Добавил:
Upload Опубликованный материал нарушает ваши авторские права? Сообщите нам.
Вуз: Предмет: Файл:
Jezyk polski_3_kurs.doc
Скачиваний:
0
Добавлен:
01.07.2025
Размер:
11.06 Mб
Скачать

3.3. Podaj podane związki wyrazowe w miejscowniku l.P.

Wzór: Drewniany (dom, ściana, koło) o drewnianym domie, o drewnianej ścianie, o drewnianym kole.

Ojczysty (kraj, ziemia, niebo); deszczowy (dzień, chmura, popołudnie); pracowity (robotnik, grupa, dziecko); jesienny (zmrok, słota, słońce); głęboki (rów, studnia, morze); smutny (ranek, rozmowa, dziecko). Piękny (sad, dzieło, sztuka). Modny (artysta, artystka, palto). Duży (gmach, boisko, firma). Wspaniały (obiad, piosenka, pióro). Okropny (brud, ślizgawica, czasopismo).

3.4. Podaj poniższe związki wyrazowe w miejscowniku.

Na (szeroka jezdnia), w (duża klasa), na (wysoka góra), w (nasza wieś), na (jej twarz), w (twoje osiedle), na (wasze podwórze), na (drugie piętro), w (mój dom), na (północny wschód), na (południowy zachód), w (ciemny las).

3.5. Użyj właściwej formy rzeczownika podanego w nawiasie z przyimkiem na.

Byłem zmęczony i zasnąłem (ten nudny wykład). W niedzielę byliśmy (mecz finałowy). Spotkamy się (przyjęcie dyplomatyczne). Dziś byliśmy (koncert skrzypcowy). Wszyscy wyjeżdżają (ferie świąteczne) Umówiliśmy się (Stare Miasto). Dokumenty są (twoje biurko). Twoja torba leży (betonowa podłoga).

Czasowniki

Typ koniugacyjny -em, -esz: wiedzieć, umieć, śmieć, jeść

Osoba

Liczba pojedyńcza

Liczba mnoga

1

wiem, umiem, śmiem, jem

wiemy, umiemy, śmiemy, jemy

2

wiesz, umiesz, śmiesz, jesz

wiecie, umiecie, śmiecie, jecie

3

wie, umie, śmie, je

wiedzą, umieją, śmieją (śmią), jedzą

3.6. Użyj poprawne formy czasownika.

Oni (nie umieć) po polsku. Oni (jeść) chleb z masłem. Czy oni (wiedzieć), gdzie jest Wawel? Tylko w ten sposób dziecko (rozumieć) świat. Nikt nie (śmieć) im tego powiedzieć. My doskonale (wiedzieć) o tym. Nie lubię mówić o tym, że nie (umieć) pływać. Czego ty znowu nie (rozumieć)? My nie (śmieć) proponować wam swojej pomocy.

3.7. Uzupełnij zdania podanymi czasownikami w odpowiednich formach: umieć, jeść, wiedzieć, śmieć, rozumieć.

1. Ja nie ... kłamać. A ty ... ? 2. Janek nic nie ... o naszym spotkaniu. 3. Jeszcze nie mogę powiedzieć, że ... cudzoziemców. 4. Oni też nigdy do końca nie ... naszej rzeczywistości. 5. Państwo Dąbrowscy najchętniej ... na kolację coś lekkiego. Ich córka wcale nie ... kolacji. 6. To moja wina. I nie ... nawet prosić was o przebaczenie. 7. Nasi przodkowie potrafili świetnie jeździć konno. My już tego raczej nie ... . 8. Wiem, że nic nie ... . 9. W obecności tak doskonałych specjalistów ja nie ... zabierać głosu. 10. Czy ty ... wybaczać?

Liczebniki główne

0 zero

10 dziesięć

20 dwadzieścia

200 dwieście

1 jeden

11 jedenaście

30 trzydzieści

300 trzysta

2 dwa

12 dwanaście

40 czterdzieści

400 czterysta

3 trzy

13 trzynaście

50 pięćdziesiąt

500 pięćset

4 cztery

14 czternaście

60 sześćdziesiąt

600 sześćset

5 pięć

15 piętnaście

70 siedemdziesiąt

700 siedemset

6 sześć

16 szesnaście

80 osiemdziesiąt

800 osiemset

7 siedem

17 siedemnaście

90 dziewięćdziesiąt

900 dziewięćset

8 osiem

18 osiemnaście

100 sto

1000 tysiąc

9 dziewięć

19 dziewiętnaście

48  czterdzieści osiem, 176  sto siedemdziesiąt sześć, 1986  tysiąc dziewięćset osiemdziesiąt sześć, 8 + 4 = 12  osiem plus cztery jest dwanaście. 18  5 = 13  osiemnaście minus pięć jest trzynaście.