Пән бойынша дәрістерге арналған әдістемелік нұсқаулар

Өткен материалды әрі қарай өңдеу. Өтілген дәріс материалын әрі қарай өңдеу өзіндік жұмыстың неғұлым маңызды түрі болып табылады. Материал неғұрлым терең де толығырақ өңделсе, соғұрлым өзге де өзіндік жұмыстарды орындауда жеңіл болады. Алғашқы сабақтан бастап, өтілген дәріс материалымен жүйелі де үнемі жұмыс жасау кейінгі дәрістер материалдарын түсіну мен семинарлық және лабораториялық сабақтар материалдарын меңгерудің қажетті шарты болып табылады.

Материалды әрі қарай өңдеуге кірісе отырып, мыналар қажет болады:

• жұмыс орнын анықтау;

• егер үйде жұмыс жасауға арналған жағдайлар болмаса, университет немесе қалалық кітапхананың оқырмандар залының қызметіне жүгіну;

• дәріс конспектісі болу;

• курс бағдарламасы болу;

• ұсынылатын әдебиет болу (оқулық, есептер).

Жұмыс жасау әдісі:

• дәріс материалын жаңа оймен өңдеген жөн (оны кейінге қалдыруға болмайды, себебі дәріс мазмұны ұмытылып қалуы мүмкін);

• конспектімен жұмыс жасай отырып, әдебиетке сілтеме жасап, қажетті толықтырулар мен түзетулер енгізген тиімді;

• тақырыппен жұмыс жасау материалды толық түсініп, есте сақтағанға дейін жалғаса беруі қажет;

• тақырыппен жұмыс оқулықтарда келтірілген мысалдар мен есептерді талқылаумен аяқталады;

• егер тақырыппен жұмыс жасағаннан кейін түсініксіз сұрақтар қалса, онда оны оқытушыдан кезекті дәрісте сұрау.

4. «Салыстырмалы саясаттану» пәні бойынша негізгі және қосымша әдебиеттер тізімі

Негізгі әдебиеттер:

1. Алмонд Г., Пауэлл Дж., Стром К., Далтон Р. Сравнительная политология сегодня: Мировой обзор: Учебное пособие. – М.: Аспект Пресс, 2002. – Гл. 2.

2. Аптер Д.И. Сравнительная политология: вчера и сегодня // Политическая наука: новые направления. Под ред. Р.Гудина и Х.-Д.Клингеманна. – М.: Вече, 1999. – С. 361-384.

3. Голосов Г.В. Сравнительная политология: Учебник. – 3-е изд., перераб. и доп. – СПб.: Изд-во Европ. ун-та в С.-Петербурге, 2001. – Гл. 1.

4. Ильин М.В. Сравнительная политология: научная компаративистика в системе политического знания // Полис. – 2001. – № 4. – С.162-175.

5. Мэр П. Сравнительная политология: общие проблемы // Политическая наука: новые направления. Под ред. Р.Гудина и Х.-Д.Клингеманна. – М.: Вече, 1999. – С. 309-329.

6. Ровдо В. Сравнительная политология: Учеб. пособие. В 3 ч. Ч.1. – Вильнюс: ЕГУ – М.: ООО «Вариант», 2007. – Тема 1.

7. Рэгин Ч. Особенности компаративистики // Современная сравнительная политология. Хрестоматия. – М.: Московский общественный научный фонд, 1997. – С. 31-51.

8. Сморгунов Л.В. Современная сравнительная политология. Учебник. – М.: РОССПЭН, 2002. – Гл. 1.

9. Фарукшин М.Х. Сравнительная политология и сравнительный метод // Методологические проблемы политической науки. – Казань, 1996. – С. 5-14.

Қосымша әдебиеттер:

1. Даймонд Л. Определение и развитие демократии // Теория и практика демократии. Избранные тексты. – М.: Ладомир, 2006. – С. 25-33.

2. Лейпхарт А. Демократия в многосоставных обществах: сравнительное исследование. – М.: Аспект Пресс, 1997. – С. 143-156.

3. Лейпхарт А. Консоциональная демократия // Теория и практика демократии. Избранные тексты. – М.: Ладомир, 2006. – С. 119-122.

4. Сумбатян Ю.Г. Политические режимы в современном мире: сравнительный анализ: Учеб.–метод. пособие.– М.: Изд–во Рос. ун–та дружбы народов, 1999. – 120 с.

5. Гантер Р., Даймонд Л. Виды политических партий: новая типология // Политическая наука. – 2006. – № 1. – С. 54-60.

6. Голосов Г.В. Сравнительная политология: Учебник. – 3-е изд., перераб. и доп. – СПб.: Изд-во Европ. ун-та в С.-Петербурге, 2001. – Гл. 6.

7. Дюверже М. Политические партии. – М.: Академический проект, 2005. – Кн. 2

8. Кац Р., Мэир П. Изменяющиеся модели партийной организации и партийной демократии: возникновение картельных партий // Партии и выборы: Хрестоматия / Отв. ред. И сост. Н.В.Анохина, Е.Ю.Мелешкина. – Ч. 1. – М.: ИНИОН, 2004.С. 7-13. или Политическая наука. – 2006. – № 1. – С. 27-44.

9. Кулик А. Н. Сравнительный анализ в партологии: проект К. Джанды // Полис. – 1993. – № 1. – С. 92-98.

10. Лейпхарт А. Партийные системы. Двухпартийные и многопартийные системы // Партии и выборы: Хрестоматия / Отв. ред. И сост. Н.В.Анохина, Е.Ю.Мелешкина. – Ч. 1. – М.: ИНИОН, 2004.С. 27-48.

11. Липсет С.М., Роккан С. Структуры размежеваний, партийные системы и предпочтения избирателей // Партии и выборы: Хрестоматия / Отв. ред. И сост. Н.В.Анохина, Е.Ю.Мелешкина. – Ч. 1. – М.: ИНИОН, 2004. – С. 49-80.

12. Сартори Дж. Партии и партийные системы: рамки анализа // Партии и выборы: Хрестоматия / Отв. ред. и сост. Н.В.Анохина, Е.Ю.Мелешкина. – Ч. 1. – М.: ИНИОН, 2004. – С. 14-26.

13. Сморгунов Л.В. Сравнительная политология: Теория и методология измерения демократии. – СПб, 1999. – Гл. 13.

14. Желтов В.В. Сравнительная политология: учебное пособие для вузов. – М.: Академический проект; Фонд «Мир», 2008

15. Карозерс Т. Конец парадигмы транзита // Политическая наука. – 2003. – № 2. – С. 42-65.

16. Карозерс Т. Ошибка теории «поэтапной демократизации» // Pro et Contra. – 2007. – № 1 (35). – С. 85-102.