Cpm ( Critical Path Method) Metoda ścieżki krytycznej

W metodzie tej ustalone zależności poszczególnych czynności przedstawia się w postaci sieci czynności (grupę działań). Kolejna czynność może się rozpoczynać dopiero wtedy, kiedy zakończy się czynność ją poprzedzająca. Wyznaczony jest czas trwania całego przedsięwzięcia oraz identyfikowane są te etapy, których przebieg jest krytyczny dla realizacji zadania. Ścieżka krytyczna przedstawia najdłuższą ścieżkę w sieci determinującą (limitującą) czas trwania całego przedsięwzięcia. Do zadań planistów należy szukanie możliwości jej skrócenia.

Ścieżka krytyczna to najdłuższa pod względem czasu trasa przechodząca przez sieć. Określa się ją sumując czasy potrzebne do wykonania wszystkich zadań w każdej ich sekwencji (w odróżnieniu od zadań, które można wykonać równocześnie). Łańcuch zadań wymagający najdłuższego czasu jest ścieżką krytyczną.

Znaczenie ścieżki krytycznej polega na tym, że wyznacza ona cały czas realizacji, czyli datę zakończenia całości zamierzenia. Jeśli opóźnieniu ulegnie zdarzenie na ścieżce krytycznej, wtedy całe zamierzenie ulegnie opóźnieniu.

Pozostałe ścieżki noszą nazwę podkrytycznych. Mają one pewien luz, gdyż ich łączny czas jest krótszy od potrzebnego na przejście całej ścieżki krytycznej.

Sposobem na skrócenie czasu realizacji przedsięwzięcia (skrócenie czasu potrzebnego do przejścia ścieżki /lub ścieżek/ krytycznej) jest znalezienie zasobów czasu na ścieżkach podkrytycznych, które można przesunąć do realizacji zadań określonych przez ścieżkę krytyczną.

PERT (Program Evaluation and Review Technique) Technika oceny i kontroli programu działania)

Czynności przedstawione są w postaci sieci wzajemnych zależności poszczególnych zdarzeń w czasie.

Jest to system planowania kolejnych działań, gdzie przewidziany czas trwania poszczególnych etapów wyznaczony jest według statystycznego prawdopodobieństwa (ustalony jest czas możliwie najwcześniejszy i najpóźniejszy dopuszczalny).

Techniką ustalania kolejności działania jest metoda oceny i aktualizacji programu PERT (Program Evaluation and Reviev Technique). Stosując tę technikę zaczynamy od punktu końcowego przedsięwzięcia i cofając się przechodzimy kolejno przez wszystkie operacje i warunki, jakie muszą zaistnieć, aby osiągnąć punkt końcowy.

Każdemu działaniu przypisuje się przy tym cztery szacunki czasu:

optymistyczny, określający, ile musi trwać dane działanie w warunkach idealnych (a),
najbardziej prawdopodobny odpowiadający tomu, ile dane działanie powinno trwać w warunkach normalnych (m),
pesymistyczny, zakładający, że wszystko pójdzie źle, czyli czas potrzebny do wykonania czynności w wyjątkowo niesprzyjających warunkach (b),
Oczekiwany, ustalający czas trwania działania na podstawie analizy prawdopodobieństwa poprzednich trzech szacunków.

a + 4m + b

tij = 6