясы

5. бүйрек үсті безі қыртысты қабатының гиперплазиясы

348. Селье үштігіне жататыны

1. айырша бездің кері дамуы, бүйрек үсті бездерінің гипертрофиясы, лимфоидты тіннің гипоплазиясы, асқазан және ұлтабардың ойық жара ауруы

2. бүйрек үсті бездерінің гипертрофиясы,жүрек гипертрофиясы, қызыл сүйек кемігінің гипертрофиясы

3. лимфа тінінің гипоплазиясы, бүйрек үсті бездерінің гипертрофиясы, асқазан және ұлтабардың ойық жара ауруы

4. бүйрек үсті бездерінің атрофиясы, асқазан және ұлтабардың ойық жара ауруы, өңештің тыртықты өзгерістері

5. тимустың және лимфа тінінің гиперплазиясы, гастрит

349. Стресс-дамытатын жүйеге жатады

1. симпатикалық-адреналдық жүйе, гипоталамус - гипофиз - бүйрек үсті безі жүйесі

2. ГАМК-ергиялық жүйе, симпатикалық-адреналдық жүйе

3. антиоксиданттық жүйе, серотонинергиялық жүйе

4. гипоталамус - гипофиз - бүйрек үсті безі жүйесі, апыйын - ергиялық жүйе

5. апыйын - ергиялық жүйе, серотонинергиялық жүйе

350. Стресс-шектейтін жүйеге жатады

1. симпатикалық-адреналдық жүйе, гипоталамус - гипофиз жүйесі

2. ГАМК-ергиялық жүйе, апыйын-ергиялық жүйе

3. антиоксиданттық жүйе, протеиназдық жүйе

4. гипоталамус - гипофиз - бүйрек үсті безі жүйесі, апыйын-ергиялық жүйе

5. симпатикалық-адреналдық жүйе

351. Стресс кезінде қанда мөлшері азаяды

1. АКТГ

2. кортиколибериннің

3. глюкокортикоидтардың

4. адреналиннің

5. әлбуминнің

352. Стресс кезінде апыйындық пептидтер деңгейінің жоғарылауы, қамтамасыз етеді

1. ауыру сезімталдығының төмендеуін, симпатикалық жүйке жүйесі белсенділігінің шектелуін

2. ауыру сезімталдығының жоғарылауын

3. гипертермияны

4. симпатикалық жүйке жүйесі белсенділігінің жоғарылауын

5. стресс-әсерленістің күшеюін

353. Г. Сельенің стресс туралы ілімінің маңыздылығы

1. лимбикалық жүйенің дерт дамуындағы маңызын негіздеу

2. стресс дамуында бүйрек үсті бездері гормондарының маңызын анықтау және гормонотерапияны негіздеу

3. икемделу тетіктерінде желатинозды заттың маңызын анықтау

4. икемделу тетіктерінде жүйке жүйесінің маңызын анықтау

5. нервизм туралы теорияны дәлелдеу

354. "Стресс" терминін алғаш енгізді (1)

1. И.П. Павлов

2. И.И. Мечников

3. Г. Селье

4. Р. Вирхов

5. К. Бернар

355. Стрессорлар бола алады (4)

1. жарақат

2. жұқпа

3. жағымсыз эмоциялар

4. конституцияның нормостениялық түрі

5. жедел қансырау

1) ABCD

2) BCDE

3) ABDE

4) ABCE

5) ACDE

356. Стрессорлардың әсерінен дамуы мүмкін (4)

1. айырша бездің кері дамуы

2. бүйрек үсті бездерінің гипертрофиясы

3. лимфоидты тіннің гипоплазиясы

4. асқазан және ұлтабардың ойық жарамен бүлінуі

5. лимфоидты тіннің гиперплазиясы

1) ABCD

2) BCDE

3) ABCD

4) ABCE

5) ACDE

357. Жалпы адаптациялық синдром сатыларының бірізділігі

1. төзімділік – қалжырау – үрей

2. үрей – төзімділік – қалжырау

3. төзімділік – үрей – қалжырау

4. үрей - қалжырау -төзімділік

358. Стресс патогенезінде маңызы бар (3)

1. симпатикалық-адреналдық жүйенің белсенділенуі

2. гипоталамус-гипофиз-бүйрек үсті бездері жүйесінің белсенділенуі

3. глюкокортикоидтардың артық өндірілуі

4. минералокортикоидтардың өндірілуі

5. натрийурездік жүйенің белсенділенуі

1) ABC

2) BCD

3) ABD

4) ABE

5) ACE

359. Стресс кезінде қанда мөлшері көбейеді (4)

1. АКТГ

2. тиреоидты гормондардың

3. глюкокортикоидтардың

4. адреналиннің

5. андрогендердің

1) ABCD

2) BCDE

3) ABCD

4) ABCE

5) ACDE

360. Стресс-дамытатын жүйеге жатады (4)

1. симпатикалық-адреналдық жүйе

2. гипоталамус

3. гипофиз

4. бүйрек үсті бездерінің қыртысы

5. ГАМК-ергиялық жұйе

1) ABCD

2) BCDE

3) ABCD

4) ABCE

5) ACDE

361. Стресс-шектейтін жүйеге жатады (4)

1. симпатикалық-адреналдық жүйе

2. ГАМК-ергиялық жұйе

3. антиоксиданттық жүйе

4. апыйын-ергиялық жүйе

5. серотонин-ергиялық жүйе

1) ABCD

2) BCDE

3) ABCD

4) ABCE

5) ACDE

362. Стресс кезінде апыйындық пептидтер деңгейінің жоғарылауы,

туындатады (2)

1. ауыру сезімталдығының төмендеуін

2. ауыру сезімталдығының жоғарылауын

3. гипертермияны

4. симпатикалық жүйке жүйесі белсенділігінің шектелуін

5. стресс-әсерленістің күшеюін

1) AB

2) BC

3) AD

4) AE

5) AC

363. Стресс қалыптасуы кезінде патогенездік тізбектер қосылуының

бірізділігі :

1. организмге стрессордың әсері → гипофиздің алдыңғы бөлігінің АКТГ сөлденісінің күшеюі → гипоталамуста кортиколиберин өндірілуінің белсенділенуі → қанға глюкокортикоидтардың шығарылуы → глюкокортикоидтардың нысана жасушаларға әсері

2. организмге стрессордың әсері → гипоталамуста кортиколиберин өндірілуінің белсенділенуі → гипофиздің алдыңғы бөлігінің АКТГ сөлденісінің күшеюі → қанға глюкокортикоидтардың шығарылуы → глюкокортикоидтардың нысана жасушаларға әсері

364. Жалпы адаптациялық синдромның 1-сатысында байқалады (2)

1. бүйрек үсті безі қыртысының белсенділенуі

2. айырша без және лимфа түйіндері мөлшерінің кішіреюі

3. айырша без және лимфа түйіндері мөлшерінің үлкеюі

4. бүйрек үсті бездерінің қыртысы қызметінің қалжырауы

1) AB

2) BC

3) AD

4) AE

5) AC

365. Жалпы адаптациялық синдромның сілейме кезеңіне тән (4)

1. гипотензия

2. гипотермия

3. гипертензия

4. гипогликемия

5. адинамия

1) ABCD

2) BCDE

3) ABCD

4) ABCE

5) ABDE

366. Жалпы адаптациялық синдромның сілеймеге қарсы кезеңіне тән (4)

1. гипергликемия

В) гипоталамус-гипофиз-бүйрек үсті бездері жүйесінің белсенділенуі

С) глюкокортикоидтардың артықтығы

2. гипертензия

3. бүйрек үсті бездерінің қыртысы қызметінің қалжырауы

1) ABCD

2) BCDE

3) ABCD

4) ABCE

5) ABDE

367. Жалпы адаптациялық синдромның төзімділік сатысына тән (3)

1. бүйрек үсті безі қыртысының гиперплазиясы

2. қанда АКТГ деңгейінің төмендеуі

3. қанда глюкокортикоидтардың төмен деңгейі

4. глюконеогенездің күшеюі

5. Е) глюкокортикоидтар сөлденісінің жоғарылауы

1) ABC

2) BCD

3) ABD

4) ABE

5) BDE

368. Бүйрек үсті бездері қыртысының гипертрофиясы дамиды (1)

1. жалпы адаптациялық синдромның үрей сатысында

2. жалпы адаптациялық синдромның төзімділік сатысында

3. жалпы адаптациялық синдромның қалжырау сатысында

369. Сілейменің торпидті сатысында қанайналымының өзгерістері

1. жүректің соғу жиілігі артуы

2. жүрек шығарылымының жоғарылауы

3. қанағымы жылдамдығы артуы

4. артериялық қысымның төмендеуі

5. артериялық қысымның жоғарылауы

370. Сілейменің эректилді сатысының көріністері

1. артериялық гипотензия

2. қозғалыстық және сөйлеулік қозу

3. жүрек шығарымының азаюы

4. тамырқимылдатқыш орталықтың тежелуі

5. қанның қорға дерттік жиналуы

371. Сілейменің торпидті сатысына тән

1. үлкен жарты шарлардың қозуы

2. тамыр қозғалтқыш орталықтың қозуы

3. симпатикалық жүйке жүйесінің қозуы

4. ОЖЖ тежелуі

5. тыныс орталығының қозуы

372. Сілейме кезінде қанның қорға дерттік жиналуы басымырақ байқалады

1. сүйек кемігінде

2. жүректе

3. іш қуысы ағзаларында

4. аяқ қан тамырларында

5. өкпеде

373. Сілейме сипатталады (4)

1. қылтамырларда қан ағымының төмендеуімен

2. организмнің оттегімен жеткілікті қамтамасыз етілмеуімен

3. тіндерден алмасу өнімдерінің жеткіліксіз шығарылуымен

4. қанайналымының орталықтануымен

5. симпатикалық-адреналдық жүйе белсенділігінің төмендеуімен

1) ABCD

2) BCDE

3) ABCD

4) ABCE

5) ABDE

374. Жарақаттық сілейме патогенезінің негізгі тізбегі (1)

1. гиповолемия

2. токсемия

3. ағзалар мен тіндердің қатты зақымдануы

4. гипоксемия

5. уыттану

375. Жарақаттық сілейме патогенезінің негізгі тізбектері (3)

1. гиповолемия

2. ауырулық тітіркену

3. жүректің жиырылулық қызметінің төмендеуі

4. жүрек ырғақсыздығы

5. токсемия

1) ABC

2) BCD

3) ABE

4) ACD

5) BDE

376. Жарақаттық сілейменің эректилді сатысының патогенезінде

маңызы бар (1)

1. ОЖЖ афферентттік серпіндер түсуінің күшеюі салдарынан қозуы

2. плазманы жоғалту

3. токсемия

4. уыттану

5. ОЖЖ тежелуі

377. Жарақаттық сілейменің эректилді сатысында байқалады (4)

1. қан тамырларын қозғалтқыш орталықтың тежелуі

2. үлкен жарты шарлар қыртысының қозуы

3. қан тамырларын қозғалтқыш орталықтың қозуы

4. симпатикалық жүйке жүйесінің қозуы

5. гипоталамус-гипофиз-бүйрек үсті бездері жүйесінің белсенділенуі

1) ABCD

2) BCDE

3) ABCD

4) ABCE

5) ABDE

378. Сілейменің эректилді сатысында қанайналымының өзгерістері (4)

1. айналымдағы қан көлемінің жоғарылауы

2. жүрек шығарылымының жоғарылауы

3. қан ағымы жылдамдығының ұлғаюы

4. АҚ төмендеуі

5. АҚ жоғарылауы

1) ABCD

2) BCDE

3) ABCD

4) ABCE

5) ABDE

379. Сілейменің эректилді сатысының көріністері (3)

1. тахикардия

2. артериялық гипотензия

3. қозғалыстық және сөйлеулік қозу

4. тыныстың жиілеуі

5. қанның қорға жиналуы

1) ABC

2) BCD

3) ABE

4) ACD

5) BDE

380. Сілейменің торпидті сатысындда байқалады (1)

1. үлкен жарты шарлар қыртысының қозуы

2. қан тамырларын қозғалтқыш орталықтың қозуы

3. симпатикалық жүйке жүйесінің қозуы

4. ОЖЖ тежелуі

5. тыныс орталығының қозуы

381. Сілейменің торпидті сатысының көріністері (3)

1. тахикардия

2. қозғалыстық және сөйлеулік қозу

3. жүрек шығарылымының азаюы

4. қанның қорға дерттік жиналуы

Е) артериялық гипертензия

1) ABC

2) BCD

3) ABE

4) ACD

5) BDE

382. Сілейменің торпидті сатысында қанайналымының өзгерістері (1)

1. жүрек шығарылымының жоғарылауы

2. айналымдағы қан көлемінің жоғарылауы

3. АҚ төмендеуі

4. АҚ жоғарылауы

5. қан ағымы жылдамдығының ұлғаюы

383. В.И. Пыцкий бойынша аллергияның анықтамасы

А) организмнің антиген табиғатты заттарға иммундық әсерленісі

В) организмнің бөтен текті заттардың енуіне әсерленісі

С) организмнің, меншік тіндерінің зақымдануымен қабаттасатын, иммундық

әсерленісі

D) антигендерге организмнің өзгерген сезімталдығы

384. Аллергия кезінде, иммунитеттен ерекшелік ретінде, байқалады

А) антиденелер түзілуі

В) В-лимфоциттердің плазмалық жасушаға айналуы

С) комплемент жүйесінің белсенділенуі

D) организмнің меншік тіндерінің зақымдануы

Е) макрофагтардың фагоцитоздық белсенділігінің жоғарылауы

385. "Аллергия" түсінігі алғаш ұсынылған еді

А) А.Д. Адомен

В) К. Пиркемен

С) А.М. Безредкомен

D) П. Джелл және Р. Кумбспен

Е) И.И. Мечниковпен.

386. Аллергиялық аурулар - бұл

А) тұқым қуалаушылыққа бейімділігі бар аурулар

В) тұқым қуалайтын аурулар

С) тектік аурулар

D) хромосомалық аурулар

387. Аллергия дамуына икемдейтін организм ерекшеліктері

А) биологиялық тосқауылдардың жоғары өткізгіштігі

В) аллергия дәнекерлерін уытсыздандыратын ферменттердің төмен

белсенділігі

С) аллергия дәнекерлері өндірілуінің жоғарылауы

D) аллергия дәнекерлеріне тіндік қабылдағыштардың төмен сезімталдығы

Е) антигендер әсеріне иммундық жүйе әсерленісінің төмендеуі

1) ABC

2) BCD

3) CDE

4) ABD

5) BDE

388. Аллергия дамуына септесетін жағдайлар

А) халыққа екпе жасалуы

В) емдік мақсатпен сарысуды қолдану

С) дәрі-дәрмектерді бақылаусыз қабылдау

D) қоршаған ортаның ластануы

Е) салауатты өмір сүру

1) ABCD

2) BCDE

3) ABDE

4) ABCE

5) ACDE

389. Аллергияны туындататын себепкер ықпал аталады

А) канцероген

В) флогоген

С) пироген

D) аллерген

Е) онкоген

390. Аллергияның иммунитеттен ерекшелігі

А) антиденелер түзілуі

В) В-лимфоциттердің плазмалық жасушаға айналуы

С) комплемент жүйесінің әсерленуі

D) организмнің меншік тіндерінің зақымдануы

Е) макрофагтардың фагоцитоздық белсенділігінің жоғарылауы

391. Гаптендер антигендік қасиеттерге ие болады

А) иммундық міндетті жасушаларға әсер еткен соң

В) организм нәруыздарымен байланысқан соң

С) май қышқылдарымен байланысқан соң

D) күкірт қышқылымен жұп қосындылар түзген соң

Е) алдын ала макрофагтармен әрекеттескен соң

392. Табиғи (алғашқы) эндоаллергендерге жатады

1. көз бұршағы тіні, қалқанша бездің коллоиды, тестикула тіні

2. қалқанша бездің коллоиды, кардиомиоциттер, гепатоциттер

3. тестикула тіні, Лангерганс аралшықтарының β жасушалары, сүйек тіні

4. вирус жұқтырған жасушалар, остеоциттер, бүйрек өзекшелері эпителий жасушалары

5. күйіктік тін, эндотелиоциттер, жүйке тіні

393. Аллергиялық әсерленістердің патофизиологиялық сатысы сипатталады

А) иммундық кешендердің түзілуімен

В) биологиялық белсенді заттардың (ББЗ) әсерленуімен

С) ББЗ әсерінен ағзалар мен тіндерде құрылымдық және қызметтік бұзылыстармен

D) антиденелер түзілуімен

Е) сезімталдығы жоғарылаған лимфоциттердің түзілуімен

394. Сезімталдықты енжар жоғарылату дамиды

А) аллергенді қайталап енгізгенде

В) организмге гаптен түскенде

С) меншік тіндердің зақымдануында

D) арнайы антиденелерді немесе сезімталдығы жоғарылаған Т-лимфоциттерді енгізгенде

Е) нәруыздық дәрмектерді көктамыр ішіне енгізгенде

395. Аллергиялық әсерленістердің патохимиялық сатысы сипатталады

А) микроциркуляцияның бұзылуымен

В) тегісеттік бөлшектердің жиырылуымен

С) қан тамырлары қабырғалары өткізгіштігінің жоғарылауымен

D) аллергиялық дәнекерлердің босап шығуымен

Е) иммундық кешендердің түзілуімен

396. Аллергиялық әсерленістің I түрін аса жиі туындатады

1. бактериялар

2. бактериялық уыттар

3. өзгерген жасуша мембраналары

4. аутоаллергендер

5. өсімдіктер тозаңы

397. Аллергиялық әсерленістің реагиндік түрінің дәнекерлері

1. лимфокиндер, комплементтің құрамбөлшектері

2. гистамин, простагландин, эозинофилдердің хемотаксистік жайты,

3. Белсенді радикалдар, гамма - интерферон

4. өспе тіршілігін жоятын жайт, С-әсерлі нәруыз

5. макрофагтардың миграциясын тежейтін жайт, лейкотриендер

398. Аллергиялық әсерленістің реагиндік түріне сәйкес келеді

1. Ig Е түзілуі, мес жасушаларының түйіршіксізденуі

2. IgG және Ig М түзілуі

3. нейтрофилдердің түйіршіксізденуі

4. комплемент бөшектерінің әсерленуі

5. Артюс ерені

399. Аллергиялық әсерленістің реагиндік түріне жатады

1. жанасулық дерматит

2. поллиноздар

3. трансплантаттың тойтарылуы

4. сарысулық ауру

5. туберкулиндік сынақ

400. Аллергиялық әсерленістердің цитотоксиндік түрінің иммундық сатысына тән

1. мес жасушаларының беткейінде аллергендердің реагиндермен өзара әрекеттесуі

2. жасушалық мембранасы өзгерген бөлшектерімен антиденелердің өзара әрекеттесуі

3. комплемент жүйесінің белсенді бөлшектерінің түзілуі

4. аллергендермен сезімталдығы жоғарылаған Т- лимфоциттердің өзара әрекеттесуі

5. қанда айналып жүретін иммундық кешендердің түзілуі

401. Аллергиялық әсерленістердің цитотоксиндік түрінің негізгі дәнекері

А) комплементтің әсерленген бөлшектері

В) гистамин

С) брадикинин

D) лимфокиндер

Е) кининдер

402. Аллергиялық әсерленістердің цитотоксиндік түрі патогенезінің көрсетілмеген тізбегі :

Жасуша мембранасының антигендік құрылымының өзгеруі және кейінгі аллергеннің түзілуі® аутоантиденелер түзілуі ® нысана жасушалар беткейінде иммундық кешендердің түзілуі ® ……?……. әсерленуі ® нысана жасушаның фагоцитозы

А) комплемент жүйесінің С_1,4,2,3 бөліктері

В) калликреин-кининдік жүйе

С) қан ұйыу жүйесі

D) фибринолиз жүйесі

Е) қан ұйыуына қарсы жүйе

403. Аллергиялық әсерленістердің цитотоксиндік түрі патогенезінің көрсетілмеген тізбегі :

Жасуша мембранасының антигендік құрылымының өзгеруі және кейінгі аллергеннің түзілуі® аутоантиденелер түзілуі ® нысана жасушалар беткейінде иммундық кешендердің түзілуі ® ……?……. әсерленуі ® жасуша мембранасында тесіктердің пайда болуы

А) комплемент жүйесінің С_5-9 бөліктері

В) калликреин-кининдік жүйе

С) комплемент жүйесінің С_1,4,2,3 бөліктері

D) фибринолиз жүйесі

Е) қан ұйыуына қарсы жүйе

404. Аллергиялық әсерленістердің цитотоксиндік түріне жатады

А) қондырымды тойтару әсерленісі

В) туберкулиндік сынау

С) есекжем

D) поллиноз

Е) аутоиммундық гепатит

405. Иммундық кешендік зақымдану түрі, дамуының негізінде жатыр

1. аутоимундық гемолиздік анемияның

2. аутоиммундық лейкопенияның

3. аутоиммундық тромбоцитопенияның

4. аутоимммундық гепатиттің

5. васкулиттің

406. Аллергиялық әсерленістердің иммундық кешендік түріне тән

1. IgE түзілуі

2. ерімейтін иммундық кешендердің түзілуі

3. сезімталдығы жоғарылаған Т- лимфоциттердің қатысуы

4. лаброциттердің (мес жасушаларының) бетінде иммундық кешендердің бекуі

5. қылтамырлардың тіректі мембраналарында иммундық кешендердің бекуі

407. Аллергиялық әсерленістердің III түрімен басымырақ дамитын ауруларға жатады

А) сарысулық ауру

В) иммундық агранулоцитоз

С) есекжем

D) туберкулин сынауы

Е) аутоиммундық гемолиздік анемия

408. Аллергиялық әсерленістердің IҮ түріне тән

А) қан тамырлары эндотелийінің зақымдануы

В) қан тамырларының тіректі мембранасы өткізгіштігінің жоғарылауы

С) тромбоциттер және нейтрофилдердің әсерленуі

D) плазмалық ферменттік жүйелердің әсерленуі

Е) гранулематозды қабынудың дамуы

409. Патогенезінде Т-лимфоциттердің маңызы жоғары аллергиялық әсерленістердің түрі

1. анафилаксиялық

2. жасушалардың қатысуымен өтетін

3. реагиндік

4. цитотоксиндік

5. иммундық кешендік

410. Жасушалардың қатысуымен өтетін аллергиялық әсерленістердің дәнекерлері

А) гистамин

В) лейкотриендер

С) лимфокиндер

D) комплементтің белсенді бөлшектері

Е) простагландиндер

411. Аллергиялық әсерленістердің IV түрі бойынша дамиды

А) поллиноз

В) бронх демікпесі

С) Квинке ісінуі

D) есекжем

Е) бактериялық аллергия

412. Аллергиялық әсерленістердің IV түріне тән

1. В-лимфоциттердің маңыздылығы

2. әсерленіс, аллергенмен қайтадан жанасқаннан кейін 6 - 8 сағ. соң көрінеді және 24 - 48 сағаттан соң жоғары деңгейге жетеді

3. әсерленіс, аллергенмен қайтадан жанасқаннан кейін 20 - 30 минөттен соң көрінеді

4. негізгі дәнекерлері комплемент құрамбөлшектері болып табылады

5. негізгі дәнекерлері гистамин, кининдер, лейкотриендер болып табылады

413. Манту сынауының оң болуына тән:

А) Аллергиялық серпілістердің І түрі, негізгі дәнекерлері - комплимент бөлшектері

В) аллергиялық серпілістердің ІҮ түрі, туберкулез микобактериясын жұқтырғанын мәлімдейді

С) Аллергиялық серпілістің ІІ түрі, негізгі дәнекерлері - лимфокиндер

D) аллергиялық серпілістердің ІҮ түрі, негізгі дәнекерлері - гистамин, кининдер, лейкотриендер

Е) туберкулез микобактериясын жұқтырмағандығын мәлімдейді

414. Сезімталдықты арнайы төмендету емдеу үшін қолданылады

1. аутоиммундық гемолиздік анемияны

2. бактериялық аллергияны

3. поллиноздарды

4. жанасулық дерматитті

5. Артюс еренін

415. Сезімталдықты арнайы төмендетуге қол жеткізіледі

А) глюкокортикоидтарды қолданумен

В) арнайы аллергенді бөлшектеп енгізу арқылы

С) антигистаминдік дәрілерді белгілеумен

D) психотерапиямен

Е ) физиотерапиямен

416. Жалған аллергиялық әсерленістердің шынайы әсерленістерден айырмашылығы

А) дәнекерлердің болмауы

В) мес жасушаларының түйіршіксізденбеуі

С) иммундық сатының болмауы

D) патохимиялық сатының болуы

Е) патофизиологиялық сатының болуы

417. Аллергендердің шығу тегі бойынша жіктелуін ұсынды

А) А.Д. Адо

В) К.Пирке

С) А.М. Безредко

D) П. Джелл және Р. Кумбс

Е) В.И. Пыцкий

418. Табиғи (алғашқы) эндоаллергендерге жатады

А) көз бұршағы тіні

В) қалқанша бездің коллоиды

С) тестикула тіні

D) миелин

Е) күйіктік тін

1) ABCD

2) BCDE

3) ABDE

4) ABCE

5) ACDE

419. Кейінгі жүре пайда болған эндоаллергендерге жатады

А) көз бұршағы тіні

В) қалқанша бездің коллоиды

С) тестикула тіні

D) миелин

Е) күйіктік тін

420. “Тосқауылдан тыс” жасушалар және тіндерге жатады

А) қан эритроциттері

В) көз бұршағы тіні

С) тестикула тіні

D) жүйке тіні

Е) қалқанша бездің коллоиды

1) ABCD

2) BCDE

3) ABDE

4) ABCE

5) ACDE

421. Кейінгі эндоаллергендер түзілуі байланысты

А) ұрықтық кезеңде иммундық жүйемен түйісуі болмаған тіндердің

гистогемдік тосқауылының бұзылуына

В) вирустардың әсері салдарынан организм нәруыздарының антигендік

құрылымдарының өзгеруіне

С) микробтардың әсері салдарынан организм нәруыздарының антигендік

құрылымдарының өзгеруіне

D) химиялық жайттардың әсері салдарынан организм нәруыздарының

антигендік құрылымдарының өзгеруіне

Е) иондайтын радиацияның әсері салдарынан организм нәруыздарының

антигендік құрылымдарының өзгеруіне

1) ABCD

2) BCDE

3) ABDE

4) ABCE

5) ACDE

422. Аллергендер – бұл, заттар

А) жоғары молекулалық массасы бар

В) нәруыз текті

С) төмен молекулалық массасы бар

D) май текті

Е) антигендік қасиеттері бар

1) ABC

2) BCD

3) CDE

4) ABD

5) ABE

423. Гаптендер антигендік қасиеттерге ие болады

А) иммундық міндетті жасушаларға әсер еткеннен соң

В) организм нәруыздарымен байланысқаннан соң

С) май қышқылдарымен байланысқаннан соң

D) күкірт қышқылымен жұп қосындылар түзгеннен соң

424. Кук бойынша аллергиялық әсерленістердің жіктелуі негізделген

А) аллергиялық әсерленістердің клиникалық көріністерінің пайда болуының

уақытына

В) аллергиялық әсерленістердің этиологиясына

С) аллергиялық әсерленістердің патогенезіне

D) аллергиялық әсерленістердің ауырлық дәрежесіне

425.Көпоралымды хошиісті көмірсутектерге жатады

1. диметиламиноазобензол

2. уретан

3. диэтилнитрозамин

4. бета- нафтиламин

5. 3,4 – бензпирен

426. Эндогендік химиялық канцерогендерге жатады

1. көпоралымды хошиісті көмірсутектер

2. бос радикалдар және азот тотығы

3. аминоазоқосындылар

4. нитрозаминдер

5. бензпирен

427. Канцерогенез сатыларының дұрыс бірізділігін көрсетіңіз

1. инициация, промоция, прогрессия

2. промоция, инициация, прогрессия

3. прогрессия, инициация, промоция

4. инициация, прогрессия, промоция

5. промоция, прогрессия, инициация

428.Канцерогенездің инициация сатысына тән

1. өспе жасушаларының метастазға қабілеттілігі

2. қалыпты жасушаның өспе жасушасына айналуы

3. қатерлілігі жоғары жасушалардың пайда болуы

4. антибластомдық төзімділікт тетіктерінің белсенділенуі

5. апоптоз гендерінің әсерленуі

429. Жасушаның өспе жасушасына айналу жолында маңыздысы

1. онкогендердің әсерленуі

2. антионкогендердің әсерсізденуі

3. антионкогендердің әсерленуі

4. апоптоз гендерінің әсерленуі

5. ДНК репарациясы гендерінің әсерленуі

430. Антионкоген болып табылады

1. ras

2. myc

3. bcl-2

4. Rb

5. bax

431. Онкоген болып табылады

1. ras

2. р-53

3. bcl-2

4. Rb

5. bax

432. Қатерсіз өспелерге тән

1. инфилтрациялық өсу сипаты

2. метастаздану

3. қайталану

4. кахексия дамуы

5. экспансиялық өсу сипаты

433. Қатерлі өспелерге тән биологиялық ерекшеліктер

1. жасушалардың бақылаусыз өсіп-өнуі, инфилтрациялық өсу

2. Пастер әрекетінің айқын болуы

3. экспансиялық өсу

4. Хейфликтің бөліну «лимитінің» сақталуы

5. баяу өсу

434. Қатерлі өспелердің алғашқы негізгі белгісі

1. кахексия

2. инвазиялық өсу

3. организмге жүйелік әсері

4. метастаздануы

5. ангиогенез

435.Өспе жасушаларының шексіз өсуінің патогенезінде маңызы бар

1. онконәруыздардың артық түзілуі және пролиферацияның аутокринді күшейтілуі

2. өспе жасушаларының бетінде адгезиялық молекулалар санының артуы

3. апоптоз гендерінің әсерленуі

4. теломеразаның төмен белсенділігі

5. жасушалардың бір-бірімен жабысуының жоғарылауы

436. Қатерлі өспелердің инвазиялық (инфилтрациялық) өсуінің патогенезінде маңызы бар

1. өспе жасушалары арасында жабысу күші төмендеуінің

2. ангиогенез жайттарының бөлінуі тежелуінің

3. өспе жасушаларымен гидролиздік ферменттердің тежелуінің

4. өспе жасушаларының бетіндегі кадгериндердің әсерленуінің

5. пролиферация тежегіштері түзілуі көбеюінің

437. Қатерлі өспелердің метастаздануына кедергі келтіреді

1. инфилтрациялық өсу

2. өспе жасушаларының жоғары протеолиздік белсенділігі

3. жасуша арасындағы байланыс бұзылуы

4. өспе жасушаларының белсенді қозғалуы

5. өспе жасушаларының протеолиздік белсенділігінің тежелуі

438. Өспелердің морфологиялық атипиясына тән

1. Пастер әрекетінің оң болуы

2. Варбург әрекеті

3. ядрошықтардың саны көбеюі

4. ядролық-цитоплазмалық арақатынастың төмендеуі

5. цитоплазмада рибосомалар санының азаюы

439. Антибластомдық төзімділіктің трансформацияға қарсы тетіктеріне жатады

1. Т – киллерлердің цитотоксиндік әсері

2. лизосомалық ферменттердің әсерленуі

3. ДНҚ репарациясы гендерінің әсерсізденуі

4. антионкогендердің әсерленуі

5. макрофагтармен өспелердің тіршілігін жоятын жайттың өндірілуі

440. Антибластомдық төзімділіктің жасушаларға қарсы тетіктеріне жатады

1. антиапоптоз гендерінің әсерленуі

2. канцерогендердің әсерсізденуі

3. NК лимфоциттердің түрткіленуі

4. антионкогендердің әсерленуі

5. ДНК репарациясы гендерінің әсерленуі

441. Өспеге қарсы иммунитетте негізгі рөл атқарады

1. табиғи жендеттер

2. сезімталдығы жоғарылаған Т- лимфоциттер

3. антиденелер

4. В – лимфоциттер

5. макрофагтар

442. Паранеоплазиялық синдромның көрінісіне жатады

1. тромбозға бейімділік

2. Метастаздану

3. қайталану

4. өспенің үдеуі

5. Антигендік атипия

443. Қажетті лабораториялық тәжірибе –бұл

1. алынған нәтижелердің парықтығы мен дәлдігінің кепілдігі болып табылатын клиникаға дейінгі зерттеулердің нәтижелерінің болжамдары және сараптау, құжаттау, жүргізу, мониторинг, аудит, жоспарлау стандарты

2. прибордың көмегімен алынған шама мен эталон арқылы анықталған сәйкес шама арасындағы арақатынасты көрсететін операциялар жиынтығы

3. бекітілген параметрлердің аясында жүргізілген үрдістер тиімді және нәтижелі қамтамасыз етілетіндігі туралы құжатталған бітім

4. барлық ерекшеліктерімен танысып қол қойғаннан кейін клиникалық зерттеуге қатысуға науқастың өз еркімен берген құжатталған рұқсаты

5. зерттелетін материалдың ұрық дамуы ақауларын және ұрықтың қалыптыдан ауытқуын туындату қабілеттігі

444. Рандомизация – бұл

1. жүйелік қателігі ең аз мөлшерде болатын тест-жүйе әдісімен кенеттен таңдау үрдісі

2. репродуктивті ағзаларға зерттелетін заттың улы әсері

3. қандай да бір қызметтің орындалуын бірыңғай қамтамасыз ететін жазбаша құрылымдар

4. зерттелетін заттың ұрықтың қалыпты дамуын ауытқытатын және ақаулар дамытатын қабілеті

5. зерттелетін заттың ұрықтың өлімін тудыру қабілеті

445. Клиникалық зерттеулер, бекітілген сәйкес хаттамамен жүргізіледі

А) этика сұрақтарын бекітетін комиссиямен

В) адам құқықтары комиссиясымен

С) тәжірибені рационалды және сапалы енгізетін сарапшы комиссиямен

D) медициналық-әлеуметтік сарапшы комиссиямен

E) кафедраішілік бақылау комиссиясымен

446. Үлгіге қойылатын талаптар

1. дертті дасытуға және оны үлгілеуге қолданылатын себеп мен жағдайдың сәйкестігі

2. дерттің функционалдық және морфологиялық айырмашылығы

3. сәйкес асқынулардың айырмашылығы

4. жануарлардың бір түрін қолдану

5. аурудың клиникалық көрінісінің әртүрлі болуы

447. Кәмелеттік жасқа толмағандарға клиникалық зерттеулер жүргізу үшін жазбаша түрде келісімі қажет

1. медициналық әлеуметтік сарапшы комиссия тұжырымы

2. асырау және қамқорлық көрсету комиссиясы

3. ата-анасының келісімі қажет емес

4. олардың заңды қорғаушысы

5. этикалық кеңестің қорытындысы

448. Хабарланған келісім – бұл

1. бекітілген параметрлердің аясында жүргізілген үрдістер тиімді және нәтижелі қамтамасыз етілетіндігі туралы құжатталған бітім

2. барлық ерекшеліктерімен танысып қол қойғаннан кейін клиникалық зерттеуге қатысуға науқастың өз еркімен берген құжатталған рұқсаты

3. зерттелуші ретінде адамның қатысуымен жүргізілетін зерттеу

4. әртүрлі аурулардың пайда болуы мен дамуының заңдылықтарын бекіту

5. құжаттарды жүйелі жүргізу

449. Клиникаға дейінгі зерттеулер, ҚР ДСМ бұйрығымен қадағаланады

1. № 697, № 575

2. № 139, № 992

3. № 375, №221

4. № 1025, № 2001

5. № 675, 705

450. Валидация – бұл

1. бекітілген параметрлердің аясында жүргізілген үрдістер тиімді және нәтижелі қамтамасыз етілетіндігі туралы құжатталған бітім

2. барлық ерекшеліктерімен танысып қол қойғаннан кейін клиникалық зерттеуге қатысуға науқастың өз еркімен берген құжатталған рұқсаты

3. дәрілік заттардан басқа медициналық жаңа технологиялар, аурулардың алдын алу, диагноздау және емдеудің жаңа тәсілдері

4. зерттелуші ретінде адамның қатысуымен жүргізілетін зерттеу

5. әртүрлі аурулардың пайда болуы мен дамуының заңдылықтарын бекіту