2.Оқу дәрістерімен жұмыс істеуге әдістемелік кеңес

Дәріс курсын талдау өзіндік жұмыстың маңызды және белсенді формаларының бірі болып табылады. Оқытушының дәрісі дыбыстандырылған оқулық емес, оның жеке шығармашылығының нәтижесі болып табылады. Ол өзінің авторлық курсын өз логикасымен, өзінің теориялық және әдістемелік тәсілдерімен оқиды. Бұл оқытушының нақтылы дәріс курсын қызықты, дербес – жеке адамды оқиға ретінде көрсетеді, студентке мұны ескермеуге болмайды. Сонымен қатар, оқытушы өзінің дәрістерінде баспадан шыққан оқулықтар, оқу құралдары, дәрістік курстардағы өзіне тән көптеген кемшіліктерді жеңуге тырысады. Дәрістерде студентке қиындық тудыратын Мемлекеттік білім стандартындағы күрделі сұрақтарға түсінік береді.

Дәрістік курсқа бөлінген сағат саны дәрісті оқу бағдарламасының бәрін іске асыруға мүмкіндік бермейді. Сондықтан әрбір оқытушы (өз бетінше) дәрістің тақырыптарын даярлайды да студенттерге ауызша немесе жазбаша түрде береді. Оқытушы өзінің авторлық дәрісін даярлауда екі құжатты басшылыққа алады - Мемлекеттік білім стандарты және Оқу бағдарламасы. Кафедрада дәрістік курстың стандартты болуына жол берілмейді. Сондықтан, оқу-әдістемелік құалдарда дәрістік курстың толық жоспары берілмейді, тек қана ол дәріс берушіге ұсынылатын сипаттағы тақырыбы ғана. Кафедра әрбір оқытушының дәрістік курсының авторлық жоспарларын қарастырады және бекітеді.

Дәрістік курс пен семинарлық сабақтар арасында өзіне тән пәндік-мағыналы, әдістемелік, шығармашылық «көпірше» ретінде олар қызмет атқарады, сондықтан да дәрістерді жіберіп алмау керек. Дәрістер мен семинар сабақтарының тақырыптары бір-бірімен үйлестірілген.

Тек қана дәріске қатысу мүлде жеткіліксіз. Дәріс өз бетінше жұмыс істеудің өзіне тән шығармашылық түрі екенін студенттердің түсінуі өте маңызды. Дәріске белсенді қатысушы болуға тырысу керек: жаңа алған білімдерді, бұрыннан белгілі білімдермен салыстыру, ойлау, логикаға енгізу – дәріс берушінің материалдың мазмұнын айтуы, мүмкіндігінше онымен пікір-сайысқа түсу, оның дәлелдемесінің, ойының бағытын бақылау, оның сізге көрінген әлсіз тұстарын табу.

Дәрісті мәтінмен бірдей етіп жазуға тырыспау керек. Негізгі идеяларды, жағдайларды, жалпы қортындыларды, түйіндерді жазып қою өте маңызды. Мұнда дәріс материалдары мен оқу бағдарламасындағы тақырыптардың ара қатнасын белгілеу және тыңдалған дәрісте қандай мәселелер қарастырылғандығын анықтау маңызды. Сонымен қатар оқулықты да қарау пайдалы. Дәріс пен оқулық алмастырылмайды, керісінше олар бірін-бірі толықтырады.

ПАЙДАЛАНЫЛАТЫН ӘДЕБИЕТТЕР ТІЗІМІ

1. Абашкина Е.А. «Имидж лидера», М., 1994

2. Антология мировой политической мысли, М., 1997

3. Ашин Г.К. «Элитология», М., 1998

4. Ашин Г. К., Охотский Е. В. Курс элитологии, М., 1999

5. Барнетт К. «Военная элита рейха»- Смоленск, 1999,

6. Василик М.А. «Политология», М, 1999

7. Василик М.А. « Хрестоматия по политологии», М., 1999

8. Вебер М., «Политика как призвание и профессия» // Диалог, 1996, № 5

9. Видова О. Н. Назарбаев- портрет человека и политика, Алматы, 1999

10. Гаджиев К.С. «Введение в политологическую науку» , М, 1997

11. Ильин В.В. Политическая антропология, М., 1995

12. Исследования по феноменологии и философской герменевтике, Минск, 2001

13. Джунусова Ж.Х., Булуктаев Ю.О. «Политология» Алматы 1998

14. Джунусов A.M. «Власть и оппозиция» Алматы, 1997.

15. Джунусова Ж.Х. «Президент. Институты демократии», Алматы 1996

16. Данилов А.Н. Социология власти, М., 2001

17. Логинова Н.А. «Психобиографический метод исследований и коррекция личности», Алматы, 2001

18. Касымбаев Ж. «Государственные деятели казахских ханств 18 века», Алматы, 1999

19. Карасев В.И. Феномен политического лидерства, М. 2004

20. Кудряшов Е.В. Лидер и лидерство, Архангельск, 2005

21. Мухин А. А. «Бизнес-элита и государственная власть», М., 2001

22. Халипов В.Ф. «Наука о власти- кратология», М., 2002

23. Бабакумаров Е., Булуктаев Ю.О., Кушербаев К., «Казахстан сегодня: мир политических партий», Алматы 1995.

24. Бессонов Б. «Фашизм: идеология, политика» Москва 1985 г.,

25. Биекенов М.А. «Политическое развитие Казахстана: исторический опыт и современность» Алматы 1997 г.,

26. Белл Д. «Власть» // Полис 1993 № 5;

27. Белов ТА. «Политология», М 1998

28. Борисов Л.П. Очерки истории политических учений

29. Гаджиев К.С. «Введение в политологическую науку», М, 1997

30. Ильин В «Политология», М. 1998

31. Ишмухамедов А. «Проблемы становления и развития политической науки в Казахстане» Алматы 1999 г.,

32. МоскаГ. «Элементы политической науки» // Социс 1994, № 10

33. Политическая наука: современное состояние и перспективы» М, 1997

34. Тоффлер О. «Проблемы власти на пороге 21 века» Свободная мысль, 1992

35. Хайек Ф. «Дорога к рабству» // Вопросы философии 1990, № 10-12.

36. Вебер М. «Избранные произведения», М. 1990

37. Макиавелли Н. «Государь» Москва 1990

38. Токвилль А. «Демократия в Америке», Москва 1994

39. Поппер К. «Открытое общество и его враги» Т 1-2, М., 1996

40. Назарбаева Д.Н. «Демократизация политических систем», Алматы 1997

41. Фукуяма Ф. «Конец истории?» // Вопросы философии, 1990, № 3

42. Политология. Энциклопедический словарь, М., 1996

43. Истон Д. «Новая революция в политической науке» // Социально-политический журнал 1993, №6

44. «Политическая наука: новые направления» под ред. Р. Рудина и К-Д Клингеманна, М., 1999;

45. «Политология: словарь-справочник» Гардарики, 2001

46. Молдабеков Ж. «Государственность Казахстана: эволюция и становление» Алматы,2001

47. Іліпов М.Т., Бекеева Л.К., Политология: ТОО «Мастер По» Астана 2012

48. Іліпов М.Т., Бекеева Л.К., Мукашева М.К. Словарь по политологии. : ТОО «Мастер По» Астана2013