Нұрғалиұлы Тобышбай Байбол – Есембет - Құрбан - Бәйбек - Кемелбай - Әнет - Көкей - Қолдас - Нұрғалиұлы Тобышбай (1922-1979 жж.)

1922 жылы Бұхараның Бозашысында туылған. Тобышбайдың жастық шағы Бозашыда өткен. Нұрғали ақсақал өз баласы Тобышбаймен бірге 1928-1930 жылдар арағылында көшкен елмен бірге Тәжік жеріне Марат колхозына қоныс аударады. Қорғантөбе облысының Октябрь ауданы Марат колхозына көшіп барады. 1937 жылы Марат колхозындағы 7 жылдық мектепті бітірген. Марат колхозында еспепші бухгалтер болып жұмыс істейді. 1945 жылдың басында соғысқа алынып, ол Жапон соғысына қатысады. Соғыс біткеннен кейін елге оралады. Соғыстан кейін өзбек қызы Айтаханға үйленеді. Одан 3 ұл, 4 қыз болады. Н.С.Хрущев колхозындағы колхоз бухгалтериясында қазынашы болып жұмыс істеген. Тобышбай аға өмірінің соңында «Гүлстан» совхозында бухгалтер, бөлімше меңгерушісі болып жұмыс атқарған. Тобышбай аға өте сауатты, ешкімге ақысын жібермейтін пысық адам болған. Ол Тәжік жеріндегі сегіз арыс адай арасындағы дау-жанжалдарға етене араласып, билік айтқан азамат. Оның бір қасиеті Тәжік жеріндегі ат төбеліндей адайдың арын арлап, дауын даулап, ақысын жібермеген, ажыратып алып берген адам екендігі елге мәлім. Тобышбай аға сөзге өте шешен, мәмілелі, ержүрек, қандай істе де батыл қимылдайтын, адамды сөзбен тоқтататын ел ағасы болған. Ол ел билеп жүрген азаматтардың бірі. Осындай ел ағасы саналған Нұрғали Тобышбай 1979 жылы Қорғантөбе облысынадғы Гүлстан совхозының орталығында дүниеден озған. Ол кісі «Назар төбе» қорымына жерленген. Оның ұрпақтары қазіргі кезде Алматыда, Қазығұрт ауданында жасайды. Тобышбайдың жоғарыда айтқан қасиеттері оның үлкен баласы Оңғар Тобышбайұлына дарыған. Баласы Оңғар 2012 жылы 17 наурызда кенеттен дүниеден озады. Тобышбайдан 3 ұл, 4 қыз. Балалары Оңғар, Сипат, Әкімжан. Қыздары тұрмыста, үйлі-жайлы, ел қатарлы жасап жатыр.

Сейліханұлы Өтеген

(1927-2011 жж.)

Есембет – Құрбан – Бәйбек – Кемелбай – Әбет – Қожамжар – Еснияз – Сейліхан – Өтеген

Сейліханұлы Өтеген 1927 жылы Бұхарада туылған. Өтеген аға туралы қысқаша айтатын болсақ әкеден бала ширек туады дейді халқымыз. Сол айтқандай Сейліханұлы Өтеген аға әкесіндей болмағанымен соған жетеғабыл билік айтатын ел арасындағы кішгірім дауларды бітістіріп, әділ төрелігін беретін адам. Өтеген аға қолы ашық, ағайындарынан, нағашы-жиендерінен, жора-жолдастарынан ешнәрсені аямайтын қасиетті адам болған. Өтеген аға үйіне келген қонаққа мал қонақасы жегізбей жібермейтін аға. Айта кететін бір жай 8.08.2005 жылы Оңтүстік Қазақстан Шардара, Жетісайдағы ағайындарды аралап өлімге бата, тіріге сәлем берейін деп мен Бөкенбайұлы Кенже, қасымда Қорабайұлы Әби ініміз екеуміз Өтеген ағаға сәлем берейік деп ағаның үйіне бардық. Есембет жөніндегі шежірені жазып жүрген кезім. Сонда байқағаным ағамыз бен жеңгеміз жаны жайсаң, ақкөңіл жандар, ер мінезді кісілер екендігі. Әңгімені тауып айтатын, сөзге шешен аға бізге Тәжікстанда жасаған Есембет ағайындар жөнінде ұзақ әңгімелеп берді. Содан көп мәліметтер алдым. Өтеген ағадан өрбіген ұрпақтар Теңел, Тұрдымұрат (Бердімұрат – орын жоқ) Ақтауда, Жетісайда, Қараой елді мекенінде тұрып жатыр.