II перде

1-нджи левха

Эртеси куню. Геджедеки патлавлар битмейип, янъы къувет иле девам этелер. Найме балаларнен берабер ашханеде отургъан вакъытта, эвге Зейнеп кире. Онынъ бетинде къоркъу корюнмекте.

Зейнеп. (ашханеге кирип) Селям алейкум.

Найме. (айретленип) Хош кельдинъиз! Не олды я? Чырайларынъызгъа бакъылмай.

Зейнеп. (къолларыны силькип) Вай, вай! Беля коюмизге де келип етти. Бу бир вакъыт олмагъан шейдир. (скемле устюне отура).

Найме. (комшусына къаве берип) Зейнеп, лафынъдан бир шей анъламайым. Не олды? Хайырлысымы шу?

Зейнеп. (кескин сеснен) Орманда немселер отряды ерлешкен. Адамлар дейлер ки, олар тезден коюмизге киреджек эмишлер.

Найме. (къоркъу иле) Тёвбе, тёвбе, айткъанынъыз керчектен де ярамай шей.

Нури. (меракънен) Зейнеп тата, я олар керчектен аскерлерми?

Зейнеп. Керчектен олмагъан олса, мен ананънен о къадар къоркъмаз эдим.

Нури. Мен оларгъа бакъмагъа истейим!

Къапу ачыла. Ашханеге Мустафа кире.

2-нджи левха

Мустафа Нурининъ сонъки сёзлерини эшиткенинден, козьлеринде гъадап пейда ола.

Мустафа. Мен санъа айтам! (Наймеге чевирилип) Баланы бир ерге йиберме, эвде отурсын! Анъладынъмы?

Зейнеп. Догъру, Мустафа. Алла бизлерни бу аждерхалардан сакъласын. (турып) Айды, эвге кетейим. Сагълыкънен къалынъыз.

Мустафа. Сагълыкънен бар.

Зейнеп одадан чыкъа.

III перде

1-нджи левха

Акъшам устю.Азбардан шамата эшитиле. Керимовларнынъ эви янында бир балабан машина токътагъаны эшитиле. Османчыкъ Мустафанынъ азбарына чапып кире. О, пек ашыкъа. Беляны сезип, къоранта азбаргъа чыкъа.

Керимовларнынъ азбары. Ёл къапы ачыкъ.

Османчыкъ. (агъыр нефес алып) Тизе, анда… Нурини аскерлер…

Найме. (юрегини тутып) Не… не олды балама?

Османчыкъ азбардан чыкъа.

Эким Керимовларнынъ азбарына кире ве оларнынъ янына келе.

Эким. Баланъыз сагъ. Биз оны орман янында таптыкъ. О яралангъан.

Мустафа. (айретте къалып). Орман янында?! Насыл этип о анда пейда олды? Эвде эди де…

Найме. (агълап) Эх, ярамаз бала. Кене къачып кеткендир.

Эким. (ёл къапугъа айланып). Баланы эвге кирсетинъиз!

Эмширелер седиени азбаргъа алып кирелер ве Найменинъ янындан кечип, эвге кирсетелер. Нури сес-солукъсыз ята, онынъ аягъы бинтнен сарылгъан. Найме буны корип, эсини джоя. Эким тез-тез онъа ярдым эте. Найме озюне келе ве аджджы козьяшларыны тёке. Эким Нурининъ ана-бабасына даа бир шей айтаджакъ ола, амма Найменинъ алыны корип индемей. Эмширелер эвден чыкъкъан сонъ, эким Мустафаны четке чеке.

2-нджи левха

Экимнен Мустафа.

Эким. (козьлерини чевре-четке айландырып) Билесизми, Мустафа агъа, къуршун аягъыны пек яралагъан. Хм… биз даа вакътында келип еттик.

Мустафа ерге бакъып дикъкъатнен оны динълей.

Эким. Мустафа агъа, хм… не десем экен?..

Мустафа. (экимге козьлерини котерип). Олгъаны киби айта беринъиз! Сиз мени тевеккель четке чекмединъиз де. Айтынъыз!

Эким. Догъру, тевеккель дегиль. (Мустафанынъ омузына элини къойып). Нурини паралич урды.

Мустафа экимнинъ козьлерине бакъты. Шу дакъикъада Найме агълагъаны эшитильди. Экимнен Мустафа айланып бакъсалар, оларнынъ янларында Найме тура экен. О, эр шейни эшиткен. Экимнен Мустафа тааджипленип, бири-бирине бакътылар. Найме исе къолларынен козьяшлы бетини къапатып, эвге чапып кирди. Онынъ артындан Мустафа да кирди. Экимнен эмширелер кетелер. Селиме артларындан къапыны япа.