
- •1 Дүниетаным, оның қоғамдық-тарихи сипаттамасы. Дүниетанымның құрылымы және деңгейлері.
- •2 Дүниетанымның тарихи формалары. Миф, дін және философия. Олардың ерекшеліктері мен ұқсастықтары.
- •3 Философияның генезисі, философиялық дүниетанымның тарихи типтері.
- •4. Философия және оның пәні. Философияның негізгі қызметтері.
- •5.Философияның негізгі мәселелері мен сұрағы. Философиялық мәселелердің табиғаты.
- •6 Философияның негізгі бағыттары.(қысқаша сипаттама).
- •7 Ерте Үнді философиясы. Ведалар Ерте Үндінің философиялық
- •8. Ерте Үнді философиясындағы бағыттар. Ортодоксальды философиялық мектептер: йога, ньяя, веданта, вайшешика және т.Б.
- •9. Ерте Үнді философиясындағы ортодоксальды емес мектептер.
- •10.Буддизм, мәні және бағыттары. Будданың нирвана және жан туралы ілімі.
- •11.Ерте Қытайдағы философиялық мектептер, конфуцийшілдік, моизм, легизм, даосизм. Дао ілімі.
- •12.Конфуцийдің әлеуметтік-этикалық теориясы.
- •13.Ерте Грек философисының қалыптасуы мен ерекшеліктері. Антикалық философиядағы алғашқы бастама туралы ой-пікірлер (Фалес, Анаксимандр, Анаксимен, Анаксагор, Пифагор, Демокрит).
- •14.Эфестік Гераклиттің стихиялы-диалектикасы. Қарама-қайшылық пен қалыптасу туралы ілім.
- •15.Элей мектебі: Парменид және Зенон. Болмыс және бейболмыс. Зенонның апориялары.
- •16.Сократ пен софистердің философиялық көзқарастары.
- •17.Платон философиясы. Идея туралы ілімі. Таным және диалектика. Платонның әлеуметтік-саяси концепциясы.
- •18.Аристотель – философияны жүйеге келтіруші. Болмыс туралы ілімі. Аристотельдің логикасы.
- •19.Эллиндік философияның негізгі бағыттары: эпикуршылдық, стоицизм, скептицизм.
- •20.Ортағасырлық философия. Мән, зерде және сенім проблемасы.
- •21Батысеуропалық ортағасырлық философияның негізгі кезеңдері мен дамуы.
- •22.Ортағасырлық номинализм және реализм.
- •23.Августин Аврелийдің құдай және адам туралы ілімі. Августиннің «күмән» қағидасы.
- •24.Фома Аквинскийдің философиясы. Құдай, зерде және сенім проблемасы.
- •25.Шығыстағы Ортағасырлық мұсылмандық философия. Шығыс перипатетизмі.
- •29.Жаңа ғылымдардың пайда болуы. Гелиоцентризм және ғаламның шексіздігі туралы ілім. Н. Коперник, Дж. Бруно, г. Галилей.
- •31. Жаңа заман философиясы. Философиядағы таным әдістері. Эмпиризм және рационализм. Жаңа дәуір философиясы. Негізгі ерекшеліктері:
- •52.Абай шығармаларындағы философиялық және әлеуметтік-этикалық ойлар.
- •54.Адамның әлемдегі орыны және адам әлемі: экзистенциализм, персонализм, философиялық антропология.
- •67. Өлі және тірі табиғат. Тірі табиғатты танудағы философияның және арнайы ғылымдар жүйесінің мәні.
- •68. Экологиялық проблема, оның ғылыми, әлеуметтік-философиялық және этногуманистік аспектілері. Экологиялық сананың қалыптасуы.
- •69.Қоғам - объективті реалдылықтың жүйесі, адам болмысының әлеуметтік тәсілі.
- •70.Қоғамдық-тарихи тәжірибенің, қоғамдық қажеттіліктің, мақсаттардың анализі.
- •Тәжірибе – субъект-субъективті қатынастардың бірлігі ретінде. Тәжірибе және сана. Тәжірибе және мәдениет.
- •Философиядағы адам проблемасы. Адамның табиғаты, оның өмірінің мәні.
- •Антропосоциогенез және оның сипаты. Еңбек-антропосоциогенездің негізгі факторы.
- •Адамзаттың рухани өміріндегі өмір мен өлім проблемасы. Адам өмірінің әлеуметтік және биологиялық өміршеңдігі, жалғасы.
- •Адам және адамзат. Тағдырдың ғаламдық бірлігі, қоғамдық өмірдегі интернационализм.
- •85.Ғылыми таным және оның белгілері. Ғылыми танымның эмпирикалық және теориялық деңгейлері.
- •95. Мәдениеттегі бірлік, сан салалылық және өзара қатынас. Ұлттық және ұлтаралық мәдениет.
- •96. Мәдениет және өркениет. Қазіргі өркениет. Оның ерекшелігі мен қарамақайшылығы
- •98. Осы заманғы қоғамдық рухани және ғылыми-техникалық прогресстің арақатынасы. Ақпараттық өркениеттің дамуы және ерекшеліктері.
- •99. Техника философиясы
- •100. Қазіргі кезеңдегі Қазакстанның саясаты. «Ғасырлар тоғысында». «Қазақстан – 2030».
16.Сократ пен софистердің философиялық көзқарастары.
Сократ (шамамен б.з.д. 469 - 339 жж.) – ежелгі грек философы, оның ілімі материалистік натурализмнен идеализмге ауысу кезеңін бейнелейді. Афиныда ғұмыр кешіп. одан Платон, Евклид, Антисфен, Аристипп секілді ұлы адамдар дәріс алады. Сократ ілімін тек Платон мен Аристотельдің айтуы бойынша ғана білеміз. Сократ әлем құрылымдарын, заттардың физикалық табиғатын танып білу мүмкін емес, біз өзімізді ғана танып білуіміз мүмкін дейді. Танымның мұндай түсінігін Сократ «Өзіңді танып – біл» формуласы түрінде өрнектейді. Білімнің ең жоғары міндеті теорияда емес, тәжірибеде, яғни өмір сүре білетіндігінде. Сократ этикалық ұғымдарды (әділеттілік) анықтау мен жалпыландырудың үлгісін жасады. Ұғымды анықтаудан бұрын әңгімеге жол берілуі керек, соның барысында бірнеше сұрақтардың көмегімен әңгімелеушінің сөзіндегі қайшылықтар анықталмақ. Бұл орайда Сократ майевтика (сөйлесу өнері) әдісін ұсынады. Сократтың этикасы рационалды: жаңсақ әрекеттер білместіктен жасалады, ешкімде өз еркімен зұлым болмайды. Адам өзіне үңілген сайын, өзінің білімсіздігін аңғармақ. Сократқа жүгінсек «Менің білетінім ештеңе білмейтіндігім» қағидасының мәні ашыла түспек.
Софистер (гр. Sophists - өнерпаз, дана) - «даналықтың,» «шешендіктің» кәсіби ұстаздары ретінде саналған ежелгі грек философтарын осылай атаған. Олардың халықты риторикаға, философияға үйретудегі атқарған еңбектері зор. Діннен бас тарту, табиғат құбылыстарын ұтымды түсіндіру, этикалық және әлеуметтік релятивизм - олардың ортақ көзқарасы болып табылады. Софистер екі топқа бөлінді: «Аға софистер» - табиғатты материалистік тұрғыда түсіндірді. Бұл топтың өкілдері - Протагор, Гиппий, Продик, Антифондар - алғашқы ағартушылар. Екінші тобы - «Кіші софистер» (ақсүйектер тобы) – Филолай, Гипподам, Критий - философиялық идеализмге ден қойғандар. Софистер дау кезіндегі кейіпке байланысты пайда болған «Софистика» деген әдісті қолданды. Софистика – дауласу немесе дәлелдеу кезінде қисынсыз пікірлерді, софизмдерді, яғни сырттай ғана дұрыс болып көрінетін айлаларды саналы түрде қолдану. Сондықтан да Аристотель оларды «жалған даналық» ұстаздары деп атады.
17.Платон философиясы. Идея туралы ілімі. Таным және диалектика. Платонның әлеуметтік-саяси концепциясы.
Платон (б.з.д. 428/427 – 348/347жж. ) - ежелгі грек философы, Сократтың шәкірті, объективті идеализмнің негізін қалаушы, диалогтар ретінде жазылған 30 - дан астам философиялық еңбектердің авторы. («Парменид», «Теэтет», «Мемлекет», т.б.) Дүниеге идеалистік көзқараспен қараған Платон сол заманның материалистік ілімдеріне қарсы белсенді күресті.
Платон объективті идеализмнің жүйесін жасады. Сезім арқылы қабылданатын «заттар дүниесіне» «идеялар дүниесін» қарама - қарсы қойды. Идеялар объективті түрде табиғат пен қоғамға тәуелсіз өмір сүреді. Нақтылы «заттар дүниесін» Платон көлеңкелер дүниесі деп атады, өйткені заттар дегеніміз идеялардың көшірмелері, көлеңкелері ғана деді. Идеялар дегеніміз заттардың мәңгілік бейнелері, оларды ойша «сезілетін заттар» ғана көреді.
Адамның жаны, рухы тәнге тәуелсіз о дүниеге идеяларда өмір сүреді. Ол материялық емес, мәңгілік нәрсе. Адам бойына уақытша ғана қонақтап, кейін тәннен ажырап, өзінің мәңгілік әлеміне қайта оралады. Платон философиясында «идеялар дүниесі» – «Эйдос» деп аталады.
Сезімдік дүние «идеялар» мен «материяның» туындысы, арасында, екеуінің ортасын,да тұрады. «Идеялар» мәңгілік, аспаннан да биік, олар туылмайды, пайда болмайды, өлмейді, салыстырмалы емес, кеңістік пен уақытқа тәуелді емес. Платон ілімі философияның кейінгі уақытта өркендеп, дамуына көрнекті роль атқарды.
Таным
Гносеология гректің гносис - таным, логос - ілім деген сөздерінен шыққан. Шетелдік әдебиетте бұл терминмен қатар эпистемология грекше епистема - білім деген сөз термині қолданылады. Бұл терминмен әдетте олар ғылыми таным теориясы дегенді білдіреді.Таным - адам санасын дамытудың негізі болып табылады.
Таным процесінің заңдылықтарын зерттеуде таным теориясы деп атайды. Философия негізгі мәселесін дұрыс немесе бұрыс шешуге байланысты екі түрлі таным теориясы (материалистік және идеалистік) қалыптасты. Сонымен бірге адамның дүниені танып - білу мүмкіндігін жоққа шығаратын бағытты - агностицизм деп атайды.
Танымныңсубъектісідептарихинақтылықоғамды, соныменбіргетоптар, әлеуметтіктоптар мен жекеадамдардыайтуғаболады. Субъект өзтабиғатынқызметіндетанымобъектісіретіндеқарайалады. Танымныңобъектісіретіндетабиғатты, қоғамдыжәнеқоғамдыққатынастардыатауқажет. Олартанымобъектісінесубъектініңөндірістің, әлеуметтікжәнеғылымиқызметіарқылыайналады. Осыданкеліп, объект - субъект, субъект - объект қатынастарыныңтанымпроцесінеалатынорны, жалпыпрактикалықтабиғатын, даму процесінқарастырудароліерекшеекенінкөреміз.
Диалектика
Философиядаеңнегізгіекіәдіс бар: біріншісі‑ диалектика болса, ал екіншісі‑ метафизика болыптабылады. Диалектика дегенгректіңсөзі «диалектикус», «әңгімелесу» дегенсөз. Диалектика ‑табиғаттыңжәнеәлеуметтікдүниеніңдамуытуралытерең де жан‑жақтыілім.Диалектиканыңнегізгіидеясы, түпкіпринципі - даму идеясы. Диалектика даму жөніндегі, жалпығабірдейбайланысжөніндегіілімретіндесонауертеде - ақпайдаболды. Ертедегібарлық грек философтарыФ.Энгельс, туабіткендиалектиктерді, ал солардыңішінде Аристотель жан - жақтыбілімдар, кемеңгеройшылболды, олдиалектиканыңерекшебелгілерінзерттеді. Ертедедиалектиканықарсыласадамныңпікірлеріндегіқарама - қайшылықты табу және оны жоюарқылыақиқатқажету, яғниайтысабілудіңәдісідептүсінді. Кейіннен даму жөніндегіфилософиялықекікөзқарастыңбірітанымәдісі мен болмыстыңөзгеруін диалектика депатады.
Диалектика даму жөніндегі, жалпығабірдейілімретіндеертекездепайдаболған. Ендідиелектика даму арқылыненітүсінетіндігімізтуралымәселегежауапберуімізқажет.Өзгерісатаулыныңбәрібірдей даму бола бермейді. Даму деп - заттар мен құбылыстардың сапа жағынанөзгеруін, негізіненбасқағаайналуын, біреулерініңқұрып, екіншілерінің, жаңаларыныңтууынайтамыздамудыңжалпығабірдейсипатыболады. Адамныңайналасындағыбарлықзаттар мен құбылыстар - жұлдыздар мен өсімдіктержәнеадамныңөзі де даму процесіндепайдаболып, өзгеріпжәнедамибереді. Қоғамдықөмір де тереңөзгерістергеұшырайды. Феодалдыққұрылыстыңорнына капитализм орнап, оныңорнына социализм құрып, капитализмгеқайтаоралдық. Диалектиканыңнегізгіидеясы, түпкіпринципі - осы даму идеясы.