Autoktatyczny

• zarządza przy pomocy bezpośrednich poleceń

• dużą wagę przywiązuje do nadzoru i kontroli

• preferowanym motywatorem jest strach (przed niezadowoleniem szefa i sankcjami – awans, premia)

• atmosfera jest zła

• efektywność pracy spada do 40%

• satysfakcji pracowników brak

Demokratyczny

sytuacja, gdy kierownik zasięga opinii merytorycznej u swoich podwładnych przed podjęciem decyzji:

• stosunki ich mają charakter otwarty

• utrzymuje dobry klimat

• docenia rolę głosu i samodzielnych specjalistów (daje im możliwość decyzji)

Liberalny

pasywna postawa kierownika, który sam się boi:

• unika podejmowania decyzji

• unika stawiania zadań i wymagania ma dużo niższe

• atmosfera jest nijaka

• brak decyzji na czas – powstają zaległości

• brak systemu motywacyjnego – awansów, premii, nagród.

33. Teoria z

34. Srtategia a struktura zarzadzania

Proces organizowania obejmuje formułowanie decyzji o utworzeniu rang (dzięki którym może istnieć dana organizacja i rozwijać się).

W procesie organizacji menedżerowie powinni uwzględniać 2 grupy czynników:

• określenie celów organizacji i przygotowanie planów strategicznych, prowadzących do ich osiągnięcia

• stworzenie takiego procesu planistyczno-decyzyjnego wykorzystującego zdolność organizacji do realizacji tychże planów strategicznych

Struktura (pojęcie) – organizacja przedsiębiorstwa jest to podział przedsiębiorstwa, podział organizacji na odpowiednie mniejsze komórki, ustalenie ich kompetencji i odpowiedzialności oraz określenie stosunków i powiązań między nimi, przy czym najważniejszy jest tu stosunek podporządkowania.

Organizacje możemy scharakteryzować wg następujących strukturalnych cech:

1. konfigurację – określającą kształt struktury i rozdrobnienie organizacyjne oraz liczbę jednostek organizacyjnych i szczebli norm

2. centralizację – charakterystyczne rozmieszczenie uprawnień decyzyjnych oraz podział i wykorzystanie władzy

3. specjalizacja – dotycząca podziału pracy, obowiązków między jednostkami organizacji i stanowiska pracy

4. standaryzacja – cechująca typowość działań i zachowań w organizacji

5. formalizacja – określająca zakres w jakim elementy organizacji są zarejestrowane w dokumentach organizacyjnych

Nie ma uniwersalnej struktury organizacyjnej która odpowiadałaby każdemu przedsiębiorstwu.

Przedsiębiorstwo musi samo wypracować, budować strukturę organizacyjną dostosowaną do własnych potrzeb i zadań.

Struktura organizacyjna zależy od wielkości i rodzaju przedsiębiorstwa oraz stopnia trudności realizowanych celów.

Obecnie ważne jest, aby struktura organizacyjna była zorientowana na gospodarkę rynkową.

W strukturze organizacyjnej dużego przedsiębiorstwa powinny istnieć komórki organizacyjne, managerowie odpowiedzialni za rynek.

Funkcje str.org.

-okresla stosowany podział pracy

-pokazuje powiązania między funkcjami i czynnościami

-wskazuje stopień specjalizacji pracy

-opisuje str.hierarchii i władzy w org.

-przedstawia układ odpowiedzialnośsci

-zapewnia trwałość i ciągłość umozliw. org. przetrwanie

Czynniki kształtujące str.org.

-strategia org,.

-technologia służąca do realizacji strateg

-ludzie

-wielkość org.