13. Metody usprawniania str.Org.

prognostyczna- za punkt wyjścia pzryjmuje się pewien wzór który ma charak.czysto teoret.i budowany jest w procesie syntezy, inform. o mozliw.najleoszych rozwiązań z uwzględ.najnowszych wyników badań.

Wzór ten stanowi pewien przyszłościowy kształt struk.do którego należy dążyć, a od któr.wychodząc przy stopniowym uwzględ. warunków ograniczaj. osiąga się kształt str. możliwy do praktycznego wykozyst. czyli strukt.realną.

Etapy metody prognostycznej:

1.ustalenie celów

2.okresl.zadań

3.budowa wzorca

4.zbier.inform. i tworzenie praktycznych rozwiązań

5.wybór optymalnego rozw.

6.realizacja w praktyce i kontrola skutecz.działania

14. Koncepcja „systemu idealnego” wg. G.Nadlera

15. Struktura organizacyjna jako narzędzie zarzadzania – pewna cecha przysług. przedsięb. odzwierciedlaj. jego ustrój, jest rezultatem pojmowanej czynnościowo

f-cji org. będącej jedna z f-cji zarządzan.

(wyróż.4 podst.f-cje zarz. Planowanie, Organizowanie, Kontrolowanie

Przewodzenie)

Punktem wyjścia do pows. str. org. jest podział pracy, w chwili zaistnienia podziału pracy niezależnie od tego czego on dotyczy występ.powiązania między osobami, które wykon.poszcz. f-cje.

Menedżerowie muszą brać także pod uwagę, co aktualnie dzieje się w otoczeniu organizacji, a także to co może dziać się w przyszłości. Muszą oni podejmować decyzje tak, aby dopasować plany strategiczne i zdolność firmy do realizacji funkcjonowania w jej otoczeniu.

Proces ten jest procesem projektowania organizacji.

Ponieważ jednak strategie i warunki otoczenia różnych organizacji są różne to istnieje wiele możliwych struktur organizacyjnych.

Podejmowanie decyzji o strukturze organizacyjnej jest procesem przy tworzeniu nowej organizacji lub przy poprawianiu organizacji już istniejącej, albo przy wprowadzaniu bardziej radykalnych zmian do występującego układu stosunków menedżerowie muszą wykonać 4 podstawowe kroki :

1. Podział pracy, czyli podzielić pracę na zadania : logiczne i dogodnie wykonywane przez poszczególne osoby i grupy

2. Departamentalizacja – grupowanie pracowników i zadań, menedżerowie muszą podzielić zadania w sposób logiczny i sprawny

3. Utworzenie hierarchii organizacyjnej – określenie kto komu podlega w danej organizacji

4. Proces koordynowania – wprowadzenie przez menedżerów mechanizmów integrujących działalność poszczególnych działów, by skutecznie funkcjonowały i sprawdzanie skuteczności organizacji.

16. Struktura liniowa to taka w której sprężenia funkcjonalne pokrywają się ze sprężeniami funkcyjnymi.

Zalety:

• jedność kierownictwa

• szybkość podejmowania decyzji

• łatwość przekazywania dyspozycji

• wyraźny podział władzy, kompetencji i odpowiedzialności

Wady:

• rozbudowana hierarchia zarządzania

• tendencja do centralizacji

17. Struktura funkcjonalna

polega na podporządkowaniu wykonawców kierownikom funkcjonalnym. Ta funkcjonalność polega na specjalizacji, realizacji określonych funkcji w związku z tym, podwładni podlegają nie tylko przełożonemu służbowemu ale także kierownikom funkcjonalnym wydającym dyspozycje dotyczące sposobów wykonywania funkcji.

Zalety:

• specjalizacja funkcji kierowniczych

• możliwość uzyskania kompetentnej rady,

• bezpośredni kompetentny nadzór,

Wady:

• dezorientacja wykonawców spowodowana występowaniem sprzeczności decyzyjnych,

• trudności w rozliczeniu kompetencji i odpowiedzialności

• trudności koordynacji czynności kierowniczych.