22. Struktura formalna I nieformalna org. “Góra lodowa” organizacji

Schematy org. służa do przedstaw. formalnej struk.org. oraz pokazują kto ponosi odpowiedzialność za okresl. zadania. Nieformalna struk.org to nie zapisane w dokumentach i oficjalnie nie uznawane stosunki niedzy członkami org. pojawiające się w wyniku osobistych i grupowych potrzeb pracowników, które mają wpływ na podejmowane decyzje.

23. Model rozwoju org. Wg l. Greinera.

Wielkość org

D uza Faza I Faza II Faza III Faza IV Faza V

Mała

Młodość Dojrzałość

Wiek organizacji

Przedstawił rozwój przebsięb. jako wystepujące na przemian procesy ewolucji i rewolucji (kryzys) rozpatrywane zw wzg. na jego wiek, wielkość oraz stopę wzrostu gałęzi przemysłu w której działa.

24. Entropia definicja – znaczenie w zarządz.

25. Zasada „potrójnego ponaglenia” i jej znacz. w org. – sformuowana w latach 30-stych przez Whiteheada. Wytłumaczeniem aktywnego ataku na otoczenie jest „potrójne ponaglenie” I-aby żyć, II-aby żyć dobrze, III-aby żyć lepiej. Sztuka życia polega na tym,aby po pierwsze być żywym, po drugie żyć w spos. zadowalający i po trzecie uzyskiwać wzrost zadowolenia.

26. Strategie adaptacyjne w zarządzaniu.

27. Rozwój org. przez kreatywność

28. Rozwój org. przez decentralizację

Centralizuje się decyzje typu strategicznego, a decentralizuje typu taktycznego, operacyjnego.

Pzrekazywanie władzy i odpowiedzialności w dół hieriarchii org. Odciąża menadż. najwyższego szczebla, podejmowanie decyzji jest bardziej elastyczne i szybsze. Pomaga członkom org. w osiąganiu celów.

29. Rozwój org. przez kordynację

Proces koordynowania – wprowadzenie przez menedżerów mechanizmów integrujących działalność poszczególnych działów, by skutecznie funkcjonowały i sprawdzanie skuteczności organizacji.

Bez koordynacji ludzie mogą zaspokajać cele własnego działu kosztem całej organizacji. Aby koordynować trzeba ustalić stopnie koordynacji. Stopień koordynacji zależy od istoty i od celu zadań jakie stoją przed daną organizacją, a także zależy od ludzi wykonujących określone czynności w strukturze firmy. Jeśli komunikacja w organizacji sprzyja wykonywaniu zadań w organizacji, to wskazany jest wysoki stopień koordynacji, który jeszcze bardziej znacznie przyspieszy proces wykonywania operacji. A jeśli zupełnie nie sprzyja, to koordynacja ma podstawowy stopień.

We współczesnych organizacjach stopień koordynacji musi być bardzo wysoki.

Wysoki stopień koordynacji musi mieć miejsce w organizacjach, które pracują w nie rutynowych czynnościach, które mają pewną wagę, cel, są to zadania strategiczne, rozwojowe przeważnie w nowoczesnych organizacjach zajmujących się techniką, technologią, produkcją wysoko przetworzonych wyrobów, dlatego że, od nowoczesnej firmy wymaga się wysokiej efektywności, jakości, profesjonalności.

Koordynacja jako najważniejszy element w organizacji zajmuje się łączeniem tych elementów zmierzającym do realizacji celu strategicznego tej organizacji. Im bardziej w danej organizacji potrzebna jest taka restrukturyzacja, tym trudniej tego dokonać, szczególnie wtedy, gdy zadania są wysoko specjalizowane.

W procesach integrowania występują rozbieżności określane kategorią zróżnicowania, mogą one utrudnić skuteczną koordynację pracy. Występują 4 rodzaje zróżnicowań:

• ludzie w określonych jednostkach mają własne poglądy na cele organizacji i sposoby ich osiągania , stosują metodę „bliższa koszula ciału”

• ludzie w różnych pionach organizacji często mają inną orientację w czasie tzn. pracownicy „produkcyjni” wykonują określoną pracę natychmiast, co wynika z cyklu produkcyjnego, natomiast pracownik konstrukcyjny rozpocznie zadanie, pomyśli sobie trochę i znowu zabierze się do pracy – czas ma dla niego inny wymiar

• styl interpersonalny – pewne sposoby zachowań kultury osobistej występujące typowo w danych elementach struktury

• poszczególne piony mogą różnić się pod względem formalizacji np. w pionach wykonawczych stopień formalizacji będzie bardziej rozwinięty (cel =>zadanie wykonane) niż w pionach badawczych, zarządzających, ekonomicznych, który jest bardziej rozmyty.

Takie zróżnicowanie może prowadzić do konfliktów między osobami, a także jednostkami organizacyjnymi.

Koordynacja – bezpośrednio zależy od uzyskiwania, przekazywania i przetwarzania informacji. Im więcej jest niepewności w procesie koordynacji, tym musimy posiadać więcej informacji, traktować poważnie przetwarzane informacje.

3 sposoby skutecznego koordynowania działań (stosunkowo trudne potrzeby często można zaspokoić podstawowymi technikami) :

• łatwy przepływ informacji

• zbiór reguł i procedur

• technika przez przekonanie się samemu (jak nasza organizacja działa)

30. Rozwój org. przez współdziałanie

dzielenie się przez kierownic. swoja władzą z pracownikami. Kierownik rezygniuje z hierarchicznej str.władzy i dają pracown. większą sowbodę w podejm.dec.

31. Teoria cech kierowniczych Atrybutowe podejście do kierowania

skupia się na badaniu cech które powinien posiadać skuteczny kier.

Zostały zarzucone bo nie potrafiono wskazać wyraźnej zależności pomiędzy posiad. określ.cech a efektywnością i skutecz. kierow.

Stara się odpowiedzieć na pyt. jacy są skuteczni kierow.

32. Teoria X i teoria Y

McGregor opracował teorię X – mówi, że praca jest nieprzyjemna dla pracowników i dlatego należy ich motywować siłą, pieniędzmi i pochwałami, i teorię Y – założenie, że ludzie z natury są motywowani do pracy i dobrego wykonywania zadań.

33. Style kierowania wg K.Lewina

(style konserwatywne)